tag:blogger.com,1999:blog-14611933543958054372012-01-30T08:12:10.725-08:00എന്റെ സത്യാന്വേഷണ പരീക്ഷണങ്ങള്‍Aisibinoreply@blogger.comBlogger321100tag:blogger.com,1999:blog-1461193354395805437.post-63026936398731474442012-01-23T00:23:00.000-08:002012-01-23T05:23:39.247-08:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;"><div style="text-align: left;">മഷിയും ഉച്ചക്കത്തെ ഉപ്പ്സോഡി കളിച്ചപ്പം പറ്റിയ ചേറും കൊണ്ട്; നിറം മാറിയ കീസേയ്ന്നും- കണ്ണൂം തുറിച്ച്, തുപ്പലു പോലും ഇറക്കാണ്ട്,വെളറിയ (ഒരു മാതിരി പൂപ്പല് പിടിച്ച പല്ലിയെ ഓര്‍മ്മിപ്പിക്കുന്ന) മുഖമുള്ള ഒരു നെരുന്ത് ചെക്കന്‍ ന്റെ മുന്നില് വന്നു നിന്നു ഒരു കള്ളാസ് എടുത്ത് നീട്ടി. ഇതെന്താ എന്നും കൂടി ചോയിക്കാണ്ട്, വേറെ ആരെങ്കിലും മാങ്ങുന്നതിനു മുമ്പേ എനിക്ക് വേണം എന്ന പരിശുദ്ധമായ ആക്രാന്ത മനോഭാവത്തില്‍; എവ്ടുന്നോ ഇസ്‌ക്കിയ ഒരു&nbsp;മഞ്ഞ&nbsp;ലെറ്റര്‍ പാഡിന്റെ കടലാസുങ്കണ്ടം&nbsp; ഞാന്‍ തുറന്നു: <br />" എന്റെ ഹൃദയത്തിനു പ്രാപ്യമായ ആഴത്തില്‍ ഞാന്‍ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു... കണ്ണീരിലും പുഞ്ചിരിയിലും ഈ ജീവിതത്തിന്റെ സമസ്ത ഭാവങ്ങളിലും ഞാന്‍ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു. ദൈവം അനുവദിച്ചാല്‍ ഞാന്‍ നിന്നും ഇതിലുമേറെ സ്നേഹിക്കും. എന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ പുസ്തകത്തില് വെച്ച ഒരു റോസ് പോലെ ആണെന്റെ പ്രണയം, അതിനു സുഗന്ധം ഇല്ലായിരിക്കും, എന്നാല് എപ്പോയും ഇതിന്റെ സാന്നിധ്യം &nbsp;ഇണ്ടായിരിക്കും നിന്റെ ജീവിതത്തില്..." <br /><br />ഭാഷ സംസ്കൃതം ആയതോണ്ട്&nbsp; ലൌ ലെറ്റര്‍ ആണോ അതോ പിരിവിന്റെ വല്ല നോട്ടീസുമാണോ എന്ന് മനസ്സിലാവാണ്ട് ഞാന്‍ ഒരു അണ കുറഞ്ഞ നിര്‍ത്തം നിന്നു.</div><div style="text-align: left;">"ഐ ലവ് യു ... എനിക്ക് അന്നെ തോനെ ഇസ്ട്ടാ"&nbsp; കണ്ടം പെന്‍സിലിന്റെ&nbsp;അത്രള്ളോനു&nbsp;&nbsp;ഡബ്ബറുങ്കണ്ടത്തിന്റെ അത്രള്ളോളോട്, 'അമീര്‍ക്കാന്റെ മാതിരി' എന്ന് ഓന് മാത്രം &nbsp;തോന്നിയ ഭാവാഭിനയത്തില്‍ പറഞ്ഞു.</div></div></div></div></div><div style="text-align: left;"><br />"എനിക്ക് മാണ്ടാ" എന്ന് വളരെ ദയനീയമായി കണ്ണ് നൊറച്ചും കൊണ്ട് ഞാന്‍ വിക്കി. കണ്ട ചെക്കന്മാരോട് കത്തും വാങ്ങി തറവാട്ടിലേക്ക് പോണ്ടിയേയുള്ളൂ... "ഓനും ഓളും ലോഹ്യത്തിലാണ് പോലും..." എന്ന് തീട്ടം മണത്ത പോലുള്ള മോന്തയും വെച്ച് ഉമ്മാമ്മ-ഉമ്മ-അമ്മായി-എളാമ എന്നുള്ള &nbsp;സ്ത്രീഗണങ്ങളൊക്കെ അടക്കം പറയുന്നത് &nbsp;എത്തരയോ പ്രാവശ്യം കേട്ടത് ഒര് അസരീരിയായി- &nbsp;ടേപ്പ് കുടുങ്ങിയ പോലെ കണ്ടിന്യുയസ്സായി എന്റെ അടക്കാത്തലന്റെ ബാക്കിലൂടെ നിര്‍ത്താതെ കളിക്ക്ന്നൂണ്ട്. അതു കൊണ്ട് തന്നെ "ലോഹ്യം കൂടുന്നത്" സാധാരണ ഒച്ചയില് പോലും പറയാന്‍ പറ്റുന്ന പ്രവര്‍ത്തിയല്ല എന്ന് ഞാന്‍ ബുദ്ധിപൂര്‍വ്വം മനസ്സിലാക്കീനിം. </div><br />"അന്‍റെ പേരെനിക്ക് അറീല എന്നാലും അന്നെ ഞാന്‍ ദൌസോം ബസ്സിന്നും കാണും.അന്‍റെ ബസ്റ്റോപ്പിലെത്ത്ന്ന വെരെ എന്റെ നെഞ്ചിനൌത്ത് ഒര് പെടപ്പാ, കാരണം ചെലേ ദൌസം നീ ഏയേ കാലിന്റെ അരുണ്‍ മോട്ടൊസില് കേറി പോവും.അന്ന് അന്നെ കാണാണ്ട് സ്കൂളില് പോയാ ഒരു മായിരിയാണ്.വൈന്നേരം നീ രാജുമാഷൌടെ ട്യൂഷനു പോകുമ്പം ഞാനും അന്റെ പൊറകേ പോരല്ണ്ട്, എന്റെ ബസ്സ് മോടലുസ്ക്കൂളിന്റെ അവിടുന്നാ.രാജൂമാഷവിടെ ട്യൂഷന് ചേരാന് അച്ചന്‍ സമ്മെയ്ക്കിന്നില്ല, അതോണ്ടാ... ഉച്ചക്ക് അന്റെ ക്ലാസിന്റെ അരമതില്‍ന്റപ്പുറത്തുന്നും അന്നെ കാണാന് ഞാനും ആഷിക്കും കൂടി വരല്ണ്ട്. ഓന് ബയങ്കര പേടിയാ, പോളച്ചന്‍ പിടിച്ചാ വെലിയ കൊയപ്പാവും അതോണ്ടാ. എനിക്ക് അതു പുല്ലാ... എന്താന്നെച്ചാ അന്നെ എനിക്ക് തോനെ ഇഷ്ടാ. അതോണ്ട് ഇത് മാങ്ങീല്ലെങ്കില്‍ ഞാമ്പോവ്വൂല"<br /><br /><br />"ഞാനുപ്പാനോട് പറഞ്ഞു കൊട്ക്കും" എന്ന വളരെ മച്യൂരായ ഭീഷണി മോയക്കി ഞാന്‍ താടീം മൂക്കും വെറപ്പിച്ച്&nbsp; കണ്ണ് ഒക്കെ പരമാവധി നിറച്ച്, മൂക്കിന്നും അഥവാ ഒലിച്ചാല്‍ തുടക്കാന്‍ വേണ്ടിയും ഒരു ധൈര്യത്തിനുമായി ടൈയും മുറുക്കി പിടിച്ച് , ഇപ്പം കരയും എന്ന പോസില്‍ നിന്നു.<br /><br /><div style="text-align: left;">ന്റെ മുന്നില് നിക്കുന്ന രമണന്‍ യാതൊരു കൂസലുമില്ല! പ്രേമത്തില്‍ "ഞാന്‍ ഉപ്പാനോട് പറഞ്ഞു കൊടുക്കും" എന്നത് പിന്മാറാനുള്ള ഒരു കാരണമായി പ്രേമിക്കന്നവരുടെ അസോസിയേഷന്‍ അംഗീഗരിക്കാത്ത കാര്യം ചട്ടിപത്തിരിയും തിന്നു നടക്കുന്ന നമ്മളുണ്ടോ അറിയുന്നു? &nbsp;രമണന്റെ മോന്തമ്മല് വിളയാടുന്ന കൂസലില്ലായ്മ കണ്ടിറ്റ് ഒരു സിമ്പിള്‍ ഉപ്പ പോര എന്ന് മനസ്സിലായി... ഞാന്‍ ഒന്ന് നിവര്‍ന്നു നിന്നുങ്കാണ്ട് പറഞ്ഞു "ന്റെ ഉപ്പാപ്പ പോലീസാ. ഐ.പി.എസ് പോലീസ് ". രമണന്റെ സ്നേകത്തിന് ഒരു ചെറീയെ എളക്കം തട്ടിയത് ഓന്റെ മോന്തംമല് വിടര്‍ന്നു നിന്ന പൂമന്തഹാസം ഒരു കാലിഞ്ച് കൊറഞ്ഞപ്പം വ്യക്തമായും ശക്തമായും എനിക്ക് മനസ്സിലായി. രമണന്‍ ഒന്നുമ്പാടെ വെറച്ചോട്ടെ എന്ന് വിചാരിച്ചു ഞാന്‍ ഒന്നുംപാടി മൂപ്പിച്ചു കോരി "തോക്കൊക്കെയുള്ള പോലീസാ"!!&nbsp; എന്നിട്ട് മൂക്കിന്നും ഒലിച്ചു വന്നത് നല്ല ഊക്കോടെ വലിച്ചു കേറ്റി, കണ്ണ് രണ്ടും അമര്‍ത്തി തൊടച്ച് "ഫാ പുല്ലേ, ജസ്റ്റ് റിമെംബര്‍ ദാറ്റ് , ഓര്‍മ്മയുണ്ടോ ഈ മുഖം, സവാരി ഗിരി ഗിരി, നിനക്കൊന്നും അറിയില്ല കാരണം നീ കുട്ടിയാണ്" മുതലായ എല്ലാ കുപ്പിച്ചില്ല് ഡയലോഗും മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു, അതിനു മാച്ച് ചെയ്യുന്ന ഒരു നടത്തവും ഫിറ്റ്‌ ചെയ്തു ഞാന്‍ ബസ്‌ സ്റ്റോപ്പിലേക്ക് വെച്ചു പിടിച്ചു.&nbsp;</div><div style="text-align: left;"><br />അങ്ങനെ എന്റെ ആദ്യ കാമുകനെ നിസ്ക്കരുണം ഇല്ലായ്മ ചെയ്ത് , "എന്തെല്ലാം എന്തെല്ലാം സൊപ്നങ്ങളാണെന്നോ, എന്തെല്ലാം എന്തെല്ലാം മോഗങ്ങളാനെന്നോ" എന്ന് മനസ്സില്‍ ഒരു പാട്ടൊക്കെ ഫിറ്റ്‌ ചെയ്തു വീട്ടിലേക്ക് വെച്ച് പിടിച്ചു. വീട്ടിലെത്തിയപ്പോള്‍ വീട്ടു മുറ്റത്ത്‌ ഒരു ചെറിയ ആള്‍ക്കൂട്ടം ഓട്ടുമ്പൊറത്തേക്ക് കണ്ണും നട്ടു നിക്കുന്നു. വല്ല ഉള്‍ക്കയോ തേങ്ങയോ വീണോ? സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയപ്പോള്‍ ടാങ്കിന്റെ ബാക്കില്‍ ഒരു ചെറിയ തല കാണുന്നുണ്ട്. <br /><div style="text-align: left;">"എറങ്ങി വാടാ കള്ള ബലാലെ തായോട്ട്, അന്റെ കയ്യും കാലും ഞാന്‍ കൊത്തി ചാടും ഇബിലീസേ" എന്ന് ഗ്രൗണ്ടില്‍ നിന്നും ഒരു അശരീരി ...പ്രക്ഷേപണം വന്ന ടവറിലേക്ക് നോക്കിയപ്പം; ഉപ്പാപ്പ!!! (വന്‍ ആന്‍ഡ്‌ ഒണ്ലി പൂക്കാക്ക).</div>"ഇമ്മൂപ്പര് മദിരാശീന്നും എപ്പം മന്നു?" ഞാന്‍ കണ്ണും തൊള്ളയും കൊണ്ട് അനിക്ക് ടെലിഗ്രാം അയച്ചു.</div><div style="text-align: left;">"ഇന്നുച്ചക്ക്" അനിന്റെ മറുപടി ഗോഷ്ട്ടി വന്നു. ബെല്ലും ബ്രേക്കും സമണ്ടിനു പരിധികളുമില്ലാത്ത ദിനരാത്രങ്ങളെ... വിട വിട നിങ്ങള്‍ക്കു ഇമ്മിണി ബല്യ ബിട!!&nbsp; ഓട്ടുമ്പൊറത്തെ തല നേരിടുന്ന വികലാംഗ ഭാവിയിലേക്ക് നമുക്ക് തിരിച്ചു വരാം...&nbsp;</div><div style="text-align: left;"><br />വീണ്ടും ഒരു ടെലിഗ്രാം അനി അവര്‍കള്‍ക്ക് "തല ആരാ?"</div><div style="text-align: left;"><br />"ചാപ്പിക്കാ" അനി ഗോഷ്ട്ടിച്ചു. ഖദീജ പൂക്കാക്ക ദമ്പതികളുടെ കുഞ്ഞോമന പുത്രന്‍ അബ്ദുല്‍ ഷാഫി അയ്മദ്. <br /><br />ഓ മൈ ഗോഡ് , പുവര്‍ പുവര്‍ ചാപ് ... അല്ലങ്കിലേ അലര്‍ജി കാരണം തുമ്മലും ചീറ്റലും ഒയിഞ്ഞ നേരമില്ല; കയ്യും കൂടി കൊത്തി കളഞ്ഞാല്‍ എങ്ങനെ മൂക്കും കണ്ണും തൊടക്കും? വളരെ ടിം ഭാവിയാണ്.&nbsp;</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">എന്താണ് മേല്‍പ്പറഞ്ഞ തല ചെയ്ത ബലാലിസം? ഞാന്‍ വീണ്ടും കടക്കണ്ണിന്‍ മുന കൊണ്ട് കത്തെഴുതി പോഷ്റ്റ് ചെയ്തു...&nbsp;</div><div style="text-align: left;"><br />അനി ഓന്റെ കടക്കണ്ണ്‍ കൊണ്ട് അടുക്കള ചായ്പിന്റെ അങ്ങോട്ട്‌ വിരല് ചൂണ്ടി. വിരലിന്റെ പുറകെ വെച്ചു പിടിച്ച എന്റെ കണ്ണ് കണ്ടത് തിരുമ്പി ആറാനിട്ട ഉപ്പാപന്റെ വെള്ള ഷഡികളുടെ കൊടിക്കൂറകള്‍ ! <br /><br />"എന്നാലും എന്റെ ചാപ്പിക്കാ ഇങ്ങക്ക് ഈ തറവാട്ടില്‍ വേറെ ആര ഷഡിയും കിട്ടീലെ എടുത്ത് ചാര്‍ത്താന്‍? ഈറ്റ പുലിന്റെ ഷഡി തന്നെ കൂറക്ക് ഇടണം എന്ന് വാശി പിടിച്ചാല്‍ ഇങ്ങനെയിരിക്കും! ഇനി ഷഡി കേറ്റാന്‍ കയ്യും ഇല്ല കാലും ഇല്ല എന്ന ഗതി ആയിലെ?" എന്നൊക്കെ ഞാന്‍ ഊന്നി ഊന്നി മനസ്സില്‍ ചോദിക്കുമ്പോഴാണ് എനിക്ക് വേറെ ഒരു കാര്യം പെട്ടന്ന്‍ ഓര്‍മ്മ വന്നത്.. പതുക്കെ അനിന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി ഞാന്‍ സ്വകാരിച്ചു "അയിനു ചാപ്പികാക്ക് ഉപ്പപ്പന്റെ ഷഡി കൊള്ളൂലാലോ?"<br /><br /><br />അനി ആദ്യം എന്നെ ഒന്ന് നോക്കി പിന്നെ ഇളം കാറ്റില്‍ ഉണങ്ങി ആടുന്ന ഷഡികളിലേക്കും... "ഷഡി അല്ല മൊയെ... ഉപ്പാപന്റെ സൈക്കിള്‍ നോക്ക്"<br /><br />"അയിനു ഉപ്പപ്പന്റെ സൈക്കിള്‍ എവിടണ്ട്? അവിടെ ഒരു കര്‍ത്ത സൈക്കിള്‍ അല്ലെ?" ഉപ്പാപ്പ ദൌസോം രാവിലെ സോപ്പിട്ടു കഴുകി എണ്ണയിട്ടു തൊടച്ച് വിമ്മിന്റെ പരസ്യം പോലെയുള്ള ഹീറോ സൈക്കിള്‍ അവിടൊന്നും ഞാന്‍ കണ്ടില്ല. <br /><br />"അതെന്നാണ്‌ ഉപ്പാപ്പന്റെ സൈക്കിള്‍. ചാപ്പിക്കാ അയിമല് റഫീക്കാ ദുബെയ്ന്നും കൊണ്ടാന്ന ഫ്രേ പെയിന്റ് അടിച്ചതാ"<br /><br />ഞാന്‍ അന്തം വിട്ടു നോക്കി നിന്നു! റിമ്മടക്കം ടാറില് മുക്കി എടുത്ത് , പയേ&nbsp; സൈക്കിളിന്റെ നെയല് പോലെ ഒരു സാധനം. കയ്യും കാലും എന്തായാലും പോകും എന്നറിഞ്ഞും കൊണ്ട്, സൈക്കിളിനു തന്നെ പെയിന്റ് അടിക്കണെയ്നോ? അത്രക്ക് പൂതി ഇണ്ടങ്കില്‍ വല്ല വീല്‍ച്ചെയരിനും ആയിക്കൂടെയ്നോ? ഒരു ഉപയോഗമെങ്കിലും ഇണ്ടാവേയ്നീ പൊന്നു ചാപ്പിക്കാ... ഐ വില്‍ മിസ്സ്‌ യൂ. <br /><br />ഇറച്ചി വെട്ടുന്നത് കണ്ടാല്‍ പിന്നെ ഇറച്ചി തിന്നാന്‍ പറ്റൂലാ എന്ന് ആരോ പറഞ്ഞത് ഓര്‍മ്മയുള്ളതോണ്ട്, തുടര്‍ന്നുള്ള കാര്യപരിവാടികള്‍ ഒയിവാക്കി ഞാന്‍ ചായേം കടീം ലാക്കാക്കി നടന്നു.<br /><br />ചായ കുടീം കഴിഞ്ഞു, ചാപ്പിവധം രണ്ടാം കണ്ടം കാണാന്‍, കയ്യിലൊരു പകുതി കടിച്ച സമൂസയും കൊണ്ട് നിക്കുമ്പോള്ണ്ട് നമ്മളെ രാവിലത്തെ കാമുകന്‍ ഒരു വെളുത്ത് മെലിഞ്ഞ മുണ്ടുധാരിയുടെ കൂടെ വരുന്നു. എന്റെ വയറ്റില്‍ നിന്നും നാലഞ്ചു ഉണ്ടകള്‍ ലിവറു വഴി ഹാര്ട്ടിലേക്ക് അതിവേഗ മിസൈല് പോലെ പാഞ്ഞു കേറി. ഇന്നിവിടെ കാലും കയ്യും തൂക്കി വിക്കാന്‍ ഇഷ്ട്ടം പോലെ ഉണ്ടാകും- ചാപ്പിക്കന്റെയും എന്റെയും പിന്നെ ഓന്റെയും. എന്റെ തലയും ചിലപ്പോള്‍ കാണും. ഓനും എന്നെ കണ്ടപ്പോള്‍ ഒന്ന് ഞെട്ടിയ പോലെ... <br /><br />അപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഓനോട്‌ പറഞ്ഞ "ഐ.പി. എസ്" പൂക്കാക്ക ഒരു ലുങ്കിയും ഉടുത്ത്, പള്ളയും ചാടിച്ച്, ബൂട്ട്സ് പോയിട്ട് ഒരു ഹവായി ചെരുപ്പ് പോലും ഇടാണ്ട് കയ്യില്‍ നമ്മള് ക്രിക്കറ്റ് കളിക്കാന്‍ സുബയിത്താന കൊണ്ട് ഡിസൈന്‍ ചെയ്യിപ്പിച്ച മട്ടലും കൊണ്ട് മൂരി മുക്കറയിടുന്ന പോലെ കിതച്ചും കൊണ്ട് "സുവറെ, നീ എപ്പം എറങ്ങി മന്നാലും നിന്‍റെ മയ്യത്ത് ഞാന്‍ എടുക്കും ഇബിലീസേ"&nbsp; എന്ന കൊടും ഭീഷണികള്‍ മുഴക്കി നില്ക്കുകയാ. സുരേഷ് ഗോപിയുടെ ഭരത് ചന്ദ്രനുമായി ദൂര്‍ ദൂര്‍ കാ ബന്ധം പോലും ഒരു സൈടിന്നും കാണാനുമില്ല... <br /><br />നീണ്ടു മെലിഞ്ഞ മനുഷ്യന്‍ ഉപ്പാപ്പന്റെ അടുത്തെത്തി "ഉപ്പാപ്പാ" എന്ന് വിളിച്ചപ്പോള്‍ എനിക്ക് ഉറപ്പായി നീണ്ടു മെലിഞ്ഞു വെളുത്ത കയ്യും കാലും കൂടി കൂട്ടത്തില്‍ ഉണ്ടാകും. </div><div style="text-align: left;"></div><div style="text-align: left;"></div><div style="text-align: left;"></div><div style="text-align: left;"><br />"ഉപ്പാപ്പാ, മദിരാശീന്നും എപ്പം വന്നു?" എന്‍. എം മാന്‍ (നീണ്ടു മെലിഞ്ഞ) ചോയിച്ചു.<br /><br />"ആ ജോണ് വന്നോ? ഞാന്‍ ഉച്ചക്കത്തെ വണ്ടിക്ക് എറങ്ങി. ധാ അതാണ്‌ സൈക്കിള്‍.. എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാന്‍ പറ്റോന്ന്‍ നോക്ക്... "</div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">എന്റെ ഹാര്‍ട്ടിലെ ഉണ്ടകളൊക്കെ തിരിച്ചു അതാതു സ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങി. ഓ സൈക്കിള്‍ മെക്കാനിക്കാ അല്ലെ? ബാക്കി സമൂസയും പല്ല് തൊടാതെ മിണ്‌ങ്ങി ഞാന്‍ നടന്നു. അപ്പോള്‍ ബാക്കില്‍ നിന്നും കാമുകന്റെ സ്വരം "ഇതാണോ പോലീസുപ്പാപ്പ?" </div><div style="text-align: left;"></div><div style="text-align: left;"></div><div style="text-align: left;">"പോലീസോ? ഇവിടാരാ പോലീസ്?? എനിക്ക് മദിരാശീല് പീടിയാ..." ലുങ്കിയും ഉടുത്ത് പള്ളയും തടവി പൂക്കാക്ക പറഞ്ഞു. <br /><br />എന്റെ വയറ്റിലെ ഉണ്ടകള്‍ വീണ്ടും ഇറങ്ങി പായാന്‍ തൊടങ്ങി... പക്സെഹ് എന്തായാലും കയ്യും കാലും വികലാംഗ പെന്‍ഷനും ഒയിവായി കിട്ടിയല്ലോ. ഒയിവാവാതെ ഒരു കാര്യം മാത്രം ബാക്കിയായി "ലുങ്കി കമ്മിഷണര്‍" എന്ന്‍ ദൌസോം വൈന്നേരം രാജുമാഷെ വീട്ടിന്റെ പുറത്തുന്നും നീട്ടിയ വിളി!</div><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1461193354395805437-6302693639873147444?l=chattikkari.blogspot.com' alt='' /></div>Aisibinoreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-1461193354395805437.post-47285860465912300222011-04-08T04:50:00.000-07:002011-04-08T04:50:39.295-07:00"ഹലോ ഉമ്മാ അബില്ലെ ഔടെ?"<br /><br />"അലോ... ആരാ റഫീക്കാ?"<br /><br />"ആങ്ങ്ഉമ്മാ അബില്ലെ ഔടെ?"<br /><br />"ഇല്ലെടാ, ഓനും ഷൌക്കൂം, ആയിസേം, ആമീം, നുച്ചൂം കൂടി പൊറൊത്തോയീന്"<br /><br />"കല്ല്യാണതിന്റെ തലേന്നാ സര്‍ക്കീട്ട്? പൊരെയ്ല് ആള് വെര്മ്പം പിയാപ്പളേം മേണ്ടോലും ഇല്ലാണ്ടെങ്ങനെയാ? എബടെ പോയതാ?"<br /><br />"അതബിന്റെ സാമാനം മാങ്ങാന്"<br /><br />"അബിന്റെ സാമാനതിന് എന്ത് പറ്റി?"<br /><br />"അല്ലെടാ...ഇള്ളത് പയേതല്ലെ? കല്ല്യാണതിന് പുതിയേത് മേണ്ടേ. ഈ പയേതും വെച്ച്..കൊറവല്ലെ? ഓനാണെങ്കില് ഒരു തിരിപാടും ഇല്ല, അതോണ്ടാ നുച്ചൂനേം ആയിസനേം എല്ലാരീം കൂടെ അയച്ചത്. ഓരാവുമ്പം വെല്ലാണ്ട് പൈസല്ലാണ്ട് നല്ല സാമാനം നോക്കി മാങ്ങിക്കോളും അതാ.."<br /><br />"കല്ല്യാണതിന് മാങ്ങ്ന്ന സാമാനല്ലെ ഉമ്മാ? അപ്പം പിന്നെ എന്തിന ബെറ്തെ പൈസക്കണക്ക് നോക്ക്ന്നേ?"<br /><br />ഈ സാമാനം എന്നു പറന്ഞത് അബിക്ക്ള്ള ബനിയന്‍, ടൌവ്വല്, ഷെഡ്ഡി, സോക്സ് മുതലായ അനാദികളാണ് എന്നു വ്യക്തമാക്കി കൊള്ളട്ടേ...<br /><br />അബി വലിയ സംഭവമൊന്നുമല്ല, അതായത് ആയിരുന്നില്ല... ഏയാങ്ക്ളാസീ മൂന്നാമതും തോറ്റപ്പം അസ്സുക്കാക്കയാണ് പിടിച്ച് അയ്മദാക്കന്റെ പീടിയേലാക്കി കൊട്‌ത്തത്. അയമ്മദാക്ക തിരിച്ച് തിരിച്ച് ട്യൂണെയ്തെട്ത്ത മൊറം പോലത്തെ ചെവിയും വെച്ച് അബി കച്ചോടം പടിച്ചു. <br /><br />"ഇനി ഓന് മേണങ്കി ഒരു നാട് ഗവണ്‍മെന്റിന് ബിക്കാം" എന്ന് അയമ്മദാക്ക് സര്‍ട്ടിക്കറ്റ് കൊടത്തേയ്ന്റെ പിറ്റേന്നത്തെ ആയ്ച്ച അബി സൊന്തം കച്ചോടം തൊടങ്ങാന്‍ തേരുമാനിച്ചു. എന്ത് തൊടങ്ങണം എന്നു പൊരിന്ഞ ആലോസന... ഓന്റെ ലങ്കോട്ടി ദോസ്തായ ഉസ്മാനിനെയും കൂട്ടി ആലോസനക്ക്...<br /><br />"കോയിക്കോട് ഏറ്റോം ചെലവ് ഏതിനാ?" ഉസ്മാന്‍ അബിനോട് ചോയിച്ചു.<br /><br />"ആ... നീ പറി, എന്തിനാ?" അബി കൈ മലത്തി.<br /><br />"അണ്ടിക്ക്!!"<br /><br />"അയ്യേ, അതൊന്നും ഇസ്ലാമിന് നെരക്ക്ന്ന പണിയാ സ്മാനേ?" <br /><br />"പോ മോയന്തേ അവിടുന്നും! കസൂവണ്ടി! ബിരിയാന്ന് മേണം, ചട്ടിപ്പത്തിരിക്ക് മേണം , ഉന്നക്കായിക്ക് മേണം, പയന്നൊറച്ചെയ്ന് മേണം, നെയ്ച്ചോറിന് മേണം..." ഉസ്മാന്‍ വെരല് മടക്കി മടക്കി ബോധിപ്പിച്ചു.<br /><br />അങ്ങനെയാണ് അബി അണ്ടിക്കച്ചോടം തൊടങ്ങുന്നത്. പിന്നെ അബിക്ക് തിരിന്ഞോക്കേണ്ടി വന്നിട്ടില്ല. കര്‍ണാടേയ്ന്നും ബോമ്പായിന്നും ലോറിക്കണക്കിന് കോളിറ്റി അണ്ടികള് പാന്ഞു കളിച്ചു. അബിന്റെ കച്ചോടത്തിന്റെ മെഹബ് മൂപ്പരെ ചാടിയ പള്ള വിളിച്ചു പറന്ഞു.<br /><br />"ഓനൊരു ഇരുത്തം ബന്ന്‍ക്ക്ന്ന്, കൈമല് ചെലവാക്കാന് കായി മന്ന് കയിന്ഞാല് പിന്നെ വെച്ച് താമസിപ്പിക്കാണ്ട് ഒരു ബീടരെ കയ്യിലേല്പ്പിക്കാന്ള്ള പണി നോക്കണം".ഒസ്സാന്‍ബളപ്പിലെ ഹമീദ്ക്കാന്റെ ചെറിയോള് ആരിഫക്ക് അങ്ങനെ അബിനെ ഒറപ്പിച്ചു.<br /><br />നിക്കാഹ് വെരുന്ന മാസം ആദ്യത്തെ ജുമാക്ക് പള്ളീന്നും ജുമാ ശേഷം നടത്താന് തീരുമാനമായി. അയിനേഷം പെണ്ണിന്റെ പൊരെയ്ന്നും ചോറും; പിറ്റേന്ന് തറവാട്ടിന്നും വീട്ടിക്കൂടലും.<br /><br />കുത്ത്ബ നടന്നോണ്ടിരിക്കുമ്പം അബിക്ക് ഫോണ് വന്നോണ്ടിരിക്കുന്നു. അബി ഫോണെടുക്കുന്നു ബേജാറായി എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നു, വിയര്‍ക്കുന്നു വന്നിരിക്കുന്നു..പിന്നേം ഫോണെടുക്കാന്‍ പോകുന്നു...അകെ മൊത്തം ബേജാറും ബെരുത്തോം... എല്ലാരും നോക്കുന്നുമുണ്ട്. <br /><br />"ടാ, നീയെന്താണ്ടാ തീട്ടം കണ്ട ഈച്ചനെ പോലെ കെടന്ന് കുന്തം മറീന്ന്... അടങ്ങിരിക്ക്.. ആ ഫോണൊഫാക്കിട്!"- മൂത്താപ്പ ഒറക്കെ സൊകാരിച്ചു!<br /><br />"മൂത്താപ്പാ, കാദിരിക്കോയന്റെ ഫോണാ...ബോമ്പെയിന്നും വെര്ന്ന നമ്മള ലോറി പോസ്റ്റില് പിടിച്ചിട്ടീന്‌ന്ന്... ഏയെട്ട് ലക്ഷത്തിന് മൊതലാ.. ആകെ കൊയപ്പാവും.. എന്താപ്പം ചെയ്യാ? നമ്മക്കാരിക്കും ഇപ്പം പൊവ്വാനും പറ്റൂലാലൊ? എനിക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലാവുന്നൂലാ.." അബിന്റെ കൊടവയറ് കൊറക്കാ‌ന്‍ പെഷലായി പറന്ഞ് തുന്നിച്ച നേറുന്റെ കളസം വിയ‌ര്‍പ്പില് തെളങ്ങി. <br /><br />കണ്ണ് ചീനിലും ചെവി ലന്തനിലും എന്ന് പറയുന്നതിനു ഉത്തമോദാഹരണമായ ഇച്ചുകോയട്ടി എടെയില് കയറി- നമ്മളെ ഫ്രീയായി കിട്ടുന്ന ആ സാമാനമില്ലെ? ഹ! എല്ലാരും എല്ലാരിക്കും വാരിക്കോരി മേണോമേണ്ടേ എന്നു വെച്ച് ഒരു പിസുക്കും കാണിക്കാണ്ട് കൊട‌ക്ക്‍ന്ന സാമാനം? ഉപദേശ്! അതന്നെ! അതും കൊണ്ട് ! ബാക്കി എല്ലാ കാര്യത്തിനും ഇറുക്കീസാണെങ്കിലും ഉപദേസം, ആരാന്റെ കാര്യം, മറ്റുള്ളോലെ കുറ്റോം കൊറവും, ഫിത്ത്ന എന്നിവയില് വിസാലഹ്രിദയമാ ഇച്ചുകോയട്ടിക്ക്... <br /><br />"ന്താ ബി? ന്താ പ്രസ്ണം?" ഒരു നിക്കാഹ് മൊടങ്ങിയാല് കടിച്ചു പറിക്കാന്‍ ഒന്നു രണ്ടായ്ച്ചത്തേക്ക് എറച്ചിയായല്ലോ? പക്ഷെ ചമ്മിയത് ഇച്ചുകോയട്ടി! "ഏ? എയു ലക്സോ? എന്നിട്ടാ? നീയൊരു കാര്യം ചെയ്യ്... ഖുത്ത്ബ കയ്യുമ്പം, പ്രസ്ണം എന്താന്ന് ചുരുക്കതില് എയുതി ദുആക്ക് ഒരു അപേക്ഷ എയുതി കൊടക്ക്. അല്ലാഹു ബിജാരിച്ചാ എല്ലന്നേരയാവും..."<br /><br />അതെല്ലാര്‍ക്കും ബോധിച്ചു. എല്ലാം തവകല്‍ത്തു അലല്ലാ എന്ന് വിജാരിച്ചു സബൂറാക്കി കാത്ത് നില്‍ക്കുക. ഇച്ചുകോയട്ടി കത്തെയുതി മൊല്സായിവിനെ ഏല്പ്പിക്കാന്‍ പോയി. ഖുത്ത്ബ കയിന്ഞ് നിസ്ക്കാരത്തിന്റെ തൊട്ട് മുന്നം മൌലവി ഉമ്മര്‍ അന്നതെ ദുആക്കുള്ള അപേക്ഷകള്‍ വായിച്ചു തുടങ്ങും <br /><br />"ഒരു സഹോദരി അറിയിക്കുന്നു..അവരുടെ മകന് അടുത്ത്യാഴ്ച്ച ദുബാഇയിലേക്ക് വിസ കിട്ടിയിട്ടുണ്ട്, എല്ലാം നന്നായി വരാന് ദുആ ചെയ്യാന്‍ അപേക്ഷിക്കുന്നു..."<br /><br />"പി.പി ഹസ്സന്‍ കോയ സായിബ് അറിയിക്കുന്നു അവരുടെ കച്ചോടസമ്പന്തമായി നടക്കുന്ന കേസിന്റെ തീര്‍പ്പ് വരുന്ന ചൊവായ്ച്ചയാണ്. എല്ലാം നല്ലപോലെ നടക്കാനും അവര്‍ക്കു അനുകൂലമായ ഒരു വിധി ഉണ്ടാകാനും ദുആക്ക് അപേക്ഷിക്കുന്നു"<br /><br />ഇങ്ങനെ ഒരു സഹോദരിയും സഹോദരനും അറിയിച്ചതൊക്കെ വായിച്ച ശേഷം അബിന്റെ ദുആക്കുള്ള അപേക്ഷ വായിച്ചു.<br /><br />"ഇന്നു ഇവിടെ നിക്കാഹ് നടക്കുന്ന വരന്‍ ഹബീസ് ഹാഷിം സാഹിബിന്റെ ദുആക്കുള്ള അപേക്ഷയാണ്. അദ്ദേഹം അറിയിക്കുന്നതെന്തെന്ന് വെച്ചാല്‍, പ്രിയപ്പെട്ടോരെ കര്‍ണ്ണാടക ഗേറ്റില് എന്റെ അണ്ടി കുടുങ്ങിയിരിക്കുകയാണ്. വളരെയേറെ നഷ്ടം ഉണ്ടാകാന്‍ സാധ്യതയുണ്ട്. എത്രയും വേഗം അണ്ടി വിട്ടു കിട്ടാനും ബുദ്ധിമുട്ടുകളൊന്നുമില്ലാതെ എത്താനും വേണ്ടി എല്ലാരും ദുആ ചെയ്യണമെന്ന് വിനീതമായി അപേക്ഷിക്കുന്നു."<br /><br />"എന്നാലും മോനെ നിക്കാഹിന്റന്ന് തന്നെ അന്റെ അണ്ടി കുടുങ്ങി പോയല്ലോ..." അബിന്റെ അടുത്തിരുന്ന കണ്ണിമ്മിക്കോയ ബെസമത്തോടെ അബിന്റെ പൊറത്ത് തട്ടി.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1461193354395805437-4728586046591230022?l=chattikkari.blogspot.com' alt='' /></div>Aisibinoreply@blogger.com75tag:blogger.com,1999:blog-1461193354395805437.post-5480693733710390552010-10-11T10:37:00.000-07:002010-10-11T21:20:56.155-07:00മുക്രീന്റകം തറവാടിലെ പുലിയായ പൂക്കാക്കയുടെ ഡാര്‍ളിങ്ങായ റോക്കി- ഉപ്പാപ്പ "റോക്കീ" എന്നു നീട്ടി വിളിച്ചാല് തൂറുന്നെയ്ന്റെടെയിലായാലും പറന്നു വെര്ന്ന നായ്- സ്നേഹം കൊണ്ടല്ല, പേടിച്ചിട്ട്. ഒരിക്കല് തേങ്ങ കക്കാന്‍ കേറിയ യൂനുസിനെ കൊരച്ചോണ്ട് പറമ്പിനു ചുറ്റും ഓടിച്ചപ്പം യൂനുസ് "ഉപ്പാപ്പാ.. അള്ളോ ഉപ്പാപ്പാ..." എന്നു കരന്ഞതും ഓട്ടം നിര്‍ത്തി മോങ്ങി കൊണ്ട് പാന്ഞ് കൂട്ടില് കേറി ഒളിച്ചവന്‍ റോക്കി!!! <br /><br />ദിവസോം ലാവിലെ സുബൈസ്ക്കാരം കയിന്ഞാല് പേപ്പറെടുക്കാന്‍ പോവുമ്പം ഉപ്പാപ്പ റോക്കിനെ കൂട്ടീക്കേറ്റി കൂടടച്ചിട്ടാണ് പേപ്പറു വായന തുടങ്ങാറ്... ഒരു കരിദിനം നോ മാറ്റര്‍ വാട്ട്, റോക്കി കൂട്ടില് കേറുന്നില്ല.<br /><br />"<b>ഹമ്ക്ക് ബലാലെ, നിന്റെ കണ്ണ് ഞാന്‍ അടിച്ച് മുറിക്കും ഇബിലീസെ! കേറടാ കൂട്ടില്</b>" ഉപ്പാപ്പ റോക്കിനെ പിടിച്ച് ഉന്തുന്നു, റോക്കി ദയനീയമായി മോങ്ങി കൊണ്ട് പുറകോട്ട് വലിയുന്നു. അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ഉന്ത് തള്ള് തെറി മോങ്ങ്. ആദ്യമായാണ് റോക്കി ഇമ്മായിരി അനുസരണക്കേട് കാണിക്കുന്നത്. പൂച്ചപൊരെയ്ലെ അബ്ദുറഹീമിനോട് കളിക്കാന്‍ പൂച്ച പോയിട്ട് നായി വരെ വളര്‍ന്നിട്ടില്ല... ആങ്ങ്ഹാ!! ഉപ്പാപ്പ റോക്കിനെ അനുസരണ പടിപ്പിക്കാന് ചെത്തി മിനുക്കി വെച്ച വടിയെട്ത്തു "പറീന്നേ അന്‍സരിക്കുന്നുണ്ടോ??" <br /><br />"സോറി പൂക്കാക്കാ, ഇന്നിങ്ങള് എന്ത് പറന്ഞാലും കൂട്ടില് കേറ്ന്ന പരിവാടിയേ ഇല്ല" എന്ന് ദയനീയമായി മോങ്ങി കൊണ്ട് റോക്കി തീര്‍ത്തു പറന്ഞു.<br /><br />ഉപ്പാപ്പന്റെ കുരു പൊട്ടി, "നായിന്റെ മോനെ, നീ കേറോ ഇല്ലേന്ന് ഞാനൊന്ന് നോക്കട്ടെ" എന്നും പറന്ഞ് ഉപ്പാപ്പ അവിടെ കൂട്ടിയിട്ട വെറകുകൊള്ളീന്നും ഒരു മട്ടലൂരിയെടുത്തു റോക്കിനെ അടിക്കാന്‍ ഓങ്ങിയതും റോക്കി വളരെ വളരെ ദയനീയമായി "ങ്ങൂ ങ്ങീ ഊ ഊ ഊഊഊഊഊഊഊഊ ങ്ങീ" എന്നു സങ്കട ഹര്‍ജി ബോധിപ്പിച്ചു. എന്നിട്ടും കിട്ടി റോക്കിക്ക് ചുട്ട ഒന്ന്...<br /><br />"ദാ നോക്കീ, ഇങ്ങളാ പാവം നായിനെ ബെറ്തേ ബിടീന്ന്. ഓന് മേണ്ടപ്പം ഓന് കേറിക്കോളും, ഓന് തൂറാനേറ്റം മുട്ട്ന്ന്ണ്ടാവും... ഇമ്മായിരി കണ്ണി ചോരല്ലണ്ടാവരുത്! മിണ്ടാപ്രാണിയേളോട് വെരെ നരിനെ പോലെയാ" ഉമ്മാമ്മ അട്ക്കള ജനലിന്നും ഉപദേശിച്ചു.<br /><br />"ഉപ്പാ, റോക്കിനെ വിട്" എന്ന് നെഞും വിരിച്ച് പറന്നെത്തിയ സാപ്പിക്ക് ആദ്യം മട്ടലോണ്ട് ഒരു വീക്ക് കിട്ടി "നീയെല്ലാരും കൂടിയാ ഈ നായിനെ ഇങ്ങനെ വസളാക്കിയത്! നായിനെ നായിന്റെ സ്ഥാനത്ത് നിറ്ത്തണം..."<br /><br />അടുത്ത് വീക്കിന് റെഡിയായി നിക്കുന്ന ഉപ്പാപ്പ, കിട്ടിയ വീക്കും കൊണ്ട് നിക്കുന്ന സാപ്പി, ഇപ്പം കിട്ടും വീക്ക് എന്ന പ്രതീക്ഷയുമായി നിക്കുന്ന് റോക്കി, അടുത്ത വീക്ക് അബി കാണുന്നതിന്റെ മുമ്പേ എനിക്ക് കാണണം എന്ന പൂതിയുമായി നിക്കുന്ന ഞാന്‍. ഈ സീനിലേക്കാണ് റോക്കിന്റെ കൂടിന്റെ വാതില് തുറന്നു ഒരു കോയി "ആരാ എന്നെ ഉണര്‍ത്തിയത്?" എന്ന ലുക്കുമായി വരുന്നത്. നമ്മുടെയൊക്കെ നില്പ്പു കണ്ടതും മൂപ്പിലാന്‍ "എടത്തേ ചിറ്ക് മുന്നോട്ട്... വലത്തെ കാല് പിന്നോട്ട്... പറന്നു കൊത്തി.. താഴ്ന്നു മാന്തി" എന്ന് കളരി പൊസിഷനിലേക്ക് നീങ്ങിയതും, മട്ടലും എറിന്ഞ് മുണ്ട് മടക്കി ഉപ്പാപ്പ വീട്ടിലേക്കും, സാപ്പി അടുക്കള പൊറത്തേക്കും, റോക്കി സാപ്പിക്കാന്റെ പിന്നാലേയും, നമ്മളു ചില്ലറകള് ഉപ്പാപ്പന്റെ പൊറകേ ഉപ്പാപ്പനെ വെട്ടിച്ചും ഓടി. <br /><br />കോയികള്‍ എന്നാല് മുറ്റം മുയുമനും കാട്ടട്ട് നാറ്റാനും ചിക്കിപരത്തി കേടാക്കാനും മാത്രമായി നടക്കുന്ന മൊതലുകളാണെന്ന പിയാപ്ലമാരുടെ പൊതുവായ അഭിപ്രായത്തിനു വീട്ടിലെ പെണ്ണ്ങ്ങളെല്ലാങ്കൂടി ആസ് യൂഷ്വലായി യാതൊരു വെലയും കൊട്ക്കാന്ഞപ്പം "എന്തെങ്കിലാക്കിക്കൂടി" എന്ന സഥിരം തീരുമാനത്തിലെത്തി. (എടക്കെടക്ക് കറിയാക്കിയും, ബിരിയാണീലും, പത്തിരീലും, അലിസേലും, സമൂസേലും നൊറച്ച് തിന്ന്ന്ന കശ്മലരേ നന്ദിയും ഓര്‍മ്മയും വേണം ചെയ്‌ത്താന്‍സേ...നന്ദി!)<br /><br />അങ്ങനെയാണ് ആദ്യമായി തറവാട്ടില് കോയി മന്നത്. ബാബു ആശാരിനോട് പറന്ഞ് പലകേം ടാര്‍പ്പായും കൂട്ടിയടിച്ച് ഒരു കോയിക്കൂടും പണീച്ച്, കോയി പോറ്റല്‍ ഔദ്യോഗികമായി തൊടങ്ങി.ആദ്യമായി വന്നത് ഒരു പുള്ളിക്കോയി..."എന്തൊര് ബര്‍ക്കത്തും അയാവുമാ അയിന്" ഉമ്മാമ്മ ഒരു കൈ താടിക്കും മറ്റേ കൈ അരയിലും വെച്ച് പറന്ഞു പോയി. പുതിയ വീടാണെന്ന ഒരു തപ്പലും ഇല്ലാണ്ട് മിസ്.പുള്ളിക്കോയി നേരെ പറമ്പിലേക്ക് വെച്ചടിച്ച് ഉടനെ ചിക്കി കൊത്തി തൊടങ്ങി. അയിനു സേസം തടിച്ചി കോയി, പൂവങ്കോയി, സൊസൈറ്റീലോയി, കറത്തോയി എന്നിങ്ങനെ പല കോയികളും തറവാട്ടങ്കങ്ങളായി. ഓരോ വിര്ന്ന് കയിന്ഞാലും കൊറയുന്ന എണ്ണത്തിനനുസരിച്ച് പുതിയ പുതിയ പൂവങ്കോയികള് വന്നു കൊണ്ടേയിരുന്നു. പെടക്കോയികളു മാത്രം സ്തിരം മെമ്പേഴ്സായി നിന്നു. തറവാട്ടിലെ പെണ്ണ്ങ്ങളെ പോലെ.<br /><br />അങ്ങനെ കാര്യമായ തക്കാരോം തീനും ഇല്ലാത്ത കൊറച്ചു മാസങ്ങള്‍ക്ക് സേസാണ് ആസിയന്റെ മോക്ക് മാപ്പ്ളൊറച്ചത്. നല്ല ലെങ്ക്ന്ന ഒരുത്തന്‍. കാദിരിക്കോയന്റെ മൂന്നാമത്തോന്‍ അയമ്മദ്. <br /><br />"നല്ല മൈദമാവു പോല്ള്ള ചെക്കനാ..." ഇഞാമ സീലടിച്ചു. <br /><br />മാപ്പ്ളന്റാട്ന്നും വളടാന് പെങ്ങമ്മാരും അമ്മായിമാരും വരുന്ന ദൌസം കോയിക്കൂട്ടില് ഒരു വെപ്രാളം രാവിലേ തൊടങ്ങും കോയികളാണെങ്കിലും ആരാനു വെച്ച് വെളമ്പാന്‍ മാണ്ടി കൈത്തറക്ക്ന്നേയ്ന് ഓല്‍ക്കും ഇല്ലെ ഫീലിങ്ങ്സ്?<br /><br />അങ്ങനെ ബിരിയാനായും കോയ്യടയായും കോയിക്കൂട്ടാനായും ജന്മസാഫല്യം പൂണ്ട് കോയിച്ചികളും പൂവന്‍സും ഒടുങ്ങി മന്നപ്പം സുലോചനേട്ത്തിക്ക് അറിയിപ്പ് പോയി കൊറച്ച് കോയികളെ മേണം, എണ്ണം തേക്കാന്‍. അങ്ങനെ വന്ന കൂട്ടത്തില് ഒരു ബമ്പനും മന്നു, ഒരു ആട്ടുങ്കുട്ടിന്റത്ത്രള്ള ഒരു ചൊങ്കന്‍. വന്ന പാടന്നെ മൂപ്പിലാനു സെറ്റപ്പൊന്നും പിടിച്ചില്ലാന്ന് മനസ്സിലായി, ആകെ മൊത്തം ഒരു പുഛേഷ്‌കുമാര്‍ സ്റ്റൈലില് നീട്ടി കൂവി മൂപ്പിലാന്‍ പറമ്പിനു ചുറ്റും പര്യടിച്ചു. കോയിക്കുടുമ്പത്തിനു വിളമ്പിയ തീറ്റ ഒരു കല്‍മാടി ലൈനില് മുയുമനും അകത്താക്കി മൂപ്പിലാന്‍ റെസ്റ്റിനായി ചുറ്റും നോക്കി, ഉമ്മാമ്മ ബഹുമാനപുരസ്കരം കോയിക്കൂടിന്റെ വാതില് തുറക്കാന്‍ ഇറങ്ങിയപ്പോളാണ് ആദ്യത്തെ ആക്രമണ സംഭവം അരങ്ങേറിയതായി റിപ്പോര്‍ട്ട്. തടിമാടന്‍ മോഹന്‍ലാലിനെ വെല്ലുന്ന സ്റ്റൈലില് ഒരു കയറിന്റെ സകായം പോലുമില്ലാതെ പറന്നു കേറി ഉമ്മാമ്മന്റെ തോളത്ത് ഒരു കൊത്ത്! പിന്നെ ചെറകൊക്കെ വിരിച്ച് അത്യുഗ്രന്‍ പ്രകടനം, കൊറച്ച് എണ്ണ തേക്കാതിന്റെ കൊറവു മാത്രമുണ്ട്. <br /><br />കാദിരിക്കോയന്റെ പൊരെയ്ന്നും വിര്ന്ന് വെരുന്നോല്ക്ക് ഒര് ചെമ്പ് കോയിക്കൂട്ടാന്‍ വെക്കാനുള്ള കോയിനെ വരെ അങ്ങനെ കിട്ടാണ്ടായി. ഏതെങ്കിലും കോയിനെ നോക്കി ഉമ്മര്‍ സ്റ്റൈലില് ആരെങ്കിലും താടി ചൊറിന്ഞാ മതി പുച്ചേസ്ക്കുമാറിന് എളകാന്‍, ഉടനെ ചെറകും വിരിച്ചു മൂപ്പിലാന്‍ "എടത്തേ ചിറ്ക് മുന്നോട്ട്... വലത്തെ കാല് പിന്നോട്ട്... പറന്നു കൊത്തി.. താഴ്ന്നു മാന്തി" ലൈനിലാകും! കോയി കോയി സര്‍വത്ത്ര ഒരു കാല് കടിക്കാന്‍ ഇല്ലത്ത്രെ എന്ന സ്ഥിതിയായി തറവാട്ടില്. ഒരു മാതിരി ബാലപീഡകരെ പോലെ പെണ്ണുങ്ങളെല്ലാം എതെങ്കിലും കോയിച്ചി ഒറ്റക്ക് നടക്കുന്നുണ്ടോ തട്ടാന്‍ എന്നും നോക്കിയിരുപ്പായി.<br /><br />സ്ക്കൂളില് പോകാന്‍ ഗേറ്റ് വരെ ചൂലും കത്ത്ന്ന വെറക് കൊള്ളിയുമായി ഒരു ബ്ലാക്ക് ക്യാറ്റും, സ്ക്കൂളിന്നും വരുമ്പോള് ഗേറ്റില് നിന്ന് മിസ്ക്കീന്മാരെ പോലെ "ഉമ്മാ ഉമ്മാ" എന്നും വിളിച്ചു നമ്മളും ജീവിതം തള്ളി നീക്കി തൊടങ്ങി. നമ്മളെല്ലാരും ഫുള്‍ടൈം കുളിപിച്ച് നിര്‍ത്തിയ അതേ ചേലില് നിന്നു, എല്ലാരും വെളുത്ത് തുടുത്തു- വെയിലും മുറ്റോം കണ്ട കാലം മറന്നേ... പൊറത്തെറങ്ങിയാ തുടങ്ങും മൂപ്പരെ വക ബാലപീഡനം. വീട്ടില് വരുന്ന വിരുന്നുകാരെ മുയുമനും വിറപ്പിച്ചും കൊത്തി പേടിപ്പിച്ചും വില്ലന്‍ തറവാട്ടിന്റെ പേര് പണ്ടാരടക്കി. ചെയ്ത്താന്‍!<br /><br />എനിക്ക് രണ്ട് കൊത്ത്, അബിക്ക് നാല്, അനിക്ക് ഒന്ന്, സാപ്പിക്ക് രണ്ട്, ഉപ്പാപ്പക്ക് ഒന്ന് എന്ന കൊത്ത് നിലവാരത്തില്‍ നമ്മളെല്ലാരും ഒന്നിനൊന്ന് പൊരുതി നിക്കുന്ന സമയത്താണ് റോക്കിയുടെ കൂട് പിടിച്ചടക്കുന്നത്. ഉപ്പാപ്പ തീരുമാനിച്ചു, ഇനിയെന്തെങ്കിലും ചെയ്തേ പറ്റൂ... <br /><br />"കൊത്തോയിന്റെ കൈത്തില് ബെല്ല് തൂക്കാം"- അബിന്റെ തലെയില് മിന്നാമിനുങ്ങ് വെട്ടി. അങ്ങനെയാകുമ്പോള് കോയി വെരുമ്പോള് രക്ഷപ്പെടാം, അനങ്ങിയാലറിയല്ലോ? കൊള്ളാം! <br /><br />"സാപ്പീ, ദാമൂന്റെ പീടിയേന്നും ഒര് മണി മാങ്ങി കെട്ടിയേക്ക്" എന്നും പറന്ഞ് ഉപ്പാപ്പ ക്ലീനായി സ്കൂട്ടായി. പിന്നെയും ആ ഫിലോസോഫിക്കല്‍ ചോദ്യം ദുനിയാവില് മൊയങ്ങി, "പൂച്ചക്ക് ആര് മണി കെട്ടും?" അതു കൂടാതെ കോയിക്കും കെട്ടണമല്ലോ?<br /><br />കോയിനെ മയക്കു മരുന്നു കൊട്ത്ത് കിണ്ടിയാക്കുക, എന്നിട്ട് മണി കെട്ടി വിടുക! ആകെയുള്ള വയി തെളിഞപ്പം എല്ലാരേം മൊഹം തെളിഞു. ബോധല്ലാണ്ട് കെടക്കുമ്പം രണ്ട് കോയിനെ പിടിച്ച് അറക്കേം ചെയ്യാം. പൊരെയ്ല് സുലേഖന്റെ കല്ല്യാണൊറപ്പിച്ചെയ്നേക്കാളും കൊസി! മയക്കു മരുന്നെവ്ടുന്നും കിട്ടും? <br /><br />"പിലോമിന്റെ മോന് ടോക്ക്ട്രല്ലെ? ഓനോട് പറി, എന്തെങ്കിലും നല്ല മര്ന്ന് തെരാന്"<br /><br />അങ്ങനെ മര്ന്നൊപ്പിച്ച് ലാത്തിരി എല്ലാ കോയിക്കളേം പൂട്ടിയേന്ന് സേസം റോക്കിന്റെ കൂടിനു പൊറത്ത് "നല്ലോണം ബോധം പൊയ്ക്കോട്ടേന്ന്" തീരുമാനിച്ച് പൊടിച്ചിട്ട നാലു കുളീക ചേര്‍ത്ത ചോറ് ഒച്ചണ്ടാക്കാണ്ട് കമ്മ്യൂണിസ്ട് പാര്‍ട്ടിയുടെ ചിഹ്നത്തിലെ അമ്മാളൂനെ പോലെ കൊടുവാളേന്തിയ ഉമ്മാമയും ചൂലേന്തിയ സാപ്പിയും കൂടി കൊണ്ടോയി വെച്ചു. നാളെ ബാക്കി പരിവാടിയൊക്കെ. സാപ്പി മണി മിനുക്കി വെച്ചു, ഉമ്മ കത്തി ഒരതി വെച്ചു...<br /><br />നേരം പൊലര്‍ന്നു. എണീച്ച ഉടനെ എല്ലാരും പാന്ഞത് "അമന്‍ ബോധല്ലാണ്ട് കെടക്ക്ന്നത്" കാണാനെയ്നി. ഉപ്പാപ്പ പേപ്പറും വായിച്ച് കോലായില് ഇരിക്ക്ന്ന്ണ്ട്, "സാപ്പീ, ഇബട ബാ"<br /><br />"ന്താപ്പാ?"<br /><br />"ഹമെക്കേ, ചൌട്ടി നിന്റെ പല്ല് ഞാന്‍ തൊയിക്കും, ബലാലെ! കോയിക്ക് മര്ന്ന് വെക്ക്മ്പം റോക്കിനെ കെട്ടിടാന്ള്ള പുത്തി പോലും അനക്കില്ലെ ഇബിലീസെ! ജന്തു!"<br /><br />മുറ്റത്ത് ഒരു റോക്കി ബോധമില്ലാതെ കിടന്നു. കളരി മുറ തെറ്റിക്കാതെ ഒരു കോയി മുറ്റമടിക്കാന്‍ നിക്ക്ന്ന സാവിത്രിനെ നോട്ടമിട്ടു കൊണ്ടും!<br /><br /><br /><br />കുറിപ്പ്: രണ്ട് മാസം അടക്കി വാണതിനു ശേഷം "ഒര് മൂന്നര കിലോ എറച്ചിയെങ്കിലും അറക്കാന്‍ കൈമല് കിട്ടിയെങ്കില് കിട്ടേയ്നി" എന്ന നെടുവീര്‍പ്പ് മാത്രം ബാക്കിയാക്കി കൊണ്ട്; എതോ പൊട്ടന്‍ (ധൈര്യവാനും) ഇവനെ അടിച്ചോണ്ട് പോയി.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1461193354395805437-548069373371039055?l=chattikkari.blogspot.com' alt='' /></div>Aisibinoreply@blogger.com53tag:blogger.com,1999:blog-1461193354395805437.post-68058707337195589842010-08-18T16:57:00.000-07:002010-08-18T23:56:22.128-07:00കൊല്ലകാലം ലണ്ടായിരത്തി ഏയ്...എങ്ങനെങ്കിലും ലോകം നന്നാക്കി മകാത്മാ കാന്തിന്റെയ് തൊട്ടിപ്പറമുള്ള സീറ്റുമ്മല് കേറി നെരങ്ങണം എന്ന നല്ല കനത്തില്ള്ള പൂതിയുമായി മേയുന്ന കാലം. അങ്ങ്നത്തെ മോകം മൂത്ത് മൂത്താണ് ഞാന്‍ സാമൂഹ്യ സേവനം പടിച്ച് പാസാകണം എന്ന അതിമോഹവുമായി എമ്. എസ്.ഡബ്ല്യൂ കോഴ്സിനു ചേര്‍ന്നത്. <br /><br />"സാമൂക്യസേവനാ... ഇസ്ലാമിനു നെരക്കുന്ന പണിയാ. കയിവില്ലാത്തൊരെ സകായിക്കലും, നാട് നന്നാക്കലും ഒക്കെ നല്ല കാര്യാണല്ലോ. അത് പൊരെയ്ലും ഒരു ബര്‍ക്കത്ത്‌ള്ള പരിവാടിയാണല്ലോ?" ഉമ്മാമയും ഉമ്മയും അമ്മായിയും തലയൊക്കെ കുലുക്കി മൂക്കോക്കെ ബെറപ്പിച്ച് ചുണ്ടൊക്കെ കൂര്‍പ്പിച്ച് എന്റെ സാമൂക്യസേവന ചന്തി നാട്ടാരെ മുന്നില് മാക്സിമും പൊക്കി പിടിച്ച് കുളൂസാക്കി! ഞാന്‍ നന്നാക്കാന്‍ പോവ്ന്ന നാടല്ലേ വിശാലമായി കെടക്കുന്നത്, അതില്ള്ള പ്രജകളൊക്കെ എന്നെ അറിയണല്ലോ? പി.ആര്‍ പണി പാത്തിബിയും, കൈസേയിത്താത്തയും, മിസ് ദില്ലീസയും എല്ലാരും മല്‍സരിച്ച് ചെയ്തു "നുച്ചൂന്റെ ആയിസല്ലെ? ഓള് കാന്തിക്ക് പഠിക്കാന്‍ ചേര്‍ന്നീന്. വെലിയ പഠിപ്പാ, മനസ്സാസ്ത്രാ പഠിക്ക്ന്ന്. അന്റെ പിയാപ്ലനെ ഒരീസം കൊണ്ടേരി, ഓള് നോക്കീട്ട് എന്താ അസ്ക്യതാന്ന് പറന്ഞെരും"<br /><br />ഞാനാണെങ്കില് ഒരടി മോളിലൂടെ ഒയുകി ഒയുകിയാ നടത്തം. ഉള്ളില് കന്ഞിയാണ് കുടിക്ക്ന്നതെങ്കിലും മീസമ്മല് നെയ്യും പൊരട്ടിയാ നടത്തം. നാലാള് പൊറത്തുന്നും കാണുമ്പം നെയ്യല്ലെ മണക്കൂ? അല്ലാഹു ആവാനുള്ള പൂതിയോ നായ നക്കി പോയി, ഇനിയുള്ള ഏക ചാന്‍സ് ഇതാണ്. ഫാമിലി കൌസിലിങ്ങു മുയുമനും ഞാന്‍ ഏറ്റെടുത്തു, പിന്നെ ഉമ്മാമന്റേം, എളാമന്റേം, അമ്മായിന്റേം, ഉമ്മന്റേം റെക്കമെന്റേഷണില് വെരുന്ന പാര്‍ട്ടികള് വേറേയും. ഏളാമന്റെ പാത്രം കയുകല് കണ്ടിട്ട് ഞാന്‍ തീര്‍ത്ത് പറന്ഞു, "എളാമ ഞെട്ടരുത്, എളാമക്ക് ഒബ്സെസീവ് കമ്പള്‍സീവ് ഡിസോഡറാണ്" <br /><br />"പോടി വലാലെ, പാത്തരത്തിലെ നെയ്യ് കയുകാന് അന്റെ മാപ്ലന്റാട്ന്ന് ആളെ കൊണ്ടോരോ, ചെയ്ത്താനെ?". ഹ്മ്!! ഇതാണ് ഈ തറവാട്ടിലെ പ്രസ്ണം! ഒരാളെ ഷോക്ക് കൊട്ത്ത് നന്നാക്കമെന്ന് വെച്ചാല്, സമ്മെയ്ക്കൂല!! "സുബൈത്താ, ഇങ്ങളെ യൂനുസിനെ നാളെ ബെരുമ്പം ഒന്നു കൂട്ടി കൊണ്ടേരോ? ഓന്‍ പത്തില് തോക്കാന്ള്ള കാരണം ഞാന്‍ പറന്ഞെരാം"<br />"അയിന് ബെലിയ മനസ്സാസ്ത്രൊന്നും മേണ്ട മോളെ, ഓനോന്റെ വാപ്പന്റെ അതേ കളിയാ! സൊറ കളിച്ച് നടന്ന് കിട്ട്ന്ന പൈസ മുയുമനും കൊണ്ടോയി സില്‌മേം കണ്ട് മക്കാനീന്നും പൊറാട്ടേം തിന്ന് നടക്കണം. അയന്നെ!<br /><br />അങ്ങനെ പഠിച്ചത് എവ്ടെങ്കിലും കൊണ്ടോയി കമ്ത്താന്‍ മുട്ടി നിക്കുമ്പളാണ് കോളേയിന്നും പുതിയറ ബീച്ചു ഭാഗത്ത് സ്ത്രീകള്‍ക്കായി സ്വയംസേവാ ഗ്രൂപ്പുകള്‍ തുടങ്ങാന്ള്ള പരിവാടി സര്‍ക്കാര് പ്രഖ്യാപിച്ചതായും, അയിനു മേണ്ടി വളണ്ടിയര്‍മാരെ ആവശ്യമുണ്ടെന്നും അറിയിപ്പ്. നാട് എവിടെ എങ്ങനെ നന്നാക്കണം എന്ന ഏക ചിന്തയുമായി നടക്കുന്ന ഞാന്‍ മനസ്സില് വിജാരിച്ചു " തേടിയ മസാല കുപ്പിയില്‍ കെടച്ചാച്ച്, ഹിയ്യട ഹിയാ"! ഇനി ആരൊക്കെ എതിര്‍ത്താലും, പുതിയറ ബീച്ചു ഭാഗത്ത് ഒരു മിനിമം പത്ത് സൊയംസേവാ ഗ്രൂപ്പ് തൊടങ്ങീട്ടെ ഞാന്‍ സുലൈമാനി കുടിക്കൂ!!! യൊവ്വനം ഒരു സില്‍സിലാ എന്നണല്ലോ... കണ്ണും മൂക്കുമില്ലാലോ?<br /><br />ഡേ വണ്‍: കണ്‍മഷിയൊക്കെ വാരി തേച്ച് ഒരു എക്സ്ട്രാ കോട്ട് പൌഡറും പൂശി ഉമ്മാമന്റെ അത്തറ് കുപ്പിന്നും തോണ്ടിയ ഒരു തോണ്ട് അത്തറും പൊരട്ടി "എന്നാ പിന്നെ അസ്സലാമു അലൈക്കും, ഞാന്‍ പുതിയറ നന്നാക്കീട്ട് വരാം ഘടികളേ" എന്നും പറന്ഞ് എളാപ്പന്റേട്‌ത്തുന്നും കടം മേങ്ങിയ എക്സിക്യൂട്ടീവ് മാന്ഞാള വേഗും തൂക്കി ഞാന്‍ പടിയിറങ്ങി. "പുതിയറേലാ മുസ്തപ്പന്റെ പൊര, ഉച്ചക്ക് ഓന്റാടെ ചോറെയ്ക്കാന്‍ വിളിച്ചീന് അന്നേം ചെങ്ങായിച്ചിയേളേം. ഓനോട് അട്ത്തേയ്ന്റട്ത്തായ്ച്ച് കൊറച്ച് ചെമ്മീന്‍ മേണം, റഫീക്കിന് പൊവുന്മ്പം അച്ചാറിടാന് എന്ന് പറയണം". മുസ്തഫാക്ക കാലാകാലങ്ങളായി ഹമാരാ മീന്‍ക്കാരന്‍ ഹെ! അങ്ങനെ മുസ്തഫാക്കന്റെ നമ്പരും സുബാപ്തി ബിസ്വാസോം കൊണ്ട് ഞാന്‍ പുറപ്പെട്ടു. കൂടെ സ്മിതയും ഹാഷിമും.<br /><br />ടിങ്ങ് ടോങ്ങ് "നമസ്ക്കാര്‍, എന്റെ പേര് ആയിഷ. ഞാന്‍ ഇവിടെയുള്ള ബമ്പത്തിയോക്ക് മേണ്ടി ഒരു സ്വയം സേവാ സങ്കട്ടന തൊടങ്ങാന്‍ പോകുകയാണ്. അയിനു ശേഷം താങ്കളുടെ പൊരയില്‍ സന്തോയം,സമാധാനം,അച്ചാറ്,സോപ്പുമ്പൊടി,അടിപ്പാവാട,ഫിനോയില് മുതലായ സാമാനങ്ങള്‍ കളിയാടും. ഇതിനായി ഭവതി ചെയ്യേണ്ടതിത്ര മാത്രം..." എന്നൊക്കെ ബസ്സിലിരുന്നു ഞാന്‍ മനസ്സില് ഓതി പഠിച്ചു.<br /><br />ടിങ്ങ് ടോങ്ങ് "നമസ്ക്കാരം ചേച്ചീ" (പല്ലു മുയുമനും പൊറത്താക്കിയ ഒരു ചിരി കൂടെ സൌജന്യം!)<br /><br />"ഇവിടെ ഒന്നും മേങ്ങാറില്ല!" ഠപ്പ്. ഞാന് കണ്ണിമ്പി തൊറക്ക്ന്നെയ്ന്റെ മുന്നെന്നെ വായിലും പൂട്ടി ചന്തീം കുലുക്കി ഓള് പോയി.<br /><br />"അന്റെ പൊരെയ്ല് കുന്തം കളിയാടും ഏക്ക‌ര്‍ച്ചി!!" എന്നും മനസ്സില് വിജാരിച്ച് ഞാനും കൂട്ടവും അടുത്ത പൊരെയ്ലേക്ക് നീങ്ങി. <br /><br />ടിങ്ങ് ടോങ്ങ് "എന്റെ പേര് സ്മിത. ഞങ്ങളിവിടെ സര്‍കാരിന്റെ സ്വയം സേവാ സംഘടന എന്ന ഒരു പരിപാടിയുടെ ഭാഗമായി വന്നതാണ്..." സ്മിതയുടെ പ്രസംഗം മുഴുവന്‍ കേട്ട ശേഷം അസ്മാബി പറന്ഞു, "ഓല് പറന്ഞ്ക്ക്ണ് ഇമ്മായിരി ഒന്നിലും ചേരര്ത്‌ന്ന്. ഓല്‍ക്ക് ഇതൊന്നും ഇസ്‌ട്ടല്ല"<br /><br />"ഓലോ? ആര്?"<br /><br />"ഇന്റെ അസ്പന്റ് ".<br /><br />"ഫിനൊയിലിന്റേം അടിപ്പാവാടന്റേം സന്തോയത്തിനേം കാര്യം പറ" ഞാന് സ്മിതനെ പൊറകിന്നും ഞോണ്ടി. പക്സേങ്കില് അസ്പന്റ് സമ്മെയ്ക്കിന്നില്ലെങ്കില് എന്താക്കാനാ?<br /><br />ഈ ദുനിയാവിന്റെ ഏകദേസ മാമൂലുകള് എനിക്ക് പിടി കിട്ടി തൊടങ്ങി.. ലതായത്, ഞാന്‍ ലോകം നന്നാക്കണോന്ന് തൊള്ളട്ട്ട്ട് ഒര് കാര്യോല്ല. ലോകത്തിന് നന്നാവണം എന്ന ഒരു പൂതീം മേണം! അത് നമ്മളെ എളാമനെ പറന്ഞ പോലെ നന്നാവണം എന്ന് യാതൊരു പൂതീമില്ലാണ്ട് നടക്കാ. ഇന്ഞിപ്പം എന്താക്കും? "നന്നാവാന്‍ ആളെ ആവശ്യമുണ്ട്" എന്ന് ഒരു പരസ്യം? <br /><br />എല്ലാര്‍ക്കും ആകെ മൊത്തം നിരാസ കൂടി കൂടി വെരാ. എന്നാലും "ഒരു അഞ്ചാറ് പൊരെയ്ലുമ്പാടി കേറി ഓരെ നന്നാക്കാന്‍ നോക്കാം," ഞാന്‍ ഒരു പൊരെയെങ്കിലും നന്നാക്കീട്ടെ ഇബ്‌ട്‌ന്നും പൊവ്വാന്ള്ള പരിവാടിള്ളൂ എന്ന് ഒറച്ചു പറന്ഞു.അങ്ങനെ എന്റെ അടങ്ങാത്ത സ്വൈര്യക്കേട് കാരണം നമ്മള് അട്ത്ത പൊരെയ്ലെ ബെല്ലടിച്ചു.<br /><br />ഒര് നിസ്ക്കാര കുപ്പായോം മക്കനേം ഇട്ട ഉമ്മാമ്മ വാതില് തൊറന്നു. മുഖം നൊറച്ചും ചിരിയും കൊണ്ട് ചോയിച്ചു "എന്തേയി മക്കളെ?". <br /><br />എന്റെ മനസ്സ്, ബിരിയാന്റെ സേസം സുലൈമാനി കുടിച്ച പോലെ തണുത്തു. ഈ ഉമ്മാമ്മ നന്നാവും, കണ്ടാലറിയാം! <br /><br />"ഉമ്മാമ്മ, സര്‍ക്കാരിന്റെ സ്വയം സേവാ സങ്കടനയെ പറ്റി പറയാനാ"<br /><br />"സര്‍കാരിന്റെയാ? മക്കള് കേറി ഇരിക്കീ. എന്തെങ്കിലും കുടിച്ചിട്ട് പോവാ. വെരീ" എന്റെ ഇത്തിരി പോന്ന ജീവിതത്തില് ആ നിമിസം സന്തോയോം സമാധാനോം പിന്നെ സയിക്കാന്‍ പറ്റാത്ത കൊസിയും കളിയാടി. ഇനിയാരൊക്കെ സുയിപ്പാക്കിയാലും തരക്കേടില്ല നമ്മള് ലോകം നന്നാക്കീട്ടെ കിയാമം നാള് കാണൂ.. ആ...ഡിങ്കിഡിക്കാ!! മനസ്സില് ലണ്ട്മൂന്ന് പാട്ടൊക്കെ മൂളി നമ്മള് കേറി കുത്തിരിന്ന്. നല്ലൊരു പൊര, ആരോ ദുബെയ്ലിള്ളത് കാണാന്ണ്ട്.<br /><br />"ഇങ്ങളിരിക്കീ, ഞാന്‍ ചായെട്ത്ത്ട്ട് ബെരാ..." <br /><br />"വേണ്ടുമ്മാമ്മാ. നമ്മള് പറയാന്ള്ളത് പറന്ഞ്ട്ട് പൊവ്വാ. ഇനിയും കൊറേ വീട്ടില് കേറാന്ണ്ട്"<br /><br />"അത് പറന്ഞാ പറ്റൂലേ... മോളെ പേരെന്താ?...<br /><br />"ആയിശ"<br /><br />"ഓ മുത്ത്നബീന്റെ കെട്ട്യോളെ പേരാണല്ലോ..." എന്നും പറന്ഞ് മൂന്ന് കപ്പ് അസാധ്യ മധുരള്ള ചായേം ബര്‍ത്തായക്കയും കൊണ്ടേയി വെച്ച് ഉമ്മാമ്മ എന്റട്ത്ത് വന്നിരുന്നു. സ്മിത പ്രസംഗം ഏറ്റെടുത്തു. ഞാന്‍ ഫുള്ള് ശ്രദ്ധയും ഒരു കൈ കൊണ്ട് ബര്‍ത്തായക്ക തിന്ന്ന്നേയിലേക്കും മറ്റേ കൈ കൊണ്ട് ചായക്കോപ്പ പിടിക്കുന്നേയ്ലും സ്മിത വിട്ടു പോകുന്ന ഭാഗങ്ങള് പൂരിപ്പിക്കുന്നെയ്ലും ഒക്കെ പരന്നു കിടക്കുകയാണ്...<br /><br />സ്മിതയാണ് വായിട്ടടിക്കുന്നതെങ്കിലും ഉമ്മാമ്മന്റെ നോട്ടം ഫുള്‍ ടൈം എന്റെ മോത്തേക്കാണെന്ന് ബര്‍ത്തായക്ക വായില് കുത്തി നൊറക്കുനെയ്ന്റെ എടെയ്ല് എന്റെയ് എടങ്കണ്ണിലൂടെ എനിക്ക് കാണുന്നുണ്ട്. തീരെ അഹങ്കാരവും ദുസ്ച്ചിന്തകളുമില്ലാത്ത ഞാന്‍ മനസ്സിലു വിജാരിച്ചു "പുവര്‍ ഗ്രാന്മാ, എന്റെ മൊഞ്ച് കണ്ടിട്ട് കണ്ണെടുക്കാന്‍ തോന്ന്ന്നേയില്ലാ" ഹ ഹ ഹ! ഉമ്മാമ്മ ഒന്നും കൂടി അഞ്ചിക്കോട്ടേന്ന് കരുതി ഞാന്‍ എന്റെ ചിപ്സ് നൊറന്ഞ തൊള്ള കാട്ടി ഉമ്മാമ്മനെ നോക്കി ചിരിച്ചു കാട്ടി.<br /><br />പെട്ടന്ന് ഉമ്മാമ്മ എന്റെ മൊഖം രണ്ട് കയ്യോണ്ടും പിടിച്ച് മൂപ്പത്തിന്റെ നേരെ തിരിച്ച് മൂപ്പത്തിന്റെ മൊഖത്തേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ച് ചോയിച്ചു, "ആയിസാ, അന്റെ മണ്ടെയിലെന്താ? എന്താ?" <br /><br />"ങ്ങേ?!!" എന്നു പോലും മൂളാന്‍ സമയം തരാണ്ട് മൂപ്പത്തി "മിനച്ചെയ്ത്താനി റജീം" എന്ന് ഒരു നാലര സ്പീക്കറിന്റെ സമണ്ടില് കൂവി വിളീച്ച് എന്റെ മോന്തമ്മലേക്ക് അഞ്ചാറ് ഊത്ത് ഊതി. ആ സമണ്ടും തുപ്പലും വായ്‌നാറ്റോം എല്ലാങ്കൂടി എന്റെ വയറിങ്ങ് ലൂസ് കോണ്ടാക്റ്റിലായി പോയി! ഞാനൊരു സെക്കണ്ട് ബ്ലിങ്കി ഇരുന്നെയ്ന് ശേഷം സ്മിതനേം ഹാഷിമിനേം നോക്കി. ദയനീയമായി നോക്കി എന്നാണ് ദ്രിക്സാക്ഷി വിവരണം, പക്ഷെ ഞാന്‍ ഒരു ചോദ്യചിഹ്ന നോട്ടമായിരുന്നു ഉദ്ദേശിച്ചത്! <br /><br />ഉമ്മാമ്മ എണീച്ച് മേശപ്പൊറത്തെ ജഗ്ഗെട്ത്ത് അയിലെ വെള്ളം ഹാഷിമിന്റെ മേല് കൊടന്ഞിട്ട് "ഒയിന്ഞോ... ഒയിന്ഞോ... പോ.." എന്ന് അമറാന്‍ തൊടങ്ങി. എന്നെ നോക്കി കിതച്ചോണ്ട് അലറി ചോയിച്ചു: "അന്റെ മേത്ത്ള്ള കറ കയികി കളയോ ഇയ്യ്?" <br /><br />ഞാന്‍ തൊണ്ടേയില് കുടുങ്ങിയ ബര്‍ത്തായക്ക എറക്കാന് പെടാപ്പാട് പെട്‌ആ. ഉമ്മാമ്മ പിന്നേം അലറി "ഞാന്‍ ചോയിക്കാണ്...<br /><br />ചോയിച്ചത് എന്താന്ന് ഞാങ്കേട്ടീല. സ്ഥലകാല ബോധം വന്ന് നോക്കുമ്പണ്ട് ഞാന്‍ കൈയ്യിലൊര് കോപ്പ ചായേം ഒര് പിടി ബര്‍ത്തായക്കേം കൊണ്ട് റോട്ടുമ്മല് നിക്ക്ന്ന്. പടച്ചോനാണേ, ഇദ്ദൂസം വെരെ ഞാനെങ്ങനെ റോട്ടുമലെത്തി എന്ന് എനിക്കോര്‍മ്മയില്ല. സ്മിതയും ഹാഷിമും പറയുന്നത്, ഞാന് ഇന്റെ കയ്യും കാലും നെലത്ത് കുത്തി ബെരളി പിടിച്ച എട്ട്കാലിന്റെ ചേലില് ഉമ്മാമ്ം നീട്ടിയ കയ്യിന്റെടെയിലൂടെ നൂണ് നൊയന്ഞ്, കപ്പും ബര്‍ത്തായക്കയും അടക്കം നാലു കാലില് ഇഴയുകയോ ഓടുകയോ എന്തോ ഒന്ന് വളരെ സ്പീഡില് ചെയ്തു ഇറങ്ങി പാന്ഞു എന്നാണ്. <br /><br />കോപ്പയും പിടിച്ച് എന്താക്കുമെന്ന് അറിയാണ്ട് റോട്ടുമ്മല് മുയിച്ചു നിക്കുമ്പണ്ട് ഒരു വയിപ്പോക്കന്‍ ആ വയിക്ക് പോണ്. ഇതെന്നെ കിട്ടിയ ചാന്‍സെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഞാന്‍, "ഇക്കാ, ഈ കോപ്പൊന്ന് ആ പച്ച പെയ്ന്റടിച്ച പൊരെന്റെ കൊലായില് വെക്കോ?" ഇക്കാക്ക നമ്മളെയൊന്ന് ആകെ നോക്കി "ഇങ്ങള് റംലാബീവിന്റാടെ പോയീനെയ്നോ? ഓരെന്താ പറന്ഞേ?"<br /><br />"ഓരെന്തു പറയാന്? ആ പെണ്ണ്ങ്ങക്ക് പിരാന്താ?"<br /><br />"പിരാന്ത് നിന്റെ ഉമ്മക്കാണ്ടി!! സെയ്ക്കിന്റെ ജിന്ന് കൂടിയോരെ പിരാന്ത്‌ന്ന് പറന്ഞ നീയൊക്കെ നരകത്തിലാണ്ടി!". <br /><br />അന്നു രാത്രി മുതല് എനിക്കൊര് നേരിയ പനി. എല്ലാരും ഒറപ്പിച്ച് പറന്ഞു ഇത് പേടി കുട്ങ്ങിയതാ. ഞാന്‍ സമ്മെയ്ച്ചീലാ. <br /><br />പിറ്റേന്ന് പനി നൂറ്റിനാല്... "ഓക്ക് കണ്ണൊണ്ടതാ, ഒന്നുയിന്ഞിട്ടാളി..പനി പോയ വയി കാണൂല!" ആമിന്താത്ത ഒറപ്പിച്ചു പറന്ഞു.<br /><br />"അയ്യോ ചാമീ, എന്നാച്ച് അയ്സാവുക്ക്? തീ പോലെ ജൊരം, മാത്ര യെതാവത് പോയി വാങ്ങണുമാ?" പാങ്കിയുടെ സ്നേകം.<br /><br />"മോളേ ആയിസൂ, അനക്കെന്താ മേണ്ടി തിന്നാന്? രണ്ട് പത്തിരീം എറച്ചി ചാറും തെരട്ടെ?" പാത്തിബി<br /><br />"മേണ്ടുമ്മാമ്മാ, എനിക്ക് ഒറങ്ങണം". അപ്പം എല്ലാരും നല്ലോണം പേടിച്ചു. പത്തിരീം ചാറും തിന്നൂലെങ്കില് എന്റെ തലച്ചോറിനായിരിക്കും പ്രസ്ണം! <br /><br />"കൊറച്ച് പൊടിയരിക്കന്ഞി നല്ലോണം നാലഞ്ച് നേരായിട്ട് ഓക്ക് പനിനാരങ്ങേം കൂട്ടി കോരികൊട്, പനി നാളാവ്മ്പളേക്ക് ബിടും. ഓരോ ഹലാക്കിന്റെ പണിക്ക് നിക്കര്ത്‌ന്ന് ഇതാണ് തലേം മൊലേം വെച്ചോരോട് മൂത്തോര് പറീന്നെയ്ന്റെ കാര്യം!"<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1461193354395805437-6805870733719558984?l=chattikkari.blogspot.com' alt='' /></div>Aisibinoreply@blogger.com45tag:blogger.com,1999:blog-1461193354395805437.post-55027182992268857512010-08-16T23:11:00.000-07:002010-08-16T23:11:39.019-07:00ഓഫീസില്‍ കാര്യമായ ഒരു മീറ്റിങ്ങ് നടക്കുമ്പോള്‍ വീട്ടിന്നും ഫോണ്, ഞാന്‍ ചൊമന്ന ബട്ടണ്‍ അമ്ക്കി. പിന്നെയും വിളി,പിന്നെയും അമ്ക്കി. ഇത് ഇന്ന് രാവിലെ പുട്ട്‌ണ്ടാക്കുമ്പം തേങ്ങ ഇട്ടോ, ഇട്ടേങ്കില്‍ തന്നെ മത്തിച്ചാറില്‍ കയിഞ്ഞായ്ച്ച ഒണക്കി കൊട്‌ത്തയച്ച നെല്ലിക്കയാണോ അരച്ചൊയിച്ചത്, മലപ്പൊറത്തെ തിത്താച്ചൂന്റെ പൊരെയ്‌ലെ പണിക്കാര്ത്തി ഒപ്പിച്ച പണിയോ മുതലായ സൊറകളാണ് മിക്കവാറും ഫോണിന്റെ മറ്റേ തലക്കല്. ഞാന്‍ മീറ്റിങ്ങിലാണെങ്കില് ഫോണ് എടുക്കൂലാന്നും കട്ടാക്കിയാല്‍ ഞാന്‍ തിരക്കിലാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കണമെന്നും പറഞ്ഞു പഠിപ്പിച്ചാലും, “അയിലുമൊക്കെ വെലുതാണ്ടി പെറ്റ തള്ളമാരുടെ ഖല്‍ബിലെ തീ. നീ ഫോണെട്‌ത്ത് കാര്യം പറഞ്ഞ് വേഗം വെച്ചൊ...” അക്കോര്‍ഡിങ്ങ് റ്റു മൈ പെറ്റ തള്ള ഞാന്‍ ഫോണെടുത്തില്ലെങ്കില് അതിനു അഞ്ച് കാരണങ്ങളേ ഉണ്ടാവാന്‍ സാധ്യതയുള്ളൂ:<br />വണ്‍: ഞാന്‍ പാണ്ടി ലോറിയോ, അല്ലാത്ത ലോറിയോ സൈക്കിളോ തട്ടി തട്ടിപ്പോയി.<br />ടൂ: ഞാന്‍ നടന്നു പോകുമ്പോള്‍ പെട്ടന്നു സഡണ്‍ലി വീണു മരിച്ചു<br />ത്രീ: എന്നെ ആരോ തട്ടി കൊണ്ടുപ്പോയി എന്റെ ഫോണ്‍ ആന്‍സര്‍ ചെയ്യാന്‍ വിടുന്നില്ല!<br />ഫോര്‍: ഞാന്‍ എന്റെ ഓര്‍മ്മ നഷ്ടപ്പെട്ട് വേങ്ക്ലൂര്‍ ടൌണിലൂടെ അലഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു നടക്കുകയാണ്.<br />ഫൈവ്: എന്നെ ആരോ വെറുതെ കുത്തി കൊന്നു.<br /><br />അങ്ങനെ ഒരു പത്ത് പ്രാവശ്യം കട്ടാക്കിയിട്ടും പിന്നെയും പിന്നെയും വിളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോള്‍ എനിക്ക് ഒരു പേടി തോന്നി, “എനി വീട്ടില് വല്ല പാണ്ടി ലോറിയും ഇടിച്ചു കേറിയോ? ആരെങ്കിലും സഡണ്‍ലി സുഖമില്ലാതായൊ? വല്ലോരും ക്ലോസായൊ?” പെറ്റ തള്ളയല്ലെങ്കിലും ഖല്‍ബില്‍ തീ!!ബാക്കിലെ പറമ്പിലെ മാവുമ്മല് മാങ്ങ ഉണ്ടായോ? എളാമ വാങ്ങിയ കോഴി മുട്ടയിടുന്നില്ലെ? ഫാബി പിന്നെയും പെറ്റോ? വാസന്തി ഇണ്ടാക്ക്ന്ന ചക്കപായസത്തിന്റെ സീക്രറ്റ് റെസിപ്പി സാവിത്രി വിജയകരമായി ചോര്ത്തിയോ? ഈ മീറ്റിണ്‍ഗിനിരുന്നിട്ട് ഒന്നും കിട്ടാനില്ല! ആകെ വെപ്രാളം. <br /><br />“എക്സ്ക്യൂസ്മി, അര്‍ജന്റ് കോള്‍” എന്നും പറഞ്ഞ്, അവിടെയിരിക്കുന്ന ചാത്തന്മാരുടെ നിരസത മൈന്‍ഡാക്കാണ്ട് ഇറങ്ങി, തിരക്കിട്ട് തിരിച്ചു വിളിച്ചപ്പം എങേജ്! വെപ്പ്രാളം കൂടി... ഇതതു തന്നെ, ആരോ തട്ടി പോയി! പിന്നെയും കുത്തി, പിന്നേയും അതു തന്നെ!! <br /><br />അവസാനം “മറ്റേ ഫോണിലേക്ക്” (അതായത് നമ്മളെ പാവം ലാന്‍ഡ് ലൈന്‍) വിളിച്ചു. ഉമ്മ ഫോണേടുത്തതും ഞാന്‍ “എന്താ ഉമ്മാ?” എന്നു ചോദിച്ചതും<br /><br />“അല്ലാ,നിനക്ക് പെറ്‌ഏം പോറ്റ്‌ഏം ഒന്നും മേണ്ടേ? കാലാകാലം ഇങ്ങനെ ഒറ്റത്തടിയായിട്ട് ജോളിയാക്കി നടക്കാനാ പരിവാടി?”<br /><br />ഒരാണിണ് ബാണിട്ട് രണ്ട് കൊല്ലായിട്ടും പെറാത്തെ എന്നെ ഒരു സംസയക്കണ്ണോണ്ടാണ് പൊതുവേ തറവാട്ടിലുള്ള നോട്ടം. ഓക്കാണോ അതോ ഓളെ പിയാപ്ലക്കാണോ ഫങ്ങ്‌ഷണല്‍ ട്രബിള്‍ എന്ന ചോദ്യം അവിടൊക്കെ പാറിപ്പറന്നു നടന്നു... ആര്‍ക്കും എന്നോട് നേരിട്ട് ചോദിക്കാന്‍ ധൈര്യം പോര. എന്നാലും “ബിസേസൊന്നും ഇല്ലെ”, “നിന്റെ കുട്ട്യോളെ കളിപ്പിച്ചാന്‍ ഇഞ്ഞി എപ്പളാ?” “അനക്കും മേണ്ടേ ഒരു ചെറ്‌ത്?” എന്നൊക്കെ ചോയിച്ച് വിവരസാങ്കേതിക പ്രയാസങ്ങള്‍ മനസ്സിലാക്കനുള്ള ശ്രമങ്ങള്‍ നടന്നു കൊണ്ടിരുന്നു! ചുളുവില്‍ ഞാന്‍ കേക്കാന്‍ മേണ്ടി നാലാള് കൂടുമ്പോള്‍ “കച്ചിബിന്റെ മോക്ക് രണ്ടാമതും പള്ളേയിലാ പോലും! ഓള പോലെ ബേം ബേം പെറ്റിട്ടാ ഒറ്റടിക്ക് പണി കയൂലെ. മക്കള് രണ്ടും ഒരടിക്ക് മളര്‍ന്നോളും” പണി കയ്യുന്നത് ഓളതാണോ എന്നുള്ള സംശയം, കേക്കാത്ത മാതിരി ഇരിക്കുന്ന എനിക്ക് ചോദിക്കാന്‍ പറ്റൂലാലൊ? <br /><br />അതു ഏശുന്നില്ലാന്ന് മനസ്സിലാക്കിയാല് ഒന്ന്‌ മാറ്റി ചവിട്ടും, “കെയെക്കേയിലെ ബിച്ചന്റെ മോക്ക് ഒന്നര കൊല്ലായിട്ടും പള്ളെയിലാവാഞ്ഞിട്ട് എന്തൊരു വേജാരെയ്‌നി ഓക്ക്! എന്നിട്ട് ആ ഫറൂക്കിലെ സഞു ഡോക്‌ട്ര കാണിച്ച് മൂന്നായ്ച്ച മര്ന്ന്‌ കയിക്കുമ്പള്‍ക്ക് വയറ്റിലായില്ലെ?! ഒര് പഥ്യോം ഇല്ലെയ്‌നി’ ഇനി ഞാന്‍ കോയീം മീനും ഒയിവാക്കണ്ടി വെരുംന്ന്‌ള്ള പേടീല് പെറാണ്ടിക്കണ്ടാ! ‘ആ ഡോക്‌ട്ര വീടാണെങ്കി ഒര് മൂലക്കായോണ്ട് ആരും കാണൂല്ല!”<br /><br />എന്നിട്ടും ഞാന്‍ പെറ്റില്ല! അങ്ങനെ പേറാണ്ട് നടക്കുന്ന ഒരു അവധി ദൌസം ഉമ്മാമ എന്നെ കാണാന്‍ വന്നു! എന്നോട് അത്യാവസ്യമായി ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്! എന്നെ കണ്ട് ഉടനെ ഉമ്മാമ്മ സൌണ്ടില്‍ ഒരു സൊകാര്യ സമണ്ടൊക്കെ ബെരുത്തി ചോയിച്ചു:<br /><br />“എടീ നീ ബൈതിങ്ങ തിന്നല്ണ്ടാ?”<br /><br />“ബൈതിങ്ങേ? അങ്ങനെ ദിവസോം തിന്നലൊന്നൂല, എന്നാലും കിട്ടിയാ തിന്നും!” <br /><br /><br />“ഇപ്പളത്തെ വൈതിനമ്മല് <a href="http://www.iamnolabrat.com/">ബീട്ടീന്ന്</a> പറീന്ന എന്തോ സാമാനം കുത്തി വെക്ക്‌ന്ന്‌ണ്ടോലും! അത് തിന്നാ പെറൂല പോലും! ഖിയാമം നാളട്‌ക്കുമ്പളാ ഇമ്മായിരി ഒരോ അല്‍ക്കുല്‍ത്തിണ്ടാവ്‌ആ. അന്റവ്‌ടെ ഇഞ്ഞി മേലാല്‍ ഈ കുത്തിവെച്ച ഒന്നും മേങ്ങണ്ടാ ട്ടോ?'<br /><br />ഉമ്മാമ്മ പേപ്പറ്‌ വായിച്ചാല്‍ ഇതാണ്. ഏതു ന്യൂസും ഉടനെ ലോക്കല് ന്യൂസാക്കുമ്. "അമേരിക്കയില് ചിന്തിയ ഓയല് കാരണമാണെന്ന് തോന്ന്ന്ന് മത്തിക്കൊര് വെടക്ക് ടേസ്ട്"<br /><br />ഞാന്‍ പ്രസവിക്കാത്തത് ഫാമിലി പ്ലാനിങ്ങാണെന്ന് പറഞ്ഞാലും കാര്‍ണോത്തി അത്‌ സമ്മതിക്കൂല. <br /><br />“ഇന്നത്തെ കുട്ടിയോക്ക് വേണ്ടപ്പളല്ലെ ഓല് പെറൂ? നമ്മളെ കാലൊക്കെ കയിഞ്ഞീലെ കൈജാ?” എന്ന്‌ ഇഞ്ഞാമ ചോയിക്കുമ്പം കാര്‍ന്നോത്തിക്ക് ചൊടിക്കും, “ഇതൊക്കെ പൊറത്ത് പറീന്നതല്ലെ? പെണ്ണായാല് പെറും, അയിലാണ് ഓളെ ബഅ്സും പൊരുത്തോം!” <br /><br />അങ്ങനെ ഞാന്‍ പെറും എന്ന് ഉറപ്പ്‌ വെര്ത്താന്‍ ഇഞ്ഞി മുതല്‍ കുത്തിവെക്കാന്‍ യോഗമുള്ള യാതൊരു പച്ചക്കറീം പൊറത്തുന്നും വാങ്ങൂല എന്ന്‌ ബില്ല് പാസാക്കി! വീട്ടില്‍ പെണ്ണ്‌ങ്ങളെല്ലാം കൂടി ഒരു ജൈവക്രിസി തൊടങ്ങാ‍ന്‍ തീരുമാനിച്ചു. നാടന്‍ വേണ്ടിങ്ങ, ബൈതിങ്ങ, മൊള്, തക്കാളി, ചേന, പയറ്‌, പുതിന, വെള്ളരി എന്നിവ ഒര് തൊടക്കത്തിന് വേണ്ടി നടാനുള്ള ലിസ്റ്റ് തയ്യാറാക്കി. വയ്യാമ്പൊറത്തെ തൊടീലെ ചപ്പും ചവറും വാരിയിട്ട് കത്തിച്ച് അവ്‌ടള്ള പുല്ലൊക്കെ വെട്ടി വെടിപ്പാക്കി വിത്തിടാന്‍ പാകത്തിലാക്കാന്‍ സുപ്രനെ ഏല്‍പ്പിച്ചു. ഒരൊറ്റ ദൌസം കൊണ്ട് സുപ്രന്‍ പുല്ലും കല്ലും ചെത്തി തൊടി കണ്ണാടി പരുവത്തിലാക്കി, ഉമ്മ വിത്തിറക്കി. അടുക്കളെയ്ന്നും വെര്ന്ന വേസ്റ്റൊക്കെ അങ്ങോട്ട് തിരിച്ചു വിട്ടു. അങ്ങനെ ചെടിയൊക്കെ തഴച്ചു വളരാന് തുടങ്ങി, വീട്ടില് സന്തോയം കളീയാടി. ബിരിയാന്ന്ള്ള പുതീനേം പച്ചമൊളും പറിക്കാന് ആമിന്താത്തേം മിസ് ദില്ലീസയും പാപ്പാത്തിയേളെ പോലെ പറന്നു നടന്നു. <br /><br />ഒരു ദൌസം രാവിലെ ചട്നിക്ക്ള്ള പുതീന പറിക്കാന് പോയ ദില്ലീസ "എന്റെ റബ്ബേ!! എല്ലാം പോയീ" എന്നു വെലിയ തൊള്ളോണ്ട് അലറി പാന്ഞു വന്നു. ഉമ്മയും ഉമ്മാമയും പാങ്കിയും ദില്ലീസേം "ചോര നീരാക്കി" ഇണ്ടാക്കിയ പുതീനേം ബേണ്ടിങ്ങേം ബൈതിനേം കോവക്കേം തക്കാളീമുണ്ട് കറുത്ത് കരിന്ഞ് സലീം കുമാറിനെ പോലെ ചുരുണ്ട് കൂടി നില്ക്കുന്നു! ഉമ്മ ഉടനെ ഇമ്മിടിയറ്റായി മൂക്കിന്നും കണ്ണിന്നും ഒലിപിക്കാന്‍ തൊടങ്ങി, 'ഞാനെങ്ങനെ ബെള്ളോം ബളോം ഇട്ട് ബളര്‍ത്തിയ ചെടിയാ? എന്നക്കൊണ്ടാവൂലുമ്മാ അയിറ്റിങ്ങള് കരിന്ഞ് ബാടി നിക്ക്ന്നത് കാണാന്. എന്റെ ചങ്ക് കത്തി പോവൂമ്മാ!!" മൂക്ക് തൊട, കണ്ണ് തൊട പിന്നെ നൊടിച്ചല്. ഉമ്മാമ്മക്ക് ഒരൊറ്റ ബേജാറേയുള്ളൂ, "ഇന്ഞിപ്പം ബൈതിങ്ങക്കെന്താക്കും? പെറാണ്ട് പറ്റൂലാലൊ?" <br />എല്ലാരും താടിക്ക് കയ്യും കൊട്ത്ത് നെരത്തി പിരാവുകുന്ന തെരക്കിലേര്‍പ്പെട്ടു. കരിന്ഞതിന്റെ മൂല കാരണം എന്താന്ന് ഇതു വെരെ അറീലാലോ? <br /><br />"ഇന്ഞി മേങ്ങിയ ബിത്തുമ്മല് കുത്തി വെച്ചിട്ട്‌ണ്ടാഓ? ഇപ്പള്ത്തെ കാലാ...ഖിയാമം! ആ ഹറാമ്പെറന്നോറ് അതും ചെയ്യും !!"<br /><br />"അപ്പറത്തെ പൊരെയ്ലെ നാണി തള്ള ഇന്നലെ കടു മേങ്ങാന് മനപ്പം നമ്മളെ കിറ്സി കണ്ടിറ്റ് മൂപ്പിക്ക്‍ന്നെ കേട്ടീനും! ആ പഹച്ചിന്റെ കണ്ണ് തട്ടീയേന്നെ ഇത്! പണ്ട് നൂപ്പത്തിക്ക് ഞമ്മളെ റഓബസ്റ്റിന്റെ ബായ കൊലച്ചപ്പം ഒരു പയം കൊട്‌ത്തീനി, അയിന്റേസം ആ ബായമ്മല് ഒരു പുയു പോലും നൊയന്ഞിട്ടില്ല! അമ്മായിരി കണ്ണാ കരികണ്ണിച്ചിക്ക്!!!"<br /><br />"ഇങ്ങളെ ഒട്‌ക്കത്തെ ബെള്ളം പാരലും, എല നുള്ളലും, ചോട് മാന്തലും... അപ്പളേ എനിക്ക് തോന്നീന് ഇത് നസിക്കാന്ള്ളതാന്ന്"<br /><br />എന്നാല് സത്യം, ഹഖ്, ഇതൊന്നുമല്ലായിരുന്നു!അതു വരെ പ്ലാനിങ്ങിലും വിത്തു സപ്ലൈലും മാത്രം ഒതുങ്ങി നിന്ന മാങ്കാ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന മിസ്റ്റര് മഹ്മൂദ്,അതായത് എന്റെ ഉപ്പ ഒരു ക്രിസിക്കാരന്‍ എന്നുള്ള അഹങ്കാരത്തിലും ബാക്കിയുള്ളവരേക്കാളും ക്രിസിമനസ്സാസ്ത്രം അറിയാമെന്നുള്ള ഓവര് കോണ്ഫിടന്സും കൂട്ടി വെച്ച്, തോട്ടത്തിന്റെ മുതലാളിത്തം ഏറ്റെഠുക്കാന്‍ സ്വയം തീരുമാനിച്ചു.ആരും ഒന്നും അറിന്ഞീല.അങ്ങനെ ഫ്രീയായി കിട്ടുന്ന എല്ലാ വളവും വേണ്ടിയും വേണ്ടാതെയും മൂപ്പിലാന് കൊണ്ടോയി ചാര്ത്തി വിട്ടു.ചാര്‍ത്തി ചാര്‍ത്തി കമത്തിയ സള്‍പ്പറ് കൂടിപ്പോയി! ആ കുരുന്തു പൈതങ്ങള്‍ക്ക് താങ്ങാവുന്നതിലുമപ്പുറമായി പോയി കടുങ്കയ്.<br /><br />അന്ന് ലാത്രീലെ കോയിക്കൂട്ടാന് ഉപ്പ് കൂടീട്ടും മിസ്ടര് മയ്മൂദ് ഒന്നും മിണ്ടീല! തറവാട്ടിലെ മൂത്ത പിയാപ്ലായി പോയീലെ, പെണ്ണ്ങ്ങക്കും ഒന്നും മുണ്ടാന്‍ പറ്റൂലാലോ? എല്ലാരും അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും സഹിച്ചും മനസ്സില് പിരാവിയും നടന്നു. <br /><br />അയിന്റെ പിറ്റേന്ന് മുസ്തപ്പ നല്ല തുള്ള്ന്ന ചെമ്മീന്‍ കൊണ്ടാന്നപ്പം എളാമ ദാമൂന്റെ പീടിയേന്ന് മാങ്ങിയ ബൈതിങ്ങ മുറിച്ച്, എണ്ണയില് വറ്ത്ത് കോരി, ചെമ്മീനും നല്ലോണം പൊരിച്ചു കോരി ബാക്കിള്ള എണ്ണെയില് കൊറച്ച് കടൂം ജീരോം പൊട്ടിച്ച് കൊറച്ച് തക്കാളീം മുറിച്ചിട്ട് വേവിച്ച്, ബൈതിങ്ങേം ചെമ്മീനും ചേര്‍ത്ത് നല്ലോമ്പോലെ എളക്കി പച്ച മൊളൂം മല്ലീം വെള്ളുള്ളീം അരച്ച് ബാക്കിള്ള എണ്ണെയില് വാട്ടി, ഒര് നുള്ള് മന്ഞളും ബേണ്ടപോലെ ഉപ്പും ചേര്‍ത്ത് നല്ലോണം വെന്താല് അരക്കപ്പ് വെള്ളമൊഴിച്ച് നല്ലോണം തിളച്ചു വെരുമ്പം എകദേഷം ഒരുമായിരി നാലു കിലോമീറ്റര് ചുറ്റളവിലുള്ള വീട്ടിലൊക്കെ മണം പരക്കും. അപ്പം പിന്നെ തൊട്ടടുത്ത അറയിലിരിക്കുന്ന എന്റെ കാര്യം പറയണ്ടല്ലോ? <br /><br />"ഹിയ്യട ഹിയ്യാ ഇന്നത്തെ കാര്യം കുശാലായി" എന്നു മനസ്സില് വിജാരിച്ചു, ഒരു മൂളിപ്പാട്ടും പാടി അടുക്കളയിലേക്ക് ബെല്ലും ബ്രേക്കുമില്ലാതെ പാന്ഞടുത്ത് ചട്ടിയില്‍ കയ്യിട്ടു ഇട്ടില്ല എന്ന പൊസിഷണില് നിക്കുന്ന എന്നെ ഉമ്മാമ്മ കുങ്ങ്ഫൂ സ്റ്റൈലില് എവിട്ന്നോ പറന്നു വന്നു തടയിട്ടു. "അയില് ബൈതിന്ങ്ങണ്ട്, അനക്ക് തിന്നാമ്പാടില്ല!!" <br /><br />"തിന്നാമ്പാടില്ലെ? അതെന്താ, എനക്ക് മാത്രം പറ്റാത്തതെ?"<br /><br />"നീ പെറൂല!"<br /><br />!!!! ഹൌ എന്റെ പൊന്നു റബ്ബേ!! ആ അലവലാതികള്‍ക്ക് കുത്തി വെക്കാന്‍ ലോകത്ത് വേറെ ഒന്നും കണ്ടില്ലെ? ആ വെര്‍തേ ഒരു പണീമില്ലാണ്ട് നടക്ക്ന്ന സുരേസ് കോപിനേ, ഒബാമനേ പിടിച്ചു കുത്തിക്കൂടെ? ഈ തിന്ന്ന്ന സാമാനം കൊണ്ട് കളിക്ക്‍ന്നോരെ എനിക്ക് പണ്ടേ പിടിക്കൂല! ഹറാമ്പെറപ്പ്കള്!! <br /><br />"ഞാന്‍ പെറുമ്മാമ്മാ.. ബൈതിങ്ങ കാരണല്ല ഞാന്‍ പെറാത്തെ... അത് ഫാമിലി പ്ലാനിങ്ങ്‌ന്ന് പറന്ഞ് ഒരു സൂക്കേടാ, ഞാന്‍ നാളെ ഡോക്ക്ട്ടട്ത്ത് പോന്ന്ണ്ട്! എനിക്ക് കൂട്ടാന് താ... ഞാന്‍ പെറാം!!! "<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1461193354395805437-5502718299226885751?l=chattikkari.blogspot.com' alt='' /></div>Aisibinoreply@blogger.com50tag:blogger.com,1999:blog-1461193354395805437.post-25466488388112359522010-06-06T08:53:00.000-07:002010-06-08T01:34:42.757-07:00സുബൈറ് ഗള്‍ഫിന്നും വന്നു! പയങ്ങാ‍ടി ആക മൊത്തം ഒരു ബ്രൂട്ടിന്റെ സ്മണം! മൂപ്പിലാന്‍ വാടകക്കെടുത്ത കോളിസിന്റെ മണ്ടി പോയ വയ്യറിയാന്‍ മൂക്കൊന്ന് ട്യൂണ്‍ ചെയ്താ മതി. ബ്രൂട്ടും, മാള്‍ബോറോന്റെ സിഗര്‍റ്റും, വാസ്ലീന്റെ ഹേറോയിലും കൂടി ഒരു മണമേളം. സുബൈറിനാണെങ്കില് നാട്ടിലെ ചൂട് പറ്റ്‌ന്നില്ല, റോട്ടിലെ കുയി പറ്റ്‌ന്നില്ലാ, ബസ്സിന്റെ ഓണിന് ഒട്‌ക്കത്ത സമണ്ട്, എപ്പം നോക്കിയാലും പവ്വറ്‌ക്കട്ട്, മീനും എറച്ചിയും ഫ്രെഷല്ല... ഒന്നും പറയണ്ടാ. <br /><br />"ദുബെയ്‌ലെ മത്തിയെന്താ മത്തി, തിന്നുമ്പം വെരെ ഇങ്ങനെ പെടപെടക്ക്‌അല്ലെ?? ഇബടെള്ളോര്‍ക്ക് യാതൊരു കോളിറ്റി കണ്ട്രോളും ഇല്ല! അബ്‌ടത്തെ മത്തിന്റെ ഒരു കണ്ണ് ചൊമന്നാല് ഷെയ്ക്കിനൊടാണേ ഉത്തരം പറയണ്ടി! ഇബട പിന്നെ ചീഞ്ഞാലും മാങ്ങി തിന്നാനാള്‌ണ്ടല്ലോ...” എട്ടാങ്ക്ലാസ് വെരെ സുല്‍ത്താന്തോട്ടിന്റെ കരെയില് തൂറി നടന്ന സുബെയിറിന്റെ കോളിറ്റി കണ്ട്രോള് പെറ്റുമ്മ കേട്ടാ സയിക്കൂല! <br /><br />നാട്ടിലെ ഏതു കണ്ട്രി പീപ്പിള്‍സും അടുത്തൂടെ നടന്നാലും സ്ക്രാച്ച് വീഴുന്ന ഒരു റേബാന്റെ ഗൂലിണ്‍ഗ്ലാസുണ്ട് സുബെയിറിന്റെ പിസ്തയും ബദോം തിന്ന്‌ ബെള്പ്പിച്ച നെയ്യൊലിക്ക്‌ന്ന അല്‌വാക്കണ്ടം പോലത്തെ മോന്തമ്മല്. സാമാനപീടിയേല് മൂന്നുറുപ്പ്യക്ക് പുതീന്റെ ചപ്പ് മേങ്ങാനായാലും അതില്ലാണ്ട് മ്‌മ്‌മ്‌മ്‌ഹു!! ദുബെയ്‌ലെ മായിരിയല്ലാലോ,നാട്ടില്‍, സൂര്യനു ബയങ്കരം ലെയിറ്റല്ലെ? പോരാത്തെയ്‌ന് “സയിക്കാന്‍ പറ്റാത്ത ചൂടും. ദുബെയിലെ പോലെ ഇബടേം ഫുള്ള് ഏസി ആക്കണ്ടത്‌ ഒരു ലക്ഷറി അല്ലുമ്മാ, ഒരു നെസെസ്സിറ്റിയാ”. <br /><br />“അയിനു മോനെ, ഒരു മാസം കയ്യുമ്പളേക്ക് ഇബടെ കോരി ചൊരിയൂലെ? അപ്പം ഈ ഏശീം കുന്തോം നമ്മക്കെന്തിനാ?" ഏശി ഒരു നെസെസ്സിട്ടിയായ വിവരം അറിയാത്ത കുഞ്ഞേയിസെളാമ ചോയിച്ചു പോയി.<br /><br />“ഇങ്ങക്കൊക്കെ ഇതൊക്കെ ഒരു ശീലമായതോണ്ടാ ഇമ്മാ... മനിഷ്യന്മാര്‍ക്ക് സയിക്കാന്‍ പറ്റണ്ടേ? കൊതൂം ചൂടും ഒലക്കമലെ ലോട്‌ ഷെഡിങ്ങും! ഈ നാട്‌ നന്നാവൂല! ബെറ്‌തെയാ അറബിയേള് ഇബടേ ഓയില്‍ ടില്ലിങ്ങിനു ബരാത്തെ? ഈലും ഒണങ്ങിയ നാട് ലോകത്തേടേം ഉണ്ടാഊല!”<br /><br />കുഞ്ഞെയിസെളാമ താടിക്ക് കയ്യും കൊട്‌ത്ത് പണിക്ക്‌ക്ക്‌ന്ന കച്ചിബിനോട് ചോയിച്ചു, “എല്ലാ, ഈ അറബ്‌നാട്ടിലല്ലേ ബെലിയ ബെലിയ മരിബൂമീം ഒട്ടകോം ഇള്ളേഅ്? ഞമ്മളെ കേരള്‍ത്തില് ഇണ്ടാ, ഇമന്‍ പറീന്ന മായിരി ഒണങ്ങാന്‍?”<br /><br />റേബാനും ഫിറ്റാക്കി ഹാപ്പിന്റെ ബനിയനും സിങ്കപ്പൂര് ലുങ്കീം ഒരു പാട്ട ബ്രൂട്ടും മാള്‍ബോറൊന്റെ സിഗര്‍റ്റ് പെട്ടീല് ഒരു സിഗര്‍റ്റും ഓവല്‍ടിന്നു കുടിച്ച് പുഷ്ടിച്ച കൈകള്‍ക്കു മാത്രം താങ്ങാനാവുന്ന ഒരു ഗോള്‍ഡന്‍ വാച്ചും കെട്ടി, സുബെയിറ് നാട്ടുകാര്‍ക്ക് ദര്‍ശനമേകാനായി ഇറങ്ങി. തിരിച്ച്‌ ദുഫായിലെത്തുമ്പോള്‍ “നാട്ടുവഴികളിലൂടെ വൈകുന്നേരങ്ങളില്‍ നാട്ടുകാരുമായി ലോക്യം പറഞ്ഞു നടന്നതും ഇസ്മായില്‍ക്കാന്റെ ചായപീടിയേന്ന് ചായ കുടിച്ചതിന്റേയും ആ നൊസ്റ്റാല്‍ജിക്ക് സൊഹം” പങ്കു വെക്കണമല്ലൊ? <br /><br />പോന്ന വയി നീളെ കാണുന്നോര്‍ക്ക് ഫ്രീ കുളൂസിന്റെയും അഭിപ്രായങ്ങളുടേയും വിതരണവും ഇണ്ട്... “ദുബായിലെ സോപ്പിന് ഇതിനേക്കാളും മണവും ഗുണവും കോളിറ്റി കണ്ട്രോളും ഇണ്ട്” “ദുബൈലെ റോട്ടുമ്മല്‍ ഒരു കല്ല്‌ അടര്‍ന്നാല്‍, ഉടനെ! ഇമ്മിഡിയറ്റായി, റോഡ് ഫുള്ളായി ഒരു മണിക്കൂറു കൊണ്ട് ടാര്‍ ചെയ്‌തിരിക്കും! ഷൈക്കിനോട്‌ ഇബടത്തെ പോലെ എക്സ്ക്യൂസുകളൊന്നും നടക്കൂല!” “ഔക്കര്‍ക്കാ, ഇങ്ങള് റസീദിനെ ഗള്‍ഫിലേക്ക് കേറ്റാന്‍ നോക്ക്, നാട്ടില് നിന്ന്‌ട്ട്‌ ഒര് കാര്യോല്ല. സമയോം കസ്റ്റപ്പാടും ബാക്കിയാവുന്നല്ലാണ്ട്. ഔട ഡോക്കിട്ടര്‍മാര്‍ക്ക് എന്താ വെലാന്നാ?”<br /><br />അങ്ങനെ നാട്ടുകാരെ നന്നാക്കി നന്നാക്കി സുബെയിറ് ഇസ്മായിക്കാന്റെ ചായപീടിയന്റെ മുന്നിലെത്തി. സ്ഥലത്തെ ഇമ്പോര്‍റ്റന്റായിട്ടുള്ള ഒട്ട്‌ മിക്ക ടീംസും ഹാജരു വിളിച്ചിട്ട്‌ണ്ട്. ക്ലോറോഫില്ല് പിടിച്ചെട്‌ക്ക്‌ന്ന സൂര്യപ്രകാശം എലെയ്ന്നും ചോര്‍ത്തി കുപ്പിയിലാക്കി ചികിത്സ നടത്തുന്ന വൈദ്യര് വാസു, എന്തെങ്കിലും ജോലി ചെയ്ത കുടുംബം പോറ്റാനുള്ള മടി കാരണം പള്ളിയിലെ ആദ്യത്തെ സഫ്ഫിലിരുന്നു വലിയാളായ ഗഫൂറ്‌, നാട്ടിലുള്ള എല്ലാ അടുക്കള കഥകളും വീട്ടിലെ പെണ്ണ്‌ങ്ങളറീന്നെയ്ന്റെ മുന്നേ മണത്തറിയാന്‍ കഴിവുള്ള മൂക്കന്‍ മുസ്തഫ, എപ്പളും ഒപ്പരം മാത്രം നടക്കുന്ന കപ്പലു കണാരനും തോണി മജീദും, നാട്ടിലെ ഏറ്റവും വലിയ ചന്തിക്കുടമയായ ചന്തിയില്ല പരീക്കയും...തുടങ്ങി വലുതും ചെറുതുമായ എല്ലാ ഐറ്റംസും നെരന്നിരിക്കുന്നുണ്ട്. സുബെയിറ് തന്റെ സ്മണം പരത്തി കൊണ്ട് കേറിയിരുന്നു. എല്ലാര്‍ക്കും ഒരു റൌണ്ട് ചായേം കടീം. <br /><br />രണ്ട് ബെഞ്ചപ്പറം കത്തികുത്ത് സുലെയ്‌മാനിര്ന്ന് പേപ്പറ്‌ വായിക്ക്‌ന്ന്‌ണ്ട്. കത്തികുത്ത് സുലെയ്‌മാന്‍ സ്ഫടികം സിനിമേന്റെ ഒര് റീമേക്ക് വര്‍ഷനാ. ഉപ്പ ഇസ്ക്കൂള്‍ മാഷ്, ബ്ലഡില്‌ പട്ടാളം കലര്‍ന്നോയ മായിരി ചിട്ടന്റെ അസ്‌ക്യത. അങ്ങനെ മോനെ തല്ലി തല്ലി, മോന്‍ വെടക്കായി. കഞ്ചാവ്, കള്ള്, കത്തിക്കുത്ത്, അടിപിടി മുതലായ എല്ലാം തികഞ്ഞ സര്‍വഗുണസമ്പന്നന്‍. ആരു കണ്ടാലും ഒന്നു വണങ്ങി പോവും. സുബെയ്‌റ്‌ നാട്ടില് വരുന്നെയ്ന്റെ ഒരു കൊല്ലം മുമ്പ് നടന്ന ഒരു അടിപിടിക്കേസില് കാലിന് വെട്ടേറ്റ് നാലു മാസം ആശുത്രീല് കെടന്ന് കസ്‌ട്ടപ്പെട്ട്, ആകെ തടിയൊക്കെ തളര്‍ന്നാണ് സുലെയ്മാന്‍ ഇരിക്കുന്നത്. ആര്‍ക്കും ഓനെ മേണ്ട. “ഒന്നു പീടിയേന്ന് സാമാനം മേങ്ങാന്‍ അയക്കാന്ന്‌ വെച്ചാ, ആ ഒന്നരക്കാലും വെച്ച് നൊണ്ടി നൊണ്ടി ഓനെത്തുമ്പളേക്കും നേരം സുബൈയാകും.” എന്നാലും സുലെയ്‌മാന്‍ ഒരാളോടും കൈന്നീട്ടൂല, ആരെങ്കിലും വാങ്ങി കൊട്‌ത്താ തിന്നും, ഇല്ലെങ്കില് പട്ടിണി കെടക്കും, അത്രേയുള്ളൂ. <br /><br />മൂപ്പരെ ആകെയുള്ള ദോസ്‌ത് പിരാന്തന്‍ മാമുവാണ്. പിരാന്തന്‍ മാമു എല്ലാരേയും, അത് ആരായാലും വേണ്ടീല, “നായിന്റെ മോനെ” എന്നേ വിളീക്കൂ. പള്ളീലെ ഇസ്മായില്‍ മൊയിത്സായിവ് നടന്നു പോകുമ്പോള്‍ വളരെ വിനീതമായി, മാമു പറയും, “അസ്സലാമു അലൈക്കും, നായിന്റെ മോനെ”. കുന്നുമലെ അസ്സനാജിന്റെ മയ്യത്തും കൊണ്ട് ഖബറെടത്തിലേക്ക് പോവുമ്പം മാമു മയ്യത്ത് ഏറ്റിയ കട്ടിലിന്റെ മുമ്പില് പോയി നിന്ന് പറഞ്ഞു, “അനക്ക് അങ്ങനെ തന്നെ വേണം നായിന്റെ മോനെ!” <br /><br />ചായപ്പീടിയേല് എത്തിയ മുതല് സുബൈറ്‌ തുടങ്ങീലേ പ്രഭാഷണം. “ഇന്നത്തെ കാലത്ത് ആര്‍ക്കും കരിയര്‍ നന്നാക്കണമെന്നൊന്നും ഇല്ല! ഇമനെ തന്നെ നോക്ക്, തടിയും മിട്‌ക്കും ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടാ? മെനക്കെടാന്‍ മടി, അല്ലാണ്ടെന്ത്? അന്നോനോട് ഞാമ്പറഞ്ഞീന്, നീ ഈ അടിപിടിയും കഞ്ചാവും നിര്‍ത്തി വല്ല ബീഡി തെരക്കാനോ, കല്ല് ചെത്താനോ, കമ്പ്യൂട്ര് പടിക്കാനോ പൊവ്വാന്‍. ഇപ്പളെന്തായി? ഇതൊക്കെ അവസാനം ഇങ്ങനെ തന്നെയാവും. നമ്മള് ഇപ്പം തടി വെള്ളാക്കി നയിച്ചാല് മരിക്കുമ്പം കെടക്കാന്‍ ഒര് പൊരെയ്ം സംസംബെള്ളം ബീത്തി തെരാന്‍ ആരെങ്കിലും അട്‌ത്തൂം ഇണ്ടാവും. ഇതിപ്പം ഒന്നിനും കയ്യാണ്ടായീലെ? ഇന്നാട്ടില്‍` ഓനാരെങ്കിലും പെണ്ണ്‌ കൊട്‌ക്കോ? അല്ലനിപ്പം ബീടരെ കിട്ടിയാ തന്നെ ഓള് ഇമന്റെ കളിക്ക് നിക്കോ? ഇഞ്ഞി ഈ ഒന്നരക്കാലും വെച്ച് എന്ത് പണി ചെയ്യാന്‍? പോരാത്തെയ്‌ന് ഗുണ്ടാന്ന് പേരും, ബീഡിക്കാര് വെരെ പടി ചൌട്ടിക്കോ? അവസാനം തെണ്ടല് തന്നെ ഗതി..ഹ്‌മ്മ്!” ഈ ഒട്ടകപ്പാല് കുടിക്കുന്നതു കൊണ്ട് ഗള്‍ഫിന്നും ലീവിനു വരുന്നോര്‍ക്കൊക്കെ പൊതുവേ എല്ലാ കാര്യത്തിനെ പറ്റിയും ഭയങ്കരം അറിവാണല്ലോ? അതു മുഴുവന്‍ എവിടെങ്കിലും കൊണ്ടോയി എറക്കി വെക്കണ്ടേ, അതിനുള്ള പറ്റിയ സമയമാണ് ഈ ലീവും നാടും. മാക്സിമം കവറേജാണ് ലക്ഷ്യം.<br /><br />അന്നത്തെ ടോക്ക്ടൈം കയിഞ്ഞ് മൈരിബ്‌ നിസ്ക്കരിക്കാന്‍ പള്ളീ‍ലേക്ക് ഇറങ്ങുന്ന വയിക്ക്, സുബൈറ് പോക്കറ്റിന്നും ഒരു നൂറ് രൂഫാ നോട്ടെടുത്ത്, “ദുബെയ്‌ല് ഇത് വെറും പത്ത് ദിര്‍ഹല്ലെ?” എന്ന ഒരു കൂള്‍ ഭാവം മോന്തക്ക് ഫിറ്റ് ചെയ്ത്, ലുങ്കി വലിച്ച് അണ്ടിമ്മല് കൊളത്തിക്കൊണ്ട് നിവര്‍ന്ന് നിന്ന് സുലെയ്മാന്റെ നേരെ നീട്ടി, പിരാന്തന്‍ മാമുവാണ് വാങ്ങിയത്. എന്നാലും അവസാനമായി കിട്ടിയ ഉപദേശാവസരം കളയാന്‍ യാതൊരു മട്ടുമില്ലാത്ത സുബെയ്‌റ് സുലെയ്മാന് ചെവിക്കാണ് തകരാറ് എന്ന പോലെ ഒറക്കനെ പറഞ്ഞു, “എട സുലെയ്മാനെ, ഇനി ഈ പൈശേം കൊണ്ടോയി കഞ്ചാവടിക്കണം കേട്ടോ?” എന്നിട്ട് ഒരു വിജയഷ്രീലാളിത ചിരിയും പാസാക്കി, നരസിംഹം സ്റ്റൈലില്‍ തിരിഞ്ഞതും ബാക്കിന്നും ഒരശരീരി, <br /><br />“ഇല്ല നായിന്റെ മോനെ, അന്റെ നൂറ്‌ ഉലുവേം കൊണ്ട് ഞാന്‍ ഹജ്ജിന് പൊവ്വാടാ ചെറ്റേ!!!”<br /><br />ആരും മുണ്ടീല. ദുബെയ്‌ക്ക് ഫ്ലൈറ്റ് കേറ്‌ന്ന വെരെ സുബൈറിനും മുണ്ടാ‍ട്ടം കൊറവേയ്‌നി!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1461193354395805437-2546648838811235952?l=chattikkari.blogspot.com' alt='' /></div>Aisibinoreply@blogger.com60tag:blogger.com,1999:blog-1461193354395805437.post-91557192782392228692010-01-18T09:16:00.000-08:002010-01-21T04:56:51.651-08:00<div>“ഓളെ നിര്‍ത്തിക്കൂടുമ്മാ, പൊരെയ്‌ല് വെലിയ പാടാന്ന്‌ കൈജ പറീന്നെ കേട്ടീലെയ്നോ? നാല് പെങ്കുട്ട്യോളും,” അമ്മായി കാരണോത്തിനോട്‌ അപ്പീലിട്ടു.<br /><br /></div><div>“ഊ ഊം, ഓള നിര്‍ത്താന്‍ പറ്റൂലേ. എന്തൊര് ബായിലനാവാ ഓക്ക്? തെറ്ന്തലയല്ലാണ്ട് വായിന്നും തൊയ്യൂല, തീറ്റക്കാണങ്കില് യാതൊരു കൊറവൂല്ല- അതൊന്നും പോരാണ്ട് കള്ളത്തരോം!” ഉമ്മാമ്മക്ക് തീരെ താത്പര്യം പോര.<br /><br /></div><div>അമ്മായി ഉമ്മനെ കണ്ണും കയ്യും കാണിച്ച് സ്വന്തം ടീമിലേക്ക് വലിക്കാന്‍ തൊടങ്ങി, “ഇങ്ങള് പറീന്ന്, ഓള പോലെ പണിയെട്‌ക്ക്‌ന്ന ആരെങ്കിലും ദുനിയാവ്‌ തപ്പിയാ കിട്ടുഓ?” അയിന് ജവാബില്ല! കാര്യം സെരിയാണ്, മിസ്സിസ് പാത്തിബി “നായി നയിക്ക്‌ന്ന പോലെ നയിക്കും”. പാത്തിബിത്താ 10 വയസ്സു മുതല് നമ്മള തറവാട്ടില്‍ ഒരു അംഗമാണ്. പാത്തിബിന്റെയ് അമ്മായിയും, അമ്മായിന്റെയ് മോളും, നാത്തൂനും, അന്‍സത്തിയും എല്ലാരും മുക്രീന്റകം അട്‌ക്കളെയ്‌ലും അല്ലാണ്ടും പയറ്റി തെളിഞ്ഞോരാണ്. ബിരിയാന്ന്ന് ദമ്മിടാന്‍ പാത്തിബിനെ പോലെ വമ്പത്തി കോയിക്കോട് ബേറെയില്ല! കൊയലി പത്തിരി അത്രെം നൈസായി പരത്താന്‍ ഇന്നും തറവാട്ടില് രണ്ടേ രണ്ട് പേരു മാത്രം- പാത്തിബീം, കാരണൊത്തീം! അമ്മാതിരിയ്‌ള്ള പാത്തിബിനാണ് ഡിസ്മിസ്സ് ചെയ്യാന്‍ ഉമ്മാമ്മ പറയുന്നത്!! എങ്ങനെ സയിക്കും?<br /><br /></div><div>ഉമ്മയും എളാമയും അമ്മായിയും ഉമ്മാമ്മനെയ് ചെവിട്ടിനും തലക്കും സൌര്യം കൊട്‌ക്കാണ്ട് അവസാനം പാത്തിബിന്റെ പിരിച്ചു വിടലിനെതിരെ സ്റ്റേ വാങ്ങി. പാത്തിബി തിരിച്ചു രംഗത്തെത്തി. കൊയലി പത്തിരി വീണ്ടും നൈസായി. പഞ്ചാരന്റെയും, പാല്‍പ്പൊടിന്റേയും, സര്‍പ്പിന്റേയും അളവ് വീണ്ടും ദാരിദ്ര്യരേഖക്ക് താഴേയായി. വൈന്നേരം പണീം കയിഞ്ഞ് പാത്തിബി പൊവ്വാനെറങ്ങുമ്പം ഉമ്മാമ്മ ബാക്കിള്ളോലോട് പറയും, “ഓള മൊലന്റെ മുയിപ്പ് കണ്ടില്ലെ? ഇള്ള പഞ്ചാരേം പാല്‍പ്പൊടീം അരിയും ഒക്കണ്ടാവും!!!”</div><div><br /></div><div>അങ്ങനെ ഒരു ദൌസം ലാവിലെണ്ട് അട്ക്കളവാത്‌ക്കല് സെക്കീനത്താത്ത. “എന്റെ പൊന്നാര കൈജാത്ത, ഇങ്ങള് ബെറും ഒരായ്ച്ചത്തേക്ക് ഓളൊന്ന് ബിട്ടെരണം. ബേറൊര് ബയ്യുല്ലാഞ്ഞിട്ടാ...പിറോസിന് കയിഞ്ഞായ്ച്ച കണ്ട് ആ പെണ്ണിന്റെ പൊരെയ്ന്നും അഞ്ചാറാള് ബെര്ന്ന്‌ണ്ട് പോലും. ഇത്‌ങ്ങള്‍ക്കൊക്കെ ബെച്ച് ബെളമ്പണ്ടേ? ആരെ കൊണ്ടാ ഈനൊക്കെ കയ്യുന്നത്? ഒരായ്ച്ച തെകച്ചും മേണ്ടാ കൈജാത്താ, അയിനു മുമ്പേ ഞാന്‍ തിരിച്ചെത്തിക്കാം”</div><div><br /></div><div>സെക്കീനത്താ. സെക്കീന്ത്താനെ പറ്റി വാക്യത്തില്‍ പ്രയോഗിക്കാന്‍ പറഞ്ഞാല്‍ ഉമ്മാമ്മ പറയും, “ഇമ്മായിരി ഒരു പടപ്പ് ഇദ്ദുനിയാവില് മസിട്ട് തപ്പിയാ കിട്ടൂല.” പാത്തിബിനെ ഒരായ്ച്ചതേക്ക് കടം മാങ്ങാന്‍ വന്നതാ. പണിക്കാരിയേള മാത്രല്ല, പൊന്നും പാത്രോം സാരീം എന്നു മാത്രമല്ല ഓട്ടൊരിക്ഷെയില് കേറ്റാന്‍ പറ്റ്‌ന്ന എന്തും മൂപ്പത്തി കൊണ്ടുപോയിരിക്കും! എന്നിട്ട് പിന്നെ കുറ്റോം പറയും, “എന്ത് സാരിയാ നുച്ചൂ അത്? മേത്ത തൊടിപ്പിക്കാന്‍ പറ്റ്‌ന്ന്‌ണ്ടോ? എനിക്ക് ഒരുമായിരി ചൊറിച്ചലെയ്നി!!!” എന്നിട്ട് പിന്നേം അതന്നെ കടം മാങ്ങേം ചെയ്യും! </div><div><br /></div><div>സെക്കീനത്താക്ക് മക്കള് ആറ്. ഓരെ പോലെ തെകഞ്ഞോര്‍ ഇദ്ദുനിയാവില് ഇപ്പളെന്നല്ല, ഇന്നേ വരെ ഇണ്ടായിട്ടില്ല എന്നാണ് മൂപ്പത്തിന്റെ ബിസ്വാതം. ഒരോന്നിനെ കെട്ടിക്കുമ്പളും അളന്നും തൂക്കീം ബായില പല്ലെണ്ണീം കെട്ടാന്‍ പോന്നോള ഉമ്മാന്റേം ബാപ്പാന്റേം പണിക്കാരിന്റേയും ഇന്റര്‍വ്യൂയും കയിഞ്ഞാണ് കെട്ട്! പെണ്ണിന്റെ ബീട്ടിലറിയിക്കാണ്ട് കോളെയില് പോയി കാണല്‍ പരിവാടിയും ഇണ്ട്. ഇത് കണ്ട്പിടിക്കുന്നത് ഞാന്‍ ഒരു ദൌസം കോളജ് കാന്റീനിലിരുന്ന് വല്ല ലൈനും വീഴുന്നുണ്ടോന്നും നോക്കി ഇരിക്കുമ്പളുണ്ട് സെക്കീനയും നാലാമത്തോന്‍ സലീം കുമാര്‍ ഖാനും (പേരു പോലെ തന്നെയാണെങ്കിലും യാതൊരു അഹങ്കാറും ഇല്ലാത്ത ഒരു പാവം ചെറുക്കനാ). കുടുംബ ബന്ധങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടിയേടത്തും വേണ്ടാത്തേടത്തും വാരിക്കോരി മൂല്യം കൊടുക്കുന്ന അസുഖക്കാരിയായ ഞാന്‍, “സക്കീനത്താ...” എന്നും പറഞ്ഞു രണ്ടു മൂന്നു മുലാക്കാത്ത് കാച്ചി!!! കോളെയ് കാന്റ്റ്റീനിലെ എന്റെ ഹോള്‍ഡ് അറിയിക്കാന്‍ “ബാബൂ, മൂന്ന് ചായയും നാലു ബിസ്ക്കറ്റും” എന്നും വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. “ഇങ്ങളെന്താ ഇബടെ? ആരെങ്കിലും ചേര്‍ക്കാനാ?”</div><div>“ആരെ ചേര്‍ക്കാന്‍?!! മൂത്ത ലണ്ട് പഹയന്മാരെ ചേര്‍ത്തതിന്റെയ് കൊണമല്ലെ ലണ്ട് ഹിന്ദുച്ചികള്‍ പൊരെയില് ??!!! ഇമന് ഇബടൊരിത്തിനെ കാണാം മന്നതാ. അനക്കറിയോ? ബലോളജിക്ക് പടിക്ക്‌ണ റംസാന.” കാന്റീനിലും അയിന്റെയ് അപ്പറത്തുള്ള കെമിസ്റ്റ്രി ലാബിലും, എന്‍.സി.സിന്റെ ഓഫീസിലും ആ സമയത്ത് ഇതേ പോലൊരു അശരീരി മൊയങ്ങിയതായി ഒരു റിപ്പോര്‍ട്ടുണ്ട്. അത്രക്ക് സമണ്ടിലാണേ ചോദ്യം!! </div><div><br /></div><div>ഞാന്‍ ഉടനെ കൈ കയുകി, “ഏയ് എനിക്ക് സുലോളജീലെ ആരേം പരിചയല്ല!!”</div><div><br /></div><div>ബിടുഓ?? ആര്‍്! “എടി, നൊണ്ണ്‌ കറ്‌ത്ത ഒരുത്തി! ഇമനേം കാട്ടി ഇത്തിര ബെള്പ്പ്‌ണ്ട്, ഗള്‍ഫിലേയ്നി അയിന്റതാ.. ഓളെ ഇമ്മേം ഇപ്പേം കരിക്കട്ടാണ്! ബെളക്കടിച്ചാ കാണൂല...”</div><div><br /></div><div>ഞാന്‍ തീര്‍ത്തും പറഞ്ഞു, “എനിക്കറിയാനെ വയില്ല!! ബലോളജി/സുലോളജി അപ്പര്‍ത്ത ബ്ലോക്കിലാ... ഞമ്മളുമായി യാതൊരു ബന്ധോല്ല!! എന്നാ പിന്നെ ഞാന്‍ പോട്ടെ... എനിക്ക് ക്ലാസുണ്ട്...” കോളേജില്‍ ഒരു ബ്രോക്കര്‍ പാത്തുവാകുന്ന എല്ലാ ലക്ഷണവും തെളിഞ്ഞു വന്നപ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഊരി!</div><div><br /></div><div>“നീ പൊയാലെങനാ? ഞാന്‍ നുച്ചൂനോട് പറഞ്ഞീന് നിന്നേം കൂട്ടുംന്ന്! നീ ഇബടിരി. നീയുമ്പാടി ഇണ്ടാകുമ്പം ഓക്ക് കൊറവാവൂല!! ഓള് മുണ്ട്‌ന്നേം പറേന്നേം കേക്കൂ ചെയ്യാ... അന്നാ അസ്സനാജിക്ക, കള്ള നായി, ഒരുത്തിനെ കാണിച്ച് തന്നിട്ട്!! ഓള് ‘സാ’ന്ന് പറീമ്പം ഒരു പാ‍ത്തരം തുപ്പല്! ഞാനാ പിയൂണിനെ പറഞ്ഞ് ബിട്ട്‌ക്ക്‌ണ് ഓള കൊണ്ടേരാന്, നീ ഇബടിരി!! ഇതെന്താ? ചായേ? മൂത്തരത്തിന്റെ ചൂടും, പഞ്ചാരേല്ല!! ബേറെ ഇണ്ടാക്കി കൊണ്ടാരാന്‍ പറ അന്റെ ബാബൂനോട്”</div><div><br /></div><div>ഇന്നത്തോടെ കോളേജ് മുയുമന്‍ എനിക്ക് നല്ല ഇമേജായി. ഞാന്‍ ഏത്തമിടീച്ച കിള്ന്ത് ജ്യൂനിയേര്‍സ് എന്നെ നോക്കി കിക്കിളിക്കുന്നു! ബ്ലഡി കണ്ട്രീസ്! ഞാന്‍ ഒരു മൂലക്കുരു പരുവത്തില് ബെഞ്ചിന്റെ അറ്റത്ത് ബ്ലിങ്കി ഇരിക്കുകയാണ്.</div><div><br /></div><div>റംസാന വന്നു. നമ്മളുടെ കണ്ണുകള്‍ ഉടക്കി. ഞാന്‍ വളരെ ദയനീയമായാണ് ഉടക്കിയത്. ഈ രക്തത്തില് എനിക്ക് യാതൊരു പങ്കുമില്ലെന്നും ഞാന്‍ വഴിതെറ്റി എത്തിപെട്ട ഒരു പൈങ്കുട്ടിയാണെന്നും എന്നെ ഇവരു ബലമായി പിടിച്ചു വെച്ചതാണെന്നും ഞാന്‍ എന്റെ കണ്ണിലൂടെ മാക്സിമം പറഞ്ഞു. ടെലിപതി തങ്ങളേ കനിയണേ!!!</div><div><br /></div><div>ഇബള് വന്നിരുന്നതും സലീം കുമാര്‍ ഖാന്‍ താടി വരെ ബട്ടന്‍സിട്ട് നിര്‍ത്തിയ ഷര്‍ട്ടിന്റെ പോക്കറ്റിന്നും ഒരു കഷ്‌ണം കടലാസെട്‌ത്ത് തൊടങ്ങി. ഞാന്‍ എന്റെ കൈരേഖാ ശാസ്ത്രത്തില് ശ്രദ്ധ ഫുള്ളായി കേന്ദ്രീകരിച്ചു.</div><div><br /></div><div>സലീമിന്റെ കനകംബീരമായ സമണ്ടും ചോദ്യോം കാന്റീനില്‍ മൊയങ്ങി...”റംസാനാ.. ഇഞ്ഞി പടച്ചോനെ സൊപ്പ്‌നം കണ്ട്ക്ക്‌ന്നോ?” </div><div><br /></div><div>റംസാന ഞെട്ടിയോ എന്നു എനിക്കറീല, ഞാന്‍ ഞെട്ടി, ലേസം ബോധക്കുറവും അനുഭവപ്പെട്ടു. പ്രയിവറ്റായി പരീക്ഷ് എയുതണമെങ്കില്‍ എന്താണു പ്രൊസീജര്‍ എന്നു ഉടനെ അന്വേഷിക്കണം. ഇനി എതായലും ഈ കോളെജില്‍ മാനത്തോടെ ജീവിക്കാന്‍ കയ്യൂലാന്ന് ഒറപ്പായി.</div><div><br /></div><div>ആ‍ ഉറപ്പ് ഒന്നുമ്പാടി ഊട്ടി ഉറപ്പിച്ചു കൊണ്ട് എസ്.കെയുടെ അടുത്ത ചോദ്യം മൊയങ്ങി, “റംസാനാ... അനക്ക് സാരീരികമായ വല്ല വയ്യായ്മയും ഉണ്ടൊ?”</div><div><br /></div><div>റംസാനന്റെ കണക്ഷന്‍ വിട്ടു പോയി എന്നാണ് എന്റെ കൈരേഖയില്‍ നിന്നും ഞാന്‍ മനസ്സിലാക്കിയത്. ഞെരുക്കങ്ങളോ മൂളലുകളോ ഒന്നുമില്ല!! ഞാന്‍ മെല്ലെ അരികത്തൂടെ ഒന്നു പാളി നോക്കി, റംസാനയും കൈരേഖയിലാ... </div><div><br /></div><div>“റംസാനാ അനക്ക് ഇന്നെ പേടിയാണൊ?”</div><div><br /></div><div>സക്കീനത്ത ഇടപെട്ടു, “മോളേ അനക്ക് വല്ല കൊഞ്ഞിപ്പോ മറ്റോ ഇണ്ടൊ? ഇഞ്ഞെന്താ ഒന്നു മുണ്ടാത്തെ? ആയിസാ, ഞ്ഞിന്തെങ്കിലും ചോയിക്ക്, ഓള കൊണ്ട് മുണ്ടിക്ക്...”</div><div><br /></div><div>ഞാന്‍ ദയനീയമായി പുഞ്ചിരി പൊയിച്ചു, എന്നിട്ട് ചോയിച്ചു, “എനിക്ക് പാത്തണം. ഞാനൊന്ന് പാത്തീട്ട് ഇപ്പം ബെരാ...”</div><div><br /></div><div>ഞാന്‍ സ്ലോമോഷ്യനില് നടന്നു അപ്പറത്ത സൈടിലെത്തീട്ട്, തിരിഞ്ഞു നിന്നു റംസാനനോട് ആംഗ്യബാസെയില് പറഞ്ഞു, “റംസൂട്ടി ബിട്ടോടീ‍ീ‍ീ‍ീ‍ീ‍ീ...”</div><div><br /></div><div>പിന്നെ കേട്ടത് ഇതാണ്, റംസാനന്റെ നൊണ്ണ്‌ കര്‍ത്തത് കാരണവും അവളുടെ വീട്ടിന്റെ വാതിലിന് തീരെ വീതി ഇല്ലാഞ്ഞതും കാരണം അതു വേണ്ടാന്ന് വെച്ചന്ന്. പക്ഷേ ഞാന്‍ എല്ലാരോടും സത്യം പറഞ്ഞു കൊടുത്തു. ഇന്റര്‍വ്യൂ മുയുമനും കയിഞ്ഞപ്പം, റംസാന പറഞ്ഞു, “ഇങ്ങളേ മൂന്ന്‌ കൊല്ലം മുമ്പ് ഇന്റെ ഇത്താനെ കാണാന്‍ പൊരെയ്‌ല് മന്നീനും, അന്നും എനക്ക് ഇസ്ട്ടായിറ്റില്ല, ഇന്നും ഇസ്ട്ടായിറ്റില്ല.”</div><div><br /></div><div>സക്കിനത്താ, പാത്തിബിനേം കൊണ്ട് പോയി. പിന്നെ പാത്തിബിനെ മൂന്നാല് മാസത്തേക്ക് ആരും കണ്ടില്ല!! സക്കീനത്താനോട് ചൊയിച്ചാ പറയും, “കള്ള പഹച്ചി മൂന്നൌസം മന്നീനും, പിന്ന ഈ വയിക്ക് വന്നിട്ടില്ല.” പക്ഷേ പാത്തിബി അവുടെ പോകുന്ന ദ്രിക്സാക്ഷി വിവരണങ്ങള് എല്ലാരും കേട്ടു. അന്നാണെങ്കില് പാത്തിബിക്കും സൂറക്കും ഒന്നും ഫോണും മൊംബൈലും ഇല്ല. അങ്ങനെ പാത്തിബിനെ തിരഞ്ഞു പോകാന്‍ തീരുമാനമായി, കാര്യത്തിന്റെ ഗൌരവം മനസ്സിലാക്കിയ അദ്ദിക്കാക്ക മൂപ്പരെ അംബാസഡര്‍ കാറും ചോയിയേട്ടനെയും ഈ മഹായജ്ഞത്തിനു വിട്ടു തന്നു. അങ്ങനെ ഒരു വൈന്നേരം ഉമ്മാമ്മ, ഉമ്മ, ജമീലത്താ, ശൌക്കുത്താ, ഹസീനമ്മായി എന്നിവര് പാത്തിബിന്റെ വീടും തപ്പി പൊറപ്പെട്ടു. വെള്ളയില് ബെളക്കുംകാലിന്റവുടുന്നും മൂന്നാമ്മത്തെ തിരിച്ചലിലെ ഏയാമത്തെ വീടാണ്. അങ്ങനെ ചോയിച്ച് ചോയിച്ച് പൊകുകയാണ്, വയിക്കുന്നും കൊറെ മക്കളു കാറിന്റെ കൂടെ കൂടി, ഞാന്‍ ഞെളിഞ്ഞു തെളിഞ്ഞു ഇരിക്കുകയാണ്. കാറ്‌ തൊട്ന്നോരെയൊക്കെ കണ്ണുരുട്ടി പേടിപ്പിക്കുന്നുമുണ്ട്. അങ്ങനെ പാത്തിബിന്റെ വീടെത്തി. പാത്തിബി അവിടില്ല. “പണിക്ക് പോയതാ, ബെരാന്‍ ബൈകും.” </div><div><br /></div><div>“എതായാലും ഇബടം ബരെ ബന്നില്ലെ, കണ്ടിട്ട് തന്നെ പൊകാ..” ഉമ്മാമ്മ കൊലായില് ഇരുന്നു. അങ്ങനെ എല്ലാരും ഇരിപ്പൊറപ്പിച്ചു. സമയം കൊറെ കയിഞ്ഞു, പത്തിബിന്റെ യാതൊരു വിവരവുമില്ല. ഉമ്മാമ്മ എണീച്ച് വീട്ടിന്റെ വായിലൊന്നു തള്ളി നോക്കി, വാതിലു തുറന്നു. ഉമ്മാമ്മ അകത്തേക്ക് കേറി പോയി. എല്ലാര്‍ക്കും ബോറടിച്ചു തുടങ്ങി, എത്ര നേരംന്ന് വെച്ചിട്ടാ ഇങ്ങനെ കുത്തിരിക്ക്യ? കൊരച്ച് നേരം കയിഞ്ഞപ്പണ്ട് ഉമ്മാമ്മ കയ്യിലൊരു പെര്‍ഷര്‍ കുക്കറും, നാലഞ്ച് പിഞ്ഞാണോം, കൊറെ കയിലും ഒരു ചാക്കും കൊണ്ട് അകത്ത്‌ന്നും വെര്ന്ന്, “ചോയീ ഇതാ കാറിന്റെ പൊറകിലിട്ടാളീ. നുച്ചൂ നീ ഇന്റെ കൂടെ വാ”</div><div><br /></div><div>പിന്നെ ഇറങ്ങുന്നു ഉമ്മയും ഉമ്മാമ്മയും നാലഞ്ച് കെടക്കവിരിയും, രണ്ട് ടിന്‍ പൊളിക്കാത്ത ഓവല്‍ടിന്നും, ഒരു പെട്ടി കുപ്പിക്ലാസും കൊണ്ട്. എല്ലാം കാറില് കേറ്റീട്ട് കാര്‍ണ്ണോത്തി പറഞ്ഞു, “വണ്ടിയെട്ക്ക് ചോയി.”</div><div><br /></div><div>“നമ്മള പൊരെയ്ന്നും കട്ടതും തേടി ഓള് ബെരുഓന്ന് നമ്മക്കൊന്ന് കാങ്ങണല്ലോ?!! ഹറാമ്പെറന്നോള്. ഇഞ്ഞിയേറ്റം ആരെങ്കിലും പാത്തിബിന്റെ പേര് ആ പൊരെയ്ല്‌ മുണ്ടിയാല്... ആ‍ാഹ്ഹ്ഹാ‍!”</div><div><br /></div><div>വണ്ടി നേരെ പോയത് സക്കീനത്താന്റെ പൊരെയ്‌ലേക്കായിരുന്നു. ഒരു കയ്യില് ഓവല്‍ടിന്നും മറ്റേ കയ്യില് ഒരു ബെഡ്ഷീറ്റും പിടിച്ച് ഉമ്മാമ്മ എറങ്ങി. പാത്തിബി തുണി തിര്മ്പ്‌ന്ന്‌. സക്കിനത്താത്ത പടാപ്പൊറത്തിര്ന്ന്‌ മുറ്‌ക്ക്‌ന്ന്‌. രണ്ടാളും ഒന്നു ചമ്മി, എന്നാലും കാണിക്കാണ്ട് പറഞ്ഞ്, “ഞാനിപ്പം പാത്തിബിനോട് പറയേയിനി കദീജ ചൊയിചീനീ‍ ഇത്രേം കാലം ഓളേടയാന്ന്. തുണി ചിക്കിട്ട് നേരെ ഇങ്ങളങ്ങോട്ട് അയക്കാന്‍ നിക്കാ ഞാന്‍!”</div><div><br /></div><div>“മേണ്ട സക്കീന. ഓളെ ഇങ്ങളേന്നെ വെച്ചൊ! ഞാനീ ഓവല്‍ടിന്നും ഒരു ബെഡ്ഷീട്ടും ഓക്ക് കൊട്‌ക്കാന്‍ മന്നതാ. ഇന്ന പാത്തിബി. ഒരു പുതിയേ പെഷര്‍ കൊക്കറും ഇണ്ട്, അനക്ക് സമയള്ളപ്പം മന്ന് എട്‌ത്താ മതി. എന്നാ പിന്നെ പോകട്ടെ, അത്തായത്തിന് ആള്ണ്ട്! അസ്സലാമു അലൈക്കും.”</div><div><br /></div><div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1461193354395805437-9155719278239222869?l=chattikkari.blogspot.com' alt='' /></div>Aisibinoreply@blogger.com35tag:blogger.com,1999:blog-1461193354395805437.post-15933156101256249272009-11-05T07:26:00.000-08:002009-11-09T05:30:31.673-08:00കൊറേ കാലത്തിനു ശേഷം, കയിഞ്ഞായ്ച്ച.. അറിയാണ്ട്, ആ പെട്ടി തൊറന്നോയി. ടി.വി. <div>“കിരീഷ് ച്ചേട്ടാ.. സുമിത്തക്ക് എത്ര മാര്‍ക്ക്”.. എന്നാണ് പറഞ്ഞതെന്ന് മനസ്സിലാക്കാന്‍ ഒരു നാലഞ്ച് മിനിറ്റ് പ്രോസസ്സ് ചെയ്യേണ്ടി വന്നു. </div><div>ഈ പാട്ടും ഡാന്‍സും പോട്ടേന്ന് വെക്കാം... അതിന്റെയ് ഒരിത് പിന്നെ മാഞ്ഞാളമാണല്ലോ? അതു കാണാനും കേക്കാനുമാണല്ലൊ നമ്മളൊക്കെ സമയവും കളഞ്ഞ് ഇരിക്കുന്നതും വിളിക്കുന്നതും. കൈരളിയില് “ലേഡീസ് ഒണ്‍ലി” എന്ന പരിപാടി... ചുണ്ടൊക്കെ ചോന്ന്, മൈദമാവു പോലുള്ള ഒരു മൊഞ്ചന്‍ നിന്നു “ചേച്ചി, അമ്മേ, മോളൂ” മുതലായ എടീ വിഭാഗത്തിലു പെട്ട എല്ലാ ഇവളുമാരുടേയും ഫോണ്‍കാളുകള്‍ കൈകാര്യം ചെയ്തു വരുന്നു... “അശ്ശോടാ, മോളൂന്‍ എത്ര വയസ്സായി?” “പാട്ടു പാടുമോ?” എന്നു തുടങ്ങിയ എല്ല വിധ മാഞ്ഞാള ചോദ്യങ്ങളും മുടങ്ങാ‍തെ പുട്ടിനു തേങ്ങ പോലെ വിതറുന്നുണ്ട്. അപ്പോഴാണ് ഒരു ലിസി ചേച്ചി വിളിക്കുന്നത്. ലിസി ചേച്ചിനോടും, മക്കളോടും എല്ലാരോടും കുടുംബപുരാണം മുഴുവനും അറിഞ്ഞ ശേഷം, ലിസി ചേച്ചിക്ക് ഒരു ചെറിയ ആഗ്രഹം, “മോനെ, അങ്കിളിന് ഒന്നു സമസാരിക്കണേ” മോനു പറഞ്ഞു, “അയ്യോ ലിസി ചേച്ചി, ഇതു ലേഡീസ് ഒണ്‍ലിയല്ലേ? അങ്കിള് ലേഡിയല്ലാലോ?” ലിസി ചേച്ചിക്ക് ചൊറിഞ്ഞു, “അപ്പം പിന്നെ നീനക്കെന്താ ഇതില് കാര്യം?”. ആല്ല പിന്നെ!!</div><div>വാര്‍ത്താ ചാനലുകളെടുത്താലൊ? അതിലും മുന്തും! വളിയിട്ടപ്പം തൂറി പോയതു പോലെ ഉള്ള വാര്‍ത്തകള്‍! യാതൊരു കാരണവുമില്ലാതെ “അദ്ദേഹം ഇദ്ദെഹത്തെ പറ്റി പരാമര്‍ശിച്ചത്” “ഇന്നലെ കൂടിയ സമ്മേളനത്തില് തെറി വിളീച്ചതും” “ഇവിടെ തുപ്പിയതും അവിടെ തൂറിയതും” നമ്മളെ വടിയാക്കുകയാണോ അതൊ നമ്മള് മൊയന്തന്മാരാണെന്ന് അവര്‍ക്ക് അറിഞ്ഞിട്ടാണോ ഈ ഏനാന്തം എന്ന് മനസ്സിലാവുന്നില്ല! ആത്മഹത്യയും,കൊലയും, മാനഭംഗവും വല്ലതും നടന്നാല് അന്നു പെരുന്നാളാണ്. എങ്ങനെ കൊന്നു, ഏതിലൂടെ കേറി, എങ്ങനെ കാവല്‍ക്കാരനെ മയക്കി, തലക്ക് എത്രയടിയേറ്റു, എത്ര തവണ മാനഭംഗത്തിനു വിധേയയായി... എന്നീ ഡീട്ടേയ്ല്‌ഡ്‌ വിവരണം. വേറൊരു കൊലയോ, റേപ്പോ, ആത്മഹത്യയോ നടക്കുന്നതു വരെ ദിവസവും ഇതു തന്നെ. അതു വരെ വീണ്ടും വീണ്ടും മരിക്കുകയും മാനഭംഗത്തിനു ഇരയാവുകയും ചെയ്യുന്ന വ്യക്തി. ചെയ്തവനോ മരിച്ചോ, ജയിലിനുള്ളിലോ പോലീസ് സംരക്ഷണയില് ആരെയും കാണാ‍തേയും കേള്‍ക്കാതെയും... ഇനി ശിക്ഷിച്ചാലോ? അവനു മൂന്നു നേരം സുഭിക്ഷമായ തീറ്റ, സൌജന്യ ചികിത്സ, ജോലിയും ശമ്പളവും... ഇവിടെ മരണപ്പെട്ടത് വീട്ടിലെ ഏക ശമ്പളക്കാരന്‍- പട്ടിണി, മാനഹത്യ, ഒരാഴ്ച്ച നീളുന്ന സഹായവാഗ്ദാനങ്ങള്‍. കഴിഞ്ഞു!</div><div>പിന്നെ നമ്മടെ “സ്ത്രീ ഒരു സാധനം” സീരിയലുകള്‍... അവിഹിത ഗര്‍ഭം/ ബന്‌ധം/ സ്വത്ത്/ സമ്പാദ്യം/സന്തതി... മുതലായ എല്ലാ വിധ അവിഹിതങ്ങളും എങ്ങോട്ട് തിരിഞ്ഞാലും. ഇതാണ് ജീവിതം എന്നു തോന്നിപോയില്ലെങ്കിലല്ലെ?!! അതും പ്രായഭേദ്യമേന്യ ഉപ്പാപ്പ മുതല് മുത്താരി കോരി കൊടുക്കുന്നു നവീദു വരെ!! നവീദ് സ്കൂളില് പോയി തൊടങ്ങീറ്റേയുള്ളൂ, എല്‍ കെ ജി. ഒരു ദിവസം സ്കൂളിലെ പരാക്രമം കഴിഞ്ഞ്, വീട്ടില് ചായേം കടീം ദുഷിപ്പും നടക്കുന്നു... എല്ലാരേയും ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ട് നവീദ് പറയുന്നു, “ഉമ്മാ, എനിക്ക് പാത്തനനെ ഇസ്ട്ടാ” </div><div>“പാത്തനേ? അതാരാ?”</div><div>“ന്റെ ഇസ്കൂളില്‌ള്ള കുട്ടിയാ, നല്ല വങ്ങിയാ ഉമ്മാ... നാന്‍ പാത്തനനെ കല്യാണം കയിക്കും”</div><div>എല്ലാരും ഒന്നു ഞെട്ടിയെങ്കിലും, അമ്മായി വനിതയില്‍ കുട്ടികളുടെ മനശാസ്ത്രം ഒക്കെ വായിച്ചതു കാരണം, “ഇതു തന്നെ പറ്റിയ അവസരം” എന്നു മനസ്സിലാക്കിയ അമ്മായി, വളരെ വിദഗ്ദമായി കൈകാര്യം ചെയ്യാന്‍ തീരുമാനിച്ചു, അവനോട് തീരെ ദേഷ്യം പിടിക്കാതെ അവനോട്‌ പറഞ്ഞു, “മോനേ, ഇങ്ങനെയൊന്നും ഇപ്പം പരയാന്‍ പാടില്ല. നീ സ്കൂളില് പോകുന്നത് പഠിക്കാനല്ലെ? പഠിച്ച് നല്ല കുട്ടിയായി വളര്‍ന്നാല്‍ നിനക്ക് ഉപ്പയും ഉമ്മയും നല്ല വങ്ങിള്ള കുട്ടിനെ നോക്കി കല്യാണം കയിപിച്ച് തരും...”</div><div>നവീദ് ഒരഞ്ചു നിമിഷം അതൊന്നു തൂക്കി നോക്കി, അമ്മായിനോട്‌ ചോദിച്ചു, “അപ്പോള്‍ ഉമ്മ പറയുന്നത് നാന്‍ പാത്തനനെ മറക്കണമെന്നാണോ?”</div><div>“എടാ, ഹംക്ക് വലാലെ!! അന്റെ തല ഞാന്‍ അടിച്ചു പൊളിക്കും ഹിമാറെ!!! അന്റെ സീരിയല് കാണല് ഞാന്‍ നിര്‍ത്തി തെര്ന്ന്‌ണ്ട് കൊരങ്ങേ!!! ഇഞ്ഞിയേറ്റം അയിന്റെ മുന്നിലിരിക്കുന്നത് കണ്ടാല് അന്റെ രണ്ട് കണ്ണും ഞാന്‍ കുത്തി പൊട്ടിക്കും!” അമ്മായി വനിതയിലെ ബാക്കി വായിച്ചതൊക്കെ മറന്നോയി!!!</div><div><br /></div><div>എന്തു പറയാന്‍, നമ്മള് കാണുന്നതും കേക്കുന്നതുമല്ലെ ആദ്യം പഠിക്കുക? അതു തന്നെയ് ഇമ്മയിരി ഒരോന്നാണെങ്കിലോ? ഇമ്മായിരി അക്രമങ്ങളെ കുറിച്ച് കൊറെ വായിട്ടടിച്ചപ്പം ഉയര്‍ന്നു വന്ന ഒരു ബ്ലോഗാണ് ഞാനും ഓഫീസിലെ കുറച്ച് പെരും കൂടി തുടങ്ങിയ <a href="http://wheresdnews.wordpress.com/">http://wheresdnews.wordpress.com/</a>... ഇതോണ്ടൊന്നും മാഞ്ഞാളങ്ങള് നിക്കുമ്മെന്നതു കൊണ്ടല്ല... ഇളിച്ചം മാറ്റാന്‍ ഒരുപാധി...</div><div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1461193354395805437-1593315610125624927?l=chattikkari.blogspot.com' alt='' /></div>Aisibinoreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-1461193354395805437.post-44259897200847664492009-10-17T23:36:00.000-07:002009-10-21T00:40:33.817-07:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_dsxcgqYkcP0/St66yfUb-_I/AAAAAAAAATY/dT_GBgDkrag/s1600-h/IMG_5323.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_dsxcgqYkcP0/St66yfUb-_I/AAAAAAAAATY/dT_GBgDkrag/s320/IMG_5323.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5394954780199877618" /></a><br /><div><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_dsxcgqYkcP0/St635a005lI/AAAAAAAAATQ/fun17Flpf5w/s1600-h/pookkakka.JPG" style="text-decoration: none;"><br /></a></div><div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;">പൂച്ചപ്പൊരെയ്‌ലെ അബ്ദുറഹീമിനെ, അഥവാ പൂക്കാക്കനെ മുക്രീന്റകത്തേക്ക് കെട്ടികൊണ്ടേരുമ്പം ആരും സൊപ്നത്തിലുമ്പാടി വിജാരിച്ചിട്ടില്ലെയ്നും കാര്‍ണോത്തിനെ വെല്ല്‌ന്ന ഒര് ഗടാഗടിയനെയാ തറവാട്ടില് കേറ്റിയേന്ന്‌. ഉമ്മാമനെ ബെറപ്പിക്ക്‌ന്നത് പോട്ടെ, അത്‌ പിന്നെ ബീടര്, എടക്ക് ബെറപ്പിക്കണ്ട മൊതലാണല്ലോ? അവിടള്ള ഈച്ചനേം പൂച്ചനേം നായിനേം പയങ്ങാടിക്കാരേം പണിക്കാരേം എല്ലാരേം എടക്കെടക്ക് തൊള്ളട്ട് അറ്റന്‍സനില്‍ നിര്‍ത്താന്‍ ഒരു പൂക്കാക്ക മാത്രം. ഒണ്‍ലി വണ്‍ ഫ്ലവര്‍ ക്രോ.</div><div>“ഇങ്ങളെ പേടിച്ചിട്ട് കൊതു വരെ ഇങ്ങളെ കടിക്കൂലല്ലോ?” കാരണോത്തി പറയും.<div>എല്ലാ വീട്ട്‌കാര്യത്തിലും- അടുക്കള, മുറ്റം, മക്കള്, പള്ളി... എന്നിവയിലെല്ലാം ആരും ചോദിക്കാതെ തന്നെ ഇഷ്ട്ടം പോലെ അഭിപ്രായം പൂക്കാക്ക വാരി വേറി. സുബൈനിസ്ക്കാരം കയിഞ്ഞ് പാലൊയിച്ച് കൊയിപിച്ച ചായന്റെള്ളോം മൊത്തി മലയാള മനോരമയും വായിച്ച് ഉപ്പാപ്പ കോലായിലെ ചാര്കസാലമ്മലിരിക്കും... ഉച്ച വരെ ആരും പിന്നെ പേപ്പറു വായിക്കൂല! അന്താരാഷ്ട്ര വിപണി മുതല്‍ ഇന്നത്തെ ചരമം വരേയും കോയിക്കല്‍ ക്ഷേത്ര കമ്മിറ്റിയുടെ കൊടിയേറ്റ് വരെയുള്ള എല്ലാ വാര്‍ത്തയും ഒരൊറ്റ പാരഗ്രാഫ് ഒഴിവാക്കാതെ വായിച്ചാലെ പൂക്കാക്ക് ദൌസം വെളുക്കൂ. അയിന്റെടക്ക് വെര്ന്ന എല്ലാ ഗ്രയിന്‍സിനും ചൌട്ടായിറ്റോ "ഹംക്കെ!”യായിട്ടൊ, വീക്കായിട്ടോ അപ്പപ്പം വിതരണം ചെയ്ത് ക്‌ളിയറാക്കാന്‍ പൂക്കാക്ക സ്റ്റാറായിരുന്നു. അയിന്റെടെയില് വെള്ളിയായ്ച്ചയാണെങ്കില് മിസ്ക്കീന്മാരുടെ ഒരു നീണ്ട നിര തന്നെ ഉണ്ടാവും. സ്ഥിരമായി വരുന്നവര്‍ക്ക് പൂക്കാക്കന്റെ സൊഭാവം നല്ല പരിചയമുള്ളതോണ്ട് അധികം സമണ്ടില്ലാണ്ട് വയ്യാമ്പൊറത്തെ വാതിലിന്റവിടുന്നും നേരിയ സമണ്ടില് “കൈച്ചാത്താ...”ന്ന്‌ വിളിച്ച് സക്കാത്തും മാങ്ങി പതുങ്ങി പതുങ്ങി സ്ഥലം വിടും. അന്നത്തെ ജുമാന്റന്ന് ഒരു പുതിയാ‍ള് വന്ന്‌ ഉപ്പാപ്പന്റെ പേപ്പറു വായനന്റവ്‌ടെ നിന്ന്‌ ചോയിച്ചു, “സക്കാത്ത്.” </div><div>നോ അനക്കം. </div><div>“എന്തെങ്കിലും തെരീ.” </div><div>വീണ്ടും നോ അനക്കം. </div><div>“സക്കാത്ത്.”</div><div>ഉപ്പാപ്പ തൊണ്ട അനക്കി കാറി നീട്ടി തുപ്പി പിന്നേം “വണ്ടിപ്പേട്ടയില്‍ വ്യാപാരി വ്യവസായി യൂണിയന്‍ സമ്മേളിച്ചതിന്റെ” വിശദവിവരങ്ങളിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.</div><div>“ഇങ്ങള കയ്യോണ്ട് ഈ പാവത്തിന് എന്തെങ്കിലും തരണേ...” മൂപ്പത്തി വിനീതയും പാത്തുവും ആയി ഉപ്പാപ്പനോട് അപേക്ഷിച്ചു.</div><div>ഫലമുണ്ടായി.</div><div> പേപ്പറ്‌ മടക്കി, എണീച്ച് നിന്ന്‌ തുണി മുറുക്കീട്ട് ഉപ്പാപ്പ പറഞ്ഞു, “എന്റെ കയ്യോണ്ട് കിട്ടിയാല് അബ്‌ടെ കെടക്കും...ഇബടന്നും കൊണ്ടോവാനാള്ണ്ടാ കൂടെ?”</div><div>അതോടെ മൂപ്പത്തിയും വയ്യാമ്പൊറത്തേക്ക് ട്രാന്‍സ്‌ഫര്‍ വാങ്ങി ക്രിതാര്‍ത്ത്യായി.</div><div>മൈരിബ് നിസ്കാരം കയിഞ്ഞാല് ഉപ്പാപ്പ റേഡിയം വെക്കും. 7 മണിക്ക്‌ള്ള വാര്‍ത്ത കയിഞ്ഞ് “ആകാശവാണി വാണിജ്യ പ്രക്ഷേപണം“ റ്റ്യൂ റ്റ്യൂ എന്ന സംഗീതം കൊണ്ട് തറവാട്‌ മുഖരിതമാകുമ്പം നാലഞ്ച് സ്മാള്‍ സൈസിലുള്ള സ്മാള്‍ ഹാര്‍ട്ടുകളുടെ മിടിപ്പുകള്‍ മന്ദഗതിയിലാകും. </div><div>“നിഷാത്തേ...” അന്നത്തെ ലോട്ട് വീണതും, നിഷാത്തു കരയാന്‍ തൊടങ്ങും. പച്ചപ്ലാവിലകള്‍ ചുറ്റും ആശ്വാസ നെടുവീര്‍പ്പിട്ട് നിഷാത്തിനെ നോക്കി ചിരിക്കും. </div><div>“മലയാളം പാഠപ്പുസ്തകം എട്‌ത്ത്‌ട്ട്‌ വാടി വേഗം” നിഷാത്താ ഷഡ്ഡിയില്‍ ഓള്‍മോസ്റ്റ് തൂറീ തൂറീല്ലാ എന്ന സ്ഥിതിയില്‍ ബുക്കും എട്‌ത്ത് സിംഹമടയിലേക്ക് (പൂച്ചയും സിംഹത്തിന്റെ അതേ ഫാമിലിയാണല്ലോ?) മന്ദം മന്ദം നടന്നു.</div><div>“എല്ലം പടിച്ചിട്ടില്ലെ? കാക്കൊല്ല പരീക്ഷ അഞ്ചു മാസം കയിഞ്ഞാ തൊടങ്ങൂലെ?”</div><div>വളരെ ദയനീയമായി ഒരു മൂളല് ...</div><div>“മയിലിന്റെ ബക്ഷണം ഏതൊക്കെ?”</div><div>“മ്‌ മ്`മ്‌ പാമ്പ്, മ്‌ അരണ, മ്‌... “</div><div><b>“എന്താണ്ടീ മുണ്ങ്ങ്‌ന്നത്? മയിലിന്റെ ഭക്ഷണം എതാണ്”</b></div><div>“ങ്ങൂ ങൂ പ് പ് പ് പാമ്പ്... ഓന്ത്...”</div><div><b>“എന്ത്? ഓന്തോ?” പ്‌ഠോ!!! </b> നിഷാത്താന്റെ മോന്തന്റെ ഷെയ്പ്പ് കൊറച്ച് മാറി, അതിനോടൊപ്പം മയിലിന്റെയ് ഭക്ഷണം അടിയുടെ ഊക്കില് ചോര്‍ന്നും പോയി! </div><div><b>“പറയടീ, മയിലിന്റെ ഭക്ഷണം...”</b></div><div>“മ്‌ മ്‌ മ്‌മ്‌മ്‌ മയിലിന്റെ ബക്ഷണം.. മ്‌ മ്‌ മ്‌... ചേരട്ട...”</div><div><b>പ്‌ധിം! ഠേ! ഠോ! ധിം!! </b></div><div>“അല്ലുപ്പാ‍... മയിലിന്റെ ഭക്ഷണം...പുയു!!”</div><div><b>ഡിഷും! അ ഡിഷും!</b></div><div>അങ്ങനെ എല്ലാ പക്ഷിമ്രിഗാധികളേയും ബെറപ്പിച്ച് വാഴുമ്പോള്‍...അയിലും വെലിയ ഒര് ബെറ... വയ്യാമ്പൊറത്തെ വെറക്‌ പൊരെയ്‌ല് ഒര് മുട്ടന്‍ തൊരപ്പനെലി. </div><div>“ഒര് നായിന്റത്രള്ള ആസാമി!’ ദ്രിക്സാക്ഷി വിവരണങ്ങളുമായി പലോരും രംഗത്തെത്തി. ദിവസം കൂട്‌ന്തോറും തൊരപ്പന്റെ സൈസ് നായ്, പൂച്ച, കോയി, ആട്ടുങ്കുട്ടി, തേങ്ങാ എന്നിവയുടെ വലിപ്പത്തില് പലോരും കണ്ടു. ആമിന്താന്റെ കയ്യിന്നും ജമീലന്റെ പിയ്യാപ്ലക്ക് വെച്ചതിന്നും രണ്ട് പത്തിരീം ഒരു കണ്ടം കോയി മൊള്ട്ടതും “ആ പണ്ടാര പഹയന്‍ തട്ടിപ്പറിച്ചാളഞ്ഞ്!” ആ‍മിന്താന്റെ കുപ്പായത്തുമ്മല് ആ കോയിന്റെ ചാറ്‌ കണ്ടിട്ട് ഉമ്മാമ്മ ഇത്ര മാത്രം പറഞ്ഞു, “അയിനെ പുടിക്കുമ്പം, അന്റെ തടി ഷീണിച്ച് പോവല്ലോ ആമിനാ”</div><div>ഉപ്പാപ്പക്ക് ഇരിക്കപൊറ്‌തില്ല!! മൂപ്പരെ തറവാട്ട്‌പേരിനൊരു കറയല്ലെ? പൂച്ചന്റാടത്തെ അബ്ദുറഹീമിന്റെ പൊരെയ്‌ല് ഒര് എലി വെളയാട്‌ആന്ന് പറഞ്ഞാ ചില്ലറ നാണക്കേടാ? വളരെയധികം ആലോചനക്ക് സേസം അവിടെ ചുറ്റി തിരീന്ന ഒര്‌ പൂച്ചനെ ഉപ്പാപ്പ ദത്തെടുത്തു- ബെള്ബെളാ ബെള്ത്ത് നീല കണ്ണുമായി “ഒര് മിസ്സിന്റെ പോലള്ള പൂച്ച! ഈനെ കൊണ്ടെങ്ങനാണ്ടാ‍ എലിനൊക്കെ പിടിപ്പിക്കാ?” അയിന്റെ സ്റ്റാറ്റസ്‌ അയിലുമൊക്കെ വളരെ ഉന്നതിയിലാണെന്ന് ഉമ്മാമ്മ കല്പിച്ചു. ബെള്ത്ത് പൂച്ചകണ്ണൊക്കെ ഇള്ള ആരെയും എടങ്ങേറാക്കാന്‍ നമ്മക്ക് പണ്ടേ ബുദ്ധിമുട്ടാണല്ലോ? അയിനു നല്ല മിസ്സിമാരെ പേര് തന്നെ കാര്‍ണോത്തി കണ്ടും പിടിച്ചു, “കിറ്റി”. കിറ്റി നല്ല മീന്തലയും കോയിന്റെ എല്ലും കഷ്‌ണവും പിന്നെ ആമിന്താന്റെ കയ്യിന്നും എടക്കിടക്ക് അടിച്ചു മാറ്റുന്ന ചട്ടിപത്തിരീം, കോയ്യടയും, സമ്മൂസയും തിന്ന്‌ കിറ്റി ഒരു മിനി പിയാപ്ല റോളിലായി. എലിനെ പോയിട്ട് ഒര് ഓന്തിനെ പോലും മിസ് കിറ്റി മൈന്‍ഡ് വരെ ആക്കീല. </div><div>അവസാ‍നം ഗതി കെട്ട് പൂക്കാക്ക, കയ്യില്ലാത്ത പാക്കരേട്ടനെ അങ്ങാടീലയച്ച് നല്ലൊര് “ഒറപ്പ്‌ള്ള ഒരു എലിക്കൂട്‌“ വാങ്ങിപ്പിച്ചു. ഒണക്കച്ചെമ്മീനും തേങ്ങാപ്പൂളും വെച്ച് തൊരപ്പന്റെ അവസാന നിമിഷങ്ങള്‍ എല്ലാരും സന്തോഷപ്പൂര്‍വം കാത്തു നിന്നു!</div><div>തൊരപ്പന്‍ കുട്‌ങ്ങീ! പഹയന്‍ കൂട്‌ നിറഞ്ഞു നിന്നു. ദയനീയമായി കീ കീ എന്ന്‌ കരഞ്ഞു. തൊരപ്പനെ കാണാന്‍ അപ്പൊറത്തെ പൊരെയ്ന്നും എല്ലാരും വന്നു. ഇനി എന്തു ചെയ്യും? എലിവെഷം വെക്കണോ? എവിടെങ്കിലും കൊണ്ടോയി ഇടണോ? കിറ്റിക്ക് അറത്ത് കൊട്‌ക്കണോ? അടിച്ച്‌ കൊല്ലണോ?</div><div>പൂക്കാക്ക കല്‍പ്പിച്ചു, “അയിനെ കാനെയില് മുക്കി കൊന്നാള് ശാഫീ.”</div><div>ശാഫീ നെഞ്ചും വിരിച്ച് സല്യൂട്ട് അടിച്ച് നിന്നു. ഉപ്പാന്റെ പ്രീതിപാത്രമാവാന്‍ ഇതന്നെ ചാന്‍സ്. നല്ല ക്ലീനായി അയിനെ കൊന്ന് കുഴിച്ച് മൂടി “നല്ല മോന്‍“ “പറയുന്നത് അതു പോലെ ചെയ്യുന്നോന്‍” “വിസ്വസ്തന്‍” മുതലായ അപൂര്‍വ ഇനത്തില്‍ പെട്ട മെഡലുകള്‍ വാരി കൂട്ടാന്‍ അനുയോജ്യമായ ശുഭമുഹൂര്‍ത്തം.</div><div>എലിക്കൂട്‌ തൂക്കിയെടുത്ത് സ്മാര്‍ട്ടായി വയ്യാമ്പൊറത്തെ കാനെയില് വെള്ളം നൊറച്ച് കൂടോടെ മുക്കി പിടിച്ച്, സാപ്പി കൂട്‌ തൊറന്നു!!! പണ്ടൊന്നും വിജ്ഞാനമാസികകളൊന്നും വാങ്ങി തരാത്തതു കാരണം എലി നീന്തുന്ന കാര്യം നമ്മളൊന്നും അറിഞ്ഞീല! എലി സാപ്പിനേക്കാളും സ്മാര്‍ട്ടായി സൈഡിലൂടെ എറങ്ങി പാഞ്ഞ് കയിച്ചലായി! സാപ്പി അപ്പം തന്നെ പട്ടാളത്തില്‍ ചേരാനുള്ള വഴികല്‍ ആലോചിച്ച് തൊടങ്ങി- ഇനിയേതായാലും വീട്ടില് ഉപ്പാപ്പ നിര്‍ത്തുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല. </div><div>“ന്തായടാ?” പൂക്കാക്ക.</div><div>കൂട്‌ വെള്ളത്തിന്റെ അടിയില്‍ തന്നെ പിടിച്ചിട്ട് സാപ്പി പറഞ്ഞു, “മുങ്ങ്‌ന്ന്‌ണ്ടുപ്പാ..”</div><div>“അത് മതിയാവും, കൂടെട്‌ക്ക്.. നോക്കട്ടെ”</div><div>“ആയിട്ടില്ലുപ്പാ, കൊറച്ച് നേരമ്പാടി മുക്കണം”</div><div>“എട്‌ക്കെട ഹംക്കെ പൊറത്തേക്ക്, എലിയല്ലെ? പന്നീം പോത്തൂ‍ൂല്ലാല്ലൊ?”</div><div>വളരെ സ്ലോമോശ്യനില് കൂട്‌ പൊറത്തെട്‌ത്ത സാപ്പിക്ക്, ആദ്യം ചള്ള നോക്കി നല്ല ഭാരത്തില് ഒര് മെഡല് കിട്ടി, “എവിടെടാ ബലാലെ എലി?”</div><div>“ഇത്‌ വെരെ ഇണ്ടേയ്നും ഉപ്പാ”</div><div>“ഇപ്പെന്താ അലിഞ്ഞോയോ ഹംക്കെ?!! അടിച്ച് നിന്റെ കണ്ണ്‌ ഞാന്‍ മുറിക്കും ഇബിലീസെ!”</div><div>അപ്പോളുണ്ട് തിര്മ്പ്‌കല്ല്‌മ്മല് നനഞ്ഞൊലിച്ച് ഒരു സായിബ്‌ വെള്ളമൊക്കെ കൊടഞ്ഞ് നരസിംഹം സ്റ്റൈലില്, ഉപ്പാപ്പനെ നോക്കി ഇളിക്കുന്നു. എന്നിട്ട് ഒറ്റ ഓട്ടം. ആ ഓട്ടത്തിനെ ഒരു രണ്ടെരട്ടി സ്പീഡില് സാപ്പിയും സ്ഥലം കാലിയാക്കി. ഒരായ്ച്ച ഇഞ്ഞാമന്റവിടെ അഭയാര്‍ത്ഥിയാകുകയേ ഇനി ജീവനോടെ ഇരിക്കാന്‍ ഏകമാര്‍ഗ്ഗം. </div><div><br /></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1461193354395805437-4425989720084766449?l=chattikkari.blogspot.com' alt='' /></div>Aisibinoreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-1461193354395805437.post-8438092010660223012009-10-02T07:58:00.000-07:002009-10-02T07:59:17.260-07:00<span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Times New Roman'; "><div style="border-top-width: 0px; border-right-width: 0px; border-bottom-width: 0px; border-left-width: 0px; border-style: initial; border-color: initial; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 3px; padding-right: 3px; padding-bottom: 3px; padding-left: 3px; width: auto; font: normal normal normal 100%/normal Georgia, serif; text-align: left; ">കുറേ കാലമായി ഇതിങ്ങനെ ഡ്രാഫ്റ്റിൽ കിടക്കുന്നു. എന്റെ സ്ഥിരം വിഷയമായ തീറ്റയും ഫിത്നയും അല്ലാത്തതു കൊണ്ട് ഇതു വേണോ വേണ്ടേ എന്ന ചെയ്ത്താനും കടലും ഏരിയായിലായിരുന്നു ഞാൻ. പിന്നെ തോന്നി, ഞാൻ ജീവിതം മുയുമനും തിന്നേം കുടിക്കേം വായിട്ടടിക്കേം മാത്രമല്ലാലോ ചെയ്തത്... ഇതും കിടക്കട്ടെ എന്ന്.<br /><br /><div>ആദ്യമായി കോഴിക്കോട് ജയിലിൽ ക്രിമിനൽ സൈക്കോളജിസ്റ്റായി ചേർന്നപ്പോൾ എനിക്ക് പേടി തോന്നിയില്ല. വിചാരിച്ച പോലെ ഉമ്മാന്റേം ഉപ്പാന്റേം വക മെലോഡ്രാമാ വിഭാഗം അഭിനയ പരമ്പരകളും കണ്ടില്ല. എല്ലാരും ഒരു തരത്തിൽ ഹാപ്പിയായിരുന്നു. ഉപ്പ ആകെ പറഞ്ഞത് ഇതു മാത്രം..”പാവം ക്രിമിനത്സ്.” ഞാനാണല്ലോ അവരെ നന്നാക്കാൻ പോകുന്നത്! ഉമ്മന്റെയും ഉമ്മാമന്റെയും ആകെയുള്ള കമന്റ്, “ഇത്രേം കാലം ആയിസെവ്‌ടേയാന്ന് ചോയിചാല്, മങ്ങലാപുരത്ത് ആസ്പത്രീലാന്ന് പറയെയ്നി, ഇതിപ്പം “ഓള് ജെയിലിലാന്ന് പറയണ്ടെ?”</div><div>മൂന്നു ദിവസം കോഴിക്കോട് ജയിലിലും, മൂന്നു ദിവസം വിയ്യൂർ സെണ്ട്രൽ ജയിലിലുമാണ് എന്റെ ലീലാവിലാസങ്ങൾ.<br />ആദ്യത്തെ ദിവസം, അപ്പോയന്മെന്റ് ലെറ്ററുമായി കോഴിക്കോട് ജയിലിന്റെ മുമ്പിലിറങ്ങി. മുൻവശം നിറയേ ആളുകളാ, ഞാൻ കുളൂസിൽ നടന്നു കയറി, പടി ചവിട്ടിയതും ഒരു തോക്കും ഒരു തൊപ്പി പോലീസും കണ്ണുരുട്ടി ചോദിച്ചു, “മ്ം എങ്ങോട്ടാ പാഞ്ഞു കേറുന്നത്? എഴുതിട്ടിട്ട് അവിടിരി.” ഞാനൊന്ന് വെളുത്തു. വളരെ വിനീതയും നമ്രതയും പാത്തുവും ആയി ഞാൻ പറഞ്ഞു, “ജോലിക്ക് ചേരാൻ വന്നതാ.” എന്റെ അപ്പോയന്റ്റ്മെന്റ് ലെറ്റർ വാങ്ങി നോക്കി, “അദ്ദേഹം” അകത്തേക്ക് പോകാൻ ആംഗ്യം കാണിച്ചു. കോഴിക്കോട് ജയിലിനു മൂന്നു കടമ്പയാ, ആദ്യത്തെ ഗേറ്റ് ആർക്കും കടക്കാം, രണ്ടാമത്തത് വിളിച്ചാൽ മാത്രം. മൂന്നാമത്തെ ഗേറ്റാണ് ജയിലിനകത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കേണ്ട യഥാർഥ ഗേറ്റ്. ആ ഗേറ്റ് എത്തിയാൽ മുട്ടുക, അപ്പോൾ ഒരു കിളിവാതിൽ തുറന്നു ഒരു കണ്ണു ചോദിക്കും, “മ്മ്മ്?” ഞാൻ കത്ത് കാണിച്ചു, എന്നെ നേരെ സൂപ്രണ്ടിന്റെ അടുത്തെത്തിച്ചു. ഞാൻ കത്തു കൊടുത്തു, ഫോർമാലിറ്റീസ് ഒക്കെ പൂർത്തിയാക്കി. എനിക്ക് വേണ്ടി ഒരു മുറി ഒരുക്കാൻ സ്ത്രീകളുടെ ജയിലിലേക്ക് ഉത്തരവു പോയി.<br />ഞാൻ ഫുൾ റെഡിയായി നിൽക്കുകയാണ്. ഈ ജയിലെന്നു പറയുന്നതൊന്നും നമുക്ക് പുതുമയല്ലാലൊ? സ്ഥിരമായി സീരിയലിലെ പാവം നായിക അഴികളിൽ പിടിച്ച് വിങ്ങി പൊട്ടുന്നതും, സിനിമയിലെ നായകന്മാർ കസരുന്നതും കണ്ടതല്ലെ! ആകെയുള്ള പേടി ചുവന്ന കണ്ണും, വലിയ മൂക്കിന്റെ ഓട്ടയും, മസിലുരുണ്ട ശരീരവുമുള്ള ഗുണ്ടാ ടീംസിനെയായിരുന്നു. ഞാൻ സൂപ്രണ്ടിന്റെ ഓഫീസു വിട്ടിറങ്ങി, ഷർട്ടൂരിയും ഊരാതെയും പകുതി ഊരിയതുമായ കുറെ പേരവിടെ നിൽക്കുന്നുണ്ട്. അതിലൊരുത്തൻ ചോദിച്ചു, “പുതിയ കേസാ? എന്താ കേസ്?” എന്റെ കോൺഫിഡെൻസു മുയുമനും ഫൂ എന്നൊരു പോക്ക്. നാളെ വരുമ്പും ഒന്നും കൂടി നന്നായി കുളിച്ച് മൊഞ്ചാകണം എന്നു മനസ്സാവാചാ ഉറപിച്ചു ഞാൻ ബാക്കിയുള്ള കോൺഫിഡൻസിൽ തൂങ്ങി പിടിച്ചു നടന്നു. വാർഡൻ താക്കോലുമെടുത്ത് എന്നെ സ്ത്രീകളുടെ ജയിലിൽ ആക്കാൻ കൂടെ വന്നു. മൂന്നാം ഗേറ്റിനു പുറത്താണ് സ്ത്രീകളുടെ ഗേറ്റ്.<br /><br />ഞാൻ അകത്തു കേറിയതും വളരെ ഉത്സുകരായ കുറെ പേർ എന്നെ കാണാൻ വന്നു. എനിക്ക് ആകെ നാണം! ഞാൻ മതിലുമ്മൽ പറ്റി നിക്കുകയാണ്. പെട്ടന്നൊരു ശബ്ദം, “എന്തൈ, എല്ലാരും കായ്ച്ച കാണ്ന്നത്? അയിനു കൊറച്ച് കാറ്റും വെളിച്ചോം കൊട്.. മ്ം പൊയ്ക്കൂട് എല്ലാ ഈറ്റിങ്ങളും.” എല്ലാരും തിരിച്ചു പോയി അവരവരുടെ കാരംബോർഡു കളിയും, തിരുമ്പലും, പേൻ നോക്കലും, വായനയും തുടർന്നു. ഞാൻ പുതിയ താരത്തെ നോക്കി കണ്ടു. ഒരു മെലിഞ്ഞൊട്ടിയ ശരീരം, വലിച്ചു പുറകോട്ട് പിന്നിയിട്ട കുറച്ച് മുടി, മുറിപ്പാടുകൾ നിറഞ്ഞ കൈകൾ, ചെറിയ മുഖം...സുന്ദരമെന്നു പറയാനാവില്ല, പക്ഷെ ശക്തവും വളരെ ആകർഷകവും. ഏറ്റവും ആകർഷണീയം ഒരു പക്ഷെ അവളുടെ കണ്ണുകളായിരിക്കണം. അതൊരു പതിനാറുകാരിയുടേതായിരുന്നു, തെളിഞ്ഞതും തിളങ്ങുന്നതും.<br />ഞാൻ വണ്ടറടിച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്നു, “സാറിന്റെ പേരെന്താ?”<br />“ആയിശ” ഞാൻ പറഞ്ഞു.<br />“ഓ ഞമ്മടാളാ! ഇങ്ങളെ വീടെവിടാ?”<br />“കോഴിക്കോടു തന്നെ”<br />അങ്ങനെ വിസ്താരം നീണ്ടു പോയി.<br />“ഇന്റെ പേര് സൂറ... മുട്ടായി സൂറാന്ന് പറഞ്ഞാ എല്ലാര്‍ക്കും അറിയും. പിന്നെ വേറൊര്ത്തിണ്ട്, പഞ്ചാര സൂറ- ഓള് കഞ്ചാവേസാ. ഇപ്പം കോടതീപ്പോയതാ, ഓള ചെങ്ങായിനെ അപ്പറത്ത് പോവുമ്പം ഇങ്ങക്ക് കാണാ, കുയിലു സുരേസ്. ഇങ്ങക്ക് ചായ കിട്ടീനെയ്നൊ? ഇല്ലേ? ഇന്നാ എന്റെയിന്നും അര ക്ലാസ് എട്‌ത്തോ...”<br />അതെയ്നും എന്റെ ആദ്യത്തെ വെൽക്കം സ്പീച്ച്. കണ്ണടിച്ചു പോകുന്ന മധുരമുള്ള ചായ മൊത്തി ഞാൻ പരുങ്ങി ഇരുന്നു. ഒരു സ്റ്റാർട്ടിങ്ങ് ട്രബിൾ. എന്റെ റൂമൊക്കെ ഒരു മേശയും കസാലയും ഒരു ബൾബും ഇട്ട് മൊഞ്ചാക്കി ആണ്ങ്ങള ജയിലിന്നും കൊണ്ടോന്ന മത്തായിയും രാജനും പോയ ഉടൻ, കൈ നിറച്ചും കൊറേ മമ്മൂട്ടിന്റേയും മോഗൻലാൽന്റേയും വളരെ കഷ്ട്ടപെട്ട് അരികിൽ കൂടി വെട്ടിയ ചിത്രവും കൊണ്ട് വന്നിട്ട് ചോയിച്ചു, “സാറെ, ഇതു സാറിന്റെ ഓഫീസില് പറ്റിക്കട്ടെ? നമ്മള മുറീല് പറ്റിച്ചാല് ആ ജെമീലാ മേഡം തൊള്ളടും. സാറിനോടാവുമ്പം മൂപ്പത്തി മുണ്ടൂല... ഇങക്ക് മമ്മൂട്ടിനിഷ്ട്ടല്ലെ? പിർത്തിരായിന്റെ ഫോട്ടം മുയുമനും ആ തുള്ളിച്ചിയേള് ഫൈലൂസും സിത്താരേം എട്‌ത്താളഞ്ഞ്, ഇങ്ങാക്ക് വേണങ്കി ഞാൻ മാങ്ങി തരാം...”<br /></div><div>ഒരു പത്തു മിനിട്ടിന്റെ ഉള്ളില് അവിടുത്തെയ് കാര്യസ്ഥ സൂറാത്താന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ എനിക്ക് വഹി എറങ്ങേണ്ട കാര്യമൊന്നും ഇല്ലെയ്നും... മൂപ്പത്തി ആ സബ്ദം ഒന്ന്‌ കനപ്പിച്ചാല് ഒരൊറ്റൊരാള് അനങ്ങൂല...</div><div><br /></div><div>ആദ്യത്തെ ദൌസം ജയിൽ വാസം കയിഞ്ഞ് വീട്ടിലെത്തിയ എനിക്ക് കൽബിലു തെളച്ച് മറീന്ന പിരിസോം കൊണ്ട് വീട്ടിലെ എല്ലാ മഹതികളും ചായേം കടീം ആക്കി ഇരിപ്പുണ്ണ്ട്. ചായക്ക് കടി തേങ്ങേം പഞ്ചാരേം ഇട്ട കോതമ്പുണ്ട! എന്തൊരു ഹ്യൂമർ സെൻസ്... ഈനെയൊന്നും ബരച്ച ബരമ്മല് നിർത്താത്ത പിയാപ്ലമാരെയ് പറഞ്ഞാ മതിയല്ലൊ? ഞാൻ വളരെ കൌരവത്തില് അനൌൻസ് ചെയ്തു, “നല്ലുസാറ്‌ ചായേം പയം പൊരിച്ചതും ഞാൻ കുടിച്ചിക്ക്‌ണ്, എനിക്കിനി ചായ മേണ്ട. ഞാൻ പോയിസ്ക്കരിച്ച് കൊറച്ചേരം കെടക്കട്ടെ..” ജയിൽ ബിസയങ്ങൾ കേക്കാൻ മുട്ടി നിക്ക്‌ന്നോലെ മുയുമനും എന്റെ മൂടും കാണിച്ച് ഞാൻ ഔത്തേക്ക് നടന്നു. ബു ഹ ഹ ഹാ.. എന്നോട് കളീച്ചാൽ അങ്ങനെയിരിക്കും! പോന്ന പോക്കിൽ ഒരു “ഗ്ലൂ” ഇട്ട് കൊട്‌ക്കാൻ ഞാൻ ചോയിച്ചു, “ഇന്നത്തായത്തിനെന്താ?” മര്യാദക്ക് പല്ലിലു കുട്‌ങ്ങ്‌ന്ന വല്ലോം ഇണ്ടാക്കിയാല് ഇങ്ങക്ക് കിസ്സ കേക്കാം, ഇല്ലെങ്കിലേ “കാദിരിക്കോയന്റെ കെട്ടിയ്യോളെ അമ്മായിന്റെയ്...” കിസ്സ തന്നെ ഇന്നു ലാത്തിരീം 342-ആം എപ്പിസോടായി തൊടർന്നോളി...</div><div><br /></div><div>പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ജയിലിൽ പോയി ഇറങ്ങിയതും മുമ്പിലു നിക്ക്‌ന്ന് ലണ്ട് കാക്കികളും ചൌട്ടി സലൂട്ടടിച്ചപ്പും, ഷഡ്ഡീല് മുള്ളീലാന്നേള്ളൂ- വെരണ്ടു പോയി! ആദ്യം വിജാരിച്ചത് വെടി വെക്കാന്‌ള്ള പൊറപ്പാടാന്നാ. ഓഫീസിലു കേറി മതിലുമ്മല് പല തരത്തില് പറ്റി നിക്ക്‌ന്ന മമ്മൂട്ടിനേം മീരാ ജാസ്മിന്നേം, എവ്‌ടേം പെടാത്ത ഒരു സ്പൈഡർമാനേം (“ഇന്റെ ചെറിയോന് ഈനെ വെലിയ ഇസ്റ്റാ” സൂറാത്ത പിന്നെ വെളിപെടുത്തി) നോക്കി ഞാൻ അന്തം വിട്ട് നിക്ക്‌മ്പം സൂറാത്ത കേറി വന്നു, കൂടെ ഒരു വയസ്സത്തീണ്ട്, “നോക്കീന്ന്, ഇങ്ങള് പൊന്നമ്മേട്‌ത്തിന്റെ കേസ്‌ ബിസ്ത്തരിക്കാൻ മേണ്ടി പനമരത്തിന്നും ആ പോലിസ്‌ ചെക്കൻ പറഞ്ഞിട്ട് വന്നെ അല്ലെ? അല്ലെ?” കണ്ണിറുക്കി, പൊന്നമ്മേടത്തിനെ പറ്റിക്കാനാന്ന് ഗോഷ്ടി കാണിച്ച് സൂറാത്താ ചോയിച്ചു.</div><div>“ആന്നോ, സാറെ?” പൊന്നമ്മേടത്തീം ചോയിച്ചു.</div><div>ഞാൻ അതേന്ന് തലയാട്ടി. സൂറാത്ത ഖുഷ് ഹുഅ, മൂപ്പത്തിന്റെയ് കുരുത്തക്കെടിന് പറ്റിയ ഒരുത്തിനെയ് തന്നെ കിട്ടിയല്ലോ എന്നുള്ള ഖുഷി. നാടകം തൊടന്നോണ്ട് സൂറത്താ പറഞ്ഞു, “സാറെ, അതില്ലെ.. ഈ പൊന്നമ്മേടത്തില്ലെ അറിയാണ്ട് ചെയ്തോയതാന്ന് ഇങ്ങള് സൂപ്രണ്ടിനോട് പറഞ്ഞതല്ലെ? എല്ലെങ്കിലും കര്തിക്കൂട്ടീട്ട് ആരെങ്കിലും കെട്ടിയോനെ കൊന്ന് പൊയേലു മുക്കൊ? അയാക്ക് ദൌസോം മൂക്കറ്റം കുടിച്ച് എട്ത്തിട്ട് പൂസാം, അയിനു കോടതീം ചോയിക്കലും പറച്ചിലും ഇല്ല. ഗതി കെട്ടിട്ട് അവസാനം നമ്മളൊന്ന് നീർന്ന് നിന്ന് അങ്ങോട്ട് ഒന്നു കൊട്‌ത്തപ്പം ഓന്റെ കാറ്റും പോയി. ഇങ്ങള് ബേജാറാവണ്ട പൊന്നമ്മേട്‌ത്തീ, ഇപ്പത്ത ജട്ജി ഒരു മാതിരി സാമാനാണെങ്കിലും അയാക്ക് പറഞ്ഞാ മനസ്സിലാവും. ഈ സാറ്‌ പറഞ്ഞോളും. ഇങ്ങള് കരച്ചിലും പീച്ചലും നിർത്തി നല്ലോണം തടി നന്നാക്കാൻ നോക്ക്. മ്ം പോയി ചായുടിച്ചൂട്, ഞമ്മളെ സാറിന്‌ള്ള ചായ കൊണ്ടേയി കൊട്‌ക്കട്ടെ.”</div><div>ഒരു മൊത്തം കൌൻസിലിങ്ങ് തന്നെയ് ഞാൻ മുയിച്ച് നിക്കുമ്പം അവിടെ സൂറാത്ത പൂർത്തിയാക്കി. “പാവാന്ന്, അയാള മേല് വേദനാക്കലും കുടീം ഈ തള്ളക്കൊക്കെ നമ്മള പോലെ സയിക്കാൻ പറ്റുഒ? കൊറെ കൊണ്ടപ്പം ഒന്ന് തിരിച്ച് കൊട്‌ത്തതാ അയാള് ചത്തോയി. അയാള് ജീവനിള്ളപ്പ അയാള് കൊറേ കണ്ണീരുടിപ്പിച്ച്, ഇപ്പം അയാള് ചത്തിട്ടും അയാളെ പേരില് കൊറേ കുടിക്ക്‌ന്ന്‌. കേസും കൂട്ടോം കയിഞ്ഞ് വിദി വെരുമ്പളേക്ക് ഇയമയും ചാവും, അത് വെരെ പാവം സമാധാനത്തില് കയിഞ്ഞോട്ടെ. ഇങ്ങളോട്‌ എന്തെങ്കിലും ചോയിച്ചാല്, ഇങ്ങള് പറഞ്ഞു പറ്റിച്ചാ മതി...”</div><div>എനിക്ക് സൂറാത്തനോട്‌ ഭയങ്കരമായി ഇഷ്ട്ടം തോന്നി തുടങ്ങി. രാവിലെ എനിക്കുള്ള ഒരൊ ക്ലാസ്‌ ചായന്റേം കൂടെ മൂപ്പത്തിന്റെ ചില്ലറ ശിപാർശകളും കാണും, “സാറെ, ഇന്നുച്ചക്ക് ഇങ്ങള് അപ്പറത്ത് പൊവ്വുമ്പം ആ രാജൻ സാറിനോട് ഒന്ന്‌ ഈ ടിവി നന്നാക്കി തരാൻ പറയോ? ഐഡ്യാ സ്റ്റാർ സിങ്ങറ്‌ കാണാനേ പറ്റ്‌ന്നില്ല! ആക കൂടി ഒര് മണിക്കൂറാ അയിന്റെയ് പക്‌തി നേരോം ആ സാമനത്തില് ഒന്നും കാണൂലാ..” “സാറെ ഒര് പുതിയൊര്ത്തി വന്നീന് വന്നത്‌ മുതല് കരച്ചലും പീച്ചലുആ... കണ്ടിട്ട് പുതിയതാന്നാ തോന്നത്. ഇങ്ങള് ഒന്ന് മുണ്ടി നോക്കി” “ഇതാര വന്നേന്ന് കണ്ടോ സാറെ? കണ്ണൂര് നളിനി...ഇവളും ഞാനും കൂടി വിയ്യൂര ജെയിലില് കെടന്നപ്പം ഇണ്ടായ ഓരോ രസം...” “സാറെ, ഇങ്ങള് നാളെ വെരുമ്പം ഒരു മുല്ലന്റെ തൈ കൊണ്ടേയി തരുഒ?”</div><div>എല്ലാരേയും പരിചയപെട്‌ത്തീം ചീത്ത പറഞ്ഞും നടക്ക്‌ന്ന സൂറന്റെ കിസ്സ മാത്രം ഞാൻ കേട്ടീല...ആരും പറഞ്ഞന്നതുമില്ല... എന്റെ ജന്മസിദ്ധമായ ഫിത്ന സ്റ്റൈലിൽ ചോയ്ക്കാനും പറ്റീല. അങ്ങനൊരീസം സൂറ വളരെ “പേസണലായിട്ട് സാറിനോട് ഒരുപകാരം ഞാൻ ചോയിക്കട്ടെ” എന്ന് ചായന്റെയ് കൂടെ ചോയിച്ചു. എനിക്ക് ഒര് ചെറിയ പേടി... വല്ല കള്ളും കഞ്ചാവും കടത്താനയിരിക്കും, എന്തായാലും ജെയില്പുള്ളിയല്ലെ? എന്നാലും മുഖത്തിന്റെയ് മസിലിന് യാതൊരു കോട്ടവും തട്ടിക്കാതെ ഞാൻ ചോയിച്ചു, “എന്താ?” “സാറൊന്ന് എന്നെ കുതിരവട്ടത്ത് എന്നെ കെടത്താൻ പറയോ?” എന്റെയ് എല്ലാ മസിലും തൂങ്ങി പോയി! അ അ ആ ഇതിനു പിരാന്തെയ്നോ? തൂങ്ങിയ മസിലൊക്കെ വാരിക്കൂട്ടി ഒരു ചിരി ചിരിച്ചിട്ട് ഞാൻ സൂറനോട് കുശലം ചോദിച്ച്, “ഇൺഗക്കെന്തിന്ന ഇപ്പം പിരാന്താസ്പ്പത്രി?”</div><div>“പിരാന്തായിട്ടല്ല സാറെ, പിരാന്താവാണ്ട്‌ക്കാനാ... ഇങ്ങക്ക് എന്റെ കയ്യ് കണ്ടാ മനസ്സിലായിട്ട്‌ണ്ടാകും, ഞാൻ നന്നായിട്ട് മയക്ക്‌മര്ന്ന് കുത്തിയെക്കും. ഇപ്പം അതില്ലാത്തോണ്ട് പൈക്കുന്നൂല്ലാ ഒറൊക്കോ‍ല്ലാ പള്ളെയിന്നാണെങ്കില് വെല്ലാത്തൊര് ആന്തല്. മയക്ക് മരിന്നിനടിമയായോല്ക്ക് കുതിരവട്ടത്ത് സികിത്സ ഇണ്ട്‌ന്ന് പേപ്പറില് ഞാൻ വായിച്ചീനും. ഏതായാലും ജെയിലിലാ പണിയൂല്ല, ഇങ്ങനെ മാറ്വെങ്കില് പണ്ടാരം പിടിച്ച പിടി വിടുവല്ലോ? ഇങ്ങള് പറയൊ?”</div><div>ഒരായ്ച്ച കൈഞ്ഞ് ഞാൻ കുതിരവട്ടത്ത് സൂറനെ കാണാൻ പോയി, കാവലിന് രണ്ട് പോലിസൊക്കെ ഉണ്ട്. “സാറ്‌ കയ്യും വീസിയാ ലോഗിനെ കാണാൻ മന്നത്?” പോലിസുകാരനോട് കണ്ണിറുക്കി എന്നെ പറ്റിക്കാനാ എന്ന്‌ ഗോഷ്ടി കാണിച്ച് മൂപ്പത്തി ചോയ്ച്ചു. “സൂറാത്തക്ക് എന്താ വേണ്ടേ എന്ന് ചോയിച്ചിട്ട് വാങ്ങാ‍ന്ന് വിജാരിച്ചിട്ടാ” ഞാനും കളിച്ചു. ഒര് അധികാരി + സന്ദർശക റോളിലേക്ക് മാറി, എന്റെ ഫയലൊക്കെ പുറത്തെടുത്ത് ഞാൻ ചോദിച്ചു, “ചികിത്സയൊക്കെ എങ്ങനെ സൂറാത്താ?”</div><div>“സാറപ്പം ഈ ഫോറം മുയുമിക്കാനാ അല്ലെ മന്നത്? അല്ലാണ്ട് സൂറനെ കാണാനല്ല!! സികിത്സൊക്കെ മരുന്നു കുത്തിവെപ്പും കൌസിലിങ്ങും ആയി പോണ്ണ്ട് സാറെ, ഇബടത്തെ സിസ്റ്റെമ്മാരെയാ സയിച്ചൂടാത്തെ, ഞാൻ നല്ലൊന്ന് മൊഖടച്ച് കൊട്‌ക്കണംന്ന് കൊറെ ദൌസായി ബിജാരിക്ക്‌ന്ന്, അയിന് ഈ ലണ്ട് പഹയന്മാരും ഇബ്‌ട്‌ന്ന് മാറണ്ടെ. കണ്ണെറ്റിയാ എനിക്ക് തിന്നാൻ തരൂലാന്ന്! ഈ ആനനെ അടിച്ച് മയക്ക്‌ന്ന ജാതി മര്ന്നാ തര്‌ആ, നമ്മള് ഒറങ്ങി പൂവും എടക്ക്, പഹച്ച്യേള് ഒണർത്തൂലാന്ന്! നമ്മള് പിന്നെ ജെയിൽ പുള്ളിയല്ലെ, തിന്നില്ലേലും മരിക്കൂല്ലാന്നേറ്റാന്ന് ബിസാരം..എനിക്കാണെങ്കി ഈ മര്ന്നൊക്കെ വലിച്ച് കേറ്റീറ്റ് പൈച്ചിട്ട് കന്ന്‌ കാണൂല.”</div><div>രണ്ട് മൂന്നീസം കയിഞ്ഞ് ഉച്ചക്ക് ചോറ് വെയ്ക്കാൻ പോന്നെയ്ന്റെ ഒരു അരമുക്കാ മണിക്കൂർ മുമ്പുള്ള സമയം. ഞാൻ ആരെയോ കാണിക്കാൻ വേണ്ടി ഫയലിൽ ആവശ്യമുള്ളെടത്തും ഇല്ലാത്തേടത്തും ഒക്കെ സൈനിടുന്ന തിരക്കിൽ. ആണ്ങ്ങളെ ജെയില്‌ള്ള എന്റെ ഓഫീസിന്നും കയ്‌ത്ത്‌ നീട്ടി ഒന്ന്‌ നോക്കിയാല് മുമ്പിത്തെ ഗേറ്റ് കാണും. അയില് ആരോ ഒറക്കനെ മുട്ടി “ഒന്ന്‌ ഗേറ്റ് തൊറക്ക്, എനിക്ക് സൂപ്രണ്ടിന കാണണം എന്ന് പറീന്ന നേരിയ സമണ്ട് കേക്ക്‌ന്ന്‌ണ്ട്. “ഏതെങ്കിലും പുള്ളിന്റെ അമ്മേ കെട്ട്യോളോ ആയിരിക്കും,“ എന്റെയ് അസ്സി. സുധീഷ് പറഞ്ഞു. ഗേറ്റ്മാൻ വേലായുധൻ സാറിനോട് ഇപ്പം കേക്കും പുളിച്ചത്, ഞാൻ മനസ്സിലു കണക്കാക്കി. ഇവടെ ജോലിക്ക്‌ ചേർന്നപ്പളാ എന്റെ മലയാളം ഒന്ന്‌ പുഷ്ടിപ്പെട്ടത്...ആദ്യത്തെ ഒന്ന് രണ്ട് ആയ്ച്ച, പെണ്ണ്‌ങ്ങള് പറീന്നതിന്റെ പകുതിമുക്കാലും എനിക്ക് മനസ്സിലാവൂലെയ്നി, “എടി കൂത്തിച്ചി, സാറിരിക്കുമ്പളെങ്കിലും അന്റെയ് പുയുത്ത നാവ്‌ തൊള്ളെയ്ലിട്ടൂടെ,“ എന്നും പറഞ്ഞ് സൂറാത്ത എല്ലെണ്ണത്തിനേയും വെരട്ടും.</div><div>വേലായുധൻ സാറ്‌, “നീയെന്താ ഇവടെ,അന്റെ കൂടെ ഗാർഡ്‌മാരൊന്നുമില്ലെ?” എന്നും പറഞ്ഞ് ഗേറ്റിന്റെ സാക്ഷകളും പൂട്ടും തൊറക്കുന്നത് ഞാൻ കേട്ടു, അയിന്റെ പിന്നാലെ സൂറാത്താന്റെ വെലിയ വായിലുള്ള ചോദ്യോം, “ആയിസ സാറില്ലെ ഇവടെ?”</div><div>ആയിസ സാറിന്റെ എല്ലാ വെളവും അവിടെ, ആ നിമിസം ചെലവായി പോയി. എല്ലാരും ആയിസ സാറിനെ ഉണ്ടക്കണ്ണിട്ട് നോക്കി. ആയിസ സാറിനെ വിളിക്കാൻ നാലു പേര് എന്റെ ഓഫിസിലേക്ക് പാഞ്ഞു, ഒന്ന്‌ മൂളിയാ കേക്കുന്ന ദൂരെ ആയിസ സാറിന്റെ ഓഫീസിനുള്ളൂ എങ്കിലും. ആയിസ സാറ്‌ കണ്ണിലേക്ക് ടോർച്ചടിച്ച് തവളനെ പോലെ ഇറങ്ങി വന്നു, “എന്താ സൂറാത്താ ഇങ്ങള്‌വ്‌ടെ? ഇങ്ങളെ ഡിസ്ച്ചാർജ് പതിനാലാം തീയ്യതിയാന്നാണല്ലോ ഡോക്ടറ്‌ ഇന്നലെ എന്നോട് പറഞ്ഞത്..” എന്റെ തലന്റെ ബാക്കിലൂടെ എന്തായിരിക്കും ഞാൻ ചെയ്തത് എന്ന് ചോദ്യം സ്പീഡില് ഓട്‌ന്ന്‌ണ്ട്‌. ഇനി ഞാൻ കേട്ട ഡേറ്റ് തെറ്റിയോ? ഞാൻ കൊട്‌ത്ത മെഡിക്കൽ റിപ്പോർട്ടിലു ആവശ്യല്ലാത്തേടത്ത് ഞാൻ ഒപ്പിട്ടോ? ഇനി ഞാൻ എഴുതി ചേർത്ത അബ്യൂസ് ഹിസ്റ്ററിയില് വല്ലതും കൂടേ കൊറയേ ചെയ്തോയോ?</div><div>“എന്റെ സാറെ... എന്നീം പൂട്ടിട്ട് ഓര് മുയുമനും കലാപരിവാടി കാണാൻ പോയി... ഓരെനിക്ക് ഇന്നലെ മുയുമനും തിന്നാൻ തന്നീല സാറെ. പൈച്ച് തല ചിറ്റിയപ്പം ഞാൻ മതില് ചാടി ഇങ്ങൊട്ട് വന്ന്‌ സാറെ. പൊറത്ത് ഓട്ടോന്റെ കൂലി ആരെങ്കിലും ഒന്ന്‌ കൊട്‌ക്കുഒ? എനിക്ക് പൈക്ക്‌ന്ന്‌ സാറെ...” സൂറാത്താ ആദ്യമായി കരയ്യുന്നത് കണ്ടത്ത് അന്നാണ് ഞാൻ.</div></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1461193354395805437-843809201066022301?l=chattikkari.blogspot.com' alt='' /></div>Aisibinoreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-1461193354395805437.post-59988552130471009832009-09-11T23:08:00.000-07:002009-10-01T06:59:11.576-07:00<div>നല്ലോണം സമയെട്‌ത്ത് പൊരിച്ച ബീഫും, നാരങ്ങ ചോറും, ഉള്ളിയും പച്ചമൊളകും തക്കാളിയും മുറിച്ചിട്ട് നാരങ്ങ പീഞ്ഞ ഒരു സലാഡും തിന്ന് വായി കൈകിയതേയുള്ളൂ... ഉമ്മാമ്മ പെട്ടിയൊക്കെ ഒരു സൈടിലേക്ക് മാറ്റി അയിമ്മല് പേപ്പ്ര് വിരിച്ച്, ഒരു നാലഞ്ചു മാസം ഒരൊത്ത കുടുംബത്തിനു പള്ളനൊറച്ചും തിന്നാന്‌ള്ള കോയ്യടയും മണ്ടയും എട്‌ത്ത് നെരത്തീട്ട്, ഉമ്മാമ്മ ഫ്ലാസ്ക്കെടുത്ത് കൊട്‌ത്ത് അബിനോട് കല്‍പ്പിച്ച് “ടാ അപ്പറത്തെ ബോഗീലു പോയിട്ട് നൊറച്ചും നല്ല പതക്ക്‌ന്ന വെള്ളം തരാന്‍ പറി... ഇന്നാ അയാക്ക് ഒരു അഞ്ചുരുപ്പ്യേം കൊട്‌ത്തേക്ക്.”</div><div>കുടുംബ സമേതം തീവണ്ടിന്റെയ് രണ്ട് ബോഗി മുയുമനും ബുക്ക് ചെയ്താണ് നമ്മള ദില്ലി സര്‍ക്കീറ്റ്‌ന്‌ള്ള പോക്ക്! തീവണ്ടിന്റെ “കണ്ടക്ക്‌റ്റര്” ബെരുംബം അയാക്കും ഇണ്ടാവും ചായേം കടീം. ഒരു രണ്ടു ദിവസം വലിയ കേട്‌പാട്‌കളൊന്നും പറ്റാത്ത ഒരു മാതിരി എല്ലാ ഐറ്റംസും ഉമ്മാമ്മേം ബാക്കിള്ളോലും വണ്ടീലേക്ക് പൊയിഞ്ഞു കെട്ടും, “കണ്ട അനാദിയൊക്കെ തിന്ന് ബയറ് കേടാക്കാന്‍!!” ചായപ്പൊടി, പാല്‍പ്പൊടി, പഞ്ചാര, ഉള്ളി, തക്കാളി, കക്കിരി, പലതരം പലഹാരം, കോയ്യട, ഉണക്ക ചപ്പാത്തി, നാരങ്ങ, ബീഫ് ഉണക്കി പൊരിച്ചത്, നാരങ്ങച്ചോറ്, നേന്ത്രപ്പഴം... അഥവാ വണ്ടിയേറ്റം എവ്‌ടെങ്കിലും നിന്നു പൊയാലും നമ്മളു പട്ടിണി കിടക്കൂലാന്ന് ഒറപ്പാ... </div><div>പെണ്ണ്‌ങമാര്‍ക്കൊന്നും പത്തൈസന്റെ ഇന്തിയും അറീല, ഉപ്പപ്പേം എളാപ്പേം ഒരമ്മായീം കൊറച്ച് പറയും. പറയുമെന്ന് തോന്നുന്നു, ഞമക്ക് എന്ത് പറഞ്ഞാലും , “അച്ചാ” ആണ്. ഉമ്മക്ക് പിന്നെ ചില ഇന്ദി കസ്‌ണങ്ങളും, ബാക്കി ആംഗ്യ ഭാഷയും വെച്ച് അട്‌ജസ്റ്റ് ചെയാം പറ്റും. ബോഗി വെടിപ്പാക്കാന്‍ വെരുന്ന ആളോട് മൂലക്കുള്ള കച്ചറയൊക്കെ കാണിച്ച് കൊട്‌ത്ത് ഉമ്മ കൈ കൊണ്ട് അടിച്ചു വാരുന്ന ആക്ഷന്‍ അഭിനയിച്ച് കരയും “കിയോ കിയോ” എന്ന്. “കരോ”, “കീജിയെ” എന്ന വാക്കൊന്നും ഞമ്മളെ വൊക്കാബുലറിയില്‍ എത്തീട്ടില്ലായിരുന്നു.</div><div>അങ്ങനെയുള്ള ഒരു തീവണ്ടി ദിവസം, ചായേം കടീം കയിഞ്ഞ് നിസ്ക്കരിക്കാന്‍ വേണ്ടി ഒളു എടുത്ത് ഉമ്മാമ്മ മടങ്ങി വന്നപ്പം ഒരു സിങ്ങ്ജി നമ്മള സീറ്റുമ്മല് ഇരിക്കാനുള്ള പരിപാടീലാ. അയാളെ ചന്തി പലമ്മല് മുട്ടി മുട്ടീലാന്ന്‌ള്ള ചേലില് നിക്കുമ്പം ഉമ്മാമ്മ കാറ്റ് പോലെ പറന്ന്‌ വന്ന് അയാളോട് ചൂടായി, </div><div>“ഇബടൊന്നും ബൈട്ടാന്‍ പറ്റൂലെ, അപ്പറത്തെവിടെങ്കിലും പോയി ബൈട്ടിക്കൊ”</div><div> മൂക്ക് വെറക്കുന്ന ഒരു കാര്‍ന്നോത്തിയും അന്തം വിട്ട് നിക്ക്‌ന്ന ഒരു സിങ് ഇസ് കിങും ആണ് ഞാന്‍ ആദ്യമായി കേട്ട ഹിന്ദിയുടെ ഒരു സെറ്റപ്പ്! എന്റെ ഇന്ദി മോശായിട്ടില്ലെങ്കിലല്ലേ അല്‍ഭുതം?!</div><div>ഹൈദരാബാദിന്നും കൊണ്ടോന്ന സഭിയ എന്ന ഇന്ദിക്കാരിയാണു നമ്മള തറവാട്ടില്‍ കൊറച്ചെങ്കിലും ഇന്ദി പരിജ്ഞാനം ഇണ്ടാക്കി എട്‌ത്തത്. “ ഈ തേങ്ങ ഫോടോ, എന്നിട്ട് ഫിര്‍ ചെരണ്ടണം ഹെ” എന്ന് ഉമ്മാമ്മയും, അപ്പറത്ത അറെയിന്നും, “സഭിയാ, ഇതര്‍ ജാവോ” എന്ന് അമ്മായിയും മത്സരിച്ച് ഇന്ദി പറഞ്ഞു. അമ്മായി ഒരു ഭാഷ നവീകരണം തന്നെ തുടങ്ങിയിരിക്കുകയായിരുന്നു. പിയാപ്ലന്റെ കൂടെ ഒരു കൊല്ലം എര്‍ണാ‍ങ്കുളത്ത് നിന്ന് വന്നതിനു ശേഷം സുദ്ധ മലയാള യജ്ഞത്തിലാണ് “പുഴ. കുട. വാഴപ്പഴം” എന്നൊക്കെ ഉരുട്ടി നാവൊക്കെ കൊ‘ഴ’ച്ച് അമ്മായി നമ്മളെ അന്തം വിടീച്ചു! നമ്മളു പാവങ്ങള് പൊയ കൊയ പയം എന്നൊക്കെ അമ്മായി കേക്കാണ്ട് സൊകാര്യം പറഞ്ഞു. “ലോക്കല്‍ മലയാളം!! ഇങ്ങക്കൊക്കെ ബിര്‍ത്തിക്കും ബെടിപ്പിനും മലയാളം പറഞ്ഞൂടെ?” ഇടക്കിടെ അമ്മായി നമ്മളെ നന്നാക്കാന്‍ നോക്കി. പക്ഷെ ബിര്‍തിക്ക് പറീന്ന ബാസ നമ്മള വീട്ടില് മനസ്സിലാവണ്ടെ? അതിനെവിടാ ഒരു ഹരം? അട്‌ക്കളപ്പറത്ത് പോയി “മാതാശ്രീ ഒരു വാ‘ഴ’പ്പ‘ഴം’ പു‘ഴു’ങ്ങി എനിക്ക് തരുമോ” എന്ന് ചോദിക്കുന്നത് , “മ്മാ, ഒര് പയം പുയുങിയത് താ” എന്ന് ചോയിക്കുന്നതിന്റെ നാലയലത്ത് നിക്ക്വോ? ഇനി അഥവാ നിന്നാല്‍ തന്നെ ഞാന്‍ പണ്ട് പച്ചക്കറിസ്റ്റായ ഒരു പരിധിയിലേ ഇതും വരൂ എന്നെനിക്ക് ഉറപ്പാ.</div><div>സൂറന്റെ ചെറിയോനെ ഒന്നു എട്‌ക്കാന്‍ അമ്മായിനെ ഏല്‍പ്പിച്ചപ്പം അമ്മായി തല കുലുക്കീട്ട് പറഞ്ഞു , “ഒക്കത്തില്ല”. ഉമ്മാമ്മ ആകെ വെരണ്ടു കൊണ്ട് ചോയിച്ചു, “ഒക്കത്തില്ലെ? പിന്നെ ഓനേടെ പോയി? അന്റെയ് കൈമന്നും തൊയിഞ്ഞു പൊയോടി?” മീങ്കാരന്‍ മുസ്തപ്പ മീനും കൊണ്ട് വന്നാല്‍ “മണ്‍ക്കലവും” കൊണ്ട് പോയി അമ്മായി ചോയിക്കും, “എന്താണു ഇന്നു മത്സ്യം?” മുസ്തഫാക്ക കണ്ണും മീച്ച് കൊട്ടെയിലു കെടക്ക്‌ന്ന മത്തിനെ പോലെ മീച്ച് നോക്കി. ഇന്നലെ വരെ മത്തീം ഐലേം ചെമ്മീനും മീനെന്നെയ്നല്ലോ, ഇന്നിവക്കെന്ത് പറ്റി? അങ്ങനെ മലയാളം ശുദ്ധീകരണം കൂടി കൂടി ആവശ്യമില്ലാത്തേടത്തും ഇള്ളടത്തും എല്ലാം അമ്മായി “ഴ” ചെലവില്ലാണ്ട് പ്രയോഗിക്കാന്‍ തുടങ്ങി, “ഇന്നലെ അവരു വഴുകിയാ വന്നത്” , എളാപ്പ വരാന്‍ കൊറച്ച് വൈകിയ കഥ എളാമ വിവരിച്ചു, “അതെന്തെയ്? നെരത്തുമ്മല് പായല് കെട്ടീനെയ്നിയൊ? ഇത്തര വൈക്കാന്‍?” ഉപ്പാപ്പ വളരെ കാര്യമായി മൂപ്പത്തിനെ വാരി. “ഹൌ ഈ കഴുതചക്കക്ക് എന്തൊരു പുളിയാ” എന്റെ ഭാഷ നന്നാക്കി കൊണ്ട് മൂപ്പത്തി പറഞ്ഞു തന്നു, “പുരികം എന്നല്ല കഴുതേ, പിരികം എന്നാ”. </div><div>അങ്ങനെ എല്ലാരും കൂടി എന്നെയ് ഇന്ദീം മലയാളോം പഠിപ്പിച്ച് എനിക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലാവാണ്ടായി. ഇന്ദിയാണെങ്കില് ചോയിക്കേം വേണ്ട. ബുധനായ്ച്ചയായാല് എനിക്ക് മൊത്തം ബെരുത്തോം ബേജാറുമാണ്... അന്നാണ് ഇസ്കൂളില് ലൂസി റ്റീച്ചറെ ഇന്ദിക്ക്ലാസ്. ഒരോ പീരിയഡും മുക്കീം മൂളീം ഒപ്പിച്ചു കൂട്ടലാണ് പതിവു. ഈ ബസ്സിനും മരത്തിനും ഈച്ചക്കും പാറ്റക്കും സ്ത്രീലിംഗോം പുല്ലിംഗോം കൊണ്ടോയി ചാര്‍ത്തീട്ട് മനിസ്യമ്മാരെ സുയിപ്പാക്കാന്‍!!! കാക്കൊല്ല പരീക്ഷക്ക് രണ്ട് പദ്യൊം രണ്ട് പാടോം തത്ത പറീന്ന പോലെ, ഏത് രാവിലു എണീപിച്ചാലും “തിത്തിലീ റാണി, തിത്തിലീ റാണി” എന്ന് ഓട്ടോമാറ്റിക്കായി സ്റ്റാര്‍ട്ടാവാനുള്ള പരിധീലാണു ഞാന്‍. രണ്ട് പാഠമാണ് എന്റെയ് എല്ലാ പേടിയും, “ഘര്‍” “ബാസാര്‍”. രണ്ടും ഏകദേശം ഉമ്മാമ്മ പറീന്ന പോലെ, “പൊരെന്താ ചന്ത പോലെ” എന്ന കണക്കിലാ എനിക്ക്! എല്ലാങ്കൂടി കലങ്ങി ഘറ്‌റും ബാസാറും എനിക്ക് ഒന്നായി കെടക്കുകയാ...</div><div>പരീഷന്റന്ന് ചോദ്യം വന്നു, “തൈലീ മെ ക്യാ ക്യാ ഹൈ?” ഞാനും വിട്ട് കൊട്‌ത്തീല, “തൈലീ മെ മെരെ മാതാ പിതാ ഭായി ഔര്‍ ബെഹെന്‍ ഹൈ” അല്ല പിന്നെ! </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1461193354395805437-5998855213047100983?l=chattikkari.blogspot.com' alt='' /></div>Aisibinoreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-1461193354395805437.post-84803988638134345692009-07-13T23:04:00.000-07:002009-07-15T11:19:57.263-07:00ആയിരത്തി തൊള്ളായിരത്തി എമ്പത്തി ഏയ്‌! മുട്ടറ്റം ഇള്ള പ്രാക്കും മിനുക്കിയ സൂസും ഇട്ട് ആദ്യമായി സെന്റ് ചോസപ്പ്‌സിന്റെ പടി കേറാന്‍ നിക്ക്‌ന്ന ഫ്യൂച്ചര്‍ മഹതിയായ, ഞാന്‍. ചട്ടക്കാരിയേള ഇസ്ക്കോലായോണ്ട്, “വാട്ടീസ്യോനേം” എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ “മൈനെമീസായിഷ” എന്ന് സാസം ബിടാണ്ട് ഇസ്തരി വടിവിലു നിന്ന് പറയാന്‍ ഒക്കെ പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതു കൂടാണ്ട്, “വാട്ടീസ്യോഫാതര്‍സ്‌നേമും” പഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നെ ഇസ്കോളില്‍ കൊണ്ടു പോകാന്‍ വെരേണ്ട സൈക്കല്‍ രിക്ഷക്കാരന്‍ ആലിക്കാക്ക ആദ്യ ദിവസം തന്നെ ഡ്യൂട്ടിക്ക് വന്നില്ല. അന്നേ മനസ്സിലാക്കണ്ടെയ്‌നി, ഞാനൊന്നും പഠിച്ചിട്ട് ഒരു കൊണവുമില്ല എന്ന് പടച്ചവന്റെ സൈന്‍ ആയിരുന്നു അതെന്ന്. ആദ്യത്തെ ദൌസമായത് കൊണ്ട്, എന്റെ മനസ്സു മാറുന്നതിനു മുമ്പ് എളാപ്പന്റെയ് കൂടെ മൂപ്പലെ ലംബട്ട സ്കൂട്ടറുമ്മെ എന്നെയ് വേഗം കേറ്റി വിട്ടു.<br />പുതിയ വേഗും, റെയിങ്കോട്ടും, വാട്ടര്‍ വോട്ടലും, സൂസും ഇട്ട് അണിഞ്ഞൊര്ങ്ങിയ ഞാന്‍ വളരെ ഗ്രാണ്ടായി എന്റ്രി ചെയ്‌ത് ചുറ്റും നോക്കിയപ്പം എന്നെയ്ക്കാളും മുന്തിയ എനങ്ങളുണ്ട് ഔടിരുന്ന് വെടി കൊണ്ട പന്നിയേള പോലെ മുയിച്ച് നൊക്കുന്നു. ഒരുത്തി നെലത്തൊക്കെ വീണ് നെലോളിച്ച് അട്ടം ബെറപ്പിക്കുന്നു. എനിക്ക് ചെറിയ ഒരു കരച്ചിലും ബെപ്രാളോം ഇത്തിരെ ബേജാറും തോന്നി തൊടങ്ങി, “ഇനിപ്പം, എന്നെ ഇസ്ക്കോള് എന്നും പറഞ്ഞ് സൈട്‌ലൂടെ ഉപ്പേം ഉമ്മേം ബാക്കിള്ളോലും ഒയിവാക്കിയതാണൊ? നി ഞാമ്പീടും കുടീം ഒന്നും കാണൂലെ? അബിനേം കൊണ്ടോയീന് ഇസ്ക്കോളിലേക്ക്‌ന്നും പറഞ്ഞ്”. ഇനി ഒന്നും നൊക്കാനില്ല, മാക്സിമും സൈസിലു തൊള്ള പൊളിച്ച് ഞാനും മൊയക്കി നീട്ടത്തിലൊര് സൈറന്‍. എടക്കെടക്ക് ഏറ്റക്കണ്ണിട്ട് അടുത്തുള്ളോള് എന്റത്രേം പൊര്ന്ന്‌ണ്ടോ എന്നും നോക്ക്‌ന്ന്‌ണ്ട്‌, പിന്നെ ഒലിച്ച് വെര്ന്ന കണ്ണീര് നക്കാനും മറക്കുന്നില്ല. കൊറേ കാറിയപ്പം എനിക്ക് മട്‌ത്ത് തൊടങ്ങി. അട്‌ത്തിരിക്ക്‌ന്ന വമ്പത്തി കരച്ചലൊക്കെ നിര്‍ത്തി മൂപ്പത്തിന്റെ ഞെക്കിയാ തൊറക്ക്‌ന്ന പെന്‍സിലു പെട്ടി വെച്ച് പൊരിഞ്ഞ ഷോ ഓഫ്. മുമ്പില് ഒരു പെണ്ണ്‌ങ്ങള് നിന്ന്‌ എന്തെക്കെയോ കോപ്രായം കാട്ട്‌ന്ന്‌ണ്ട്, എടയില് ഒരു മുട്ടായിയും കിട്ടി. കിട്ടിയ മുട്ടായി തൊള്ളെയിലാക്ക്‌ന്ന മുമ്പേ അട്‌ത്തിരിക്ക്‌ന്ന വില്ലത്തി അത് വാങ്ങി തിന്നു. ക്ലാസ്‌ കയിഞ്ഞ് പൊറത്ത് കാത്ത് നിക്കുമ്പം വീണ്ടും വമ്പത്തി, “ഗിവ് മീ സം വാട്ടര്‍” ഞാന്‍ മുയിച്ചു നിന്നു. എന്റെ വാട്ടര്‍ വോട്ടിലു തട്ടി പറിച്ച് വെള്ളം കുടിക്കാന്‍ തൊടങ്ങിയ ഓക്ക്, രണ്ടും കല്പിച്ച് ഞാന്‍ മുട്ടിനിട്ട് ഊക്കിലൊരു ചൌട്ട് കൊട്‌ത്തു. അടുത്ത സീനില്‍ എന്റെ വാട്ടര്‍ വോട്ടില് പറന്നു പോയി അടുത്ത തൊടീല് പോയി വീണു!<br />എങ്ങനെയൊക്കെയോ ഉച്ചയായി, ഉപ്പ വന്ന് വീട്ടിലേക്ക് കൂട്ടി. മാതാപിതാക്കളിലുള്ള വിശ്വാസം എനിക്ക് വര്‍ധിച്ചു, എന്നെ ഏതായാലും ഒയിവാക്കൂല എന്ന് ഒറപ്പായി. കച്ചറ തൊട്ടീന്നും കിട്ട്യതാണെങ്കിലും എനിക്ക് ചെറിയ ഒരു വെലയൊക്കെ ഉണ്ട് വീട്ടില്.<br />ഒരു ദിവസത്തെ കഠിനാധ്വാനം കയിഞ്ഞ് വന്ന വകേല് സമ്മൂസ പണ്ടം നൊറച്ച ബന്നും പാലൊയിച്ച് വലിച്ച് നീട്ടിയെ ചായേം കിട്ടി. ഒരുസാറൊക്കെ മന്നപ്പം ഞാന്‍ ഇസ്ക്കൂളിലെ എന്റെ മഹത് വ്യക്തിത്വത്തെ കുറിച്ച് ഒരു പ്രസംഗം ആരംഭിച്ചു. അബി വരുന്ന മുമ്പേ ഞാനാണു ബമ്പത്തി എന്ന് സംശയമേന്യ തെളിയിക്കണം... എന്റെ ഏക ഉദ്ദേശം അതാണ്. ഉപ്പാപ്പ മുതല്‍ സാവിത്രേച്ചി വരെ എന്റെ തൊള്ളേന്നും വീഴുന്നു അറിവിന്റെ മുത്തുകള്‍ പെറുക്കാന്‍ ചുറ്റും കൂടീറ്റുണ്ട്- കോമാളി ഞാനാണെന്ന് ആ ചെള്ള് പ്രായത്തില്‍ എനിക്ക് മനസ്സിലാവണ്ടെ?<br />അബി വന്ന് ബന്നും തിന്ന്‌ ഓന്റെ ബഡായികളും വിളമ്പിയ ശേഷം, എന്റെ ജീവിതതിന്റെ വഴിത്തിരിവായ ചോദ്യം എന്നോട് ഉണര്‍ത്തപ്പെട്ടു. ആരാണത് ചൊയ്ച്ചത് എന്ന് എനിക്ക് വെലിയ ഓര്‍മയില്ല. ജമീല്‍ത്താന്റെ എളേ മോള് രെഹനത്താത്തയാണെന്നാണ് എന്റെയ് ചെറിയൊരു ഓര്‍മ്മ. സോദ്യം ഇതാണ്, “ബെല്‌തായിട്ട് അനക്ക് എന്താ ആവണ്ടീത്?”<br />“എനക്ക് പ്ലെയില്‍ പറപ്പിക്ക്‌ന്ന ആളായ മതി. പിന്നെ പോലീസ്‌കാരനും.” യാതൊരു അഹങ്കാരമോ അത്യാര്‍ത്തിയോ സങ്കൂചന്മോ കാണിക്കാണ്ട് അബി പ്രഖ്യാപിച്ചു.<br />ബെരല് ബായിന്നും പൊറത്തെട്‌ത്ത അനി, വളരെ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ പറഞ്ഞു, “അനിക്ക് ഫൈടര്‍മാനായാ മതി.” ഫൈടര്‍മേന്‍ എന്ന വലിയ ഉദ്യോഗത്തില്‍ മയങ്ങിയ കണ്ണുകള്‍.<br />അടുത്തത് എന്റെ ഊഴമാണ്, ഞാന്‍ വളരെ ഗൌരവത്തില്‍ പറഞ്ഞു, “നിക്ക് ബെല്‌തായാ, അട്‌ത്ത അല്ലാ‍ഹുവായാ മതി.”<br />അതാവുമ്പും വെലിയ എടങ്ങേറ്‌ള്ള പണിയല്ലാലോ? കുറ്റം ചെയ്യ്‌ന്നോരെ നരകത്തില്‍ കൊണ്ട്‌ പോയി എണ്ണ ചൂടാക്കി പൊരിക്ക്യ, ബെള്ളം ചോയിക്കുമ്പം ഇഞ്ഞാമ പറഞ്ഞോലെ തീക്കട്ട തൊള്ളേയ്‌ലേക്ക് കംത്തി കൊട്‌ക്ക്‌ക. പിന്നെ നല്ല കുട്ട്യോക്ക് സ്വര്‍ഗത്തിന്നും കൊറേ കാഡ്‌ബറീസും പുല്ല്‌മുട്ടായീം ഐസ്ക്രീമും കൊട്‌ക്ക്‌അ. പിന്നെ എല്ലാരും നിസ്ക്കരിക്ക്‌ന്ന കണക്കെട്‌ക്കല്‍... കാര്യമായ പണിയൊന്നുമില്ല. ഇപ്പത്തെ പടസ്സോന്‍ തട്ടി പോയാല്‍ ആ കസാലമ്മല് കേറി ഇരിക്കല്, അത്രേയുള്ളൂ.<br />എല്ലാരും ബയങ്കരം ചിരീം ഉമ്മ വെക്കലും ഓടി പോയി മറ്റ്‌ള്ളോരോട് പറയലും. ഒറ്റ ദൌസം കൊണ്ട് എന്റെ ഫ്യൂച്ചര്‍ പ്രജകളൊക്കെ എന്റെ സപ്പോര്‍ട്ടേര്‍സായി! പരമാനന്തം. ആരെയൊക്കെ നരകത്തില്‍ ഇടും എന്നതിന്റെ ഒരു റഫ്ഫ് എസ്റ്റിമെറ്റൊക്കെ എന്റെയ് അടക്കന്റത്രള്ള തലയില്‍ ഞാന്‍ കണക്ക് കൂട്ടി വെച്ചിരുന്നു. ഉപ്പാപ്പക്ക് സുബര്‍ക്കത്തിലെ പൊന്നോണ്ട് ഇണ്ടാക്കിയെ പൊര കൊട്ക്കാം.<br />അങ്ങനെ എടക്കെടക്ക് അബിനേം അനിനേം ബാക്കിള്ളോലേം എന്റെ മനസ്സും സൌകര്യോം അനുസരിച്ച് സൊര്‍ഗ്ഗത്തിലും നരകത്തിലും മാറ്റി പാര്‍പ്പിച്ചും, ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയും കാലം കയിഞ്ഞു പോയി. എന്റെ അല്ലാഹു ഉദ്ദ്യോഗം ഉമ്മയും പരമാവധി ഉപയോഗപ്പെടുത്തി- അല്ലാഹു ആവാനുള്ളത് കൊണ്ട് ദിവസവും ഇസ്കൂളില് പോണം, നിസ്ക്കാരം ഒന്നും ഒയിവാക്കാന്‍ പറ്റൂല, വാശി പിടിക്കാനോ തലപ്പിരാന്തെടുപ്പിക്കാനോ പാടില്ല, ബസീലിള്ളത് മുയുമനും ബിസ്‌മീം കൂട്ടി തിന്നണം, പാല് മുയുമനും കുടിക്കണം, എന്റെ കളിസാമാനം ബാക്കിള്ളോലിക്കും കൊട്‌ക്കണം, അബിനേം നെസിനേം നേനനേം ആരേം തല്ലാമ്പാടില്ല... ആകെ മൊത്തം ബീര്‍പ്പയക്കാന്‍ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ! എന്നാലും ഉമ്മക്ക് നരകത്തിലെ രണ്ട് ചീഞ്ചട്ടി എണ്ണയൊയിച്ച് തെളപ്പിച്ച് ഞാന്‍ മനസ്സില് കരുതി വെച്ചു.. ഓവറായാല്‍ വറുത്ത് കോരി വാലാന്‍ വെക്കാലോ?<br />അങ്ങനെ ദുനിയാവിന്റെ ഒരോ കാര്യത്തില് തീര്മാനെട്ത്ത് വെര്ന്നെയ്ന്റെ എടയില്, കിനാവില് പോലും നിരീക്കാത്ത ഒരു ബല വന്ന് ന്റെയും അബിന്റെയും ബസീറിന്റെയും നിസാത്താന്റെയും നെസിക്കാന്റേം ഇത്തിരി പോന്ന ചെവികള്‍ പൊന്നാക്കി. ഓത്ത് പഠിപ്പിക്കാന്‍ ഒര് മൊല്ലാക്ക!!! “എങ്ങനക്കോ കയ്യും കാലും പുടിച്ചിട്ടാ” അസ്സനിക്കാക്ക അയാളെ ഒപ്പിച്ചത്. അയിന്റെ നന്ദി സൂചകമായി അസ്സനിക്കാന്റെ പേര് ഞാന്‍ നരകത്തിലേക്ക് അയക്കുന്നോരെ റെജിസ്റ്ററില്‍ എഴുതി ചേര്‍ത്തു.<br />ആദ്യത്തെ ദൌസം അലിഫ് ബാ താ സാ. ഉസ്താദ് സാ പറയുമ്പോളൊക്കെ തുപ്പലു തെറിച്ചു. ഞാന്‍ പതുക്കെ മൂത്രം പാത്തണം എന്നും പറഞ്ഞു കഴിയുന്നത്ര നേരം മൂത്രം പാത്തി തിരിച്ച് വന്ന് അബിന്റെ ഇപ്പറത്തിരുന്നു. ഇപ്പും തുപ്പലു മുയുമനും അബിന്റെ മേത്താ. ഞാന്‍ ഓനെ നോക്കി ഒരോ പ്രാവഷ്യം ഉസ്താദ് സാ പറയുമ്പോളും കിളിച്ചു, അങ്ങനെ ഉസ്താദ് തന്ന ആദ്യത്തെ പൊന്നിന്റെ ചെവി ഞാന്‍ സൊന്തമാക്കി. സ്ലേറ്റില് എഴുതി തന്ന അറബി അക്ഷരം മാക്സിമം ടൈം കളഞ്ഞ് എഴുതി ഉസ്താദ് പോകുന്ന വരെ നീട്ടി കൊണ്ട് പോകാന്‍ ഞാന്‍ പഠിച്ചു.<br />“തൊണ്ടെയിലെ ഖുഫ്‌റ് എതൊക്കെയാ?”<br />“ഖ”- ഞാന്‍<br />“ഖ്ര”- അബി<br />“കഫം”- ബസീറ്‌.<br />അന്നത്തോടെ ബസീറിനെ ഉസ്ത്തായിന് കണ്ണെട്‌ത്താ കണ്ടൂടാണ്ടായി.<br />ഉസ്താദ് വായിക്കുമ്പം എല്ലാരെയും ചെവി അടുക്കളയിലാ, ഉമ്മാമ്മ ചായ എട്‌ക്ക്‌ന്നെയ്ന്റെ സമണ്ട് കേട്ടാല്‍ എല്ലാര്‍ക്കും പിന്നെ വയങ്കര ഉസാറാ, കെടാന്‍ പൊവ്വുമ്പള്‌ള്ള ആളിക്കത്തല്‍. ചായ വന്നാല് അതും കുടിച്ച് നിസ്ക്കാരോം കയിഞ്ഞ് ഉസ്താദ് സ്ഥലം വിടും. ആ ഒരു നിമിഷത്തിന്റെ സൌന്ദര്യം വേറെ ആരു പൊവ്വുമ്പളും ഇന്നേ ദൌസം വരെ ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടില്ല.<br />അങ്ങനെ ഒരീസം ഉസ്താദ് “അറബി മലയാളം” പാഠാവലി സിലബസില് അവതരിപിച്ചു. ഞാനാണ്, ആദ്യം വായിക്കണ്ട ആള്. ഓരൊ പ്രാവഷ്യം തെറ്റിക്കുമ്പളും ചെവിയിട്ട് തിരിച്ച് തിരിച്ച് ശെരിയാ‍കുന്നത് വരെ എന്നെയ് ട്യൂണ്‍ ചെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു.<br />“ഇസ്ലാം കാര്യങ്ങള്‍ അഞ്ച്... ഒന്ന്- അല്ലാഹുവല്ലാതെ മറ്റൊരു.... ദൈവം......” എന്റെ ചെവിന്റെ ട്യൂണിങ്ങ് മുറുകി വരുന്നുണ്ട്, പക്ഷെ ഞാന്‍ അതിലും വലിയ തരിപ്പിലാ. എന്റെ ഭാവിയും വര്‍ത്തമാനവും എല്ലാം മുട്ടിപ്പോയില്ലെ!!!<br />“ഉസ്താദേ ഉസ്താദേ, മറ്റോരു ധൈവമില്ലാന്ന് പറഞ്ഞാലെന്താ?” ഞാന്‍ ദയനീയമായി ചോയിച്ചു.<br />“എന്നു പറഞ്ഞാല്‍... അല്ലാഹുവല്ലാതെ വേറൊരു റബ്ബും ഇല്ലാന്ന്”<br />“അപ്പം ഈ അല്ലാഹു മരിച്ചാലോ?” ഞാന്‍ അവസാനത്തെ അപ്പീലു മാതിരി ചോയിച്ചു.<br />“അല്ലാഹുവിനു മരണമില്ല. അവനു രൂപവും പങ്കുകാരുമില്ല.”<br />!!!! ഞാന്‍ തകര്‍ന്നു പോയി. ആ ഒരു ഉദ്ദ്യോഗത്തിനു മേണ്ടി ഞാന്‍ നടത്താത്ത ത്യാഗങ്ങളുണ്ടോ ആര്‍ക്കെങ്കിലും അറിവ്‌? ചില്ലറ ലിറ്റര് പാലാ എന്നെ കൊണ്ട് ഉമ്മ കുടിപ്പിച്ചത്? ചില്ലറ ചോറാ ഞാന്‍ വെയ്ച്ചത്? എത്തറ മുട്ടായിയാണ് ഞാന്‍ പങ്കു വെച്ചത്!!! ഇഞ്ഞി ഞാന്‍ എന്താക്കും? നരകത്തിലിടണ്ടോരെയൊക്കെ ഞാന്‍ എവടെ കൊണ്ടോയി ഇടും? ഇമ്മായിരി ഒരു ചതി അല്ലാഹു കാണിക്കാന്‍ പാടില്ലെയ്‌നി! ബാക്കിള്ളോലിക്കും ഇല്ലെ ആഗ്രഹങ്ങള്‍. അബിയാണെങ്കില് വയങ്കരം കൊസീലാ... എന്റെ പണി കിട്ട്‌ന്നെയ്ന്റെ മുമ്പേ തെറിച്ചല്ലോ?<br />എനിക്ക് ഭയങ്കരമായി വയറു വേദനിച്ചു. ഞാന്‍ കരയാന്‍ തൊടങ്ങി. അന്നു മുയുമനും ഞാന്‍ വയറു വേദന്‍ കാരണം തിന്നാണ്ടും കളിക്കാണ്ടും കെടന്നൊറങ്ങി. പിറ്റേന്ന് ഇസ്ക്കൂളിലും പോയില്ല. എല്ലാം പോയില്ലെ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1461193354395805437-8480398863813434569?l=chattikkari.blogspot.com' alt='' /></div>Aisibinoreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-1461193354395805437.post-14495259912601840082009-07-12T01:24:00.000-07:002009-07-12T06:43:25.875-07:00അസ്സൂന്റെ ബീടര് അലീമ മോളിത്ത അറയ്‌ന്നും എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ടും പൊറത്തോട്ട് ബെര്ന്നില്ല! കാര്യം ചോയിചിട്ട് പറീന്നൂല്ല.<br />“ഇങ്ങള് പൊയിക്കോളി, ഞാ ഇബടിരുന്നോളാ,” അലീമത്താത്ത പറഞ്ഞു.<br />“ങെഹേ... മാഞ്ഞാളം അബടെ ബെച്ചിട്ട് ഇങ്ങോട്ട് ബാ. പീയോട്ടിനെ മാറ്റിക്കണം, പിയാപ്പ്ലന്റൌടുന്ന് പെണ്ണ്‌ങ്ങള് ബെരുമ്പം ഇബടൊരുത്തി കണ്ണൊലിപ്പിച്ച് ഇരുന്നാല് ആള്‍ക്കാര് ചോയിക്കൂലെ? ഈ ബിസയെന്താന്ന് പറി, ഞമ്മക്ക് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാലൊ?”<br />ഉത്തരമില്ല.<br />“സുബൈത്താ, ഇങ്ങളെ ഇഞ്ഞാമ തപ്പ്‌ന്ന്‌ണ്ട്, പീയോട്ടിക്ക്‌ടാന്‌ള്ള സെര്പ്പ് കൊണ്ടേയി കൊട്ക്കാന്‍ പറഞ്ഞീന്. അലീമക്കെന്താ, വയ്യേ?“<br />“ഞ്ഞാമ്മനോട് ഒന്ന് ബെരാന്‍ പറി, പീയോട്ടിക്ക്‌ള്ള അത്തറ്‌ ബന്ന് നോക്കാമ്പറി”<br />“മേണ്ടാ... ഇഞ്ഞാമനെ ബിളിക്കണ്ടാ... ഈ അങ്ങോട്ട് പോയാ മയി,” അലീമക്ക് ബെപ്രാളോം ബെരുത്തോം. അപ്പം പിന്നെ എന്തോ മുന്ത്യ കേസുകെട്ടാ‍, ഇഞ്ഞാമ എടപെടാന്‍ പറ്റാത്തെ ആണെങ്കില്... ബീണ് കിട്ടിയ ചാന്‍സ് ഒയിവാക്കിള്ള സീലം നമ്മള തറവാട്ടിനു പണ്ടേ ഇല്ല. ഇഞ്ഞാമ ഉടനെ എത്തി.<br />ഇഞ്ഞാമ. മൂപ്പത്തിനേക്കാലും വെലിയൊര് തൊപ്പി പര്‍ദ്ദേം, അതും പോരാഞ്ഞിട്ട് ഒര് ബടാബന്തറ്‌ കാലന്‍ കൊടയും ചൂടി കോയിക്കോട്‌ള്ള ഒരു മായിരി തറവാട്ടിന്റെയൊക്കെ കാര്യകാരത്തി. കല്ല്യാണങ്ങള്‍ക്ക് ഒയിച്ച് കൂടാന്‍ വയ്യാത്ത ചേരുവ. അന്നത്തെ അറിയപ്പെട്ട ബ്യൂട്ടിശന്‍. പെണ്ണിനെ മാറ്റിക്കാന്‍ അന്ന് ഏക അവകാശി- പെണ്ണിനുള്ള പൊന്ന് മൊത്തത്തില്‍ കൈകാര്യം ഇഞ്ഞാമയാണ്, അത് മുയുമനും സെറ്റൊപ്പിച്ച് പെട്ടീലാക്കി തറവാടു തോറും കേറിയിറങ്ങി, പീയോട്ടിനെ മാറ്റിച്ച്. പരിവാടിയൊക്കെ കയിഞ്ഞാല്, പൊന്നൊക്കെ ഊരി, തിരിച്ച് പെട്ടീലാക്കി അതത് തറവാട്ടിലെത്തിക്കുന്നത് മൂപ്പത്തിയാ. പീയ്യൊട്ടിക്കിടാനുള്ള പൊന്നിന്റെ മുയുവന്‍ സെറ്റ് അന്ന് മൂന്നേ മൂന്ന് തറവാട്ടിലേ ഉള്ളൂ, അതിലൊന്ന് മുക്രീന്റകം. ഈ മൂന്ന് സെറ്റ് വെച്ചാണ് അന്ന് കോയിക്കോട്ടെ എല്ലാ കല്ല്യാണവും നടക്കുന്നത്. എന്തിനു പീയോട്ടി ഇട്‌ന്ന കുപ്പായം പോലും അന്ന് തേടീം വാങ്ങീമാണ് ഇടല്- ഇതൊക്കെ മാനേജ് ചെയ്യുന്നത് നിപുണയായ ഇഞ്ഞാമയും.<br />“ന്താ സുബൈദാ, അനക്ക് അതങ്ങോട്ട് കൊട്‌ത്തയച്ചാ പൊരേ? എനക്ക് ഓളെ മാറ്റിച്ചിട്ട് മേണം, ബിച്ചാമിക്ക്‌ടാന്‌ള്ള ഇസ്‌ക്കെറ്റള മേങ്ങാന്‍ സ്രാമ്പിക്കലെ ആയിസിബിന്റട്‌ത്ത പോവാന്‍. ഇല്ലെങ്കി ബിച്ചാമിക്ക് കല്ല്യാണം കൂടാന്‍ പറ്റൂലേ... അല്ലേ പിന്നെ ബിച്ചനയക്കാ, ഓക്ക് എതാ ബളാന്ന് അറിയൂഞ്ചെയ്യും. സെര്പ്പെട്‌ക്ക്‌... അലീമെന്താ ഈന്റുള്ളില്? മാറ്റിക്കയിഞ്ഞെങ്കില് അപ്പറത്ത് പോയി കയ്യയച്ചൂടെ? എല്ലാ, ഈ കൊടഞ്ചുരുള് ഉട്‌ത്ത്‌ട്ട്‌ പൊന്ന്‌ മുയുമനാക്കീക്കില്ലല്ലൊ! അതെങ്ങനെയാ സെരിയാകാ? അഞ്ചത്താക്ക് കെട്ടാണ്ട് കൊടഞ്ചുരുള് ചിറ്റാന്‍ പാങ്ങ്‌ണ്ടോ? ആളെക്കൊണ്ട് പറീപ്പിച്ചെ അടങ്ങൂ?”<br />എല്ലാര്‍ക്കും സങ്കതി പുടി കിട്ടിയത് അപ്പളാ. പട്ടിന്റെ കൊടഞ്ചുരുള് ചിറ്റിയാല്, കയുത്തില് തണ്ടുറുക്ക്, ഏലേസ്‌, കാറക്കല്ല് മാല, കല്ലെട്ടിച്ച മാല, അഞ്ചത്താക്കോ ഏഴത്താക്കോ, മുല്ലപ്പൂമാല, കാണിമാല- ഇതൊക്കെ ഇതേ ഓര്‍ഡറില്‍ കെട്ടീരിക്കണം. പിന്നെ കയ്യില് അഞ്ച് ഒറ്റ വള വീതവും, അരിക്കൊത്ത് വള, കത്രിക്കൊത്ത്, ഓലവള, വിസ്ക്കറ്റള, കണ്ണാ‍ടിയള എന്നിവയും ഉണ്ടായിരിക്കണം. ഇനി ഇല്ലെങ്കില് സാധാച്ചുരുള് ഉട്‌ത്തോളണം. അത് നാട്ട് നടപ്പാ. ഇഞ്ഞാമയാണെങ്കില്‍ വിടൂല, ഒന്നെങ്കില് കുപ്പായം മാറ്റണം ഇല്ലെങ്കി മാല കാണട്ടെ...<br />അലീമ കരയാന്‍ തൊടങ്ങി.<br />“തറവാട്ടിന്റെ മാനമാണ് ഈലൊക്കെ വെലുത്, മൂക്കൊലിപ്പൊന്നും കണക്കിപ്പെടൂല. ഒരാക്ക് വേണ്ടി മാമൂലുകളുന്നും മറന്ന് തുള്ളാന്‍ ഇഞ്ഞാന്‍ ഇള്ളേട്‌ത്തോളം ബിടൂല,” ഇഞ്ഞാമ തൊടങ്ങി. മൂപ്പത്തിക്ക് ഇപ്പം തെരക്കൊന്നൂല.<br />“ഞാമ്പ്‌ടിരുന്നോളാ, തായേക്ക് ബെര്ന്നില്ല,” അലീമ കലങ്ങിയ മനസ്സോടെ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ച്.<br />“അതന്നേള്ളൂ എല്ലെങ്കിലും ചെയ്യാന്‍. അത്തറിന്റെ കുപ്പി താ സുബൈദാ, എനിക്ക് ഏറിയ പണീണ്ട്,”<br />ഇഞ്ഞാമ പഹച്ചി ചൌട്ടി തുള്ളി പോയി.<br />പോയ സ്പീഡിന്റെ പത്തെരട്ടി കുറവ് സ്പീഡില്, മുഖത്തൊരു ഇളിച്ചോം കൊണ്ട് ഇഞ്ഞാമ തിരിച്ച് വന്ന്, “ഇന്നാ. എനിക്കെലെങ്കിലും ഇബടെ എന്താ ഒരു ബെല?” എന്നും പറഞ്ഞ് അലീമക്ക് ഒരു അഞ്ചത്താക്ക് കൊട്‌ത്ത്‌ട്ട് പോയി.<br />മാലേം കെട്ടി അത്തറും പൂശി, അലീമ പെണ്ണിനെ മാറ്റിക്ക്‌ന്ന അറെയ്‌ലേക്ക് നടന്നു.<br />ഉറുപ്പ്യ ബട്ടത്തില് നാണ്യം പുടിപ്പിച്ച മാത്താവും, കസവൂലോട്ടിയ കുപ്പായോം ഇട്ട് നെയ്യിപ്പൊരിച്ച പോലെ പിയോട്ടി. മുടി വലിച്ച് പറിഞ്ഞു പോകാന്‍ പരുവത്തില്‍ മുറ്ക്കി മൊടഞ്ഞും കൊണ്ട് ഇഞ്ഞാമ. മിസിസ് അലീമ, മിസിസ് ഇഞ്ഞാമ മാത്രം കേക്കാന്‍ പരുവത്തില്‍ വളരെ കുസുപുസു സമണ്ടില്‍ ചോയിച്ച്, “ആരതാ ഇഞ്ഞാമാ മാല?” മിസിസ് ഇഞ്ഞാമ, കോയിക്കോട് അങ്ങാ‍ടീലെ അലുവാക്കാരന്‍ കോയ എന്തായാലും കേക്കണമെന്ന പരുവത്തില്‍ പറഞ്ഞു, “അറിഞ്ഞിട്ടെന്തിനാ, അപ്പാണ്യം കയിക്കാനൊ? ഇട്ടാ പോര, ഇനി അയിന്റെ കെസ്സ്‌പാട്ട് കേക്കണോ?” ഇഞ്ഞാമന്റെ ഇളിച്ചം മുയുമനും പെണ്ണിന്റെ തലമ്മല് തീര്‍ക്ക്‌ന്ന്‌ണ്ട്... ദുബായിന്നും ബിച്ചാമിക്ക് കൊണ്ടോന്ന വാസ്ലീന്റെ തൈലം രണ്ടേ രണ്ട് തുള്ളി റാഷനെടുത്ത് പിയോട്ടിന്റെ തലമ്മല് തേച്ച് പിടിപിച്ച് ഇഞ്ഞാമ മുടിച്ചെണ്ടും കൂട്ടി മുടി കെട്ടി. ബിസ്മീം പറഞ്ഞ് അയിന്റെ മോളില് മുടിച്ചക്കര തിരുകി കേറ്റി, മുടികുത്തീം, ചെണ്ടും വടീം വെച്ച് സ്റ്റൈലാക്കി. കോയിക്കോട്ടെ പല പീയോട്ടികളേയും “പീയോട്ടി” ആക്കിയ പാറ്റേം മണീം നെട്ടിപ്പട്ടം പോലെ ഒറപ്പിച്ച് ഇഞ്ഞാമ മാറി നിന്ന് ഒന്ന്‌ നോക്കി, പീയോട്ടിന്റെ നെറ്റി മറച്ച് കണ്ണിന്റെ തൊട്ട് മോളില് വരെ പാറ്റേം മണീം വന്ന്‌ നിന്നു. ത്രിപ്തയായ ഒരു ഇഞ്ഞാമ അടുത്ത ഘട്ടത്തിലേക്ക് കടന്നു.<br />കാതിന്റെ ഒരോ ഒട്ടയിലും മണിക്കായില, പാറ്റന്റെ ഷെയ്പ്പില് അട്ടിയിട്ട കുമ്മത്ത്, ചിറ്റ്, കൂച്ചി, പഞ്ച, മിന്നി, പറവെച്ച മണിക്കയില, പറ്റ്.<br />ഇഞ്ഞാമ കൂട്ടത്തിലേറ്റോം വെലിയ പെട്ടി തൊറന്ന്, വളരെ സ്‌റദ്ദയോടെ ഒരു കാറക്കല്ല് മാല പൊറത്തെട്ത്ത് കട്ടുമ്മല് വെച്ച് നേരെയാക്കി, ബിസ്മി ചൊല്ലി പീയോട്ടിന്റെ കയുത്തില് കെട്ടി. കൊളത്ത് കടിച്ച് മുറുക്കി. എന്ന്‌ട്ട് പെട്ടീന്ന് എടക്കല്ല് മാലേം കുയിമിന്നീം പൊറത്തെട്ത്ത് വെച്ച് നേരെയാക്കി കെട്ടി. അടുത്ത ഐറ്റമായ തണ്ടുറുക്ക് എട്‌ത്ത് അയിന്റെ പിരി ഊരുമ്പോള്‍ പയങ്ങാടീന്നും “മങ്ങലം” കൂടാന്‍ വന്ന സാത്താത്ത പെട്ടീന്നും തൊത്തും കാശീം എട്‌ത്ത് പിയോട്ടിക്ക് കെട്ടാന്‍ തൊടങ്ങി. ഇഞ്ഞാമ ഊര്ന്ന പിരി അവ്‌ടെ വെച്ച്‌ട്ട്‌ സൊന്തം പിരി പോയ പോലെ സാത്തിനെ അടിമുടി ഒന്ന് നോക്കി, “എന്തെയ്? തോന്നിയ പോലെ ബാരി ഇടാന്‍ കല്‍പ്പന കിട്ടെനെയ്‌നോ? ഇതിനേ ഒരു കണക്കും മാ‍മൂലും ഇണ്ട്... ഞാന്നോക്കിക്കോളാം, ഇങ്ങള് കയ്യടക്കി ഇര്ന്നാ മതി.”<br />തണ്ടുറുക്ക് (ചൂരലു വളച്ച്, പൊന്നു കെട്ടി, സ്ക്രൂ മുറുക്കുന്ന ഒരു മാല) പിരി മുറുക്കി, സൊര്‍ണ്ണത്തിന്റെ കമ്പി നൂലുമ്മല് കെട്ടിച്ച ഏലസ്സുമാലയും, ലേറ്റസ്റ്റ് “പേസനായ” കല്ലെട്ടിച്ച മാലയും മുല്ലപ്പൂമാണിയും കെട്ടീട്ട്, “ഇന്നാ കണ്ട് പടി” എന്നര്‍ത്ഥം വെരുന്ന ഒരു നോട്ടം ചുറ്റും എറിഞ്ഞ്, വെറ്റില കെട്ട് അരെയ്ന്നും എട്‌ത്ത് ഒരു മുറുക്ക് മുറുക്കി, പുതിയതായി പണി കയിപിച്ച പവമ്മാല എട്‌ത്ത് ഭങ്ങി നോക്കി, “ഇപ്പളത്തെ തട്ടാന്മാരൊന്നും കോവിന്ദന്റെ നാലയലത്ത് വെരൂല. ഓന്‍ ഇണ്ടാക്കിയ പണ്ടമാ പണ്ടം.” പവമ്മാലക്ക് ശേഷം തൊത്തും കാശീം, കാണിമാലേം, ചക്കരമാലേം, ചൊറമാലേം, പച്ചകല്ല്യാലും, പൌളം കോര്‍ത്തതും, മുയുറുക്കും വരിക്ക് വരിയായി കെട്ടി. കയുത്തുമല് കേറ്റെണ്ടതൊക്കെ കയിഞ്ഞപ്പം ഇഞ്ഞാമ ബളപ്പെട്ടി എട്‌ത്ത്‌ തൊറന്ന്‌ വെച്ച്, വളന്റെ കണക്ക് എട്‌ത്ത് അത് നേരെയാക്കി- അരക്ക് നെറച്ച ഒറ്റവള, ചെത്ത്‌വളകള്‍ ചേര്‍ത്ത് വെച്ച് പച്ചീര്‍ക്കിലു കുത്തി ഒന്നാക്കി, റെയിലുവള, ഡൈമണ്‍ ചെത്ത്, കണ്ണാടി ചെത്ത്, പിട്ടചെത്ത്, അരിക്കക്കൊത്ത്, കല്ലെച്ചള, മുരൂത, കൂടാരം വള, കത്രികൊത്ത്, ഓലവള, ബിസ്ക്കറ്റ് വള മൊറപ്രകാരം ഒരുക്കീട്ട്, പിയോട്ടിന്റെയ് കൈ അമക്കി പിടിച്ച് കുത്തി കേറ്റി. കണ്ണാ‍ടി വള ലേസം വെലുപ്പം കൂട്‌തലാ, “എപ്പളും ഒര് കണ്ണ് ബേണേ ബളമ്മല്, ഊരി തൊയിഞ്ഞു പൊയാല് പിന്നെ പറിഞ്ഞിട്ട് ഒരു കാര്യൂല്ല!!!” എന്നിട്ടും ഒരു വിശ്വാസം പൊരാഞ്ഞിട്ട് മൂപ്പത്തി നൂലിട്ട് വള കെട്ടി.<br />“ബിച്ചാമിനെ ബിളിച്ചൊ, മാറ്റി കയ്യാനായീന്ന് പറഞ്ഞേക്കി. ബന്നിട്ട് ഉയിഞ്ഞിടാന്‍ പറി”, അവസാനത്ത പെട്ടീന്നും അരഞ്ഞാണോം, ഉറുക്ക് മാലേം, താക്കിടീം എട്‌ത്ത് പീയോട്ടിനെ നിര്‍ത്തീട്ട് അരെയ്‌ല് കെട്ടീറ്റ്, അലീമനോട് കനത്തിലു പറഞ്ഞു, “കാല്മ്മല് കെട്ടാന്‌ള്ള ബീരാങ്ങലേം, മുരൂതേം, പാസാരോം തൊള്ളേം കാട്ടിക്കാണ്ട് കെട്ടി കൊട്‌ത്തൂടെ? ബയസ്സത്തി കെട്ടിക്കോട്ടേന്നും ബിസാരിച്ച് നിക്കായിരിക്കും ല്ലേ?”<br />അലീമ കെട്ടിക്കോണ്ടിരിക്കുമ്പം ഊദ് അത്തറിന്റെ മണോം പരത്തി ബിച്ചാമി വന്ന്‌ ഇന്‍സ്പെക്ഷന്‍ തൊടങ്ങി, മൊളും ഉപ്പും ഉയിഞ്ഞ് ഫാത്തിഹ ഓതി ഊതി അടുപ്പീ കോണ്ടോയി ഇടാന് കൊട്‌ത്ത് വിട്ട്, “ഓക്ക് ഇടണ്ടെ തട്ടെട്‌ക്ക്,” ബെഡ്‌ഷീട്ട് വീതീല്‌ള്ള സൊര്‍ണ്ണ്ക്കള്ളറില്‌ള്ള ഷെഹറാന്റെ തട്ടം പീയോട്ടിന്റെ തല വഴി മൂക്ക് വരെ പൊതച്ചിട്ട് അലീമനോട് വയ്യില് മറഞ്ഞീനോന്ന് നോക്കാന്‍ പറഞ്ഞ് അത്തറിന്റെ കുപ്പി തൊറന്ന് ഒരു തുള്ളി അത്തറ് കൈമലാക്കി പീയോട്ടിന്റെ മേലു മുയുമനും ഉയിഞ്ഞ് നീര്‍ന്നു നിന്നു . പിയ്യൊട്ടിന്റെ വയാമ്പോറം ചെക്ക് ചെയ്ത് ബിച്ചാമിനോട് “എല്ലാം ഓക്കെ” പറയാന്‍ വായ തൊറന്ന അലീമ മുയിച്ച് നിന്നോയി... ബിച്ചാമിന്റെ കയുത്തില് അഞ്ചത്താക്കില്ല!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1461193354395805437-1449525991260184008?l=chattikkari.blogspot.com' alt='' /></div>Aisibinoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1461193354395805437.post-64520186659009786622009-02-19T06:13:00.000-08:002009-07-11T01:20:06.236-07:00കൊടസാപ്പിലെ ആമിന്തായും, വെള്ത്ത ബീവിയും ബിച്ചന്റവിട്‌ന്നും കൊണ്ടാന്ന മൊയിലാഞ്ചിന്റെല അരക്ക്‌ആ... ആമിന്താന്റെ കായിലെ ചിറ്റ് കെടന്ന് കിലും പിലും എന്ന് ആട്‌ന്ന്‌ണ്ട്. മൂപ്പത്തിന്റെ തുണി മുട്ടുവരെ കേറ്റി, ചന്തിപലമ്മലിര്ന്ന് അരക്ക്‌ന്നെയ്നന്സരിച്ച് തൊള്ളേം ആട്ന്ന്‌ണ്ട്. വെള്ത്ത ബീവി അട്‌ത്തിര്ന്ന് വെത്തിലേം അടക്കേം കയ്കി തൊടച്ച് പിച്ചളന്റെ വസീല് നെരത്ത്‌ന്നെയ്ന്റെ എടേല് ആമിന്താനോട് സൊറച്ചു, “എല്ലെന്റെ ആമിന്താ, കുഞ്ഞൌത്തെ സൂറാബിന്റെ മാപ്പ്ലക്ക് എന്തെയ്നും ഒരു അസ്ക്യത എന്ന് കേട്ട്? ഇങ്ങള് കയിഞ്ഞായ്ച്ച പോയപ്പം ചോയ്ച്ചീന്യൊ?”<br />“ങ്ങേ പിന്നേ, ഞമ്മക്ക് ഇതല്ലെ പണി, കണ്ടോര മാപ്പ്ല തുപ്പിയേം തൂറിയേം അളവൂം നോക്കി നടക്കല്. പൊരെയ്‌ലുള്ളോരെ കണക്കെന്നെ തീര്‍ന്നിട്ടില്ല!”<br />ബീവി ചമ്മി പോയി, ആ ചമ്മല് മുയുമനും അടക്ക ചൊരണ്ട്‌ന്നെയ്‌ല് തീര്‍ത്ത് . ബീത്താത്ത ഒരു പാവമാ, വെലിയ വെളവും നാക്കെളക്കവും മൂപ്പത്തിന്റെ ഡിഗ്രീലില്ല.<br />“നല്ല സോപ്പ്‌ള്ള മൊയ്‌ലാഞ്ചിയാ, അരക്ക്‌മ്പളേക്ക് കൈ സോര പൊലെ സോന്നത് കണ്ടോ?” മൊയ്‌ലാഞ്ചിന്റെ ”സോപ്പ്” മുയുമനും മൂപ്പത്തിന്റെ ബമ്പത്തരം കൊണ്ടാണെന്ന് കേക്കുന്നോര്‍ക്ക് തോന്നിപ്പോകും!<br />മൊയ്‌ലാഞ്ചി അമ്മിമ്മന്നും വടിച്ച് പാത്രത്തിലാക്കി, “എന്റുമ്മാ”ന്ന് ഒരു നിഷ്വാസോം വിട്ട് ആമിന്താ എണീച്ച് കൈ കയ്കി, ബീവിനോട് പറഞ്ഞു, “ അന്റെ പണി കയ്ഞ്ഞെങ്കില്, ബേം മൊകോം കയ്യും കയുകി കാച്ചീം കുപ്പായോം ചിറ്റി ബന്നോളി, ബിര്ന്നാരിപ്പം ബരാന്തൊടങ്ങും”<br />മൊയ്‌ലാഞ്ചിക്കും ബെറ്റിലെട്ടിനൂള്ള പെണ്ണ്‌ങ്ങള് മൈരിബ് കയിഞ്ഞ് എത്താന്‍ തൊടങ്ങി. കഞ്ഞിപ്പസയിട്ട് ബടി ബടി പോലെയാക്കിയ കാച്ചിയും സര്‍ട്ടും ഷഹരാന്റെ കസവ് തട്ടോം കൊണ്ട് തറവാട് നൊറയാന്‍ തൊടങ്ങി. വീട് മുയുമനും ഒണങ്ങിയ ചെമ്പകപ്പൂവിന്റെയും മുല്ലപ്പൂ അത്തറിന്റെയും കഞ്ഞിപ്പശന്റെയും മണം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞു.<br />“ഓളെ കൊണ്ടേരാന്‍ പറഞ്ഞൂട്, ആരെ കാത്താണ് തൊള്ളേം പൊളിച്ച് നിക്ക്‌ന്നത്?”, പീയോട്ടിനെ ഹാജരാക്കാന്‍ ബിച്ചാമി കല്പിച്ചു.<br />താടിയെല്ല് നെഞ്ഞുമ്മല് ഒട്ടിയ പീയോട്ടിനേം കൊണ്ട് ഇണപ്പിയോട്ടികള് വന്ന് കൈസാനെ ബിച്ചാമിന്റെ കട്ടുമ്മലിരുത്തി. വന്ന പെണ്ണ്‌ങ്ങളൊക്കെ ചുറ്റിലും പലമ്മലും കട്ടുമ്മലും കസാലമ്മലുമായി ഇരിപ്പായി. തലയിലെ ഷഹരാന്റെ തട്ടം മടക്കി, കവറിന്നും വെള്ള കിറ് കിറ് തട്ടം എട്ത്ത് തലയില് ബണ്ട് കെട്ടി റെഡിയായി പെണ്ണ്‌ങ്ങളൊക്കെ അച്ചടക്കം പാലിച്ച് ഇരുന്നു. കൈസാന്റെ കയ്യില് രണ്ടിലും ഒരോ വെറ്റില വെച്ച് കയ്ഞ്ഞപ്പം ബിച്ചാമി എണീച്ച് വന്ന് ഒരു തോണ്ട് മൊയ്‌ലാഞ്ചി എട്‌ത്ത്, പീയോട്ടിന്റെ കയ്മ്മല് ബിസ്മി കൂട്ടി പൊരട്ടി, “പടച്ചോനോട് എപ്പളും ദുആ എരന്നോളി, എല്ലം ഓന്റെ നിരീപ്പ് മായിരിയാ.” പീയോട്ടി വളരെ ലൈറ്റായി തല കുലുക്കി. എപ്പളും തൊള്ള മാത്രം ഇട്ട് കാണാറുള്ള കാര്‍ന്നോത്തി കുനിഞ്ഞ് പിയ്യൊട്ടിന്റെ കുനിഞ്ഞ തലമ്മല് മുത്തിയപ്പം, എല്ലാരും ഒന്ന് കോരിത്തരിച്ച് നിന്നു. ഈ സീന്‍ കണ്ടപ്പം, സ്ഥിരമായി ബിച്ചാമിന്റെ കയ്യൂക്ക് കിട്ടാറുള്ള ഒരുത്തി- “എനക്കും കല്ല്യാണം കയിക്കണം,” 9 വയസ്സ് തെകഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത സുബൈദ ഓളെ ഉമ്മാനോട് സൊകാര്യം പറഞ്ഞു.<br />“പടച്ചോനെ മറന്നോലൊന്നും ദുനിയാവില് സന്തോയത്തില് ബായൂല...” ബിച്ചാമി തിയോളജി തുടര്‍ന്നു കൊണ്ടേയിരുന്നു. ഓരോര്‍ത്തരായി, പ്രായമനുസരിച്ച് പീയോട്ടിന്റെ കയ്യില് മയ്‌ലാഞ്ചി തേച്ച് വന്നിരുന്നു, വെത്തില കെട്ടി തൊടങ്ങി. ഒരു മായിരി എല്ലാരും കയ്യാനായി...<br />“എല്ലാരും കയ്ഞ്ഞോ?”<br />“ഇഞ്ഞി ആരെങ്കിലുണ്ടോ?”<br />“ജമീല ഇട്ടീനേയ്‌നോ?”<br />“ആങ്, ജമീല ഇട്ടതാ”<br />“ബെള്ത്ത ബീയോ?”<br />“ഇല്ല, ഓള് അപ്പര്‍ത്ത്, ബെത്തിലന്റെ പണീലാ”<br />“ഹൌ!!! ബെത്തില പാഞ്ഞ് കെനത്തില് ചാട്‌ഒന്നുല്ലല്ലോ? ഓളോട് ബന്ന് പീയോട്ടിക്ക് മൊയ്‌ലാഞ്ചി ഇടാന്‍ പറി! കൊടസാപ്പ്‌ലെ ആമിന്നീം, തായിന്നീം ബിളിച്ചൊ! ബേം ബന്ന് ഇട്ട്‌ങ്കാളഞ്ഞിട്ട് പൊയ്ക്കാളാന്‍ പറി. ആ കണ്ണ്` കാണാത്ത ബീയാന്താനേം കൂട്ടാന്‍ പറഞ്ഞാളണ്ടി. അവനാന്‍ ബന്ന് ഇതൊക്കെ കണ്ടറിഞ്ഞ് ചെയ്തൂടെ? ഇബടെ പേരും ബരവും നോക്കി ഇരിക്കാന്‍ എമ്പാടും സമയണ്ടെങ്കില് തരക്കേടില്ലേയ്‌നി! തൈക്കണ്ടീലെ ഐസിബി ഇട്ടീനൊ? ഞമ്മള പാത്തുഓ?”<br />എല്ലാരും ബിച്ചാമിനെ പേടിയോടെ എടങ്കണ്ണിട്ട് നോക്കി ക്യൂവില്‍ വന്ന് നിന്ന്, മൊയ്‌ലാഞ്ചി ഇടാന്‍ തയ്യാറായി. “അനക്ക് ഇദ് വെരെ വെടിപ്പിന് തുണി മാറാനായിട്ടില്ലെ പാത്തു? പട്ടാണി പറച്ചിന്റെ മായിരി പുയ്ത്ത് നാറി, കല്ല്യാണ പൊരെയ്‌ല്!! പണി ബേറെയാരെങ്കിലും ഏല്പിച്ച് ഇബടെ ബന്ന് ബെത്തില കെട്ടാന്‍ നോക്ക്! അന്നോടും കൂട്യാ ആമിനാ!! ബീയാന്താത്തക്ക് കുടിക്കാന്‍ കൊട്‌ത്തീനൊ?”<br />ബിച്ചാമിന്റെ കണ്ണിപ്പെടാണ്ട് എങ്ങനെയെങ്കിലും മൊയ്‌ലാഞ്ചി വാരി തേച്ച്, മുക്കീം മൂളീം കൊസ്‌റ്റ്യന്‍സിനു ആന്‍സറും കൊട്‌ത്ത് എല്ലാരും പിന്നാമ്പൊരത്തേക്ക് പാഞ്ഞ് കയ്ച്ചലായി.<br />പിന്നെല്ലാരും വെറ്റിലെട്ടിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. പിയോട്ടിയാണെങ്കില്‍ കയ്യില് മൊയ്‌ലാഞ്ചി തൊപ്പീം, ലേറ്റസ്റ്റ് കൊള്ളി ഡിസൈന്നുമായി ഒരു ഭാഗത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു. കൊള്ളി കൊണ്ട് ഡിസൈന്‍ പുതിയ ഫേഷനാണ്- വള്ളിയും വരയും കള്ളിയും...<br />തലേല് ബണ്ടും കെട്ടി ബെത്തില നെരത്തിയ ദൊല്ങ്കിനു ചുറ്റും പ്രാക്കളെ പോലെ പെണ്ണ്‌ങ്ങളൊക്കെ ഇരുന്ന് വെത്തില കെട്ടാന്‍ തൊടങ്ങി.<br />"തുടരെ മദ്ദളവും<br />മുരസുട മറുവ ഒറ്റഗളും<br />ബജയോട് ധുടിഗള്‍ ദഫ്ഫ്‌ഗളും<br />കൈമണി ധുണിഗള്‍ താശകളാല്‍<br />കൊടിമ പുള്ളുഗള്‍ പോല ചൂളുകള്‍<br />കൊമ്പ് ചങ്കുകളാല്‍ തക്രിതികള്‍<br />കോലു താളമേ ഓടി ചാടിയും സഫ്ഫ് നില്പുകളായി” പാത്തുത്താ വെറ്റിലക്കറ പൊരണ്ട ചുണ്ടിലൂടെ തൊടങ്ങി. അമ്മായിപ്പാട്ട് അങ്ങനെ കൊയ്ത്ത് വെരുമ്പം, ആലിക്കായും അദ്ദിക്കായും വെലിയ ഒച്ചണ്ടാക്കി ഔത്തേക്ക് പാഞ്ഞ് കേറി, പെണ്ണ്‌ങ്ങളൊക്കെ തിരിഞ്ഞിര്ന്ന്‌ പിറ്പിറ്ത്ത്, “എന്ത് ഹലാക്കിന്റെ കാര്യാ അദ്ദിക്കും ആലിക്കും ബെത്തിലെട്ടിന്റെടെയിലേക്ക് പറന്ന് കേറെണ്ടെ?”<br />ആലിക്കാക്കെം അദ്ദിക്കാക്കീം ഇതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ ഒറക്കനെ വിളംബരിച്ചു, “ഇങ്ങളറിഞ്ഞീനോ? നെലാവത്ത് മന്‍സ്യനെറങ്ങി. അമേരിക്കേന്ന് അയച്ച സായിപ്പന്മാര്. റേഡിയത്തില് ബായിക്ക്‌ന്ന്‌ണ്ട്”<br />കേട്ടോര് കേട്ടോര് അന്തം വിട്ട് നോക്കി. കെയ്ങ്ങറൌത്തെ ആമിന വെലിയ വായിലു നെലോളിച്ച്, “അള്ളോ, ന്റെ പൊന്ന് കൈച്ചാ, അന്റെ മൈലാഞ്ചിന്റന്ന് തന്നെ കിയാമം ബന്നല്ലോ? ന്റെ പൊന്ന് മോളെ!”<br />കണ്ണ് കാണാത്ത ബിയാന്താത്തയും നെലോളിക്കാന്‍ തൊടങ്ങി, “പടസ്സോനേ, ഞമ്മക്കാരുല്ലേ...ഞമ്മക്കാരുല്ലേ...”<br />“മുണ്ടാണ്ടിരി ബിയാത്തു! ഇങ്ങക്ക് ഇണ്ടായിട്ടും കിയാമംകാലത്ത് എന്തൈ കൊണം?”<br />“ഞമ്മള് ഇന്നേ ദൌസം വെരെ ഒറ്റ ഇസ്ക്കാരം ഒയിവാക്കീട്ടില്ല”, സ്രാമ്പിക്കലെ ആസിയുമ്മ നല്ല ഗൌരവത്തില്‍ പ്രഖ്യാപിച്ചു, ഇനി അധവാ രണ്ട് തോളത്തും ഇരിക്ക്‌ന്ന മലക്കുകള്‍, തെരക്കിട്ട് അവസാനത്തെ നോട്ട്സ് കുറിക്കുകയാണെങ്കില്‍, വിട്ട് പോകര്തല്ലൊ?<br /> കോയിക്കൈത്താന്റെ മോളെ പേറെട്ക്കാ‍ന്‍ നിക്ക്‌ന്ന സൂറാത്ത, ബിച്ചാമിനോട് , മൂക്ക് പിഴിഞ്ഞ് കാച്ചീല് തൊടച്ചിട്ട് ചോയ്‌ച്ച്, “ഇഞ്ഞി ഞമ്മളെന്താക്കും? ഞമ്മള കാലത്തെന്നെ കിയാമം കാണുന്ന് ഞമ്മളറിഞ്ഞോ?” വെലിയ നിസ്ക്കാരോം ഓത്തും ഇല്ലാത്ത സൂറത്താ, നരകത്തിലെ വറവു ചട്ടീലേക്കാണല്ലൊ? എടങ്ങേറല്ലെ? ബിച്ചാമി തന്നെ അവസാനത്തെ രക്ഷ എന്ന് എന്തോ മൂപ്പത്തിക്ക് തോന്നി.<br />ബിച്ചാമിക്ക് വെലിയ ആധിയൊന്നും കാണാനില്ല, കാര്‍ന്നോത്തി കൂളായി വെത്തില കെട്ടി അട്ടി വെക്കുന്നുണ്ട്. “ഞ്ഞിപ്പൊ? ഇത് ആര്‍ക്ക് ചമക്കാനാ? സുബര്‍ക്കത്തിന്നും തിന്നാനാ?” ആരോ വളരെ സമണ്ട് കൊറച്ച് പിറ്‌പിറ്ത്ത്. കിയാമാണെങ്കിലും നാളെ ബിച്ചാമിനെ കാണണ്ടെങ്കിലും, ആര്‍ക്കും കാര്‍ന്നോത്തിനെ പേടിക്ക് കൊറവില്ല.<br />“ആലീ... അലീ‍... സുബെദാ ആലിനോട് ബെരാന്‍ പറീ” ബിച്ചാമി ആലിക്ക ബന്നപ്പം ചോയ്ച്ചു, “എന്താണ്ടാ ഈ കൊയപ്പം മുയുമനും?”<br />“ഇഞ്ഞിപ്പം ചോറിന് അരിടണോ? ബെയ്ക്കാനാരെങ്കിലും ഇണ്ടാവോ?” വെള്‌ത്ത ബീവി വളരെ പ്രാക്ടിക്കലായി ഇടക്ക് കേറി ആരാഞ്ഞു.<br />“ഏ? എന്തെയി? എന്ത് കൊയപ്പം?” ആലികാക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലായീല. നീല്‍ ആംസ്‌ട്രോങ്ങ് ചന്ദ്രനിലിറങ്ങിയതും നെയ്ച്ചോറും തമ്മില് മൂത്രം പാത്തിയ ബന്ധം പോലും മൂപ്പരെ തലയില് ഉദിക്കുന്നില്ലാലോ?<br />“ഈ ബായടക്ക് ബീവി!! അപ്പറം പോയി ചോറിനിള്ള പണി നോക്ക്, മ്മ്... ബെയ്ക്കാന്‍ ഞമ്മള് പൊരെ അനക്ക്?... ഈയും അദ്ദിയും കൂടി പറന്ന് വന്ന്, എന്തൊ നെലാവത്ത് ആരൊ കേറി പോയീന്ന് പറഞ്ഞേയിനെ പറ്റി... എന്താ കാര്യം?”<br />ആലിക്കാക്ക് ഏകദേശം പുടികിട്ടി തൊടങ്ങി. “ഹൌ! ഈനാണോ ഈ തോള്ളേം ബിളീം? ഒന്നുല്ല ഇത്താ, അങ്ങ് അമേരിക്കേയ്ന്നും ബാണത്തില് മനിസ്യന്മാരെ നിലാവത്ത് എറക്കി, അയന്നെ! ഓല് തിരിച്ചും ബെരും. പൊറത്ത്‌ ബന്ന് കേട്ടോക്കി, റേഡിയത്തിലു മുയുമന്‍ ഇതെന്നെ പറയാന്‌ള്ളു, ഓല് പറീന്നതും, സെയ്യ്‌ന്നതും ഒക്കെ കാണ പോലും!”<br />“അപ്പം കിയാമം ബന്നിട്ടില്ലേ?” തൈക്കണ്ടീലെ ആശീത്ത ചോയ്ച്ചു.<br />ആലിക്കാ അയിനുത്തരം പറയാന്‍ പോലും മെനക്കെട്ടീല, “ആണ്‌ങ്ങക്ക്ള്ള ചായേം കടീം കൊണ്ടേരാന്‍ പറഞ്ഞൂട്”<br />കൈച്ച വിട്ട് നിശ്വാസം മാത്രം ആരും കേട്ടീല!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1461193354395805437-6452018665900978662?l=chattikkari.blogspot.com' alt='' /></div>Aisibinoreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1461193354395805437.post-78784483348253985302008-09-24T00:03:00.000-07:002008-09-24T02:15:46.198-07:00ഇപ്പിപ്പോ ബൂലോഗത്ത് സർക്കീട്ടിനിറങ്ങുമ്പം ഇള്ള മുക്കിലും മൂലെയ്‌ലും ഇതന്നെ പ്രസ്‌നം..“എന്റെ ബിസ്വാസോ അന്റെ ബിസ്‌വാസോ മുന്തിയത്?” പിന്നെ അടിയായി തെറിയായി അമ്പലോം പള്ളീം ചർച്ചും കുത്തി പൊളീക്കണ്ട വക്കായി, ഓന്റെ ആചാര്യനെ ഇബനും ഇബന്റെ ആചര്യനെ ഓനും “പട്ടി-തെണ്ടി-കുരങ്ങ്യൻ” വിളിക്കുന്നു, അതിനെ ബാക്കില്ലോല് കമന്റുന്നു... ഹൌ ഹൌ!! ജഹ പൊഹ! ആകെ ഒരു ബിരിയാന്റെ കൊറവു മാത്രമുണ്ട്!<br /><br />ഞമ്മളവിടേം ഉണ്ട് ക്രിസി ടീച്ചറും, ബ്രഹ്മസമാജത്തിലെ ദേവകി അമ്മയും, ഗുജറാത്തിയായ ഭാവനയും ഹരികാന്തും, അയ്യപ്പനും, ബട്ടക്കോളികളായ അസ്ഫാൻബായിയും, തമിളന്മാരായ രാധാത്താത്തിയും കസ്തൂരിതാത്താവും... ഓരു കോലം വരക്കുന്നതിനും, കുരിശു വരക്കുന്നതിനും, ദീപം കൊളുത്തുന്നതും, മാലയിടുന്നതും ഒക്കെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്, ഇന്നു വരെ ആരും അയിനെ പറ്റി മുഖം കറുപ്പിച്ചോ, സമണ്ട് കുറച്ചോ ഒന്നും പരയ്യുന്നത് ഞാൻ കേട്ടിട്ടില്ല. നമ്മളു നോമ്പ് തുറക്കാൻ വിളിക്കുമ്പം “അന്റെ നോമ്പിനു ഈ തന്നെ വെട്ടി മിണുങ്ങിയാ മതീന്ന് ആരും പറീന്നെ കേട്ടിട്ടില്ല. മാത്രമല്ല ഓലെ ഡോക്‌ലയും, കള്ളപ്പോം, തൈരുസാദോം, ബിരിയാനും, കാളനും ഓലനും വെട്ടി മിണുങ്ങുമ്പോ ഞമ്മളാരെയും തൊണ്ടക്ക് പിടിച്ചതായും കണ്ടില്ല!<br /> ഇബക്ക് വെറും മിണുങ്ങണ്ട വർത്താനം മാത്രേ ഉള്ളൂ എന്നു വിജാരിക്കല്ലേ... എനിക്ക് ഈ ചെറിയ കാര്യങ്ങളേ കാണൂ..അതോണ്ടാ ചെറുതായി പറീന്നത്... ബിസ്‌വാസോം മനിസത്തോം ബെബ്ബേറയായി തൊടങ്ങിയോ? പേപ്പർ തൊറന്നാ ഒരു തൊന്നൂറ് സതമാനോം കൊല്ലും ബിളീം തന്നെ- എന്റെ മതം ഓന്റെ മതം, തൽക്കാലം ഞമ്മള് ജീവിച്ചാ മതി ദുനിയാവിലു എന്നാണോ? മതം മനിസ്യനെ നന്നാക്കാനായിരിക്കും മന്നത്, ഇപ്പം അതുമില്ല അയിന്റെ പൂടേമില്ല. ഈ മതവികാരം കൊണ്ട് തുള്ള്‌ന്ന വെളിച്ചപ്പാട്‌കളോട്‌ എപ്പളും ചോയിക്കണമെന്ന് ബിജാരിക്കും, ധൈര്യം ബെരൂല..തല ബെട്ടിയാലൊ? അല്ല ഇബരേ..ഇങ്ങളൊക്കെ ഇങ്ങളെറീന്ന ക്രിസ്ണനേം ജോസപ്പിനേം അലവിനേം “ജീവനേം” കാണ്‌മ്പം എന്താണ് വിജാരിക്കാറ്‌ള്ളത്? “ഞമ്മളേങ്കാട്ടി താണ ലോക്കൽ” എന്നാണോ? അതോ “അവ്‌ടെ നിക്കടാ, അനക്ക് ഞാൻ വെച്ചിട്ടുണ്ടെന്നോ” അതുമല്ല “ഞമ്മളാളേ സൊർഗ്ഗത്തിൽ പോവൂ, ഈയൊക്കെ അന്തിനാണ്ടാ നടക്ക്‌ന്നേന്നോ?”<br /><br />പണ്ട് കേട്ട ഒരു കഥയാ.. ഒരു മുസ്ലിം മരിച്ച് സ്വർഗ്ഗത്തിലെത്തി, സ്വർഗത്തിന്റെ സൂക്ഷിപ്പുകാരൻ അയാളെ വാതിക്കലെത്തി സ്വീകരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, “വരൂ ഞാൻ നിങ്ങളെ നിങ്ങളുടെ കൊട്ടാരത്തിലെത്തിക്കാം.” അങ്ങനെ രണ്ടു പേരും നടന്നു നീങ്ങി, അവർ ഒരു വലിയ പൂങ്കാവനത്തിലെത്തി, അപ്പോൾ “ഞമ്മാന്റാള്” പറഞ്ഞു, “സൂക്ഷിപ്പുകാരാ സൂക്ഷിപ്പുകാരാ ഞാൻ ഇവിടെ നിന്നോളാം.” സൂക്ഷിപ്പുകാരൻ പറഞ്ഞു, “പറ്റില്ല കുട്ടാ..ഇതു ക്രിസ്ത്യാനികളുടെ പ്രദേശമാണ്, അവരുടെ വിശ്വാസം അവർക്കു മാത്രമെ സ്വർഗ്ഗരാജ്യം ഉള്ളൂ എന്നാണ്. നിന്നെ ഞാൻ ഇവിടെ വിട്ടാൽ അവരുടെ വിശ്വാസം തകർന്നു പോകും.” അങ്ങനെ അവർ വീണ്ടും മുന്നോട്ട് നടന്നു. മറ്റൊരു സുന്ദരമായ പൂങ്കാവനത്തിലെത്തി, ഞമ്മന്റാള് പിന്നേം പറഞ്ഞു, “ഇബടെ മതി.” സൂ.കാ പറഞ്ഞു, “മ്ം മ്മ്.. ഇബ്ബടേ തീരേം പറ്റൂല... ഇത് ബുദ്ധമതക്കാരുടെ സ്ഥലമാണ്. ഓരേം വിശ്വാസം സ്വർഗ്ഗത്തിലു ഓര് മാത്രേ ഉള്ളൂന്ന്.” അങ്ങനെ ഞമ്മന്റാള് ഹിന്ദുക്കളുടേയും സിക്കുകാരുടേയും ജൈനമതക്കാരുടേയും പൂങ്കാവനങ്ങൾ താണ്ടി, മുസ്ലിങ്ങളുടെ ഏരിയായിലെത്തി. ഗേറ്റ് തുറന്നു അകത്ത് കടന്നതും പള്ളിമുക്കിലെ അസ്സൻ മൌലവി പാഞ്ഞു വന്ന് ഞമ്മന്റാളെ കെട്ടി പിടിച്ച് പറഞ്ഞു, “ഞമ്മളന്നേ അന്നോട് പറഞ്ഞ്‌ട്ടില്ലേയ്നോ, സുബർക്കം ഞമ്മള കൌമിനാന്ന്?!! അന്നൊക്കെ എല്ലാരും ചിരിച്ച് കളിയാക്കീട്ട്, ഇപ്പന്തായി?” ഞമ്മന്റാള് ഒന്നും മുണ്ടീല, എന്തിനാ ബെറ്‌തേ മറ്റ്‌ള്ളോരെ സ്വർഗ്ഗം ബോംബിട്ട് പൊളിക്ക്‌ന്നേ?<br />“ എനിക്ക് കൊറച്ച് പാലും തേനും തരുവോ?” ഞമ്മന്റാള് ചോദിച്ചു.<br /><br />എനിക്ക് ചോയിക്കാനുള്ളത് എന്താണെന്ന് വെച്ചാൽ.. ഡോക്ടർ ഞാൻ 26 വയസുള്ള ഒരു യുവതിയാണ്... മതമേതായാലും ഞമ്മള് നന്നായാ പോരേ എന്നാണ്. ഇതൊരു അസുഖമാണോ ഡോക്ടർ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1461193354395805437-7878448334825398530?l=chattikkari.blogspot.com' alt='' /></div>Aisibinoreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-1461193354395805437.post-87947765861159062162008-09-18T02:15:00.000-07:002008-09-18T06:39:12.897-07:00കല്ല്യാണം അടുക്കുംതോറും തറവാട്ടിൽ ഒരു ഉറുമ്പുങ്കൂടിന്റെ ഹാലാണ്. ആകെ ഓട്ടവും പാച്ചിലും ചിരീം കളീം ഫിത്നേം നൊടിച്ചലും. ഒരു മഴവില്ലിനു പിരാന്തു പിടിച്ച എഫക്റ്റ്!<br />“സൈനിബീം കച്ചിബീം എവുടെ? സുബൈദനേം കാങ്ങാനില്ലല്ലോ? ബിച്ചാമിക്ക് ഇപ്പം എളകും, അപ്പം ഇങ്ങളന്നെ നോക്കിക്കാളി, എന്ന കൊണ്ട് കയ്യൂല മക്കളെ കേക്കാൻ! പത്തയ്മ്പത് ചാക്ക് അരി കൊണ്ടെയ് ഇട്ടീന്, ചേറാനും പൊറക്കാനും നൊക്കിയാ ഒറ്റൊന്നിനെ കാങ്ങൂലല്ലൊ?!! അപ്പത്തേക്കും കേറി അറെയ്ല് കൂടും! പിയാപ്ലന്റെ കിന്നാരം ഇന്നലെ കേക്കാൻ തൊടങ്ങിയ മായിരി! കൈജന്റെ കല്ല്യാൺത്തിന് ഒരായ്ച്ച തെകച്ചില്ല! അയിന്റെ മുമ്പേ അരി ചേറണം, മസാല പൊടിക്കണം, അരി കുത്തണം... എല്ലാത്തിനും ഇബടെ ഞമ്മള് പടച്ചീഎള് കൊറേ എണ്ണം ഇണ്ടല്ലോ, നായി തൂറ്ന്ന മായിരി ഏന്തി ബലിഞ്ഞ് പണിയാൻ! എടി സീനത്തെ, പോയി അയിനെ മൂന്നിനേം തപ്പി കൊണ്ട് ബാ. മയിരിബാവ്മ്പളേക്കും ചേറി കെട്ടി വെക്കണം. അയിസ്മാരകത്തുന്നും സ്രാമിന്റാടുന്നും ബൈരമ്പീട്ടിന്നും ഒക്കെ ആളെത്തീന്, ഓരേം അരിച്ചേറാനാക്കീട്ട് തറവാട്ടിലെ ഓള്മാരൊക്കെ കിസ്സ കേക്കാൻ പൊയി കുത്തിരിക്കിയാ!!! ഹറാമ്പറപ്പ്‌കള്! തറ്റി അനക്കൂലല്ലൊ!! പൂമേനി ബാടിയാലോ?”<br /><br />ഇഞ്ഞാമയാണ് നൊടീന്നത്. ഇഞ്ഞാമ നൊടിഞ്ഞ് തൊടങ്ങിയാ പിന്നെ നാലയലത്ത് ആരും നിക്കൂല, ചെവിക്കല്ല് ഊരി പണയം ബെപ്പിക്കും പഹച്ചി! കല്ല്യാണത്തിന്റെ ഒരാഴ്ച്ച മുമ്പ് കല്ല്യാണാവശ്യങ്ങൾക്കുള്ള അരിയും പലഞ്ചരക്കും കൊണ്ടു വന്ന് തറവാട്ടിലിറക്കും. അരി ചേറലും പൊറക്കലും ഒണക്കലും മസാല പൊടിക്കലും ഒക്കെ പിന്നെ അവിടത്തെ പെണ്ണ്‌ങ്ങളാ, പിന്നെ തലമുറകളായി തറവാട്ടിൽ നിന്നു വന്നിട്ടുള്ള കൈക്കാരികളും. സഹായിക്കാൻ മറ്റ് തറവാട്ടിലെ പെണ്ണ്‌ങ്ങളും കണ്ടറിഞ്ഞ് വരും. വന്നില്ലെങ്കിൽ അടുത്ത് അവസരം കിട്ടിയാൽ കാരണോത്തിയും കൌമീങ്ങളും പറയും “ഓള മോളെ കല്ല്യാൺത്തിന് ചില്ലരെയ്നൊ ഞാനും ബാക്കിള്ളോലും കൂടി ചെയ്ത പണി? ഇബ്‌ടെ ഒര് പരിവാടി ബന്നപ്പം ഓലൊറ്റൊരുത്തി തിരിഞ്ഞ് നൊക്കീനെയ്നൊ? തറവാട് പറഞ്ഞ് നെഞ്ഞും മോറും കാണിച്ചാ പോര! ഹ്‌മ്മ്!!” ആ പറച്ചലിൽ ആ തറവാട്ടിന്റെ ആണിക്കല്ല് വരെ നാണിച്ചു പോകും!<br />അരിച്ചേറൽ ഒരു തരത്തിൽ കല്ല്യാണതിന്റെ ഒരു തൊടക്കമാ, ഒരു വിളംബരം. പത്ത്-നൂറ് പെണ്ണ്‌ങ്ങള്‌ണ്ടാവും, കലപിലയും മൊറങ്ങളും സേറും ഒലക്കകളും ഉരലുകളും കിലുക്കോം ചിരീം അടിയും എല്ലാം കൂടി പണി തുടങ്ങുന്നു. അരി ചേറാനുള്ളോര് വരിയായി ഇരുന്ന് പണി തുടങ്ങുന്നു, കൂടേ നാവും നിർത്താതെ ചേറുന്നുണ്ട്. എല്ലം ഒരേ താളത്തിലാ.. “ഇശ് ഇശ് ഇശ്...ഇശ് ഇശ് ഇശ്”<br /><br />“ഉച്ചക്കേക്ക്‌ള്ള നെയ്ച്ചോറാരാ ബെക്ക്‌ന്നെ? എറച്ചി ബന്നീനെയ്നൊ?”<br />“എത്തിര ബെക്കണമമ്മായീ? എറച്ചി കൊണ്ടേരാൻ പോയിക്ക്‌ണ്.”<br /><br />“ആ കയിഞ്ഞായ്ച്ച കൊണ്ടോന്ന ചെമ്പ് മുയുമനും ബെച്ചോ..പ്പൊ കോയി! പ്പൊ! അപ്പറത്ത് മക്കളാരെങ്കിലും ഇണ്ടെങ്കില് ഇങ്ങോട്ടയക്കാൻ പറീ, കോയിനേം കാക്കനേം പറപ്പിക്കാൻ നിന്നാ അയിനേ നേരണ്ടാവൂ... സെയ്നൂ..ആ ചെമ്പ് നല്ലോണം ചേരിട്ട് കയ്കാൻ അമ്മാളൂന് കൊട്ക്ക്. പുതിയ പസൂനെയ്യ് പൊട്ടിക്കണ്ടാ..അത് നാളത്തേക്ക് എട്ക്കാം. ബേണ്ടിങ്ങാ മേങ്ങിനെയ്നൊ? കൊറച്ച് ബേണ്ടിങ്ങേം മൊളിട്ടോ.. ബെയ്ക്കാൻ ഇന്ന് ഏറിയ മനിസ്യമ്മരും ഇണ്ടാവും.”<br /><br />“സുലോ...മൊളൂം മല്ലീം ഒണക്കാനിട്ടെഅ് നൊക്കീനൊ? ഒണക്കം പോരേന്ന് മൂത്തനോട് ചോയിച്ചാളി. എന്നിട്ട് പൊടിപ്പിക്കാന്‌ള്ള പണി നോക്ക്... സാവിത്ത്രി ഔത്ത് പോയി നെയ്ച്ചോറിന്‌ള്ള പണിക്ക് കൈ അയച്ചൂട്..അന്റെ ബ്ലൌസും കുപ്പായോം പറ്റീനെയ്നൊ അനക്ക്? ബേണങ്കിൽ മാറ്റിയെട്ത്തോ...”<br /><br />“നെയ്ച്ചോറിന്റെ അരി ഏതാ എട്ക്കണ്ടേ? ഈന്നും എട്ക്കട്ടെ?”<br /><br />“മേണ്ട മേണ്ട! പയേതില്ലെ? അയ്മതി! ഇത് കല്ല്യാണാവുമ്പളേക്ക് പയകേള്ളൂ...”<br /><br />പൊറത്ത് കൂട്ടിയ അടുപ്പിന്നും ചെമ്പിലൊഴിച്ച പസൂനെയ്യിന്റെയും അയില് മൊരിഞ്ഞടങ്ങുന്ന ഉള്ളിയുടേയും മണം അവിടം മുയുമനും പരന്നു. കോയിനാട്ടാൻ നിയമിച്ച ചില്ലറകളൊക്കെ ചക്കമ്മല് ഈച്ചയാർക്ക്‌ന്ന മായിരി അട്‌പ്പിനോട് പറ്റാൻ തൊടങ്ങി..അടുത്തതായി നല്ല പസ്റ്റോൾട്ടി അണ്ടിയാണ് നെയ്യിൽ മുങ്ങി കേറാൻ പോകുന്നത് എന്ന് എല്ലെണ്ണത്തിനും അറിയാം, അതു വാരാനാണ് ഈ പട നീക്കം! അമ്മാളു മൂപ്പത്തിന്റെ വെലിയ ചന്തീം വെച്ച് മാക്സിമും സുരക്ഷ വലയം തീർത്തിട്ടുണ്ട്, കയ്യില് കൊട്ടക്കയിലും ഉണ്ട്. കയ്യിട്ട് വാരാൻ നോക്കിയ എല്ലാത്തിനും നടപ്പുറത്ത് നല്ല പെട വീഴുന്നുമുണ്ട്. ഇന്നത്തെ പോലെ അന്നൊന്നും ആര് അടിച്ചാലും പെറ്റ തള്ളക്ക് നോവൂല “ഒന്നുമ്പാടി കൊട്ക്ക് ബലാലിന്റെ കാലിനിട്ട്,” എന്നു മാത്രം പ്രഖ്യാപിക്കും. ഇന്നേറ്റം എതെങ്കിലും അമ്മാളുവോ, പത്തിബിയോ, ഐസിബിയോ ഓര മക്കളേ തോണ്ടി എന്നറിഞ്ഞാൽ കോടതി കേറ്റൂലെ?!<br />അങ്ങനെ അമ്മാ‍ളൂന്റെ വിശാലമായ രക്ഷാവലയത്തിൽ പൊരിച്ചു കോരിയ അണ്ടിയും മുന്തിരീം ഉള്ളിയും അടുക്കളയിലേക്ക് പോകുന്നു.<br /><br />“ഏ ഗുവർജിസായിബിന്റെ മിസ്സി അതാ ബെര്ന്ന്‌..എന്തൈ കോമളാബൻ ഇങ്ങള് മൂന്നാളും കൂടി ഈ ബയിക്ക്?”<br /><br />“എൻത്ത് മൂറ്റമ്മാ നീൻഗൽ? നാനും മോലും സകായിക്കാൻ വന്ന്. കൊട്ക്കി നൻഗലും ചാവൽ വ്രുത്തിയാക്കാം. ആശ ചാവൽ പുടിക്കും.”<br /><br />“ഗുവർജി സായിബിനു സുഖല്ലേ മിസ്സി? പിറോസിന് ആ പെണ്ണിനെ കാണാമ്പോയിട്ട് എന്തായി? പെണ്ണിനെ പറ്റിയോ? ഇങ്ങള കൂട്ടത്തി തന്നെ കിട്ടേം ബേണ്ടേ?”<br /><br />“എൻത്ത് പറിയാൻ മൂറ്റമ്മാ.. കയിഞ്ചായ്ച്ച ഫിറോസ്നെ അബ്ബ ബോംബെ പോയി ഒരു കുറ്റി കണ്ട്. വെലിയ ആൽകൽ. ബോംബെയിൽ വെലിയ പീടിയ. ഫിറോസ് സമ്മതിക്ക്‌ന്ന് ഇല്ല. പറീന്ന് കോയിക്കോട് മതീന്ന്.”<br /><br />“ഓൻ പറീന്നോം സെരിയല്ലെ, മിസ്സി? കണ്ണെത്താത്ത് ഓരോ ബൊമ്പായിന്നും മറ്റും പെണ്ണിനെ കൊണ്ടോന്നിട്ട് എജ്ജാത്തിയാന്ന് എങ്ങനറിയാനാ? ഇബല വാപ്പ പറീന്നെ കേട്ടീന്, ഓല് ഔടെ കല്ല്യാണത്തിന് അറയിലേക്ക് സാമാനം എട്‌ക്കാൻ പോയപ്പം ഔട്‌ത്തെ ഓരോ പെണ്ണ്‌ങ്ങള കളി, ചന്തീം മൊലേം മുയുമനും പൊറത്താണ് പോലും!! ഒരു ഉളുപ്പും അയാവും ഇല്ലോലും! ആണ്ങ്ങള മേത്ത് പാഞ്ഞ് കേറലും... ഇങ്ങള് ഇബടള്ള ഏതങ്കിലും ഒരുത്തിനെ തന്നെ എട്‌ത്താ മതി മിസ്സി! ഒന്നുല്ലങ്കിലും ചോയിക്കാനും പറയാനും ഓള ബീട്ട്‌ക്കാരെങ്കിലും ഇണ്ടാവുഅല്ലോ? ഒര് പേറും പ്രസവോം വന്ന്ന്ന് വിജാരിക്ക്, അപ്പളൊക്കെ ഓള ബൊംബായിക്കാര് വെര്വോ? എനിക്ക് തോന്ന്ന്നില്ലേ..”<br /><br />ഗുവർജി സേട്ടു സായിബ് എന്റെ ഉമ്മാമ്മന്റെ ഉപ്പന്റെ പെട്രോൾ ബങ്കിന്റെ പാർട്ണറായ ഒരു പാർസിയാണ്. ഉമ്മാമ്മ പറയും “ഹോ ആ മിസ്സി ഒര് സുന്നരിച്ചിയെയ്നു! ബെള്ബെള് ബെള്ത്ത് , സാരിയൊക്കെ സുറ്റി നല്ല മൊഞ്ചത്തി. പക്സേങ്കിൽ എല്ലുമ്മെ എറച്ചി ഇല്ലെയ്നും! ഒര് ഒണക്കമാസ്.. അന്നൊക്കെ എല്ലാരും പറയെയ്നും, ഓരൊക്കെ ഒരു മുട്ട പുയുങ്ങി നാലാള് തിന്നലാന്ന്! ബെറ്തെയാ എറച്ചി വെക്കാത്തെ?” ഈ ഗുവർജി സായിബിന്റെ വീട്ടിലൊരു സപ്പോട്ട മരമുണ്ടായിരുന്നത് എല്ലാ മക്കളുടെയും അവകാശമായിരുന്നു. എത്ര പറിച്ചാലും ആ വീട്ടുകാരൊന്നും പറ്യുമായിരുന്നില്ലത്രെ, മാത്രമല്ല, അവരു പഴുപ്പിക്കുന്ന സപ്പോട്ടയുടെ ഒരു പങ്ക് മുടങ്ങാതെ തറവട്ടിലെത്തുകയും ചെയ്തു. പഴയ കോർപ്പറേഷൻ ഓഫീസിനു മുമ്പിലുള്ള എസ്. ഐ ഫ്ലാറ്റ് നിന്നിടത്താ ഗുവർജി സായിബിന്റെ വീടുണ്ടായിരുന്നത്, സേട്ടുമാരും കൊങ്കിണികളും ഗുജറാത്തികളും താമസിച്ചിരുന്ന ആ സ്ഥലം, “ചപ്പാത്തി എട” എന്നയിരുന്നു അറിയപ്പെട്ടിരുന്നത്.<br /><br />“നെയ്ച്ചോറ്റിന് വെച്ച വെള്ളതാ തെളച്ച് മറീന്ന്! അരി കയ്കിയത് ഇടാനിവ്‌ടാളില്ലെ? അയിനെനി വണ്ടീം കൊണ്ട് ആളെ ബിടണോ? ഔ!! പാഞ്ഞ് വന്ന് ചെരിയാണ്ട്, അയിലു ഉപ്പു നോക്ക് ഇബ്‌ലീസേ. ഏറിയാളും ബെയ്ക്കണ്ട ചോറാ.. പട്ടേം കറാമ്പൂം ഇട്ടതല്ലെ? മ്ം സൂച്ചിച്ച് ചെരി, ബെപ്രാളം കാട്ടണ്ട, അരി എറങ്ങി പായൊന്നുല്ല!! ഇസ്ട്ട് ആരാ നോക്ക്ന്നത്? നല്ലോണം ബട്ടാട്ടിട്ട് നീട്ടിക്കോളാൻ പറഞ്ഞേക്കി, എല്ലാർക്കും എത്തണ്ടെ? എറച്ചിക്കണ്ട കാട്ട്...ഇതെന്താ? അലുവേ? കൊറച്ചുമ്പാടി ചെറ്‌താക്കെടി, എന്നിട്ട് ഒന്നുമ്പാടി കയികികാളി. തേങ്ങാപ്പാല് നല്ലോണം പീഞ്ഞോളാൻ പറി, ലാത്രിക്കും എത്തണ്ട ചാറാ...ആ ഏക്കർച്ചി സൈനൂനെ പട്ടേം കരാമ്പൂം എട്ക്കാൻ ബിടണ്ടാ, ഞാൻ എട്ത്ത് തരാ, കണ്ണ്‌ തെറ്റിയാ ഓള് കക്കും!”<br /><br />വെലിയ ചെമ്പിൽ എണ്ണ ചൂടാക്കി പട്ടേം ഏലക്കായും കറാമ്പൂം വാട്ടി, ഒരു കൂമ്പാരം ഉള്ളി കൊണ്ടാന്ന് ചെരിഞ്ഞു. പച്ചമൊള് ഇട്ട് വാടിയപ്പം ഇഞ്ചീം വെള്ളുള്ളീം അരച്ചതും, എറച്ചീം ഉപ്പും വെള്ളോം തക്കാളീം ബട്ടാട്ടയും വീണു. വെള്ളം വറ്റി, എറച്ചിന്റെ ഗുംഗുമാ മണം പരക്കാൻ തൊടങ്ങീയപ്പം തേങ്ങാപ്പാലും മല്ലിയെലയും ചേർത്ത്, അടുപ്പിന്നും കൊള്ളി വലിച്ച് തീ കെടുത്തി.<br /><br />ബേണ്ടിങ്ങ എന്ന വെണ്ടക്ക നേരിയതായി മുറിച്ചതും, ഉള്ളിയും ഇട്ട് നല്ലോണം വാട്ടി പച്ചമൊളും തക്കാളീം മൊള്പൊടീം മഞ്ഞപ്പൊടീം, വെള്ളുള്ളി ചതച്ചോം കൂട്ടി വാട്ടി അവസാനം പുളീം ഉപ്പും ചേർത്ത് നല്ലോനം തെളപ്പിച്ച്, കട്‌കും , കറ്യേപ്പലേം ഇട്ട് താളിച്ച ബേണ്ടിങ്ങ മൊളിട്ടതും ആയപ്പോൾ അന്നത്തെ ബെപ്പ് കയിഞ്ഞ്.<br /><br />ചേറിയ അരിയൊക്കെ ചാക്കിലിട്ട് കെട്ടി, കുത്തിയ പൊടിയൊക്കെ ഡപ്പീലാക്കി നെയ്ച്ചോറും ആട് ഇസ്ട്ടും മൊളിട്ടതും വെയ്ച്ച് എല്ലാരും പിരിഞ്ഞ്...എനീം കെടക്ക്‌ന്ന് കേറിക്കീയലും, വെറ്റിലെട്ടും, മൈലാഞ്ചീം, കല്ല്യാണോം, അറെയലാക്കലും, ഇരുത്തോം, ചാ‍യപ്പൈശേം, നറുക്കും.. ഈന്റൊക്കെ പണീം കോളും.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1461193354395805437-8794776586115906216?l=chattikkari.blogspot.com' alt='' /></div>Aisibinoreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-1461193354395805437.post-297041538418833392008-08-28T21:02:00.000-07:002008-09-03T01:31:37.659-07:00<p>മുപ്പത് മുട്ടേം ഒരു കിലോ പഞ്ചാരേം വാങ്ങാൻ അയ്യപ്പൻ പാഞ്ഞു. വൈന്നേരം വിര്ന്ന്‌കാര് വെര്ന്ന്‌ണ്ട് കല്ല്യാണ കോളും കൊണ്ട്... കല്ല്യാണത്തിനേക്കുള്ള അയ്മ്പത് കിലോ പഞ്ചാരേം നെയ്യും ഐസ്മാരകം വകയാ, കൈത്താത്തേം പെണ്ണ്ങ്ങളും അതും കൊണ്ട് വെര്ന്ന കാര്യം ഇഞ്ഞാമ വഴി വിവരം കിട്ടീക്ക്‌ന്ന്‌. ഓർക്കുള്ള ചായേം കടീം ഒരുക്കോം വെള്പ്പ് സൊബെയ്ക്ക് തൊടങ്ങിയതാ...ഒന്നും കൊണ്ട് പറീപ്പിക്കാനാകരുത്. ആദ്യത്തെ കൈനീട്ടാ, തക്കരിക്കേണ്ട പോലെ തക്കരിച്ചീലെങ്കി പിന്നെ ആരീം മോത്ത് നോക്കണ്ടി വെരൂല!</p><p>അയ്യപ്പൻ മുട്ടേം പഞ്ചാരേം അടുക്കളപ്പുറത്ത് കൊണ്ടോയി കൊട്ത്ത്, റ്റിമ്പാതിലിന്റെ അറ്റത്ത് ചന്തീം കുത്തി ഇരുന്ന് ബീഡി വലിക്കാൻ തൊടങ്ങി. </p><p>ബിച്ചാമി രംഗത്തിറങ്ങി. മുട്ട എണ്ണി തിട്ടപ്പെടുത്തി. പഞ്ചാര ഉള്ളം കയ്യിലിട്ട് ബെളീച്ചം കാട്ടി നോക്കീട്ട് പറഞ്ഞു, “നൊറച്ചും ചെളിയാ... ഒന്ന് നന്നായി വെളുപ്പിച്ചോ...” ബിച്ചാമിന്റെ വലം കയ്യും സന്തതസഹചാരിയും ഫിത്ന പാർട്‌ണറുമായ പാത്തുമ്മേയിത്താത്ത മുറുക്കി മൂളി. എല്ലാരും അരങ്ങൊഴിഞ്ഞു... ഇനി ബിച്ചാമിയും പാത്തുമ്മേയിത്താത്തയും മുപ്പത്ത് മുട്ടയും പഞ്ചാരേം മാത്രമുള്ള ഒരു കുഞ്ഞി ദുനിയാവ്‌, അയിലാരെങ്കിലും കേറി നെരങ്ങിയാ... നടുവോം ബെറപ്പിക്കും കാരണോത്തി!!!</p><p>പാത്തുമ്മേയിത്ത മരമുട്ടി വലിച്ച് ചന്തീം കുത്തി ഒരു വെലിയ കുയിപ്പിഞ്ഞാണത്തിന്റെ മുമ്പിലിരുന്നു. തട്ടമെടുത്ത് തലയിലൊരു ബണ്ട് കെട്ടി, കുപ്പായത്തിന്റെ കൈ തെറുത്ത് കേറ്റി, കാച്ചി ഒന്നു കേറ്റി മടിയിലിറുക്കി. മുട്ട അരിക്കാൻ വെച്ച മസ്ലിന്റെ തുണി പിഞ്ഞാണത്തിന്റെ വായിമ്മെ വലിച്ച് കെട്ടി, മുട്ട ഓരോന്നായി പൊട്ടിച്ച് ഉണ്ണീം ബെള്ളേം വെവ്വേറെ ആക്കി തൊടങ്ങി. മുട്ട പൊട്ടിച്ച് രണ്ട് തോടും ഉപയോഗിച്ച് വെള്ളയും മഞ്ഞയും ക്ലീനായി വേർപ്പെടുത്തി മഞ്ഞ മസ്ലിൻ തുണിയിലേക്കും വെള്ള വേറൊരു പാത്രത്തിലേക്കും നിർത്താതെ, ഒരു അന്തർത്താളത്തിൽ വീണു കൊണ്ടേയിരുന്നു. “പാത്തേയി, വെള്ള തീരെ പെടല്ലേ... ചൊയ മാറും” ബിച്ചാമി നോട്ട്‌സ് കേൾപ്പിച്ചു.</p><p>“ഓ പിന്നേ, അമ്മളിത്ത് ഇന്ന് സൊബൈക്കല്ലേ ഇണ്ടാക്കാൻ പഠിച്ചത്!!“ പാത്തുമ്മേയിത്ത പുച്ഛിച്ചു.</p><p>“വായ്യടക്കി പറീന്നെ കേട്ടാ മതി. വായിലനാവ് ഇട്ട് അടിക്കണ്ട” ബിച്ചാമി മുഴങ്ങി.. “മ്!! ഒരു ബെള്ള പഞ്ചാരെയ്‌ലേക്ക് ബീത്ത്,” പഞ്ചാര പാത്രം നീക്കി ബിച്ചാമി ആജ്ഞാപിച്ചു. മുട്ടയുടെ വെള്ളയിട്ട് ഒരു ലേശം വെള്ളം ചേർത്ത് ബിച്ചാമി പഞ്ചസാര തിരുമ്മി തുടങ്ങി. നല്ലോണം തേച്ച് പിടിപ്പിച്ച് മൂന്ന് മൂന്നര കയില് വെള്ളം ചേർത്ത് അടുപ്പത്ത് കേറ്റി. തിളച്ച് തുടങ്ങിയ പഞ്ചാരപ്പാനിന്റെ മോളിൽ പൊങ്ങിയ പത കയിലും കൊണ്ട് കോരി കളഞ്ഞ് കൊണ്ടിരുന്നു. ഒരു മാതിരി നന്നായി പാനി തെളിഞ്ഞപ്പം ബിച്ചാമി മൂളി, ഉമ്മാമ പ്രത്യക്ഷപെട്ട്, തിരുമ്പി വെളുപ്പിച്ച് മടക്കിയ മസ്ലിൻ തുണിയും രങ്കൂൺ ഓട്ടുരുളിയും അവിടെ വെച്ചു അപ്രത്യക്ഷമായി. ബിച്ചാമി, തുണി എടുത്ത് ബെളിച്ചം കാട്ടി നോക്കി നന്നായി കുടഞ്ഞ് രങ്കൂൺ ഓട്ടുരുളിയുടെ വായ കെട്ടി പാനി അരിച്ചൊഴിച്ചു. ഉരുളി അടുപ്പത്ത് കേറ്റി രണ്ടാമതും തെളപ്പിക്കാൻ തീക്കൂട്ടുമ്പോൾ മോളിലെ എതോ അറയിന്നും ഒരു കശപിശയും കൺഫ്യൂഷനും...സമണ്ട് കൂടി കൂടി വരണ്ണ്ട്. പാത്തുമ്മേയിത്താത്താന്റെ ശ്രദ്ധ ആടി തുടങ്ങി, സംഭവം എന്താണെന്ന് അറിയാനുള്ള അതിപുരാതന വെമ്പൽ! പാത്തുമ്മേയിത്ത ഒന്നു ഇളകി ഇരുന്ന്, ചെവി നീട്ടി.</p><p>“മ്‌മ്‌മ്‌? എന്താ അനക്ക് ഒരു എളക്കം? അടങ്ങി കുത്തീർന്നോ ഔടെ, അയിലേറ്റം വെള്ള ബീണാൽ, അന്റെ അവസാനാണ്ടി ഏമ്പോക്കിച്ചി” ബിച്ചാമി വീണ്ടും മൊയങ്ങി. അടുക്കളയിന്നും ഒരു കുഞ്ഞിബിയും അനങ്ങീ‍ല. കേസെന്തായാലും; അറിയാണ്ട് എവുടെ പൊവ്വാനാ? ഇബ്‌ട തന്നെ വന്ന് നിക്കോല്ലൊ?. എല്ലാരും സമാധാനം പാലിച്ചു ചെവിയും ഹൈപ്പോതലാമസും മോളിലെ അറെയിലു കേന്ദ്രീകരിച്ചു കാത്തിരുന്നു. അധികം വൈകീല... അല്ലെങ്കിലും, ഏതു സംഭവവും ഈ തറവാട്ടിൽ എല്ലാ‍രുടേയും സംഭവമാകാൻ ഒരിക്കലും വൈകാറില്ലല്ലോ!! സുഹറമ്മായി മൂക്കും ചീറ്റി കണ്ണും ഒലിപ്പിച്ച് പാഞ്ഞ് കേറി എല്ലരോടുമായി തേങ്ങി, “ഇദ് നോക്കീന്ന്..ആലിക്കാനെ ലാവിലെ മുതലു കാങ്ങാനില്ല!!! സൊബെയ്ക്ക് കാലിച്ചായേം കുടിച്ച് പോയ പോക്കാ.. ഇങ്ങളാരോടെങ്കിലും പറഞ്ഞീനെയ്നൊ എന്തെങ്കിലും?” ആർക്കും അറീല! “ഇങ്ങള് ബേജാരവല്ലീ സൊഹറാത്ത, ആലിപുയ്യാപ്ല അങ്ങനീം ഇങ്ങനീം പോണ കൂട്ടത്തിലല്ലാലോ...പിന്നെന്താ? ഇബടടുത്തെവ്‌ടെങ്കിലും പോയിരിക്ക്‌ണ്ണ്ടാകും. കുട്ട്യോളാരെങ്കിലും വിട്ട് ഒന്ന് നോക്കിക്ക്.”</p><p>“നൌസറും റിയാസും മുയുമനും തപ്പിനോക്കി വന്ന്‌ക്ക്‌ണ്. എവുടേം ഇല്ല!! എന്റെ റബ്ബേ” സൊഹറമ്മായി പിന്നേം മൂക്ക് ചീറ്റി. </p><p>അടുക്കളയിൽ കുസുകുസുപ്പ് പൊങ്ങി. എവിടാരിക്കും ആലി പുയ്യാപ്ല? സൊതവേ അറെയ്‌ല് കിത്താബും വായിച്ച് കൂട്‌ന്ന പാർട്ടിയാ, ചെങ്ങായിമാരുമായുള്ള സൊറക്കലൊന്നും ഇല്ലാത്തതാ. ബിച്ചാമി യാതൊരു കൂസലുമില്ലാണ്ട് പാത്തുമ്മേയിത്താനോട് പറഞ്ഞു “പാത്തുമ്മേയി... പാനി തെളക്ക്‌ന്ന്‌ണ്ട്... മുട്ടത്തോട് ഓട്ടയിട്ടത് എവ്‌ടെ?” </p><br /><p>“ബിച്ചാമിൻ താത്താ..ഇങ്ങള് സൊഹറന്റെ കേക്ക്‌ന്ന്‌ല്ലേ? ഇങ്ങളെന്താ ഒന്നും മുണ്ടാത്തെ?” പാത്തുമ്മേയിത്താക്കെ ബിച്ചമിനോട് തെറുന്തല പറയാനും ചോയിക്കാനും ധൈര്യവും അവകാശവും ഉള്ളൂ.</p><p>ബിച്ചാമി മുട്ടത്തോടിന്റെ ഓട്ട ഒന്നും കൂടി വെലുതാക്കി. മുട്ടമാല ഉണ്ടാക്കുമ്പം എല്ലാർക്കും ധൈര്യം ഓട്ടയിട്ട ചെരട്ടയാ... തറവാട്ടിലു ബിച്ചാമിക്കെ ഇന്നു വരേ മുട്ടത്തോട് ഓട്ടയിട്ട് മാലയൊഴിക്കാൻ ധൈര്യമുള്ളൂ. ആ ബിച്ചാമി സൊഹറനെ ഒന്ന് കണ്ണുരുട്ടി ചോദിച്ചു, “ഇന്നലെ മോന്തിക്ക് ഈയും ഓനും തമ്മില് എന്തെയ്ത്തെയ്നും ഒരു ഒച്ചേം വിളീം കേട്ടത്?” സൊഹറത്താ നിന്ന് ചിണ്ങ്ങി... “അല്ല മൂത്തമ്മാ... ഇങ്ങള് കണ്ടിട്ടില്ലെ അറ മുയുമനും കിത്താബും പേപ്പറും? പൊടീം കൂറേം കൊണ്ട് ഒരു സമാധാനോമില്ല. ഞാൻ അതൊക്കെ എട്ത്ത് അട്ടത്ത് കേറ്റി. അയിനാ ഓർക്ക് എളകിയത്.. എനിക്ക് ഏക്കോം ബലിവും നിന്ന നേരല്ല!! ഇള്ള പൊടി മുയുമനും വലിച്ച് കേറ്റീറ്റ്”</p><p>ബിച്ചാമി മുട്ടമഞ്ഞ അടിച്ചത് മുട്ടത്തോടിൽ കോരിയെടുത്ത് തെളക്കുന്ന പഞ്ചാരപ്പാനിയിലേക്ക് കയ്‌വീസി വീസി വട്ടത്തിൽ പാർന്നു. മുട്ടത്തോട് കാലിയായപ്പം അടുപ്പിന്നും കുറച്ച് ഓല വലിച്ച് ചൂടൊന്നു കുറച്ചു. എന്നിട്ട് കൊറച്ച് വെള്ളമെടുത്ത് പാനിമ്മല് തളിച്ചു. അപ്പോളേക്കും വേവെത്തിയ മുട്ടമാല ബിച്ചാമി അതീവ ശ്രദ്ധയോടെ കൊട്ടക്കയിലും കൊണ്ട് കോരിയെടുത്ത് ചെരിഞ്ഞ ഒരു ബസീല്, കണ്ണി പൊട്ടാതെ പച്ചീർക്കിലു കൊണ്ട് ചികഞ്ഞിട്ടു. പാനിയൊക്കെ ചോർന്നപ്പം എടുത്ത് ബസീലു നിരത്തി. പാനിക്ക് കട്ടി കൂടിയപ്പം കൊറച്ചീച്ച വെള്ളം പാർന്ന് ഒന്ന് അയച്ചിട്ട് അടുത്ത മുട്ടമാല പാർന്നു.</p><p>സൊഹറത്താന്റെ ഈക്കോം മൊക്കറേം ചെറിയ സൌണ്ടിൽ ബാക്ക്ഗ്രൌണ്ടിൽ കളിക്കുന്നുണ്ട്. മുട്ടമാല അൽക്കുൽത്തായി പോയാലുള്ള അനന്തഫലങ്ങളെ കുറിച്ച് നല്ല ബോധമുള്ളതു കൊണ്ടാണെന്ന് തോന്നുന്നു, വളരെ സൂക്ഷിച്ചാണ് വികാരവതിയായി നിൽക്കുന്നത്. അവസാനത്തെ മുട്ടമാല നല്ല കസവുനൂലു പോലെ വന്നു വീണയുടൻ, സൊഹറത്താ പറഞ്ഞു, “ന്റെ മൂത്താ... തപ്പാൻ പോയോലൊക്കെ തിരിച്ച് വന്നീന്...ആലിക്കാ ഏടെയും ഇല്ല! ന്റെ പടച്ചോനെ, ഇന്നലത്തെ ഹാലിനു ഞമ്മളെന്തൊക്കേ പറഞ്ഞോയി... ഞമ്മക്കാരുല്ലേ...”</p><p>ബിച്ചാമിക്ക് യാതൊരു മൈൻഡും ഇല്ല. മുട്ടയുടെ വെള്ളയിട്ട പാത്രം വലിച്ചടുപ്പിച്ച് തൈരു കടൈന്ന മത്തെടുത്ത് മൂപ്പത്തി കടയാൻ തൊടങ്ങി.. “ആണുങ്ങളെ തലയിൽ കേറി നെരങ്ങിയാ..ഇങ്ങനെ തന്നെയാ.. അയിനെങ്ങനെയാ, ഇബ്ടുള്ളോരൊക്കെ ആണ്ങ്ങളെ കടത്തി വെല്ല്‌ന്നോലല്ലെ!പിയാപ്ലമാരാന്ന് ഒരു ബിസാരോം ബെരുതീം ഇല്ല, ഓലെ തൊള്ളട്ട് പടിപ്പിക്കാൻ നടക്ക്‌ആ! ഹ്‌മ്മ്, അന്നൊരൊത്തി കണ്ടില്ലെയ്നിയോ പിയാപ്ലക്ക് ബെളമ്പിന്നെയ്ന്റെ മുന്നം എട്‌ത്ത് മൂക്കറ്റം ബിണ്ങ്ങിയത്? എവിടെത്തിയ പടിപ്പാ ഇതൊക്കെ?...” മുട്ടമാല ആക്കി ബാക്കിയായ പഞ്ചാരപ്പാനി കുറച്ചെടുത്ത് പാത്തുമ്മേയിത്താത്ത കടെയ്ന്ന മുട്ടവെള്ളയിലേക്ക് ഒയിച്ചു. കൊറച്ച് ഏലക്കായി പൊടിച്ചതും ചേർത്ത് പസൂനെയ്യ് പൊരട്ടിയ അപ്പച്ചെമ്പിൽ ഒയിച്ച് വേവിക്കാൻ വെച്ച്, കാരണോത്തി ഒന്നു നീർന്ന് എണീട്ട്, “പാത്തേയി... പിഞ്ഞാണത്തപ്പം ആയി തണിഞ്ഞാൽ, മുട്ടമാലന്റെ നടൂല് വെളമ്പാൻ വെച്ചേക്ക്... സൊഹറ ഇബട ബാ..”</p><p>ബിച്ചാമിയും സൊഹറത്താത്തയും കൂടി നടുവൌത്തേക്ക് നടന്നു. എല്ലാരുടേയും ശ്രദ്ധ അങ്ങോട്ടാണ്, സൊഹറത്താക്ക് ഇന്നു ഖിയാമമാകുമൊ? കാരണോത്തി വളരെ പതുക്കെ സൊഹറത്താനോട് ചോദിച്ചു, “ഓന്റെ കിത്താബും കള്ളാസും ഈ എവുടെ കൊണ്ടേയി ഇട്ട്‌ന്നാ പറഞ്ഞേ?” സൊഹറത്താ കരഞ്ഞും കൊണ്ട് പറഞ്ഞു, “ഞമ്മള് ഇട്ട്‌ങ്കാളഞ്ഞിട്ടൊന്നുമില്ല മൂത്തമ്മാ.. അത് അയ്യപ്പനേം കൂട്ടി ഞമ്മളാ തട്ടുമ്പൊറത്ത് കേറ്റിട്ട്‌ക്ക്‌ണ്. അയിനാണങ്കില് ഓർക്ക് അത് ചോയിച്ചാ പോരേ?..” </p><br /><p>ബിച്ചാമി നടന്നു, തട്ടുമ്പൊറത്തിന്റെ കീഴെ നിന്ന് വിളിച്ചു, “എടാ ആലി, ഹംക്കെ...എറങ്ങി വാടാ!“</p><p>തട്ടുമ്പൊറത്തുന്നും ഒരു കഷണ്ടിത്തല തിളങ്ങി കണ്ടു. സുഹറാബി വെലിയ വായിൽ കരഞ്ഞു, “അല്ലാ... ആലിക്കാ!!! ഇബടെണ്ടെയ്നിയോ ഹലാക്ക്!!! ഇങ്ങക്ക് തലക്കെന്തിന്റെ പിരാന്താ മനിസ്യാ!!! ഇബടെ നാട്ടാര് മുയുമനും തൊള്ള കീറീറ്റും ഇങ്ങക്ക് കേക്കാമ്പാടില്ലെയ്നിയോ? ബെരണ്ട! ഔട തന്നെ ഇര്ന്നോ..ചായേം ചോറും അങ്ങോട്ട് കേറി തരാം! സുബൈദന്റെ പിയാപ്ലന്റെ ബീട്ടിന്നും കോളും കൊണ്ട് ആള് ബെര്‌ണ നേരത്താ ഓരോ മാഞ്ഞാളം! ഹ്‌മ്മ്!!” സുഹറത്താ ചൌട്ടി തള്ളി അട്‌ക്കളെയ്ലേക്ക് നടന്നു!</p><br /><br /><p></p><br /><br /><p>N.B: ആലിക്കാക്ക എന്റെ ഉമ്മാമന്റെ ആങ്ങളയാണ്... വളരെയധികം വായിക്കുകയും ചിന്തിക്കുകയും എഴുതുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു മഹാൻ. എല്ലാരും പറയുമായിരുന്നു എനിക്ക് ആലിക്കാന്റെ അതേ പിരാന്ത് കൂടിയതാണെന്ന്. ആലിക്കാക്ക് ഒരു മുറി നിറയെ പുസ്തകമുണ്ട്, ലോകത്ത് എനിക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപെട്ട ചില സ്ഥലങ്ങളിൽ ഒന്ന് ഇന്നും ആ മുറിയാണ്. ആലിക്കാക്ക വായിക്കാത്തതായി ഒന്നുമില്ല...അറിയാത്തതും. വെറും പത്താം ക്ലാസു പാസായ ആലിക്കാക്ക ശാസ്ത്രവും സാഹിത്യവും ചരിത്രവും കലക്കി കുടിച്ചത് എല്ലാർക്കും ഒരു അത്ഭുതമായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ രണ്ട് കൊല്ലമായി ആലിക്കാക്ക അത്സിമേർസ് ബാധിച്ച് ഓർമ്മയെല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ട് കിടപ്പിലാണ്. ആലിക്കാക്കയുടെ ഒരു ഫയൽ ഈയിടക്ക് മകൻ പരിശോധിച്ചപ്പോൾ, ആലിക്കാക്ക അത്സിമേർസ് വരാതിരിക്കാനുള്ള ഹോമിയോ മരുന്ന് കൊല്ലങ്ങൾക്ക് മുമ്പേ കഴിച്ചു തുടങ്ങിയതായി കണ്ടു!! ഈ ബ്ലോഗ് ആലിക്കാക്ക് വേണ്ടി. </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1461193354395805437-29704153841883339?l=chattikkari.blogspot.com' alt='' /></div>Aisibinoreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-1461193354395805437.post-78412570502057067262008-07-18T21:12:00.000-07:002008-08-25T06:27:02.836-07:00“എത്തിര ചിറ്റും ബസീം ഇണ്ടെയ്നി?” ഇഞ്ഞാമ റ്റിമ്പാതിലും കടന്ന് മൂപ്പത്തിന്റെ തൊപ്പി പർദ ഊരിയതും വല്ല്യുമ്മ ചോയിച്ചു. കോയിക്കോട്ടെ ആദ്യത്തെ പെട്രോൾ പമ്പിന്റെ മൊയലാളി പുതിയ മാളിയക്കലെ മാമുക്കോയന്റെ മോളെ കല്ല്യാണം ബിളിക്കാനാ ഇഞ്ഞാമ പോയത്, അയിന്റെ ബെല കാണിച്ചോ ആ തറവാട് എന്നതാണ് വല്യുമ്മന്റെ സോദ്യത്തിന്റെ സെരിയായ മയന.<br /><br />“അഞ്ചെണ്ണം തെകച്ചും” ഇഞ്ഞാമ പറഞ്ഞപ്പം കാർണ്ണോത്തിന്റെ മോറ് തെളിഞ്ഞു.<br /><br />ഇഞ്ഞാമ വിസ്തരിച്ചു തൊടങ്ങി... “ബജാര് ലണ്ടണ്ണം നെരത്തീനും, പിന്നെ അഞ്ച് ചിറ്റും ബസീം. നല്ല പസ്റ്റോൾട്ടിയെയ്നും. അല്ല, പിന്നെ ബിളി ഇബടന്നും ആയോണ്ട് അങ്ങനങ്ങോട്ട് ഓല് കൊറക്കൂല! ഓലെ ഇസ്മത്തിന്റെ മോളെ ബിളിക്ക് ഞമ്മള് അഞ്ചെണ്ണം തെകച്ചും നെരത്തിയതല്ലെ?”<br /><br />നല്ല തറവാടികൾ കല്ല്യാണം വിളിക്കാൻ വരുന്ന വിളികാരത്തികളെ, വിളി വരുന്ന തറവാട്ടിന്റെ പേരും പെരുമയും അനുസരിച്ച് തക്കരിക്കണമെന്നാണ് നാട്ട്നടപ്പ്. മുക്ക്രീന്റകത്ത് കാലങ്ങളായി ഇഞ്ഞാമയാണ് കാര്യകാരത്തി. കല്യാണത്തിന്റെ വിളി മുതൽ പിയ്യോട്ടിനെ മാറ്റിക്കലു വരെ മൂപ്പത്തിന്റെ ഡിപ്പാർട്ടുമെന്റാ. ഏതെങ്കിലും തറവാട്ടിലു കല്യാണംബിളി തൊടങ്ങി എന്നു കേക്കുമ്പം തന്നെ ബജാറിനും മറ്റുമുള്ള പണീ തൊടങ്ങും. ബജാറിലു നെരത്തേണ്ട കടിയെല്ലാം ബസാരിന്നും വാങ്ങുന്നതാ, അതിലു തറവാട്ടിലെ പെണ്ണുങ്ങളുടെ വിയർപ്പ് പൊടിയൂല. അതോണ്ട് തന്നെ ബജാറ് മാത്രം നെരത്തുന്ന തറവാടുകൾക്ക് വില പോര. ബജാര് ഒരുക്കുന്നത് ഒരു വെലിയ ദൊലുങ്കിലാ... ആദ്യമായി രണ്ട് സേറ് വർത്തായക്ക കൂമ്പാരം കൂട്ടും, ഇതിന്റെ ചുറ്റും പഴം ചാരി വെക്കും, പിന്നെ 5-6 ലെടു ക്രമീകരിക്കും. പിന്നെ അലുവയും ജിലേബിയും. അവസാനമായി പൂവ്‌ള്ള ഇസ്പ്പഞ്ചി കേക്ക് വർത്തായമ്മല് കുത്തി നിർത്തും. ഈ ബജാറാണ് സെന്ട്രൽ ഐറ്റം. ഇതിനു ചുറ്റും ചെറിയ ദൊലുങ്കുകളിൽ തറവാട്ടുൽ‌പ്പന്നങ്ങൾ നിരത്തും. അതാണ് ചിറ്റും ബസീം, എണ്ണം കൂട്‌ന്നെയ്നനുസരിച്ച് തറവാട്ട് മഹിമേം കൂടും. ഇതിലു കാര്യമായി വരുന്നത് മുട്ടമാലയും ബോളുവാട്ടിയതും, പഴം നൊറച്ചതും, ഉന്നക്കായുമാണ്. തറവാടുകളുടെ മഹിമയും വെയ്റ്റേജും പഞ്ചാരേം തേങ്ങേം വേറി ദൊലുങ്കുകളിൽ നെരത്തിയ കാലമാണ്...എന്റെ ഉമ്മാമന്റേം ഉപ്പാപ്പന്റേം കാലം. ഉമ്മാമന്റെയ് കഞ്ഞിപ്പസയും പിയേസ് സോപ്പും മണക്കുന്ന മടിയിൽ കിടന്ന് “തല നുള്ളി” തരുന്നതിന്റെ ഇടയിൽ ഞാൻ കേട്ട കാലം.<br />കല്ല്യാണം അടുക്കുമ്പം ഒരു തരം ഹാലെളക്കമാ മുക്ക്രീന്റകത്ത്. സാധാരണ ദിവസങ്ങളിൽ നൂറ്-നൂറ്റിയിരുപത് പേരു തിന്നാനുണ്ടാകുന്നിടത്ത് ഇപ്പം ദിവസോം ഒരു ഇരുന്നൂറുണ്ടാകും. മൂന്ന് ചെമ്പ് ചോറും ചേന ഇട്ട് നീട്ടിയ എറച്ചിച്ചാറും ബേണ്ടിങ്ങാ മൊളിട്ടതും കൊണ്ട് എല്ലാരെയും തീറ്റി. ഇതിന്റൊക്കെ എടയില് കണ്ണൂരിന്നും കോളെയാസ്പത്രിക്ക് പേറിനു വന്ന മൂന്നാളുമുണ്ട് പേറ്ററയില്. ആകെ ഒരു ജഹപൊഹ മയം. രാവും പകലും ഒരു നീണ്ട കൊല്ലമായി പരന്നു കെടക്കുന്നു. കോലായി മുയുമനും പായും കെട്ടും തട്ടാന്മാരും. വയ്യാമ്പൊറത്തെ മുറ്റത്ത് എട്ടൊമ്പത് അടുപ്പ് കൂട്ടി വറക്കലും പൊരിക്കലും വാട്ടലും കുറുക്കലും, അരി പൊടിക്കലും ഇടിക്കലും തെള്ളലും പൊറക്കലും... പൊരെയ്ക്കൂടലിനും അറെയ്ലാക്കലിനും ഇഞ്ഞി ഒരായ്ച്ചേമ്പാടിയേ ഉള്ളൂ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1461193354395805437-7841257050205706726?l=chattikkari.blogspot.com' alt='' /></div>Aisibinoreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1461193354395805437.post-13726782488227364782008-07-02T02:29:00.000-07:002008-07-03T00:51:47.007-07:00.“ഒര് സാമാനം എവിടേം വെക്കാൻ വിടൂല, ബലാലുകൾ” ഉമ്മാമ്മയുടെ നായിക്ക് നാപ്പട്ടം പറയുന്ന ഡയലോഗ്ഗ്. “ബലാത്സ്” ഞങ്ങളാണ്...ഞാൻ, അബി, അനി, നസിക്കാ, നജുക്കാ, ഹേന, കുട്ടൻ, സജി, നിഷാത്താത്ത എന്നിവർ.അബിയും അനിയും... എളാമയുടെ മക്കളും എന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത കൌമീങ്ങളും. പ്രായം 3 മുതൽ 5 വരെ. ഞാനും അബീയും ഒരേ പ്രായം, എന്നാലും അബിനെയാ കാണാൻ ബങ്ങി. നീല കണ്ണും ബ്രൌൺ മുടിയുമൊക്കെ ആയി അവനും അനിയ്ക്കും ഒരു സ്പെഷ്യൽ കൊഞ്ചൽ അധികമുണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ് എന്റെ ഓർമ്മ. വീട്ടിലെ എലിസ്വഭാവം, (എല്ലാ ഇടത്തും കേറി മാന്തുക, കട്ട് തിന്നുക, മുറ്റത്ത് മുഴുവൻ കുഴി കുഴിക്കുക തുടങ്ങീയവ) കാരണം എല്ലാരെയും പ്ലേസ്ക്കൂളും സ്ക്കൂൾമൊക്കെ ആയി പടിക്ക് പുറത്താക്കിയിരുന്നു.. വൈകുന്നേരം സ്ക്കൂളിന്നും വന്നാലാണ് ഒന്നു അർമാദിക്കാൻ സമയം കിട്ടുക. ബഡായിയുടെ ഒരു കെട്ടങ്ങോട്ട് തുറക്കും..<br />“ഇന്ന് നമ്മള സ്കൂളില് റ്റോമഞ്ചെറി വന്നല്ലോ..!! ഡിങ്കടക്കാ‍!!!“ ഈ ടോം &amp; ജെറി കാർടൂണിൽ മാത്രമാണെന്ന് എനിക്കറിയോ?<br />ഉടനെ അബി ഇറക്കും, “ഇന്ന് ഫൈടർമാൻ നമ്മള സ്കൂളിന്റെ മോളിൽ എന്നെ എടുത്ത് കൊണ്ടോയല്ലോ!!! നാൻ ഈ വീടൊക്കെ കണ്ട്..പിന്നെ തുബായിയും കണ്ട്”<br />ഇന്നത്തെ ബഡായിയിൽ അബി എതിരില്ലാതെ ജയിച്ചിരിക്കുന്നു. നാളെയാവട്ടെ മോനേ... സൂപ്പർമാനും ഞാനും ഒരു കളി കളിക്കുന്നുണ്ട്!<br />അനി അവന്റെ മൂന്ന് വയസുള്ള മൊട്ട കണ്ണും വായിലൊരു വിരലും തിരുകി എല്ലാം കേട്ട് നിൽക്കും. നിൽ‌പ്പ് ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആണെങ്കിലും അവന്റെ കയ്യിന്നാ വെളച്ചിലിന്റെ ബാലപാഠങ്ങൾ എല്ലാരും പഠിക്കുന്നത്. ഒരു ദിവസം തിരക്കിട്ട ഒളിച്ചു കളിക്കിടയിൽ പെട്ടന്ന് അനിനെ കാണാനില്ല..നോക്കുമ്പം അറയിലെ കട്ടിലിന്റടിയില് ഒരു മൂലക്ക് മൂക്കില് കയ്യും ഇട്ട് ചെങ്ങായി ഇരിക്കുന്നുണ്ട്..എത്ര വിളിച്ചിട്ടും എറങ്ങി വര്ന്നില്ല. ഇല്ലെങ്കിൽ പോടേ എന്നും പറഞ്ഞു നമ്മളും വിട്ടു. കൊറെ കയിഞ്ഞ് എളാമ നോക്കുമ്പം അനിന്റെ മൂക്കിന്നും സോര!!! ഒച്ചേം നെലോളിയുമായി...എത്ര ചോയിചിട്ടും അനി ഒന്നും മുണ്ട്‌ന്നില്ല.<br />“എടാ..ഈ മൂക്കിന്റൌത്ത് എന്തേലും ഇട്ടീനെയ്നൊ?”<br />“ഇല്ലുമ്മാ”<br />“ആ ഞെക്ക്‌ബെളക്കെട്‌, മൂക്കിന്റൌത്ത് തെളിച്ച് നോക്കട്ടെ”<br />അനി വിട്‌ന്നില്ല!! “എനിക്കൊന്നുല്ല!! ന്റെ മൂക്കിന്റൌത് ഒന്നുല്ല!!!“<br />ഉമ്മാമ്മ അനിനെ ചേർത്ത് നിർത്തി നെറോംത്തലയിൽ തടകീട്ട് പറഞ്ഞ്, “പറയെടാ പൊന്നു മോനേ..അനക്ക് ഉമ്മാമ്മ വേണ്ടീയ മുട്ടായി മേങ്ങി തരാലോ...”<br />“കാട്ബറീസ് വേങ്ങി തര്വോ?”<br />“തരാടാ.. ഈ പറയ്”<br />“എന്നാ പിന്നെ ന്റെ മൂക്കിലൊരു വേട്ടറിണ്ട്”<br />“പടച്ച രബ്ബേ!!! വേട്ടറിയാ?!!! പഹയാ!!! ഹമ്ക്ക് വലാലെ!! എങ്ങനാണ്ടാ ഈ അതു ഇത്തിരി പോന്ന അന്റെ മൂക്കിന്റൊട്ടെയ്‌ല് കേട്ടിയത്?!! എവ്‌ട്‌ന്നാണ്ടാ വേറ്ററി കിട്ടിയെ?”<br />“ഉപ്പാപ്പന്റെ അൾമാറേയ്ന്ന്”<br />“സാപ്പിനേ നൌഷർന്നേ ബിളി..ഔക്കർന്റാസ്പത്രീല് കൊണ്ടോവ്വാ..നോക്കീറ്റ് കാണ്‌ന്നുമ്പാടില്ല!! ആപ്പർഷൻ ബേണ്ടി ബര്വോ ഇഞ്ഞി? അല്ല! കരണ്ട്‌ള്ള വേട്ട്‌റിയെയ്നിയോ?”<br />“ഈ മൂക്കിലൊരു ബൾബ് കുത്തി നോക്ക്!! അല്ല പിന്ന!! എടുത്ത് കൊണ്ടോയിക്കൂട് ഓന ടോക്ടറട്ത്ത്”!!!<br />അനി വെലിയ വായിൽ കീറി പൊളിക്കുന്നുണ്ട് “എന്റെ മൂക്ക് മുറിക്കണ്ടാ... ന്റെ മൂക്ക് മുറിക്കണ്ടാ..വേട്ടറി ഔട നിന്നോട്ടെ.. നിക്ക് കാഡ്ബറീസ് മേണം...”<br />തൂക്കിയെടുത്ത് കൊണ്ടോയി ഒരു കാഡ്ബറീസിന്റെ ബലത്തിൽ അനസ്തീസിയ ഇലാണ്ടന്നെ കമ്പിയിട്ട് വേട്ടരി ഔക്കർ ഡോക്കിട്ടർ പുറത്തെട്ത്ത്!!<br />അന്ത അനിയാണ് ഈ നിസ്ക്കളങ്ക പച്ച കണ്ണും ചിമ്മി നിക്കണത്.<br />സമയം ഏഴാകുമ്പം മക്കക്ക് തീറ്റേം കൊട്ത്ത് “മക്കളെ” പഠിക്കാൻ ഇരുത്തും. അബിയുടെ നാവിന്റെ കൊഞ്ചൽ അപ്പോഴും മാറീറ്റില്ല. അതിനൊക്കെ അവനിട്ട് ചന്തിക്ക് നുള്ള് കിട്ടും. അവനു താറാവ് താവാറും, മായാവി മാവായിയും ചപ്പാത്തി ചത്താപ്പിയുമായിരുന്നു.<br />“റബ്ബറിന്റെ സ്പെല്ലിങ്ങ് പറയെടാ”<br />“ആർ യൂ എബ് എബ് ഈ ആർ”<br />“എന്ത്?!!! എബ്ബ് എബ്ബോ?!!!നിന്റെ തലമണ്ട ഞാൻ കുത്തി പൊട്ടിക്കും!! സ്കൂളില് എന്തെയ്നും പണി ഏ?”<br />ഉടനെ ഞാൻ പറയും “ഫൈടർമാനും ഓനും പറന്ന് കളിക്കെയ്നും..”<br />പഠിപ്പ് കഴിയുമ്പം അബി വെലിയ വായിൽ “എന്റെ തലമണ്ട പൊട്ടിക്കണ്ടുമ്മാ..” എന്നും, “എനിക്ക് പഠിക്കണ്ടാ” എന്ന് ഞാനും കരഞ്ഞ് കരഞ്ഞ് മൂക്കട്ടയൊക്കെ മേശവിരിപ്പില് തൊടച്ച് മൊക്കറയിടുന്നുണ്ടാകും. അനി വായിന്നും സീറും ഒലിപിച്ച് എപ്പളോ നിദ്രപ്രാപിച്ചിട്ടുണ്ടാകും.<br />അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ഓണപ്പൂട്ട്!! വീട് മുയുമൻ ആളും പാളും മക്കളും വിര്ന്ന് വന്നോലും, പണിക്കാരും. ഒരു ചന്തക്ക്‌ള്ള ആള്!! നോക്കാനും ശ്രദ്ധിക്കാനും ഒരു കോയിക്കുഞ്ഞ് പോലുമില്ല!! ലക്കും ലഗാനുമില്ലാതെ കളിയേ കളി... ഓൾറെഡി രണ്ട് മൂന്ന് വീഴ്ച്ചയും പൊട്ടലും ഒടിയലും ഒക്കെ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, അതൊക്കെ ഉപ്പാപ്പന്റെ മരൾമാറ തൊറന്ന് ചികിത്സിച്ച് വിട്ടു. വീണു കാലോ കയ്യോ മുറിഞ്ഞാൽ ആരും മുണ്ടൂല, കാരണം അതിന്റെ മരുന്ന് ഓൾഡ് സ്പൈസ് ലോഷനാ. പക്ഷേ, വേറെയാരതെങ്കിലും മുറിഞ്ഞ് കണ്ടാൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യാൻ ഭയങ്കരം ഉഷാറാ... ആരാന്റെ കാല്, ഉപ്പാപ്പന്റെ ലോഷൻ, കരയെടാ കരയ്..അന്നു നീ എന്റെത് പറഞ്ഞു കൊടുത്തില്ലെ?<br />അന്നൊരു ദിവസം രാവിലെ മുതൽ എന്താണെന്ന് മനസ്സിലാകുന്നില്ല വീട്ടിൽ ഒരു ഒരു എന്തോ ഒരു അധികമായ ഒച്ചേംബിളീം അടുക്കളെയില് ഒരു തട്ടും മുട്ടും പണിക്കാരിത്ത്യേള് ജഹപൊഹ... മാത്രമല്ല അന്ന് അനിനോട് എല്ലാരും ഒരു അധികസ്നേകം. എല്ലാർക്കും മുട്ടായി തന്നപ്പം ഓനൊന്ന് അധികം!<br />“ഓൻ ചെറ്തല്ലെ?” എന്ന ന്യായവും.<br />അന്നുച്ചക്ക് കുർബാനർത്ത എറച്ചിന്റെ ബീഫ് ബിരിയാനും കോയിപേസ്റ്റും. കോയിപേസ്റ്റിന് എങ്ങനെ ആ പേരു വന്നു എന്നു ചോദിച്ചാൽ...എനിക്കറീല. ഒരു പക്ഷെ അതൊരു പേസ്റ്റ് പോലുള്ള മസാലയിൽ കിടക്കുന്നത് കൊണ്ടാകണം. കോഴി കഷ്ണങ്ങൾ നെയ് പോലെ അരച്ച ചൊർക്കയിലിട്ട ചോന്നമൊളകും ഇഞ്ചീം നാരങ്ങനീരും ഒരു നുള്ള് മഞ്ഞളും ഉപ്പും ചേർത്ത് കൊയച്ച് മാറ്റി വെക്കുന്നു. ഒരു നാലഞ്ച് മണിക്കൂറു കയ്യുമ്പം ചീനച്ചട്ടീല് ചെറീയെ തീയിലിട്ട് വരട്ടിയെടുക്കുന്നു.<br />ഇതൊക്കെ വിഴ്ങ്ങി വീണ്ടും “വെയ്ലത്ത് ഒണങ്ങാൻ” ഇറങ്ങാൻ നിക്കുമ്പം എളാപ്പ വന്ന് അനിനോട് പറഞ്ഞു “എടാ പോയി കുളിച്ച് മാറ്റ്, ഒരു സ്ഥലത്ത് പോകണം”<br />“എങ്ങോട്ടാ?”<br />ഉടനെ ഉപ്പാപ്പ പറഞ്ഞു, “നിന്റെ ഒരു ഫോട്ടോ എട്ക്കാൻ.”<br />“എന്നാ പിന്നെ ഐസനേം, ബി’നേം എസികാനേം, ചെച്ചൂനേം, നേനനേം കൂട്ടണം..”<br />“അതൊന്നും മേണ്ട, നിന്റെ ഫോട്ടം എട്ക്ക്‌ണേനെന്തിനാടാ ഇള്ള പടനെ മുയുമനും ?” ഉമ്മാ‍മ്മ ഇടപെട്ടു.<br />അനി ഒന്നു സംശയിച്ചു നിന്നു... “പടകളൊക്കെ” അവനെ ആശയോടെ നോക്കിയും നിന്നു.<br />അനി നിരാശപ്പെടുത്തിയില്ല, ഉടനെ തൊള്ള തുറന്നു “ഓരും മേണം...” എന്ന് നെലോളിക്കാൻ തൊടങ്ങി<br />“ഓര വേണ്ടടാ.. ഇങ്ങോട്ട് വാ അനക്കൊരു കാര്യം ചെവീലു പറഞ്ഞെരാം”<br />“കുസു പുസു കുസു പുസു...”<br />“വേണ്ടാ..ഓൽക്കും മുട്ടായി മാങ്ങി കൊടുക്കണം...!!!“<br />ഹൊ!!! ഇതാണ് സോര സോര എന്ന് പറയുന്നത്... പങ്കിട്ടേ തീരൂ.എനിക്ക് അനിയെ കുറിച്ച് എന്തെന്നില്ലാത്ത അഭിമാനം തോന്നി. ഞാൻ ഉടനെ അബിനോട് പറഞ്ഞു, “ഇഞ്ഞി സൂപ്പർമാൻ ബെരുമ്പം ഞാൻ അനീനേം പറത്താൻ കൊണ്ട് പൊകും”<br />അങ്ങനെ എല്ലാരെയും കാറിക്കേറ്റി ഫോട്ടൊ എടുക്കാൻ പോയി. എല്ലാർക്കും അനിന്റെ അടുത്ത് ഇരിക്കണം, അനിനോട് കഥ പറയണം...ഞാൻ രണ്ട് മുത്തം കൊടുത്തു, ഉടനെ അബിയും നെസിയും ചെച്ചുവും ഹേനയും കൊടുത്ത് ഓരോന്ന്. സ്വന്തമായി ഐഡിയകളില്ലാത്ത കണ്ട്രി കിട്സ്. “ഞാനാണ് ഫസ്റ്റ് ഉമ്മ വെച്ചത്.” ഞാൻ ഒരു ഓർമ്മപെടുത്തലിനു പറഞ്ഞു.<br />അങ്ങനെ സ്റ്റുഡിയോ എത്തി. “നിങ്ങളിവിടെ ഇരിക്ക്, ആദ്യം അനിന്റെ ഫോട്ടോ എട്ത്തിട്ട്, നിങ്ങടെ എടുക്കാം.”<br />“ഓക്കെ. കാറ് ഞാൻ നോക്കികോളാം” എന്ന് നസിക്കാക്ക.<br />ഇന്നെ വരെ സ്റ്റുഡിയോ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത നമ്മളിരുന്ന് പൊരിഞ്ഞ ഡിസ്ക്കഷൻ.. “ഞാനിങ്ങനെ നിന്ന് ഫോട്ടോ എടുക്കും” ഉടനെ മറ്റോനും അങ്ങനെ നിക്കണം.. “പറ്റൂല ഞാനാ ആദ്യം അങ്ങനെ നിന്നത്” അങ്ങനെ വഴക്കായി.<br />പെട്ടന്ന്, നമ്മടെ ഡിസ്ക്കഷൻ തകർത്തു കൊണ്ട് ടൌസർ ഇടാത്ത ഒരു അനി കാറിന്റെ മുമ്പിലൂടെ “എന്റെ സാമാനം മുറിക്കണ്ടാ‍.. എനിക്കെന്റെ പക്കി വേനം...” എന്നും അലറി കൊണ്ട് അടുത്ത ബിൽഡിങ്ങിലേക്ക് ഓടിക്കേറി. പിന്നാലെ എളാപ്പയും രണ്ട് നർസമ്മാരും ഉണ്ട്...<br />കാറിലെ എട്ട് സാമാന്യം വലിയ കണ്ണുകളും ഫോട്ടോക്ക് ചെയ്യണ്ട പോസൊക്കെ മറന്ന് മുമ്പിലു നടക്കുന്ന ഹോറർ നാടകത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ സീനിൽ, അനിനെ തൂക്കിയെടുത്ത് കൊണ്ടു പോകുന്നത് നോക്കി നിന്നു.<br />“ഓന്റെ പക്കിയെന്തിനാ മുറിക്കുന്നത്?“ എനിക്കാകെ ബേജാറായി..എനിക്ക് പക്കിയില്ലാ എന്ന കാര്യമൊന്നും ഇവിടെ പ്രസക്തമായിരുന്നില്ല. കാറിൽ കനത്ത നിശബ്ദത... ആരും ഒന്നും മിണ്ടീല..അടുത്തത് ആരാണെന്ന് അറീലല്ലോ?<br />അങ്ങനെ വിയർത്ത് പേടിച്ച് മിണ്ടാതെ ഉണ്ടക്കണ്ണുകളുമായി ഒരു മണിക്കൂർ കഴിയാറായപ്പോൾ എളാപ്പ വന്നു, കയ്യിൽ അനിയുണ്ട് ഒരു മുണ്ടിൽ പൊതിഞ്ഞ്, ഒരു സമണ്ടും അനക്കോം ഇല്ല. ഞാൻ തുടങ്ങി.. ഹേന എന്നെ പിന്തുടർന്നു കൊണ്ട് നെലോളിക്കാൻ തൊടങ്ങി, “എന്റെ സാമാനം മുറിക്കണ്ടാ...എനിക്കെന്റെ പക്കി മേണം...”<br />അതു വണ്ടി വിട്ട് എല്ലാർക്കും ഒരോ മുട്ടായിയും, അനിക്ക് ഒരു വെലിയ കാഡ്ബറീസും കിട്ടുന്ന വരെ തുടർന്നു.<br />കാഡ്ബറീസ് കിട്ടുമായിരുന്നെങ്കില്...“എന്റെ സാമാനം....” :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1461193354395805437-1372678248822736478?l=chattikkari.blogspot.com' alt='' /></div>Aisibinoreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-1461193354395805437.post-62680452327216184472008-06-29T04:32:00.000-07:002008-06-29T08:46:09.679-07:00"എന്നെ പീയോട്ടി ആക്കീല്ലെങ്കില് ഞാൻ ഉമ്മാനോട് പറഞ്ഞു കൊടുക്കും”, മോന്തയും വീർപ്പിച്ച് ഞാൻ ജെംഷിയെ വിരട്ടി. “ഓ പിന്നെ..നീ പോയി പറയ്, ഞാൻ ഖദീജനെ തന്നെ പീയോട്ടിയാക്കും.” എനിക്ക് അതിഭീകരമായി കരച്ചില് വന്നു...ഞാനല്ലല്ലൊ പീയൊട്ടിയാക്കണമെന്ന് ആദ്യം പറഞ്ഞത്, എന്നെ പറഞ്ഞ് പ്രലോഭിപിച്ച് ആക്കിയതല്ലെ? എന്നിട്ടിപ്പം... എന്റെ കണ്ണിന്നും മൂക്കിന്നും ഒലിക്കാൻ തൊടങ്ങി.<br /><br />കഥ ഇതു വരെ: ഞാനൊരു മൂന്നാം ക്ലാസ് പൈതൽ. യാതൊരു വേണ്ടാവിജാരവും ഇല്ലാതെ ആരോടും ഒരു പരാതിയുമില്ലാതെ എല്ലാരെയും കൊണ്ട് പറയിപിച്ച് ഉമ്മാനെ കുന്തിരിക്കമെടുപിച്ച് നടക്കുന്ന എളം പ്രായം. സ്വന്തമായി കുളിക്കാനും ചന്തി കയുകാനും പഠിച്ചാൽ വലിയ കുട്ടിയാകുന്നതിന്റെ ചില മാനദണ്ഡങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു എന്നാണ് ഉമ്മയും ഉമ്മാമ്മയും എളാമയും പറയുന്നത്. “നിന്റെ പ്രായത്തിൽ ഞാൻ ഒരു പൊരെയ്ലേക്കുള്ള മുയുമൻ പണീം യാതൊരു ചടപ്പും കൂടാണ്ട് സൊബൈ മുതല് മോന്തിയോളം ചെയ്യേയ്നും...” കുളിയും ചന്തി കയുകലും കൂടാണ്ട് മറ്റൊരു മാനദണ്ഡം ഹോമ്മർക്ക് സൊന്തം ചെയ്യണം. “അന്റെ കണാകുണാ എയുതാനല്ലെ ഇബടെ പണില്ലാണ്ട് ഞമ്മളൊക്കെ ഇരിക്കണത്? പോയി ഉപ്പാനോടോ ഉപ്പാപ്പനോടൊ ചോയിക്കടി നിന്ന് കിണ്ങ്ങാണ്ട്..” ഉപ്പനോടൊ ഉപ്പാപ്പനോടൊ ചോയിച്ചാൽ പിന്നെ ലണ്ട് ദൌസത്തേക്ക് പൊരന്റെ മുമ്പൊറം കാണൂല. അന്നു വരെ ഇസ്ക്കോളില് പഠിപ്പിച്ച എല്ലാം റിവൈസ് ചെയ്യണം!! അഞ്ചു മാസം മുമ്പത്തെ “മയിലിന്റെ ഭക്ഷണം” എനിക്കെങ്ങനെ അറിയാനാ? ഇന്ന് രാവിലെ നാസ്ഥക്ക് തിന്നതേ ഓർമ്മയില്ല എന്നിട്ടല്ലെ... അങ്ങനെ ഹോമ്മർക്ക് സൊന്തം ചെയ്യാൻ തൊടങ്ങി. മലയാളം ക്ലാസിൽ നാളെ എയ്തി കൊണ്ടോണ്ട കോമ്പസിഷൻ “എന്റെ വിദ്യാലയം”.<br /><br />“എന്റെ വിദ്യാലയം സെന്റ് ചോസപ്പ്സ് ആങ്ക്ലോ ഇന്ത്യൻ ഗേൾസ് ഹൈ സ്കോൾ ആണ്. എന്റെ വിദ്യാലയം വളരെ വലുതാണ്. അവിടെ ഒരു പാട് വിദ്യാർത്ഥികൾ പഠിക്കുന്നു. എന്റെ സ്കോൾ എല്ലാവരെയും നന്നായി പഠിപ്പിക്കുന്നു. എന്റെ സ്കോളിലെ എല്ലാ കുട്ടികളും ബയങ്കരം മന്ദബുദ്ധികളാണ്...” എന്റെ ചെറിയ തലച്ചോറു വിജാരിച്ചു മന്ദബുദ്ധികളെന്ന് ഭയങ്കരം ബുദ്ധിജീവികളെ വിളിക്കുന്ന പേരാണെന്ന്. മേരി ടീച്ചർ എന്റെ “എല്ലു കുത്ത്ന്ന” ശരീരത്തിൽ പിറ്റേന്ന് ഇറച്ചി കണ്ടെത്തി നല്ല നുള്ള് വെച്ച് തന്നു. ഇങ്ങനെ പൊരെയ്‌ലും ഇസ്ക്കോളിലും നല്ലോമ്പോലെ ഏനാന്തോം എടങ്ങേറുമായി നടക്കുമ്പളാ ജെംഷിയെന്ന ജെംഷീറ എന്നെ യൂത്ത് ഫെസ്റ്റിവലിൽ ഒപ്പനക്ക് വിളിക്കുന്നത്. അതും ഊമ്പിയ കളിക്കാരത്തിയായിട്ടല്ല, നല്ല മൊഞ്ചത്തി പിയോട്ടിയായിട്ട്. ജീവിതത്തിനു ഒരു രങ്കൊക്കെ വന്നു. രാവിലെ ഉമ്മ വന്ന് തൊള്ള കീറി അട്ടം പൊളിക്കാണ്ടന്നെ ഞാൻ എണീക്കാൻ തൊടങ്ങി. ഒപ്പന അല്ലാതെ വേറൊരു വർത്താനം എനിക്കില്ല.<br /><br />“മൈലാഞ്ചി ഇടാൻ ആരാ ഉമ്മാ?”<br /><br />“മാത്താവ് എനിക്ക് വാങ്ങണം...വാടകക്ക് പോര”<br /><br />“ഫാത്തിമ കൈ മുട്ടുമ്പം സമണ്ട് പോര...”<br /><br />“എന്റെ മുടി ഒപ്പന കയ്യും വരെ നീട്ടണം, ഈ ബോയ്ക്കട്ട് പിരിഞ്ഞിട്ട് മുല്ലപ്പൂ ബെക്കാൻ പറ്റൂല..”<br /><br />ഒരായ്ച്ചന്റെ പൊരിഞ്ഞ പ്രാക്റ്റീസ്. നല്ല കുസി തന്നെ..ക്ലാസിക്കേറണ്ടാലോ. മിസ്സ് ക്ലാസി കേറുമ്പം “മിസ്സ് ഒപ്പന പ്രാക്റ്റീസ്” എന്നും പറഞ്ഞ് സ്തലം ബിടും. അങ്ങനെ പിയോട്ടിയായി ഷൈൻ ചെയ്യുമ്പോളാണ്, തലയിൽ മുയുത്തേങ്ങ വീയുന്നത്. ഒരു ദൌസം രാവിലെ ജെംഷി എന്നോട് പറഞ്ഞ് “ ഇയ്യ് ഇന്ന് വെരണ്ട. ഖതീജനെ പിയോട്ടിയാക്കാൻ പൊവ്വാ.. ഓള ഉമ്മ മദ്രാസി പോയിട്ട് ഓക്ക് മാത്താവൊക്കെ വാങ്ങീന്, അതോണ്ടാ..”<br /><br />"എന്നെ പീയോട്ടി ആക്കീല്ലെങ്കില് ഞാൻ ഉമ്മാനോട് പറഞ്ഞു കൊടുക്കും”, മോന്തയും വീർപ്പിച്ച് ഞാൻ ജെംഷിയെ വിരട്ടി.<br /><br />“ഓ പിന്നെ..നീ പോയി പറയ്, ഞാൻ ഖദീജനെ തന്നെ പീയോട്ടിയാക്കും.” എനിക്ക് അതിഭീകരമായി കരച്ചില് വന്നു...ഞാനല്ലല്ലൊ പീയൊട്ടിയാക്കണമെന്ന് ആദ്യം പറഞ്ഞത്, എന്നെ പറഞ്ഞ് പ്രലോഭിപിച്ച് ആക്കിയതല്ലെ? എന്നിട്ടിപ്പം... എന്റെ കണ്ണിന്നും മൂക്കിന്നും ഒലിക്കാൻ തൊടങ്ങി. സ്ക്കൂൾ ടൈ കൊണ്ട് മൂക്ക് തുടച്ച് ഞാൻ ക്ലാസിലേക്ക് തിരിച്ചു പോയി. “എന്താ ഐഷാ? പ്രാക്റ്റീസില്ലെ?”<br /><br />“ഇല്ല മിസ്സ്, അവരവിടിരുന്ന് വെറുതെ വർത്താനം പറയാ”<br /><br />ക്ലാസ് ലീഡറെ വിട്ട് അവരു റ്റോക്കിങ്ങാണെന്ന് കണ്ടെത്തി അവർക്ക് ഒരായ്ച്ചത്തേക്ക് പ്രാക്ടീസ് റദ്ദാക്കിച്ച് ഞാൻ ത്രിപ്തിയടയാൻ നോക്കി. എവിടെ?!!! ഇന്റർവെല്ലിലും ലഞ്ച് ബ്രേക്കിലും അവരു പൊരിഞ്ഞ മുട്ടല്ലെ? ക്ലാസിലെ ഒരു മാതിരിയുള്ളവരൊക്കെ എന്റെ പിയോട്ടി പോസ്റ്റ് തെറിച്ചത് അറിഞ്ഞും തുടങ്ങി. ആകെ നാണക്കേട്.<br /><br />വൈകുന്നേരം വീട്ടിലെത്തിയ ഉടനെ ഞാൻ ഉമ്മനോട് പറഞ്ഞു “ഉമ്മാ, ടീച്ചറ് പറഞ്ഞീന് മാത്താവ് എന്തായാലും വാങ്ങണമെന്ന്. എളാപ്പ ദുബൈന്ന് എപ്പളാ വെരുന്നത്?” ഓള് അണ്ണാച്ചി മാത്താവിടുമെങ്കില് ഞാൻ ഗൾഫ് മാത്താവിടും, ഹും!!! “മാത്താവ് വാങ്ങാനോ?! അദാപ്പം നന്നായത്! അന്റെ മിസ്സ്മാർക്ക് ഇര്ന്ന് തൊള്ള ആട്ടിയ പോരെ? മതി ഒപ്പനേം തുള്ളലുമൊക്കെ...ഓ ഇനിപ്പം കൈ മുട്ടാത്തെയ്ന്റെ ഒരു കൊറവുമ്പാടി ഉണ്ട് അനക്ക്..” ഇന്നത്തെ പോലെ കുടികളുടെ മാനസീക പ്രശ്നങ്ങളൊന്നും വനിത വഴി ഉമ്മയൊന്നും അറിഞ്ഞിട്ടില്ല. അതോടെ ഞാനാകെ വാടി. തീറ്റയൊന്നും അണ്ണാക്കിലേക്ക് എറങ്ങ്ന്നില്ല..ആകെ പാട് ഒരു മ്ലാനത. എന്റെ വാടിയ മോന്ത കണ്ട് ഉമ്മാ‍മ്മ ചോയിച്ചു, “എന്തെയ് അന്റെ മോത്ത് ഒരു ഇളിച്ചം? സുഗല്ലെ?” ‘കൂക്കി പാത്തു’ എന്നു വിളിക്കുന്ന എന്റെ സമണ്ട് തീരെ കെട്ടപ്പോൾ എല്ലാരും ഒന്ന് വേജാറായി. സ്കോൾ എന്ന് കേട്ടാലെ എനിക്ക് ഒരു തളർച്ചയായി. എനിക്ക് കാര്യമായി എന്തെങ്കിലും സംഭവിക്കുമെന്ന് എല്ലാർക്കും തോന്നി തുടങ്ങി. അങ്ങനെ എല്ലാരും കൂടി പറഞ്ഞ് പറഞ്ഞ് പേടിപ്പിച്ച് ഉമ്മാനെ സ്കൂളിലേക്ക് പറഞ്ഞയച്ചു. ഞാനിങ്ങനെ അസാധാരണമായി ഒച്ചേം മിണ്ടാട്ടോം ഇല്ലാണ്ട് ക്ലാസിലു മൂക്കും തോണ്ടി ഇരിക്കുമ്പം ഒരു കുട്ടി വന്ന്, “എക്സ്ക്യൂസ്മി മിസ്സ്, ഐഷ മഹ്മൂദ് ഇസ് വാണ്ടട് ഇൻ ത സ്റ്റാഫ് റൂം” ഞാനൊന്ന് ഞെട്ടി, ഒന്നും ഒപ്പിച്ചതായി ഒരോർമ്മയും വരുന്നുമില്ല!! സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ എത്തിയപ്പം ഉമ്മയുണ്ട് അവിടെ,കൂടെ സൈടായി “ഒരു ധൈര്യത്തിന്” അമ്മായിയും. സ്വതവേ “ലിസൺ യൂ” “യൂ ഗേൾ” “ലിറ്റിൽ മങ്കി” എന്നൊക്കെ വിളിക്കുന്ന അമ്രിതാ മിസ്സ് ഒരു മാത്ര്-പുഞ്ചിരിയൊക്കെ ഫിറ്റ് ചെയ്ത്,“കം ഇൻ ഡിയർ”<br />ഞാൻ ടൈ ഒരു ധൈര്യത്തിനു മുറുക്കെ പിടിച്ച് ഉമ്മാനെ മൈൻഡ് ആക്കാതെ “കം ഇൻ” ചെയ്തു.<br />“യെസ് മിസ്സ്?”<br />“യോർ മദർ ടെത്സ് മീ താറ്റ് യൂ ഹാവ് ബീൻ ആക്റ്റിങ് ഡിഫ്രെന്റ്? വോറ്റ് ഇസ് ത ട്രബിൾ?”<br />ഞാൻ മിഴിച്ചു കൊണ്ട് മൊഴിഞ്ഞു “നത്തിങ്ങ് മിസ്സ്”<br />“നോ നോ റ്റെൽ മെ ചൈൽട്. വീ വിൽ ഹെൽ‌പ്പ് യൂ...യൂ ഷുഡന്റ് സ്പോയിൽ യുവർ ഹെൽത്ത്. ഇസ് ഇറ്റ് സം ഗേൾ ട്രബ്ലിങ്ങ് യൂ..?”<br />ഇതു വരെ എന്നെ വെറും ഒരു സൊല്ലയായി എന്നെ കണ്ടിരുന്ന മിസ്സിന്റെ “സ്നേകം” കണ്ട് ഞാൻ അലിഞ്ഞോയി! ഒപ്പനയിന്നും എന്നെ നിസ്ക്കരുണം പൊറത്താക്കീതും ഉമ്മ മാത്താവ് വാങ്ങി തരാത്തതും എന്നെ പിയോട്ടി എല്ലാത്തെയ്നു കളിയാക്കിയതും എല്ലാം ഞാൻ മൂക്കും ചീറ്റി ഉരുവിട്ടു. അവസാനം സങ്കടം സയിക്കാൻ കയ്യാണ്ട് വലിയ വായിൽ സ്റ്റാഫ് റൂമിന്നും കരയേം ചെയ്തു.<br />ജെംഷിയെ സ്റ്റാഫ് റൂമിലേക്ക് വിളിപ്പിച്ച്. നൊസ്സത്തി വെലിയ വമ്പും കൊണ്ട് വന്നു. അവളോട് എന്നെയും ഉമ്മനെയും അമ്മയിയേയും സ്റ്റാഫ് റൂമിനേയും സാക്ഷി നിർത്തി എന്നെ പിയോട്ടി ആക്കാത്തെയ്ന്റെ കാരണം ചോദിച്ചു. “മിസ്സ്, ഓക്ക് കൊഞ്ചാൻ അറീല അതോണ്ടാ.. കൊഞ്ചാൻ പറയുമ്പം പറയും ശെരിക്കും കളിക്കുമ്പം സ്റ്റേജുമ്മന്നും കൊഞ്ചിക്കോളാന്ന്..അതോണ്ടാ..”<br />എനിക്ക് ഉത്തരം മുട്ടി, എന്റെ മൂക്കൊലിപ്പ് വെറങ്ങലിച്ച് പോയി. എല്ലാരും എന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നു. ഞാൻ ക്ലാസിലേക്ക് തിരിഞ്ഞോടി... ജെംഷി തിരിച്ച് വനപ്പം “നിനക്ക് പ്രൈസ് കിട്ടൂലെടി..തെറ്റി പോട്ടെ” എന്നു പ്രാകി.<br />വൈന്നേരം ഇസ്കോളു വിട്ട് വീട്ടിലെത്തിയപ്പളേക്കും എനിക്ക് കൊഞ്ചാനറീല എന്ന മഹാരഹസ്യം തറവാട്ടിലു മുയുവൻ പാട്ട്. ഞാൻ നിന്ന് ചിണുങ്ങി, ഉമ്മക്കും അമ്മയിക്കും എതിരേ മിണ്ടാനയം പ്രഖ്യാപിച്ചു ഒരു മൂലക്കിരിപ്പായി. തീറ്റ ഉപേക്ഷിച്ചു. ഉമ്മാമ്മക്ക് മാത്രം എന്റെ സങ്കടം മനസ്സിലായി, ഒരു ബസീലു ചൂട്‌ള്ള അത്ര്‌പ്പ പത്തിരീം കൊണ്ട് വന്ന് എന്റടുത്തിരുന്ന് “പൊവ്വാൻ പറയടീ അന്റെ ജെംഷിനോട്... ഓള് പൈസ എറക്കിയോളയല്ലെ പിയോട്ടിയാക്കിയത്? ആദ്യം അന്റെ മൊഞ്ച് കണ്ട് അന്നയല്ലെ ആക്കിയത്? അപ്പം സെരിക്ക്‌ള്ള മൊഞ്ചത്തിയാരാ‍? ഈയന്നെ! അനക്ക് മാത്താവല്ലെ വേണ്ടൂ? അന്റെ കല്യാണത്തിന് നമക്ക് ബോംബായിന്നും പറഞ്ഞ് വെരിത്തിച്ച ഉറുപ്പ്യ വട്ടത്തിലുള്ള പവൻ വെച്ച മാത്താവ് വെരിത്തിക്കാടി... അന്നു സെരിക്ക്‌ള്ള കളിക്കാരിത്തിയളെ കൊണ്ട് നമക്ക് ജോറാക്കി കളയാ..എന്തെയ്?” എന്റെ കല്ല്യാണം എന്നൊക്കെ കേട്ടപ്പോൾ എനിക്കൊരു ഗമയൊക്കെ വന്നു ബോംബായിന്നും കാത്കുത്ത് കല്യാണത്തിനു ബിരിയാണിക്ക് ആടിനെ കൊണ്ട് വന്ന കാരണോത്തിയുടെ ഇളം തലമുറയോടാ അണ്ണാച്ചി മാത്താവിന്റെ കളി!! എന്റെ മാറുന്ന മുഖഭാവമൊക്കെ കണ്ടപ്പോൾ... മുട്ടയും തേങ്ങാപ്പാലും ഇട്ട് കലക്കിയ മൈദമാവിന്റെ ഓരോ പോളയും,അരച്ച പച്ചമൊളക് ചേർത്ത് അടിച്ച മുട്ടയിൽ മുക്കി ചെമ്പിലിട്ട് അയിന്റെ മോളിൽ വാട്ടിയ ഉള്ളിയും ജീരകപ്പൊടിയും ഇഞ്ചീം വെളുള്ളീം പച്ചമൊളും മല്ലിച്ചപ്പും കുരുമൊളും കറമ്മസാലേം ഇട്ട് പണ്ടമാക്കിയ മഞ്ഞളിട്ട് വേവിച്ച കോയ്യും ഇട്ട് പോളയും മസാലേം തീരുന്ന വരെ അട്ടിക്കിട്ട്..ഒരു ചട്ടിപത്തിരി ലൈനിൽ ഇണ്ടാക്കിയ അത്രിപ്പ പത്തിരി എന്റെ വായിൽ ഇട്ട് തന്ന് ഉമ്മാമ്മ പറഞ്ഞു “അനക്ക് എന്ത് നാണിക്കാനറീലാന്നാ അന്റെ ചംഷി പറേന്നെ? പെണ്ണായാൽ, ഏത് പെണ്ണും നാണിക്കണ്ട സമയത്ത് നാണിക്കും..അതൊന്നും കേട്ട് ഈ വേജാറകണ്ട. നാണം നോക്കിറ്റല്ലാലോ ഓര് ഇസ്ക്കോളില് പാസാക്ക്‌ന്നേ?” ഒരോ വായി പത്തിരി എറക്കിയപ്പോളും ഞാൻ ഓരോ വായി സ്നേഹവും സമാധാനവും എറക്കി.<br />ഒരായ്ച്ച കയിഞ്ഞ് ഒപ്പനന്റന്ന് ഖദീജന്റെ വയലറ്റ് മാത്താവ് കണ്ട് എനിക്ക് ചിരി വന്നു “ അയ്യേ.. എന്റെ മാത്താവ് ഉമ്മാ‍മ്മ ബോംബായിന്നും വെരുത്തി (ഒരു നുണുങ്ങ് കള്ളത്ത്രം) അയിമല് വട്ട പവനിണ്ട്..” ഒപ്പനക്ക് ജെംഷിന്റെ ടീം തോറ്റു. ജീവിതം വീണ്ടും സുന്ദരമായി...അത്രിപ്പത്തിലായി.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1461193354395805437-6268045232721618447?l=chattikkari.blogspot.com' alt='' /></div>Aisibinoreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1461193354395805437.post-69182453284752158632008-06-25T00:44:00.000-07:002008-06-25T04:50:58.215-07:00പത്ത് ലണ്ടായിരം പേർക്ക് കോയിബിരിയാനും അനുബന്ധങ്ങളും വെച്ച് വെളമ്പി, കെസ്സുപാട്ടും മൈലാഞ്ചിയും കയിഞ്ഞ് പൊടിയും തട്ടി എന്നെ എന്റെ പിയാപ്ലന്റെ കൂടെ ബാംഗ്ലൂരിലേക്ക് പറിച്ചു നട്ടു. എന്റെതല്ലെ വേര്?? ഇപ്പളും കണ്ടോം കസ്ണോം കോയിക്കോട്ട് തന്നെ കുടുങ്ങി കെടക്കുന്നു!<br />“വേങ്ക്ലൂരിലു പോണതൊക്കെ സെരി, നല്ല അടക്കും അയാവും ഇണ്ടാവണം. ഞമ്മളാരും കാണ്ന്നില്ലെങ്കിലും പടച്ചോൻ അന്റെ എല്ലാ മാഞ്ഞാളോം കാണുന്നുണ്ട് എന്ന് ഓർമ്മ മേണം! നിന്റെ കിബ്‌റും വായിലനാവും ഇബടെ ബെച്ചിട്ട് പോയാ മതി” എന്നു ഉമ്മാമ്മ നീട്ടി കണ്ണും ഉരുട്ടി ആശീർവദിച്ചു. ഇങ്ങളെല്ലാരും ഒരു കാര്യം കേട്ടോളീ..ഈ “പൊന്നു മോളെ, പോയി വരൂ, സുഖമായി ജീവിക്കൂ. നിന്നെ ഇനിയെന്നു കാണും” എന്നുള്ള ഹ്രിതയസ്പ്രുക്കായ (അതന്നെ!!!) ഡയലോഗുകൾ ലോകമാതാക്കൾക്ക് പഠിപ്പിക്കുമ്പോൾ കോഴിക്കോട്ടെ എല്ലാ മിസിമാ‍രും ബിരിയാണി മസാലയുടെ കണക്ക് എഴുതുകയായിരുന്നു എന്നാണ് എന്റെ വിനീതമായ സംശയം. യാതൊരു ഭാവഭേദവുമില്ലാതെ എന്നെയും നാലഞ്ച് കാർബോട് പെട്ടി മുയുമനും നെയ്ചോറരിയും, നെയ്യും, കറമ്മസാലയും, ബിരിയാണി ചെമ്പും, പത്തിരിപ്പൊടിയും, പുട്ടുപൊടിയും, രണ്ട് ചട്ടിപ്പത്തിരിയും, ഒരോ കുപ്പി വീതം ചെമ്മീനച്ചാർ, കാരക്കയച്ചാർ, കിസ്മിസച്ചാർ, മൊളകും മല്ലീം കൂട്ടി പൊടിച്ചതും കൂട്ടാണ്ട് പൊടിച്ചതും, കയിലും കോലും മയക്കിയ ചട്ടീം ഒക്കെ കൂട്ടി കേറ്റി വിട്ടു, “എത്തിയ പാടന്നെ ആ ബിരിയാൺന്റെ മസാല എടുത്ത് ഫ്രീസറിൽ വെക്കണെ..എന്നിട്ട് ഫോൺ വിളിക്ക്.” !!!!<br />അങ്ങനെ ഞാൻ വേങ്ക്ലൂരിലെത്തി. സ്ഥലമൊക്കെ കൊള്ളാം ഒരു രങ്കും കൊയുപ്പും പളപളപ്പും ഒക്കെ ഉണ്ട്. ഞാൻ താമസിക്കുന്ന ഭാഗത്തുള്ളവരൊക്കെ ഭയങ്കരം ശ്രദ്ധക്കാരാ. ഒരു പണിയുമില്ലാതെ സ്ഥിരമായി ബാൽക്കണിയിൽ തൂങ്ങി നിൽക്കുന്ന ഞാൻ ഒരു ദിവസം മറിഞ്ഞു വീണാൽ, എല്ലാം ഇട്ടെറിഞ്ഞു ഓടി വരുന്ന തരക്കാരാ എന്റെ ഇപ്പോഴുള്ള അയൽക്കാർ- അവരുടെ പൂച്ചട്ടിക്കോ, ചെടിക്കോ, അയലിനോ വല്ല കേടുപാടും ഉണ്ടോ എന്നു നോക്കാൻ!! എന്റെ ഈ ഇത്തിരി പോന്ന ജീവിതത്തിൽ ഞാൻ ഒരു പാട് ടൈംസ് കണ്ണൊക്കെ ഉരുട്ടി കയ്യൊക്കെ മലർത്തി നെടുവീർപ്പിട്ടിട്ടുണ്ട് “ഇവർക്കൊക്കെ സൊന്തം കാര്യം നോക്കിയാ പോരെ? ഞാൻ എന്താക്കിയാലും നാട്ടുക്കാർക്കെന്താ?” പരമകാരുണികൻ എന്റെ ആ വിളിയും ഫുൾ സമണ്ടിൽ കേട്ടു! ബിരിയാണി ചെമ്പും തലയിൽ വെച്ച് കയിലും കുത്തി ഞാൻ താഴോട്ട് ചാടിയാലും “ഞാൻ-എന്താക്കിയാൽ-എന്താ” ഫിലോസഫി പീപ്പിൾസ് മൂക്ക് പോലും ചൊറീല!! റബ്ബേ, ഇയ്യൊരു ദുആ നിനക്കു മൈന്റ് ആക്കാതിരുന്നൂടായിരുന്നൊ?!!! എനിക്ക് എല്ലാരും എന്റെ കാര്യം നോക്കണം! അടുത്ത വീട്ടിലെന്താ കാര്യം എന്ന് അറീയണം :(. ഞാൻ എന്റെ കുറ്റം ഏറ്റു പറയുന്നു, ഞാൻ ഒരു അഹങ്കാരിയായിരുന്നു എനിക്ക് വയങ്കരം കുളൂസാണ് അതു കൊണ്ടാണ് ഞാൻ അങ്ങനെയൊക്കെ പറഞ്ഞത്! ആരെങ്കിലും എന്നെ ഒന്നു നോക്കൂ.<br />റോട്ടിന്റെ അപ്പൊറത്തെ ബാൽക്കണീലു നിക്ക്ന്ന പെണ്ണ്ങ്ങളോട് ഒന്നു രണ്ട് പ്രായിഷ്യം ചിരിച്ചപ്പോൾ, വളരെ മയത്തിൽ എന്റെ വലിഞ്ഞു കീറിയ ചിരി കാണാത്ത പോലെ, അവരുടെ അയലിൽ തൂങ്ങുന്ന ഗഞ്ചിപ്രാക്ക് ഒന്നു അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്ത്, വളരെ കാഷ്വലായി അകത്തേക്ക് വലിയുന്നു. വീണ്ടും ഒരു ഇളി വെയ്സ്റ്റ്! അടുത്ത വാതുക്കലെ പട്ടത്തി ഒരു പകുതി വെന്ത ചിരിയും വിരിഞ്ഞ മൂക്കും കാണിച്ച് എന്നോട് ചോദിക്കും “ ഹെലോ, ഹൌ ആർ യൂ?” ഞാൻ ഫുൾ ഉഷാറിൽ “ഫൈൻ” എന്നു അടഞ്ഞ വാതിലിനോട് പറയും. അറിയാൻ ആഗ്രഹമില്ലെങ്കിൽ ചോദിക്കരുത്! ഞങ്ങളുടെ രണ്ട് വാതിലുകളും തുറക്കുന്നത് കോമൺ ബാൽക്കണിയിലേക്കാണ്. ഞാൻ എത്ര സുബെയ്ക്ക് എണീച്ചാലും വേണ്ടീല, പട്ടത്തിന്റെ പട്ടരുടെ ബനിയനും, ഷഡ്ഡിയും, മുണ്ടും, ഷർട്ടും എന്റെ വാതിലിന്റെ നേരെ മുമ്പിലു തൂങ്ങുന്നുണ്ടാകും! കാറ്റത്തൊക്കെ ആടി വിളയാടി എനിക്ക് കണിയായി, മൂപ്പരുടെ വി.ഐ.പി ഷഡ്ഡിയിലെ വെള്ളം ഇറ്റി നനഞ്ഞ ഞങ്ങളുടെ ദിനപത്രവും.<br />ഇനി അധിക ദിവസം തൊള്ള ഇങ്ങനെ ഇരുന്നാൽ കൊരവള്ളിക്ക് പൂപ്പ് പിടിച്ചാലോ എന്ന വേജാറ് മൂത്തപ്പോൾ ഞാൻ ഒരു സങ്കതി തീരുമാനിച്ച്! അങ്ങോട്ട് കേറി ലോഗിക്കുക..അതിന് കോയിക്കോട്ടുകാർക്ക് ഒറ്റ വഴിയല്ലെ അറിയൂ? പലഹാരം!<br />രാവിലെത്തെ മടി-നാസ്ത്തയായ ഉപ്പുമാവിനു വെച്ച റവ രണ്ട് കപ്പ്, കൊറച്ച് പസൂനെയ്യിൽ വാ‍ട്ടി, നേരിയ ചോന്ന നെറം വെരുമ്പം എറക്കി ആറാൻ വെക്കുന്നു. ആറി കയ്യുമ്പോൾ രണ്ട് കോപ്പ പഞ്ചാരയും നാലഞ്ച് ഏലക്കായും ചേർത്ത് ഈ റവ മിക്സീലു ഒരു തിരി തിരിക്കുന്നു. കൊറച്ച് അണ്ടീം മുന്തിരീം നെയ്യിലു പൊരിച്ച് വെച്ച്, ഒരു മുക്കാക്കപ്പ് നെയ്യ് ചെമ്പിലുരുക്കി അതിലേക്ക് ഈ റവ ചെരിഞ്ഞ് നന്നായി കൂട്ടി, അണ്ടീം മുന്തിരീം വെച്ച് ഉണ്ടകളാക്കുക. ഇതാണു തരിയുണ്ട!<br />ഇതും പാത്രത്തിലാക്കി ഞാൻ സർക്കീട്ട് തുടങ്ങി. പട്ടത്തി വളരെ ഉഷാറിൽ പാത്രം വാങ്ങി വാതിലും ചാരി സ്ഥലം വിട്ടു, ഞാൻ വീണ്ടും മൊയന്തായി! അപ്പൊറത്തെ വീട്ടിലാരും വാതിൽ തൊറന്നീല, തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ താഴെ വീട്ടിൽ കേറി, “എക്സ്ക്യൂസ്മീ, ഐ ആം...” എന്നൊക്കെ മണിച്ചു പരിചയപെടുത്തി, അവിടുത്തെ മിസ്സിസ് ചാടി കേറി എന്റെ കയ്യ് പിടിച്ച് “ഇങ്ങോട്ട് കേറി ഇരിക്കീന്ന്, ഇങ്ങളെ ഞാൻ രണ്ട്മൂന്നീസം കണ്ടീനെയ്നും ഞമ്മളാളാന്ന് മനസ്സിലായില്ലെയ്നും...ഇങ്ങള് നാട്ടിലെവ്ട്ന്നാ? എന്റെ പൊര നാദാപുരത്താ, ഓറ് മലപ്പൊറത്തുന്നാ. ഓറെ വാപ്പാ ലണ്ട് പ്രാവഷ്യം കെട്ടീനെയ്നും, അയിലെ ലണ്ടാമത്തെ വീടരെ മോനാന്ന് ഓറ്. നമ്മളൊക്കെ കോറേ കൊല്ലം സൌദീലായിനു, നാല് കൊല്ലം മുമ്പിലാന്ന് ബിട്ട് വന്നേ. ഇത് സൊന്തം വീടാ, തായെ നമ്മള് 8000 ഉർപ്പ്യക്ക് വാടകക്ക് കൊട്ത്ത്. ഇങ്ങളെത്ര്യാ വാ‍ടക കൊട്ക്ക്ന്നേ? മാപ്ലക്ക് എത്രേ ശമ്പളം? എന്റെ മൂത്ത മോനും കമ്പ്യൂട്ടറാ, വെലിയ കമ്പനീലാ ചോറും ചായേം ഓഫീസിത്തന്നെ കിട്ടും. ഓന്റെ കെട്ടിയോള്ണ്ട് ഇവടെ, “സാനിവാ, എണെ..”, മോൾത്ത പ്ലാറ്റിലെയാ, ഓള പിയാപ്ലേം കമ്പ്യൂട്ടറാ... സാനിബാക്ക് വിശേഷാ, മൂന്നീസം മുമ്പാ അറിഞ്ഞത്. ഓള വീട്ടിലേക്ക് പറഞ്ഞയക്കണം പോലും, ഞാൻ വിജാരിക്ക്യാ എന്തിന ബെറുക്കനേ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങൊട്ടും പാഞ്ഞ് കളിക്ക്ന്നത്? ഇങ്ങക്ക് കുട്ട്യോളൊന്നും ആയില്ലെ? അയിനിപ്പെന്താ? മൂന്ന് മാസം കയിഞ്ഞില്ലെ? അസ്ലമിന്റെ നിക്കാഹ് കയിഞ്ഞിട്ട് ഒന്നര മാസം കൈഞ്ഞിട്ടേള്ളൂ... ഇങ്ങളെന്താ ലെടു എട്ക്കാത്തെ? ഒരു കസ്ണം തിന്ന്, ചെല്ല്. അല്‌വ ഇസ്ട്ടല്ലെ? ഇങ്ങക്ക് പൊന്നൊന്നും ഇല്ലെ? ഇതെന്താ ഒന്നും ഇടാണ്ട്? പെങ്കുട്ട്യോളായാല് കൌത്തിലും കാതിലും ഇടണം.ഇങ്ങക്ക് എത്ര പൊന്ന് തന്നീനും? മഹറെത്രെയ്നും? നാട്ടില് ബൂമിയൊക്കെ ഇണ്ടാ? ഓറ്ക്ക് മൽ‌പ്പൊറത്ത് ഏറിയതും ഇണ്ടെയ്നിയേ.. ഓറെ ഒര് ആങ്ങളണ്ട് ഞൊണ്ടിയാ, ഓൻ നമ്മള് സൌദീലായിരിന്നപ്പ ഉമ്മാനെ മണിച്ച് മുയുമനും കീസെയ്‌ലാക്കി. പറയുമ്പം, ഓൻ ആരും പെണ്ണ് കൊട്‌ക്കാഞ്ഞപ്പും ഞാനും ഓറും കൂടിയാ ഒരുത്തിനെ കോളാറിന്നും കൊണ്ടോയി കൊട്ത്തത്. പറഞ്ഞിട്ടെന്ത്? കൊറച്ചുമ്പാടി ചായ വീത്തി തരട്ടെ? ഇങ്ങളെന്തിനെയ്നും ഇതൊക്കെ കൊണ്ടോന്നത്, അവടെ നിക്കി കൊറച്ച് അല്‌വേം ലെടൂം ഈലാക്കി തരാം, ഇബടെ ഒരാള് തിന്നൂല. ഇങ്ങള് പിയാപ്ലക്ക് കൊട്ത്തോളീന്ന്!! എന്ത് വെരുത്തും പോക്കുമാ ഇത്? ഒന്നു വർത്താനം പരയാൻ വെരെ നേരം കിട്ടീല, ഇങ്ങള് സമയം കിട്ട്‌മ്പം ഇങ്ങോട്ടൊക്കെ വെരീ..സമയം പൊവല്ലൊ? രാത്രിക്ക്‌ള്ള വെപ്പൊക്കെ കയിഞ്ഞൊ? ഇവ്‌ടിന്ന് പുട്ടും ചെമ്മീനുമാ..കൊറച്ച് കൊണ്ടോവ്ന്നോ? ഓ അയിനപ്പളേക്കും എന്തായിക്ക്ന്ന്?! ഇങ്ങൾ രണ്ടാക്ക് തരാനൊക്കെ ഇവടണ്ട്. ഇങ്ങള് മുണ്ടാണ്ട് കൊണ്ടോയീന്ന്...”<br />റബ്ബേ, കാരുണ്യവാനെ, മനസ്സിനു കുളിർമ്മ പ്രധാനം ചെയ്യുന്ന ഉടയോനേ.. നീയെന്നെ എത്രെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നു. എനിക്ക് ഷാസം മുട്ട്ന്ന് പൊന്ന് തമ്പ്രാനെ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1461193354395805437-6918245328475215863?l=chattikkari.blogspot.com' alt='' /></div>Aisibinoreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-1461193354395805437.post-3521863303951281872008-06-11T23:46:00.000-07:002008-06-11T23:55:11.568-07:00കൊറച്ച് തോന്ന്യാസവും പോക്രിത്തരവും അറിയാമെന്നു വെച്ച് എന്ത് ഗുണ്ടായിസവും നടക്കുമെന്ന് അവർക്ക് തോന്നിയേക്കും..അക്കലു ബുലൂഗാവാത്ത അണകളല്ലേ... എന്നും ബിജാരിച്ച് ബിടരുത് പഹയന്മാരെ. ഞമ്മളെ കൊണ്ട് ബെലിയ ബെലിയ കാര്യങ്ങളൊന്നും കയ്യൂലെങ്കിലും, അന്റെ ബക്കീലമ്മാർക്കുള്ള ചട്ടിപ്പത്തിരീം സുലൈമാനീം ഞാനേറ്റു!!! ഓന്റെ പൌതി വെന്ത ഇങ്ക്ലീസും, കൊറെ ഫക്കും! ഹ്‌മ്മ്!! മത്തിനെ ബരയുമ്പോലെ ബരഞ്ഞ് നല്ല മസാലീം പൊരട്ടി കരിക്കണം. ഞമ്മളുണ്ട് ഇങ്ങ് പൊറകില്, ഈ തൈര്യമായിരിക്ക്!! ബിടരുത് കള്ള ഹിമാറിനെ!<br />ജൈ ഇഞ്ചിപെണ്ണ്!!! ജൈ ബൂലോഗം!!!<br />സങതി അറിയാണ്ട് മുയിച്ച് നിക്ക്‌ണോല് ഇതൊന്ന് നോക്കിക്കാള്.. <a href="http://entenaalukettu.blogspot.com/2008/06/blog-post.html">http://entenaalukettu.blogspot.com/2008/06/blog-post.html</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1461193354395805437-352186330395128187?l=chattikkari.blogspot.com' alt='' /></div>Aisibinoreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1461193354395805437.post-52829260460819896342007-11-07T21:18:00.000-08:002008-06-10T09:21:10.034-07:00ചക്ക ഒരു മഹാ അത്ഭുത വസ്തുവാകുന്നു. അതു പോലെ ഒരു സാമാനം ഈ ദുനിയാവിലു ഇനി ഉണ്ടാകേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. നമ്മളെ പൊര വാങ്ങീട്ട് അഞ്ചാറ് കൊല്ലം കയിഞ്ഞിട്ടാ വയ്യാംബൊറത്തെ മുറ്റത്ത് ഒരു പിലാവുന്തൈ കുയിച്ചിട്ടത്. ആരെ തോപ്പിക്കാനായാലും വേണ്ടീല, ബാണം ബിട്ട ചേലിക്ക് കൊറച്ച് സമയം കൊണ്ടന്നെ പിലാവുന്തൈ ഒരൊത്ത പിലാവായി. അപ്പോഴേക്കും നരുന്ത് പോലത്തെ ഞാനൊക്കെ വളർന്ന്, ഭക്ഷണ കാര്യങ്ങളിൽ സ്വയം തീരുമാനം എടുക്കാനും അതു നാട്ടുകാരെ മുഴുവൻ അറീക്കാനും ഉള്ള ചങ്കുറപ്പും കൈവരിച്ചിരുന്നു. ഉമ്മയുടെ കരാളഹസ്ത ക്രിയകളിലൂടെ “എന്തും” “വളരുന്ന ശരീരത്തെ” തീറ്റുന്ന ദുഷ്പ്രവണത അതിന്റെ അവസാന കാലഘട്ടത്തിലായിരുന്നു. ഏകദേശം ഈ ഒരു കാലഘട്ടത്തിൽ തന്നെയാണു ചക്കമഹാത്മ്യം എന്ന ലഘുലേഖ, നമ്മുടെ വീട്ടിൽ ജോലിക്ക് നിന്ന സാവിത്രിയേച്ചി ഒരു പിഞ്ഞാണത്തില് അവ‘തരിപ്പിച്ചത്”. ക്ലാപ്പ് ക്ലാപ്പ് ക്ലാപ്പ് ആരവിടെ? നമുക്ക് ഈ ചക്കപുയുക്ക് നല്ലോണം പറ്റീക്കണ്!!! നാടു നീളെ ചക്കക്ക് വിളംബരം മൊയക്കി.<br />1. ഉമ്മാമ്മ വക - അര ചക്ക<br />2. മിനിയേടത്തി വക- കാച്ചക്ക<br />3. കുരിയച്ചൻ വക - കടച്ചക്ക<br />അങ്ങനെ അങ്ങനെ ചക്കയും ചക്കമരത്തിന്റെ വളർച്ചയും നോക്കി തൊള്ളേം പൊളിച്ച് കാലം കടന്നു പോയി. ചക്കയില്ലെങ്കിലെന്താ ചക്കക്കുരു ഉണ്ടല്ലോ എന്നു പഠിപ്പിച്ചതും മിസ്സ് സാവിത്രി. വയ്യാംബൊറത്തെ അടുപ്പിന്റെ വക്കത്ത് മാസങ്ങളായി കൂട്ടിയിട്ട ചക്കക്കുരു നല്ലോണം കഴുകി കൊറച്ച് വെള്ളോം കീറിയ പച്ചമൊളും ഉപ്പും കൂട്ടി മൺച്ചട്ടീലിട്ട് വേകുമ്പോഴേക്കും അപ്പൊറത്തെ സേട്ടൂന്റെ വീട്ടിന്നും കട്ട പച്ചമാങ്ങേം കുത്തി, കൊറച്ച് മഞ്ഞളും മൊള്പൊടിയും ചട്ടീല് ചേർത്ത് നന്നായി വേവിക്കുന്നു. ഈ പരുവത്തിലേ ഒരോന്ന് കൊള്ളിമ്മ കുത്തി തൊള്ളെയ്‌ലേക്ക് എറക്കാൻ ഞാൻ മെനക്കെട്ട് തൊടങ്ങും. ഇനി അയിലേക്ക് തേങ്ങയും ഇട്ട് താളിക്കാൻ ആർക്കാ റ്റൈം?<br />നാടു മുഴുവൻ ചക്കക്കു വേണ്ടി പരക്കം പായുംബ്ബോൾ, തൊട്ടടുത്തുള്ള തൊടി നിറയെ പല കനത്തിലും ഷെയ്പ്പിലും കൊണത്തിലും ചാഞ്ഞും ചെരിഞ്ഞും വേരുമ്മലും തടിമ്മലും കൊംബുമ്മലും ചക്കകൾ മദാലസരായി കിടന്നു. “അളിഞ്ഞു പിളിഞ്ഞു നാറി ഈച്ച ആർത്താലും വേണ്ടീല അങ്ങനിപ്പം ആരാമ്മാരു എന്റെ ചക്ക തിന്ന് തൂറണ്ടാ” എന്ന പുരാതന തത്വശാസ്ത്രം പൊക്കി പിടിച്ച ഒരു ഡോക്ടറും മറ്റേ പകുതിയും അങ്ങനെ ജീവിച്ചു. ഒരു ദിവസം ഇക്കാക്കന്റെ പട്ടാള തുപ്പാക്കി പ്രാക്റ്റീസൊക്കെ കഴിഞ്ഞു ചെവിക്ക് കൊറച്ച് സ്വൈര്യം കിട്ടി എന്നു വരുംബോഴേക്കും ഭയങ്കരം ബെല്ലടി, തുറന്നു നോക്കിയപ്പോൽ ഡോക്ടറുടെ സർവെന്റാണ് (നമുക്കല്ലേ “പണിക്കാരി”), കയ്യിലൊരു...ഒരു... ചക്ക!!!!!! “ഓ, ഇതായിരുന്നൊ? വേണ്ടായിരുന്നു, ഇന്നലെ ഇക്കാന്റെ എസ്റ്റേറ്റിന്നും മൂന്നെണ്ണം കൊണ്ടാന്നതാ” എന്നു ഒരു നിസ്സംഗ മുഖഭാവം ഫിറ്റ് ചെയ്ത്, രണ്ട് വള കയ്യും നീ‍ട്ടി ചക്ക വാങ്ങി, വാതിലും ചാരി ഒരൊറ്റ ഓട്ടം. “കൊടുവാളെടെടീ” “വെളിച്ചെണ്ണയെടടീ” “ചൊളയിടാൻ പാത്രമെടെടീ”... കൊടുവാളെടുത്ത് ചക്ക വെട്ടി, ചക്കക്കുള്ളിൽ നല്ല തേങ്കിനിയുന്ന ചൊളയും, പിന്നെ സാധാരണയായി പാകിസ്താൻ ബോർഡറിലെ ചക്കയിൽ മാത്രം കണ്ടുവരാൻ ചാൻസുള്ള കുറേ വെടിയുണ്ടയും!!! ഇക്കാക്കന്റെ ഉന്നത്തിന്റെ പവർ അപ്പോഴല്ലേ പുടികിട്ടിയത്!!! ഛേ, വെറുതേ ഡോക്ടറുടെ നല്ല മനസ്സിനെ സ്തുതിച്ചു!!<br />അടുത്ത തൊടീലെ ചക്കയും സൊന്തം തൊടീലെ ചക്കമരോം നോക്കി മാസങ്ങൾ കയിച്ചു കൂട്ടി. ഓശാരം കിട്ടിയ മുറി ചക്കകളും കാച്ചക്കകളും കൊണ്ട് ചക്ക പുയുക്കും ചക്കക്കറിയും ഉണ്ടാക്കി ചക്കസ്സേവ തുടർന്നു. മണിക്കൂറുകളോളം വരട്ടേണ്ടി വരുന്ന മടി കൊണ്ടാകണം ചക്ക വരട്ടിയത് എന്ന സ്വർഗ്ഗീയാനന്ദം ജീവിതത്തിൽ വളരെ വൈകിയാണു ഞാൻ അറിഞ്ഞത്, പെറ്റുമ്മയുടെ ചതി!!!! പക്ഷെ ചക്കക്കറി ഉള്ളതു കൊണ്ട് ഉമ്മയോടു ഞാൻ ക്ഷമിച്ചിരിക്കുന്നു. നല്ല പച്ച ചക്ക കിട്ടിയാൽ കൊത്തിയരിഞ്ഞ് വെള്ളത്തിൽ 30 മിനിറ്റ് പൊതർത്തി, ചുവന്ന മുളകും ഇഞ്ചീം വെള്ളുള്ളീം അരച്ച് വെച്ച്- ഒരു ചട്ടീല് കൊറച്ച് വെള്ളമൊഴിച്ച് ചക്ക വേവിക്കുക, പകുതി വെന്താല് മാറ്റി വെച്ച് വെളിച്ചെണ്ണ ചൂടാക്കി അരച്ച മസാ‍ല വഴറ്റി അതിലേക്ക് ചക്ക ഇടുക. നിറം മാറിയാൽ ഒരു കരണ്ടി പസൂനെയ്യും, ഉള്ളി അരിഞ്ഞതും തക്കാളിയും ചേർത്ത് ഒന്നു മയക്കി എടുക്കുക. തേങ്ങാപ്പാലും കീറീയ പച്ചമൊളകും ചേർത്ത് ഒന്നും കൂടി വറ്റിച്ചാൽ...ഹായ് ഹായ് ഹായ്!!!<br />കാത്തിരുന്ന് കാത്തിരുന്ന് നമ്മളെ തൊടീലെ പിലാവുമ്മല് ഒരു ചക്ക!!! മാനം മുട്ടി നിക്കണ പിലാവിന്റെ മാനത്തെ അറ്റത്ത്... ചക്ക കാണണമെങ്കിലു അടുത്തുള്ള തെങ്ങുമ്മ കേറണം. കാക്കയും ആലിപ്പഴവും എന്നേ ഞാൻ പറയുന്നുള്ളൂ... ദിവസോം രാവിലെ പോയി ചക്ക കാക്ക കൊത്തിയോ അണ്ണാൻ തോണ്ടിയോ എന്നും നോക്കി കഴുത്തും നീരെറക്കി ഞാൻ നിന്നു. കാക്ക അത്രയും ഒയരത്തിൽ പറക്കാഞ്ഞിട്ടോ എന്തോ ചക്ക ഒരു കണക്കിനു മൂത്തപ്പോൾ, തെങ്ങേറി കോവാലേട്ടനെ മണിച്ച് മണിച്ച് ചക്ക പറിപ്പിച്ചു. നല്ല ലക്ഷണമൊത്ത ചക്ക. പഴുപ്പിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. ചാക്കിൽ കിടന്നു പ്രായമായ ചക്കയെടുത്ത് ഉമ്മാമ വിളംബരിച്ചു “ചക്കപായസം.” “ഏ?!!! കയിഞ്ഞില്ലെ ചക്ക മഹാത്മ്യങ്ങൾ?!!!“ അങ്ങനെ ആദ്യത്തെ ചക്ക പായസമായി മധുരോധരമായി തൊള്ള വയി പള്ളയിലേക്കിറങ്ങി. അടുത്ത ചക്ക വരട്ടി കുപ്പിലാക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അടുത്ത ചക്ക പിലാവിന്റെ നെറുകംതലയില്!! ഇതൊരു സ്ഥിരം പരിവാടിയായപ്പോൾ എല്ലാരും പിലാവിനെ എഴുതി തള്ളി. ഇപ്പോൾ അതേതായാലും നല്ല അനുസരണയോടെ കോലായിലെ ബെഞ്ചായി മലർന്നു കിടക്കുന്നു.<br />ഞാൻ വീണ്ടും ഡോക്ടറോട് ലോഗ്യം ചോദിച്ചും, ചക്കക്ക് ഇരന്നും, അരചക്കയും, കാച്ചക്കയും, കടച്ചക്കയും തിന്ന്...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1461193354395805437-5282926046081989634?l=chattikkari.blogspot.com' alt='' /></div>Aisibinoreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1461193354395805437.post-77874304848202254742007-10-03T17:33:00.001-07:002007-10-14T11:42:06.866-07:00ലോങ്ങ് ടൈം എഗോ ഉള്ള സംഭവമാണ്...ഇന്ത്യക്ക് ഫ്രീഡം ഒന്നും കിട്ടീട്ടില്ല..പുവര്‍ കണ്ട്രി പീപ്പിള്‍സ്!!<br />“മുക്രീന്റകം തറവാട് കത്തി ലെങ്ക്ന്ന വക്ക്ത്ത്!!!“ എന്ന് ഉമ്മാമ്മ ഒറ്റ വാക്കില്‍ സംഗ്രഹിക്കും, ബാക്കി വിഷയംസൊക്കെ സില്ലി മാറ്റേര്‍സ്. കോയിക്കോട് വീച്ചൊട്ടലിന്റെ മതിലുമ്മല് പറ്റി പറ്റീല എന്ന ചേലില് നിക്ക്ന്ന “മാക്കേര്‍സ് ഔസ്”!!! ഞമ്മള തറവാട്ടിനു പേരു വീണതിന്റെ ബാക്കിലുള്ള കിസ്സ രണ്ട് തരം. “മുക്രീന്റകം” ലോപിച്ച് ലോവിച്ച് കുളൂസും കൂട്ടി മാര്‍ക്കേര്‍സ് ആയി എന്ന ഒന്നും, പണ്ട് പണ്ട് സായിപ്പന്മാര് വീച്ചൊട്ടലിലും കിനലൂര്‍ എസ്റ്റേറ്റിലും റ്റെന്നിസ് കളിക്കുമ്പം റെഫറി കം മാര്‍ക്കര്‍ കം പ്ലേമേറ്റ് ആയ അഹ്മദ്കാക്ക മുക്രീന്റകം തറവാട്ടിലെ കണ്ണിലുണ്ണിയായിരുന്നു എന്നതാണ് സ്റ്റാ‍റ്റസിനു പറ്റിയത് എന്നു എതോ കാര്‍ന്നോരു തീരുമാനിച്ച കാരണം അതായി റെക്കഗ്നൈസ്ട് &amp; ആക്സെപ്പ്റ്റ്ട് വിശദീകരണം.<br />ഉമ്മാമന്റെ കല്ല്യാണത്തിന്റെ സമയത്ത് കോയിക്കോടുള്ള മരമൊന്നും പോരാഞ്ഞിട്ട് ബോമ്പായിന്നും ഫുള്ള് അറസാമാനവും ഇറക്കുമതി ചെയ്ത് ചരിത്രം സ്രിഷ്ടിച്ച മുക്രീന്റകം സോറി, മാര്‍ക്കേറ്സ് ഔസ്!!!! കാര്‍ന്നോത്തി ബിച്ചാമി മൂത്തമ്മന്റെ കാതുകുത്തിന് ഇബ്‌ട്‌ത്തെ ആടൊന്നും കരച്ചിലു പോരാ എന്നു പറഞ്ഞു കൊയമ്പത്തൂരിന്നും ആട്ടിനെ ബെര്ത്തിച്ച മുക്രീന്റകം സോറീ..മാര്‍ക്കേര്‍സ് ഔസ്!!! അങ്ങനെയുള്ള മാര്‍ക്കേര്‍സ് ഔസിലേക്ക് ഒരു ദിവസം അഹ്മദ്കാക്കന്റെ കയ്യും പിടിച്ച് ഒരു സെല്ലി സായ്‌വ്‌ കേറി വന്നു. തറവാട്ടില്‍ ആകെ ജഗപൊഹ!!! സായ്‌പ്പിനു കൊടുക്കാന്‍ ഘര്‍ മെ കുച്ച് നഹീ...!!!!! എല്ലാവരും ഞെട്ടല്‍ രേഖപ്പെടുത്തി... അടുക്കളയില്‍ പൊരിഞ്ഞ കുസുകുസുപ്പ്!! വാട്ട് റ്റു ഡൂ? കാര്‍ന്നോത്തി മാത്രം കുലുങ്ങീല... ഹ!!! ഇതെത്രെ കണ്ടിരിക്കുന്നു?!!<br />മിസ്സിസ് ബിച്ചാമിന അടുക്കളയില്‍ കേറി ഒന്നു പരതി... രാവിലെയുള്ള പുട്ട് കൊറച്ച് കുണ്ടന്‍പാത്രത്തിലുണ്ട്... ഒരു കൊല പൂവമ്പയോം! ബിച്ചാമി ചിരിച്ചു!!! കുണ്ടന്‍പ്പാത്രത്തിലുള്ള പുട്ടിലേക്ക് ഒരു നാലു പൂവമ്പയം ഇട്ട് കൊയച്ച് ഇത്തര പസൂനെയ്യും പഞ്ചാരേം കൂട്ടി നല്ലോണം ഞമ്ണ്ടി. അതൊരു പൂവ്‌ള്ള പോട്ട്ണബസീലേക്ക് കമത്തി. നല്ല ഇസ്റ്റയിലില്‍ അത് നിന്ന്, അയിന്റെ മോളില് പയം കൊണ്ട് ഒരു റ്റച്ചപ്പും കൊടുത്ത് , ഒരു അസ്സല് ചായെം കമ്പനിക്ക് വെച്ച് സായിപ്പിനു ബെളമ്പി. ചായ കുടിച്ച് ഒരു കസ്ണം പുട്ടും വായിലിട്ട് ബെളുക്കനെ ചിരിച്ച സായിപ്പ് മൊഴിഞ്ഞതായി മൂത്തമ്മ പറഞ്ഞു “ ബണ്ണര്‍ഫുള്‍ ഫുഡ്ഡിങ്ങ് ബീവി” !!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1461193354395805437-7787430484820225474?l=chattikkari.blogspot.com' alt='' /></div>Aisibinoreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-1461193354395805437.post-19448205140915212442007-08-29T07:35:00.000-07:002007-08-29T10:15:20.823-07:00കോയിക്കോടന്‍ പലഹാരങ്ങളുടെ ലാജാവാകുന്നു ചട്ടിപ്പത്തിരി. ഏതു പിയാപ്ലയും വീട്ടില്‍ കേറുമ്പം അമ്മായി ചായക്ക് കടി വെളമ്പുമ്പം അവ്വലു സ്ഥാനത്ത് ചട്ടിപ്പത്തിരി ഇണ്ടാകും. നല്ല കുഫു ഒത്ത ചട്ടിപ്പത്തിരി ഇണ്ടാക്കാന്‍ പഠിച്ചാല്‍ ഒരു ഒത്ത ബീടര് ആവാനുള്ള പൈതി പരിവാടി കയിഞ്ഞ്. ചട്ടിപ്പത്തിരി ഇണ്ടാക്കലു തന്നെ ഒരു പെരുന്നാളിന്റെ ഒച്ചെം ബിളീം കൂക്കും കൊണ്ടാ. കൊട്ത്തയക്കണ്ട ചട്ടിപ്പത്തിര്യാണോ, പിയ്യാപ്ലക്ക് ബെക്കണ്ടതാണോ അതോ പൊരെയിലേക്ക് ഇള്ളതാണോ എന്നത് അനുസരിച്ച് അയിന്റെ ബെലുപ്പോം പണീം കൂടും. കൊടുത്തയക്കെണ്ടതാനെങ്കില്‍ തറവാട്ട് മഹിമ ഒക്കണം, അയിനനുസരിച്ച് ബെലിപ്പോം, അണ്ടീം, മുന്തിരീം, സറധ്ദേം കൂടും. ബീട്ടിലേക്ക് ഇള്ള ചട്ടിപ്പത്തിരി മാത്രേ അമച്ച്വേര്‍സ് ആയ ഞമ്മളെ കൊണ്ട് തൊടീക്കൂ. തറവാട്ടിന്റെ മാനോം പൌശാക്കും ബങ്കീശവും കൂടിയാ ആ ചെമ്പില് വേകുന്നത്. അയിന്റെ പണി അക്കല് ബുലൂഗാവാത്ത ഒരോരിത്തിക്ക് കൊടുത്താല് .. തറവാട്ടിന്റെ പെരുമെം പേരും നായി നക്കും.<br /><br />പിയാപ്ലക്കുള്ളതോ കൊടുത്തയക്കാനോ ഇള്ള സി.പി ആണെങ്കില്‍ ആകെ മൊത്തം ഒരു കുലുമാലാണ് അടുക്കളയില്‍.. “മൈദ തെള്ളിയെടുത്തൂട് ഇബളേ തൊള്ളേം കാട്ടി നിക്കാണ്ട്!” “മുട്ട ബാങ്ങീനെയ്നോ ബസീറെ? മുപ്പതെണ്ണം തേച്ചും ഇല്ലെ? അനക്കെന്താ ഔടെ? ആ തട്ടുമ്മ കേറി ആ ബട്ടച്ചെമ്പ് എറക്കിക്കൂട്..മ്‌ മ്‌ മ്‌ പോ.. ഇനി അത് ചള്ക്കേം പിള്ക്കെം ചെയ്യാണ്ട് സൂച്ചിച്ച് എറക്കണേ...” “ഇബിടെ പത്തായത്തീ ബെച്ച ദുബെയണ്ടീം ബദോം മുക്കാലും കാണ്‌ണില്ലാല്ലോ!!!! ഹലാക്കിന്റെ മക്കള് ഒരു സാമാനം പരതാണ്ട് ബിടൂല. തൊരപ്പനെലി!! ടി സൈനു ഒറ്റ പാച്ചലിന് പാച്ചൂന്റെ പീടിയെയ്ന്നും നല്ല പസ്റ്റോള്‍ട്ടി അണ്ടി മേങ്ങിക്കൊ. ഈ പൊട്ടും പൊടീം ഇട്ട ചട്ടിപത്തിരി മനിസ്യനു തിന്നാന്‍ കൊടുക്കാന്‍ പറ്റ്വൊ?!” “പനീരും കുപ്പി ഇല്ലെ? ഇനി അതും എടുത്ത് കമിത്തീക്ക്‌ന്നൊ?” ഗതി കെടുമ്പും ഉമ്മ പറയും “എന്റുമ്മാ ഇങ്ങളോന്ന് ബെരുത്തം കൂട്ടാണ്ട് നിക്ക്വൊ? ഞമ്മള് ആദ്യായിട്ടാ ഇപ്പണിക്ക്?”<br />അങ്ങനെ മൈദ കൊയച്ച് പൊടി പാറ്റിയ കൊയലും ചപ്പാത്തിപലേം കൊണ്ട് പരത്തക്ക്‍ാര് ഇരിക്കുന്നു. തീരുമാനിച്ച ബെലുപ്പം അനുസരിച്ച് നല്ല നേര്‍മ്മെയില് പത്തിരി പരത്തി ഇടുന്നു. ഒരുത്തി അടുപ്പത്തിരുന്ന് അതു ബാട്ടി എടുക്കുന്ന്, ചുടാന്‍ പാടില്ല, ഒന്നു ബാടിയാ മതി ആ പച്ച ചൊയ പൊകാന്‍.<br />“ബദം പൊതിരാന്‍ ഇട്ടീനൊ? അന്ന് ഹസ്സൈനിക്കാന്റെ ഔടുന്നും കൊണ്ടോന്ന ചട്ടിപ്പത്തിരി എന്തെയ്നും? ബദം പേരിനും കൂടി ഇല്ല, നൊറച്ചും നെലക്കടല!! എന്താണ് പറയണ്ടത്?!! എനിക്ക് ബായില് ബെച്ച് എന്നെയുള്ളൂ, കീപ്പോട്ട് എറങ്ങണ്ടെ?!” ഉമ്മാമ്മ ബാട്ടിയിട്ട തോലെടുത്ത് പസൂമ്പാലില്‍ പഞ്ചാര കലക്കി, അയിലിട്ട് വെക്കുന്നു. ഒന്നു പതം ബെരട്ടെ. പിന്നെ പസൂനെയ്യ് ചൂടാക്കി അയില് കസ്കസും അണ്ടീം മുന്തിരീം ബദോം മൊരിച്ചെടുക്കുന്നു. പണ്ടം റെഡി.<br />ബട്ടച്ചെമ്പ് അടുപ്പത്ത് വെച്ച് ചൂടാകുമ്പം അയിലെക്ക് ചെമ്പ് “നനയാന്‍” മാത്രം നെയ്യൊയിച്ച് ഒന്നു ബട്ടംകറക്കി, നെയ്യ് എല്ലടത്തും സമാ‍നം ആയീന്ന് ഒറപ്പ് ബെരുത്തി തോലും, പണ്ടോം, മുട്ടയും പഞ്ചാരയും ഏലക്കയും പനീരുമ്പെള്ളോം കൂട്ടി അടിച്ചെടുത്തതും അടുപ്പിന്റെ ആടുത്ത്, ഉമ്മാമ്മക്ക് കയ്യെത്തുന്നെയ്ന്റെ അബിടെ ബെക്കും. പിന്നെ ഉമ്മമ്മനെ തലപ്പിരാന്തെടുപ്പിക്കുന്ന ഒന്നും ഔടെ നടക്കരുത്...തറവാട്ടിന്റെ മാനവും അങ്കുശവും പെരിശോം അളക്കുന്നതിന്റെ സ്രിഷ്ടിയിലാണ് കാര്‍ണോത്തി.<br />ആദ്യം ലണ്ട് ബാട്ടിയ തോല് ചെമ്പിലേക്ക് ഇറക്കുന്നു അതിന്റെ മോളില്‍ പണ്ടം ബരാബര്‍ ഇടുന്നു- കൂടാനും പാടില്ല കൊറയാനും പാടില്ല. ആദ്യത്തെ പൊളിയല്ലെ? അയിന്റെ മീത്തെ മുട്ട കലക്കിയത് പാരുന്നു, എന്നിട്ട് പാത്രം എടുത്ത് ഒരു ചുറ്റലു ചിറ്റിക്കും, മുട്ട എല്ലാടെത്തും നല്ലോമ്പോലെ പരക്കണം. പിന്നെ ഒരു തോലുമ്പാടി എടുത്തിട്ട് പണ്ടം ബേറ്ന്നു, മുട്ടയൊയിക്കുന്നു അങ്ങനെ അങ്ങനെ അവസാനത്തെ തോല് എത്തുന്നു, ബാക്കിയുള്ള പണ്ടോം മുട്ടേം മുയുമനും അയിന്റെ മോളില്‍ ബരാബരായി വീതിക്കുന്നു.. പിന്നെ ചെമ്പിന്റെ മൂടി വെച്ച് തീ നന്നച്ചെറുതാക്കി വേവാന്‍ കാക്കുന്നു.<br />“അടുത്തായ്ച്ച അസ്സൂന്റെ മോളെ പള്ളകാണലുണ്ട്ന്ന് സൊഹറ പറീണെ കേട്ട്.. ഞമ്മക്ക് ബിളിണ്ട് പോലും, അയിനെന്തെങ്കിലും ആക്കി കൊടുക്കണ്ടെ? ഞമ്മളെ ജെസിന്റെ പള്ളകാണലിന് ഓരൌടുന്നും കായടേം കിര്‍ദേം കൊടുത്തയച്ചതല്ലേ? കൊറക്കാന്‍ പറ്റോല! പിന്നെ അതു മതി കൊട്ടിപ്പാടാന്‍”<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1461193354395805437-1944820514091521244?l=chattikkari.blogspot.com' alt='' /></div>Aisibinoreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-1461193354395805437.post-50441704772060104372007-07-17T10:42:00.000-07:002007-08-28T07:23:22.376-07:00എന്റെ ഉപ്പയെ കോയിക്കോടേക്ക് കെട്ടി കൊണ്ടോന്നതാ. ഉപ്പാപ്പനേയും. ഉപ്പാപ്പ എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ എന്റെ ഉമ്മാന്റെ ഉപ്പ. ഉപ്പാപ്പ എന്റെ ഉപ്പാന്റെ കാര്‍ന്നോരാ, അതായത് എന്റെ ഉമ്മയും ഉപ്പയും കസിന്‍സാ. അയ്യേ എന്നു ഞാന്‍ പറയുമ്പോഴൊക്കെ എനിക്ക് ഉമ്മാമ്മനോടും ഉമ്മനോടും നല്ല നുള്ള് കിട്ടും. അന്നൊക്കെ അതാ പോലും നടപ്പ്.<br /><br /><br />എതായാലും...ഉപ്പന്റെയും ഉപ്പാപ്പയുടെയും നാട് പയങ്ങാടി എന്ന മെട്രോപോലിറ്റന്‍ നഗരമാണ്. അതില്‍ കുറഞ്ഞ വല്ലതുമാണെന്ന് ഞാന്‍ പറഞ്ഞാല്‍... :( . ഉപ്പാന്റെ പെങ്ങമ്മാരും മറ്റു കുടുംബാംഗങ്ങളും പയങ്ങാടി വാസികളാണ്, അതിന്റെ പുറത്തുള്ള ലോകമോ വിവരസാങ്കേതികമോ ആയി യാതൊരു ബന്ധവും ഇല്ല എന്ന് അവര്‍ ഊന്നി ഊന്നി പറയാറുണ്ടെങ്കിലും യേതു ന്യൂസും അതിന്റെ ഇരകള്‍ അറിയുന്നതിന്റെ ഒരു രണ്ടു മാസം മുമ്പേ പയങ്ങാടി ഭൂഖണ്ടത്തില്‍ അതു പയേ ബര്‍ത്താനമായി കാണും.<br /><br />പയങ്ങാടി റ്റേഷനില്‍ ഇസ്ക്കോളു പൂട്ടിയ കാലത്തു നഗരപരിഷ്ക്കാരിയായ ഞാനും എന്റെ ഇക്കാക്കമാരും ഇറങ്ങുമ്പോള്‍, മിക്കവാറും ആദ്യം കാണുന്നത് അല്ലാഹുവിനെയാണ്. ഞെട്ടരുത്, ഞാനൊരു സൂപ്പിയല്ല. പയങ്ങാടിയെ കുറിച്ച് പറയുമ്പോ ഔടുത്തെ ഇരട്ടപ്പേരു പനിയെ കുറിച്ച് പറയാതെ വയ്യ. അല്ലാഹു ഔടുത്തെ ഒരു സ്ഥിരം കാഴ്ച്ചയാണ്. ഏതു കാര്യവും, എന്റെ അല്ലാഹുവേ എന്നു വിളിച്ചിട്ടല്ലാതെ മൂപ്പിലാന്‍ തുടങ്ങൂല, അങ്ങനെ അല്ലാഹു എന്ന് പേരു വീണു. എനിക്കൊക്കെ അല്ലാഹുകാക്ക.<br />പിന്നെ ചന്തിയില്ലാ പരീക്ക. പരീക്കന്റത്രെ ചന്തിയുള്ള ഒരു മനിഷ്യനെയും ഞാന്‍ ഇന്നു വരെ കണ്ടിട്ടില്ല. പിന്നെ പച്ചപ്പാത്തിബി, കുറുക്കന്‍, പൂച്ചമമ്മൂദ്, കോയികൈത്താത്ത, കപ്പലുരാമന്‍... എന്നിങ്ങനെ പല ഷെയ്പ്പിലും സൈസിലും ഇള്ള പലമായിരി മനിസ്യന്മാരും.<br />പയങ്ങാടി ബാഷ ഞമ്മളെ കോയിക്കോട് ബാഷന്റെ അത്രങ്ങോട്ട് പരിഷ്ക്കരിച്ചിറ്റില്ല. ഒരു.. ഒരു..മയന പോര, ഒരു മോസ്തറു പോര! ഔടെ ചെന്നു ഇറങ്ങുമ്പം മൂത്തമ്മ ചോയിക്കും, “എന്താണേ..? കൊറെ ആയല്ലോ..” പിന്നെ ഞാന്‍ എന്തു പറഞാലും ചുറ്റും കൂടി നിന്ന് എല്ലാരും പറയും, “ലാ ഹൌലാ, നേരാണേ?” എന്നിട്ട് പല്ലി ചിലക്കുന്ന പോലെ നാക്കോണ്ട് ഒരു സമണ്ടും!! പിന്നെ ഒരു മാസം തൊട്ടീം, മാച്ചീം, തലയില്‍ നെയ്യ് തേപ്പിക്കലും, ചാടലും (നമ്മള തുള്ളലല്ല, ഇതു കളയല്‍), ബട്ടി (വയര്‍)<br />മൂട് അടിച്ചു കലക്കും ഹിമാറെ (മുഖം അടിച്ച് ഷെയ്പ്പ് മാറ്റും), മൊത്തി ( ഇതും മോന്ത)... എന്നിങ്ങനെ ഒരു ആയ്ച്ചക്കുള്ളില്‍ ഞാനും അയിന്റെ ഒരു താളം പിടിച്ചെടുക്കും.<br />“എണേ, ഒന്നിനു മാത്രം ബളര്‍ന്നാല്‍, പൊരന്റുള്ളില്‍ കയ്യയക്കണം,” മൂത്തമന്റെ വക ഒരു മാസം ട്രയിനിങ്ങ്!! അയിലു ഏറ്റം ബെലിയ ഐറ്റം, “പനീര്‍പ്പെട്ടി” എന്ന ഒരു കുഫു ഒത്ത പലഹാരമെയ്നും!! മുട്ടയും മൈദെം കൂട്ടി മാവാക്കി ഒരു ചെറീയെ ദോസ ചുടുന്നു, എന്നിട്ട് അയിലു മുട്ടപ്പണ്ടം ബെച്ച് ഇസ്ക്വയറില്‍ മടക്കുന്നു, അതായത് നാലു മടക്ക് നാലു സൈടീന്നും. പിന്നെ ആദ്യത്തെയ്ലും കൊറച്ച് ബെലിയ പത്തിരി ചുട്ട് അയിലും മുട്ടപ്പണ്ടം നെരത്തി, ആദ്യം ഇണ്ടാക്കി വെച്ച ചെറീയെ പെട്ടി ഇതുമ്മലു കമത്തി ഇതും മടക്കുന്നു. അങ്ങനെ ഈലും ബെലുത് ഈലും ബെലുത് ചുട്ട്, മടക്കി ചുട്ട് മടക്കി അവസാനം ഒരു ബെലീയെ പെട്ടി ആയി മാറുന്നു. എന്നിട്ട് ഈ ബെലീയെ പെട്ടി എടുത്ത് ഒരു കുയിപിഞ്ഞാണത്തില് പനീരുമ്പെള്ളം ഒയിച്ച് അയില് മുക്കി മേസപ്പൊറത്ത്. ഉപ്പാപ്പേം മൂത്താപ്പേം ഈനെ മയ്യത്ത്ക്കട്ടില്‍ എന്നും ബിളിക്കുന്നു. പയങ്ങാടിന്റെ സൊന്തം എന്നു പറയാന്‍ ഈയൊരു സാധനമേ ഞാന്‍ കാങ്ങ്ണുള്ളൂ. ബാക്കിയൊക്കെ പല പേരിലും ഉള്ള പുതിയ ഐറ്റംസ്.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1461193354395805437-5044170477206010437?l=chattikkari.blogspot.com' alt='' /></div>Aisibinoreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1461193354395805437.post-42049067314586503112007-07-07T08:41:00.000-07:002007-07-10T11:12:23.033-07:00പണ്ട് പണ്ട് വണ്‍സ് അപ്പോണ്‍ എ ടൈമാ.. ആറാം ക്ലാസില്‍ പഠിക്കുന്ന പുരാതന കാലത്താ. ബുദ്ധിയൊന്നും ഉറച്ചിട്ടില്ല...ആ സുന്ദര സുരഭില ശിലായുഗത്തില്‍ ഡി.ഡി വണ്‍ എന്നൊരു ചാനലാണ് അമേരിക്കന്‍ പ്രധാനമന്ത്രിയും ദുബായിലെ രാജാവും കാണുന്നത് എന്ന ഉറച്ച വിശ്വാസത്തില്‍ ഞാന്‍ ജീവിച്ചു. അന്നൊക്കെ പച്ച ബനിയനും ചൊമന്ന പാന്റും കാതില്‍ രണ്ട് പെയിന്റടിച്ച മുറവും കഴുത്തിന്റെ എല്ലിനു ഇളക്കം സംഭവിച്ച “ആരാ സംസാരിക്കുന്നത്?” എന്ന വിഭാഗം ഇല്ലായിരുന്നു. അതു കൊണ്ട് തന്നെ “കാനാന്‍ മരക്കല്ലെ!! അടുത്ത തേര്‍സ്‌ടേ, റ്റില്‍ തെന്‍ ബൈ ബൈ” എന്നു പറയാനും ആരുമില്ല. കോയി നഹീ. എന്നാലും മാതാപിതാഗുരുര്‍ സദസ്സിന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ മറക്കാതെ കാണുന്ന ഒരു പരിപാടി ഉണ്ടായിരുന്നു. ഹെഡ്സ് & റ്റെയിത്സ്, തലയും വാലും. ഞമ്മളെ മേനകാ കാന്തിയുടെ സൊന്തം സ്പോണ്‍സേര്‍ഡ് പരിവാടി. അതു കണ്ട് കണ്ട് പക്ഷി മ്രിഗങ്ങളോട് എനിക്ക് അടങ്ങാത്ത ഒരു മൊഹബ്ബത്തും തൊടങ്ങീനും.<br />അന്ന് വ്യാഴാഴ്ച്ചത്തെ പ്രധാന വിഷയം ആന പീഡനമായിരുന്നു. ഹൊ!!! എന്റെ മനസ്സു കലങ്ങിപ്പോയി. ഇത്രയും ബെലിയ ആനക്ക് അയിലും ബെലിയ പരീസണം!! അതിലേക്ക് കത്തെഴുതുന്ന ആര്‍ക്കും ഒരു വലിയ പുസ്തകം അന്നു സമ്മാനമായി ലഭിക്കുമായിരുന്നു.ആനയോടുള്ള പിരിസം മൂത്ത് ഉടനെ എഴുതി ഞമ്മളും ഒരു ചിട്ടി. എല്ലാ ആഴ്ച്ചയും ഉമ്മനെയും ഉപ്പനെയും ചട്ടം കെട്ടി, “ഇത വെരുന്നേ നമ്മള കത്തും..” എന്നും പറഞ്ഞ് കണ്ണും മിഴിച്ച് തൊള്ളേം കാട്ടി ഇരിക്കും. ഒരു ബിബരവും ഇല്ല. നാ കോയി ചിട്ടി നാ സന്ദേശ് എന്നു പറഞ്ഞു പോലെ.<br />ഒരു മാസം കയിഞ്ഞപ്പൊളാ, ടിവിയില്‍ മേനക കാന്തി പച്ചക്കറി തിന്നാല്‍ ആനയാണ്, കുതിരയാണ് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് ഞമ്മളെ പോലുള്ള നിഷ്കളങ്കരായ മാംസഭുക്കുകളെ കുരിശില്‍ തറച്ച്, പുച്ഛത്തോടെ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നത്. മേനക കാന്തിക്കറിയോ കോയിക്കോടന്‍ കോയി ബിരിയാന്റെ മസ്ത്?!! ഹ ഹ ഹ! പരിപാടി അവസാനിക്കാനായപ്പോള്‍ ഒരു അറിയിപ്പ്, ഈ എപ്പിസോഡ് മെ വിജയ്താ കി നാം ഐഷ മഹ്മൂദ്, കലീക്കട്ട് സേ!! അന്നിമിഷം ഞാന്‍ സസ്യഭുക്കായി!! മേനക കാന്തി കീ ജയ്. പച്ചക്കറി കീ ജയ്!!<br />ഉമ്മക്കും ഉമ്മാമ്മക്കും എളാമക്കും കോയിയും ബീഫും തിന്നുന്നതിന്റെ ദൂഷ്യഫലങ്ങളും പാവം മൂരിയുടെയും കോഴിയുടേയും ദയനീയ അവസ്ഥയും ഞാന്‍ അടുക്കള തിണ്ണമ്മലു കയറി നിന്ന് ഘോരഘോരം പ്രസംഗിച്ചു. കണ്ട്രി പീപ്പിള്‍സിനു മനസ്സിലാകേണ്ടേ? ചൊറിയുമ്പോള്‍ അറിയും എന്ന താക്കീതു കൊടുത്ത്, ഞാന്‍ പ്രഖ്യാപിച്ചു, “ആരും കരയരുത്, ഇന്നു മുതല്‍ ഞാന്‍ പച്ചക്കറി മാത്രമേ തിന്നുകയുള്ളൂ!!!” ഉമ്മാമ്മയുടെ കണ്ണില്‍ നിന്നും വെള്ളം കുടുകുടാ ചാടി. ഉമ്മ അപ്പോഴും ചിരിച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. എന്റെ ഭൂമിയെയും അതിലെ ഭംഗിയുള്ള പശൂനെയും കോഴിയേയും ആടിനെയും രക്ഷിക്കാന്‍ ഞാനും മേനകാ കാന്തിയും ആരൊക്കെ എതിര്‍ത്താലും പൊരുതും!!<br />അങ്ങനെ മുക്രീന്റകം തറവാട്ടിലെ ആദ്യത്തെ വെജിറ്റേറിയന്‍ സന്തതി ജനിച്ചു- കൊട്ടും<br />കുരവയുമില്ലാതെ.<br />അന്നു രാത്രി. കഥാനായിക (ഞാന്‍) ആദ്യത്തെ പച്ചക്കറി ഡിന്നറിനു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഉപ്പാപ്പയുടെയും ഉപ്പയുടെയും ഇക്കാക്കന്റെയും എളാപ്പയുടെയും വളിഞ്ഞ ചിരി കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ച് ഞാന്‍ അടുക്കളയിലേക്ക് കയറി. രണ്ട് ഉണക്ക ചപ്പാത്തീസ് ആന്റ്... ചട്ടി തുറന്നു നോക്കിയപ്പോള്‍ നല്ല മസാലയിട്ട ഞണ്ട്!!! കൊടും ക്രൂരത!! കണ്ണില്‍ ചോരയില്ലാത്ത വര്‍ഗ്ഗം! ഒരുത്തിയെ മനസ്സമാധാനത്തോടെ പച്ചക്കറിസ്റ്റ് ആകാന്‍ വിടില്ല എന്ന്!! എന്റെ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു, മനസ്സിലൂടെ ഒരു സംശയം പാഞ്ഞു..”ഈ ഞണ്ട് പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന മ്രിഗമല്ലാലോ..തിന്നാമോ?”<br />“ചാറ് കൂട്ടുന്നതിനു പ്രശ്നമില്ല!!” എന്നു പ്രഖ്യാപിച്ച് ഞാന്‍ അതിലില്ലാത്ത ചാറ് ഉണ്ടാക്കി കോരിയെടുത്തു. ഹൌ!! അതു വായിലിട്ടതും എന്റെ നാവിന്റെ തുമ്പത്ത് ഒരായിരം ബോമ്പ് പൊട്ടി!! അതായത്.. ഈ ഞണ്ട് ഒരു മണ്‍ച്ചട്ടിയിലിട്ട് മഞ്ഞളും ഉപ്പും കുരുമുളകും ഇട്ട് വറ്റിക്കുന്നു. എന്നിട്ട് എണ്ണ ചൂടാക്കി ഇഞ്ചി വെളുത്തുള്ളി പച്ചമൊളക് കീറിയത് ഉള്ളി എന്നിവ ഇട്ട് വഴറ്റുന്നു. ഇതിലേക്ക് ഈ ഞണ്ടും തക്കാളിയും ഒരു ലേശം വെള്ളവും ചേര്‍ത്ത് അങ്ങോട്ട് വറ്റിച്ചെടുക്കുന്നു!!<br />എന്റുമ്മാ‍ാ‍ാ‍ാ!!! അതാണ് ആ ചട്ടിയില്‍ മയങ്ങി കിടക്കുന്നത്!! അന്നു രാത്രി നിയന്ത്രണത്തിന്റെ കൊടുമുടിയില്‍ കൊടിനാട്ടി ക്ഷീണീച്ച് തളര്‍ന്നു ഞാന്‍ ഉറങ്ങി.<br />പിറ്റേന്ന് രാവിലെ ചായ കുടിക്കാന്‍ വന്ന ഞാന്‍ കണ്ടത് പുട്ടും പഴവും!! ഹാവൂ! നന്നായി സസ്യഭുക്ക് ഭക്ഷണം കഴിച്ച് സ്കൂളില്‍ പോയി. സ്കൂളിലൊക്കെ ആവശ്യത്തിനു പബ്ലിസിറ്റി ഞാന്‍ തന്നെ കൊടുത്തു.<br />രാത്രിയായി, വീണ്ടും പരീക്ഷണം!! നല്ല കോഴി കൂട്ടാന്‍. ഈ ഇളം പ്രായത്തില്‍ എന്തു പരീക്ഷണമാ റബ്ബേ ഇത്? ചപ്പാത്തി എടുത്ത് ചാറു കൂട്ടാം എന്നു തറവാട്ടിലെ തൂണിനോട് പ്രഖ്യാപിച്ച് ഞാന്‍ ചാറ് എടുത്തു. പിന്നെയാണ് ഓര്‍മ്മ വന്നത് ഉരുളക്കിഴങ്ങ് വെജിറ്റേരിയന്‍ ഫാമിലി ആണല്ലൊ? കോഴിച്ചാറിലെ ബട്ടാട്ടയും അങ്ങനെ എന്റെ ബസിയില്‍!! തീറ്റി കഴിയുമ്പോഴേക്ക് ഞാന്‍ വീണ്ടും പഴയ മുക്രീന്റകത്ത് ആയിശ ആയി മാറി!! പഹയന്‍ കോയി ബിടണ്ടേ?!! അതുമല്ല, എനിക്കായിട്ട് രാത്രി വേറേ കൂട്ടാനൊക്കെ വലിയ പാടല്ലെ?!<br />മേനക കാ‍ന്തി ആണെങ്കില്‍.. വെളവത്തി സമ്മാന പുസ്തകം അയച്ചു തന്നുമില്ല!! ഹൌ!! കടിച്ച കോയിയുമില്ല പിടിച്ച സമ്മാനവുമില്ല എന്ന് ആകുമായിരുന്നു!! റബ്ബ് കാത്ത്!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1461193354395805437-4204906731458650311?l=chattikkari.blogspot.com' alt='' /></div>Aisibinoreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-1461193354395805437.post-11597407619875631542007-06-18T23:17:00.000-07:002007-06-19T01:22:13.682-07:00മാ‍ന്യ ബായനക്കരുടെ സംസയം കണക്കിലെടുത്ത്, കോയ്യട തന്നെയോ സമ്മൂസ, അതോ മൂപ്പരു വേറെ പൊരെയിലെ ടീംസ് ആണോ എന്ന് അറിയിക്കേണ്ടത്ത് എന്റെ ഉത്തരവാദിത്വമാകുന്നു.<br />ഏറ്റോം ബെലിയ മജ ഇതില് എന്താന്ന് ബെച്ചാ.. ഇതിലു കോയിന്റെ തൊപ്പേം കൂടി കാണൂല!!! പാവം മൂരി, ഓന്റെ എറച്ചിയും കോയിന്റെ പേരും!! പണ്ടത്തെ ഒരോ മാര്‍ക്കറ്റിങ്ങ് ടെക്നീക്സെയ്!!<br />അതായത് നല്ല മൂത്ത ബീഫ് മാങ്ങി, “കുട്ടന്റെ എറച്ചി മാങ്ങല്ലെ ബസീറേ, തൊണ്ടക്ക് പിടിക്കും..”വേവിച്ച് മിക്സിയിലിട്ട് പൊടിക്കുന്നു. ഉള്ളീം, ഇഞ്ചീം, വെള്ളുള്ളീം, പച്ചമൊളും ഒന്ന് മിക്സീല് ഒരടി അടിച്ച് എടുക്കുന്നു. പിന്നെ ഒരു പിടി മല്ലിച്ചെപ്പ്, കറിവേപ്പ്ല, പൊതീന അരിഞ്ഞ് എല്ലാങ്കൂടി ചേര്‍ത്ത് ഒരു നുള്ള് മഞ്ഞളും, എരു പോരെങ്കില് കൊറച്ച് ചോന്ന മൊളും, പെരുഞ്ചീരോം ഗരമ്മസാലേം കൂട്ടി നമ്മളെ ഇരുമ്പിന്റെ ചീനച്ചട്ടീലിട്ടതും ഞാന്‍ തിരിഞ്ഞ് പാഞ്ഞു കയിച്ചലാവും... ഇനിയാണ് യഥാര്‍ത്ഥ പണി. ഈ മസാലയിട്ട് ഒരു ഒന്നൊന്നര മണിക്കൂര്‍ ചെറീയേ തീയ്യില്‍ കയ്യ്‌വെക്കാതെ ഇളക്കി കൊണ്ടിരിക്കണം. അടുപ്പിന്റെ മോളില്‍ ഒരു പല ഇട്ടു തരും (ബെല്യ കാര്യായി പോയി!). മസാല കൊയച്ച് കയിഞ്ഞതും ഒരൊറ്റ ബാല്യകാരത്തിനെയും കാണൂല.<br />അവുടെയാണ് ഞമ്മളെ പെരിന്തല്‍മണ്ണ ബസീറ്‌ വീണ്ടും നായകസ്ഥാനം ഏറ്റെടുക്കുന്നത്... ബസീര്‍ നമ്മളെ തറവാട്ടില്‍ എത്തി പെടുന്നത് ഒളിച്ചോടിയാ. ഉമ്മാമ്മ പണ്ടൊരിക്കല്‍ ഇഞ്ഞാമ്മന്റെ രുഖിയന്റെ മോളെ കുടീരിക്കല്‍ കയിഞ്ഞു വെരുമ്പം, ഒരുത്തനെ ബസ്സിന്നും ചൌട്ടി പൊറത്താക്കുന്നു. ഉമ്മാമ്മന്റെ ചോര തിളച്ചു (ബിരിയാണീ ഇല്ലാതെ!!) കണ്ടക്റ്ററോട് “എന്താണ്ടാ കണ്ണീ ചോരല്ലെ പഹയാ, ചെറീയോരു ചെക്കനെ ഇങ്ങനെ കാട്ടാന്‍?” ചെറീയേ ചെക്കനോട് കാര്യം ചോയ്ച്ചപ്പോള്‍, പേര് ബസീറ് പൊര പെരിന്തല്‍മണ്ണ, പൊരെയ്ന്നും പാഞ്ഞതാ കസ്റ്റപ്പാടോണ്ട്. ഉമ്മാമ്മ ഓനെ പൊരെയിലേക്ക് കൂട്ടി. പൊറം പണിക്ക്, അതു കൂടാണ്ട് ചില്ലറ വേറേ പണികളും ചെറീയ ചെക്കന്‍ പഠിച്ചു. അതിനു ഉമ്മാ‍മ്മ ചപ്പാത്തി കൊയലോണ്ട് നല്ല വീക്കൂം ഇടക്കിടക്ക് കൊട്ത്ത്. ചെറിയെളാമന്റെ ലിഫ്ട്ടിക്ക് കട്ട് ഓന്റെ പൊറത്തെ മുറീലെ ചൊമരുമ്മലെ ദിവ്യാ ഭാരതിനെ ഉമ്മ വെച്ചത് അബി കണ്ടുപിടിച്ചു ഉമ്മാമ്മയെ അറിയിച്ചു. ഒരു ദൌസം മുയുമനും ബസീറ് പൊരപ്പുറത്തെ വാട്ടര്‍ ടാങ്കിന്റെ പൊറകിലും, കൊയലും പിടിച്ച് ഉമ്മാ‍മ്മ താഴയും നിന്നു. ഉമ്മാമ്മക്ക് ചെറുപ്പത്തില്‍ മാങ്ങക്ക് കല്ലെറിഞ്ഞു നല്ല ശീലമാണെന്ന് അന്നല്ലെ അറിഞ്ഞത്? വാട്ട എ ഉന്നം!!! അയിനു ശേഷം കെട്ടിയിട്ട് അടി കിട്ടിയത് പൊറമ്പൊരന്റെ മതിലിന്റെ ബാക്കിന്നും പൊഹ!!! ഉമ്മാമ്മ പാത്തും പതുങ്ങീം, ഒരു ചൂല് ദേഹരക്ഷക്കാ‍യി കയ്യിലുണ്ട്, പോയി നോക്കിയപ്പോള്‍ മിസ്റ്റര്‍ ബസീര്‍ വിത്ത് എ ബീഡി അണ്ടര്‍ ഹിസ് പൊടി മീസ!!! “എന്റുമ്മാ‍.......” എന്നും അലറി പായുന്ന ബസീറാണ് അടുത്ത ടേക്ക്!!! അടുത്ത ദൌസം ഹെഡ് മിസ്ട്രസ്സ് ബസീറിന്റെ മാതാപിതാക്കളെ വിളിപ്പിച്ചു. ഇനി മുതല്‍ ശമ്പളം നേരെ ഓന്റെ ഉമ്മക്ക്, ഓന്റെ കയ്യില് തരുന്ന പരിവാടിയേ ഇല്ല. പാവം ബസീറ്. ആ ബസീറാണ് കോയ്യട പണ്ടം വറുക്കുന്നത്. വന്ന പാടന്നെ ഓന്റെ വര്‍ത്താന കേക്കാന്‍ നല്ല രസെയ്നി “കജ്ജുമ്മല് നെജ്ജ് പറ്റീക്ക്ണ് ഉമ്മാ” എന്ന് ഉമ്മാമ്മനോട് പറഞ്ഞപ്പോ ഉമ്മാമ്മ മിനിമം അരമണിക്കൂര്‍ കണ്ണിന്നും ബെള്ളം ബീത്തി ചിരിച്ചു.<br />കോ‍യ്യടക്ക് മൈദ കൊയക്കുമ്പം എളാമ്മ കൊറച്ച് ഡാല്‍ഡയോ ഓയലോ കൂട്ടും. നല്ലോണം വലിയാനും പിന്നെ അധികം എണ്ണ കുടിക്കാണ്ടിരിക്കാനുമുള്ള നമ്പര്‍. നല്ലോണം നീട്ടി പരത്തി, ചെറിയ വട്ടത്തില്‍ ഗ്ലാ‍സോണ്ട് മുറിച്ചിടുന്നു.<br />ഇതിനകം മസാല വറുത്ത് വറുത്ത് പകുതിയായിക്കാണും. തീരെ വെള്ളമോ എണ്ണയോ ഇതില്‍ കാണരുത്. അതിന്റെ ഒരളവ് പറയുമ്പോള്‍ “കിലുങ്ങണം.” ഇനി ബാല്യക്കാരികള്‍ സ്റ്റഫ്ഫിങ്ങ് പ്രോസസ്സിനു അണി നിരങ്ങുന്നു. “കോയ്യടയുടെ ഭങ്ങി അയിന്റെ പിരിപ്പിലാ. നല്ല മൊഞ്ചന്‍ മിസ്സിമാരുടെ ഫ്രോക്കിന്റെ അറ്റത്തെ ലേസ് പോലെ..”പൊരിച്ച് എടുത്ത് കയിഞ്ഞാല്‍ കോയ്യട കിലുക്കാമ്പെട്ടി പോലെ കിലുങ്ങും.ഇത് ഒരു നാലഞ്ചു മാസം വരെ ഒരു കേടും കൂടാതെ നിക്കും എന്നാണ് കിസ്സയില്‍ കേട്ടത്..ഇതു വരെ നമ്മള പൊരെയില് നാലു ദൌസത്തില് കൂടുതല്‍ നിന്നിട്ടില്ല.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1461193354395805437-1159740761987563154?l=chattikkari.blogspot.com' alt='' /></div>Aisibinoreply@blogger.com